Momlife, Persoonlijk

Tafelmanieren: hoe belangrijk is dat?

Vorige week beschreef ik hier vrij gedetailleerd het eetschema van onze kids, maar waar we het niet over gehad hebben zijn de tafelmanieren. Daar ga ik vandaag wat dieper op in. Lees mee!

Voordat de kinderen er waren, dacht ik dat ik best wel streng zou zijn op het gebied van tafelmanieren. Ik word namelijk wild als iemand smerig eet en ben allergisch voor als een lompe boer aan tafel zitten. In de praktijk is dat toch niet helemaal het geval. Om dit artikeltje niet enkel vanuit mezelf te schrijven, maar ook de mening van moederend Nederland mee te nemen, deed ik via mijn Instagram (@anoukzwager) een klein onderzoekje. Ik legde mijn allerleukste volgers aldaar een paar (gesloten) vragen voor:

– Eet jouw kind met bestek of met de handen?
– Vind jij het belangrijk dat je kind met bestek eet?
– Corrigeer jij je kind als ze smakken?
– Corrigeer jij je kind als ze met de mond vol praten?
– Krijgt jouw kind altijd een slabbetje om?
– Moet jouw kind aan tafel blijven tot iedereen klaar is?
– Staat de televisie aan als jullie aan tafel zitten?
– Eten jullie altijd aan tafel?
– Dreig jij met het afpakken van het toetje als er slecht gegeten wordt?
– Bied jij een alternatief als je kind weigert te eten?
– Raak je geïrriteerd als je kind knoeit?
– Algemeen: vind jij tafelmanieren belangrijk?

Benieuwd naar de uitkomsten (op basis van 1500 reacties) én naar mijn eigen mening?

Eet jouw kind met bestek of met de handen?
Mijn kinderen krijgen altijd bestek en eten in het begin ook vaak netjes met een vork of lepel (geen mes, want wij hanteren de regel ‘onder de zes geen mes’), maar na drie minuten zijn ze wel compleet vergeten dat ze die lepel of vork in hun hand hebben en graaien ze rustig met hun andere hand in hun bord. Als er een boterham op het menu staat, dan vind ik het niet erg. Ligt er pasta of groenten? Dan corrigeer ik dat wel, zeker bij de oudste. Maar oke, eerlijk is eerlijk, ze eten dus het vaakste met hun handen.
Uitkomst Insta-poll: 57% kiest voor bestek, 43% kiest voor handen.

Vind jij het belangrijk dat je kind met bestek eet?
Ja, natuurlijk. Maar ik ben ook realistisch: over vijf jaar eten ze echt niet meer met hun handen. Dus ik let er wel op, maar niet heel overdreven streng.
Uitkomst Insta-poll: 84% zegt ja, 16% zegt nee.

Corrigeer jij je kind als ze smakken?
Nog niet, en dat is best bijzonder. Ik kan namelijk echt niet tegen smakkende mensen en ik voel altijd een oncontroleerbare woede opborrelen als iemand smerig zit te eten, maar gek genoeg heb ik daar bij de kids geen last van. ik vind ze nu ook nog wel erg klein om te leren dat ze met hun mond dicht moeten eten, maar als ze richting de basisschool gaan dan gaan we dat er zeker in prenten.
Uitkomst Insta-poll: 52% zegt ja, 48% zegt nee.

Corrigeer jij je kind als ze met de mond vol praten?
Ja, altijd. Sowieso corrigeer ik graag mensen als ze met hun mond vol praten met een sarcastische ‘sorry, ik kan je niet verstaan’. Ik vind het zo vreselijk ranzig en onbeschoft en ik snap niet waarom mukbangvideo’s een hit zijn. Echt niet. Niet om aan te zien gewoon.
Uitkomst Insta-poll: 83% zegt ja, 17% zeg nee. Vind ik opvallen wel, ik dacht dat meer mensen dit zouden doen omdat het naar mijn mening les nummer uno is zodra je spreekt over tafelmanieren.

Krijgt jouw kind altijd een slabbetje om?
Nee en eigenlijk komt dat simpelweg door gemakzucht. Ik heb gewoon geen zin om een slabber of schortje te pakken (terwijl het letterlijk twee meter verderop in de kast ligt). Best een kwalijke zaak want het gebeurt met enige regelmaat dat ik kleding van de kids kan weggooien omdat het onder de spaghettivlekken zit die ik er absoluut niet meer uit krijg.
Uitkomst Insta-poll: 45% zegt ja, 55% zegt nee. 

Moet jouw kind aan tafel blijven tot iedereen klaar is?
Ik predik van wel maar ik doe van niet. En dat vind ik best stom, want het is wat mij betreft de normaalste zaak van de wereld dat je even aan tafel blijft tot iedereen klaar is. Maar ja, dan kom je dus weer op zo’n splitsing: óf je dwingt je kind te blijven zitten en het wordt een rete ongezellige bende aan tafel óf je laat je kind los en kunt zelf rustig verder eten.
Uitkomst Insta-poll: 71% zegt ja, 29% zegt nee. Kan iemand van die 71% mij uitleggen hoe dan? Met oordoppen in? Of hebben jullie brave kinderen? Of geef je ze een filmpje? 

Staat de televisie aan als jullie aan tafel zitten?
In principe niet omdat de televisie in de woonkamer staat en wij in de keuken/eetkamer geen televisie hebben. Maarrrr soms zet ik tijdens het ontbijt wel een filmpje op de laptop aan, zodat ik dan even rustig boterhammen kan smeren en zelf koffie kan drinken.
Uitkomst Insta-poll: 15% zegt ja, 85% zegt nee.

Eten jullie altijd aan tafel?
Avondeten doen we sowieso altijd aan tafel. Lunch in 99 procent van de gevallen ook, net als het ontbijt. Wat nog weleens aan de salontafel (voor de televisie) gebeurt is het eten van een bakje fruit of een krentenbol.
Uitkomst Insta-poll: 78% zegt ja, 22% zegt nee. Ik kreeg nog wel veel DM’s met de mededeling dat een boterham of patat nog weleens op de bank gegeten wordt, maar dat prakkies altijd aan de eettafel gebeuren.

Dreig jij met het afpakken van het toetje als er slecht gegeten wordt?
Nee, een toetje krijgen ze hoe dan ook altijd. Wat ik wel doe – en dit is pedagogisch gezien vast en zeker absoluut niet de bedoeling – is een beloning uitspreken als het bordje leeggaat. In de vorm van snoep. Ja, zo ben ik. ‘Lieverd, als jij al je broccoli opeet dan krijg je straks van mij een snoepje.’ En reken maar dat het bordje leeggaat.
Uitkomst Insta-poll: 27% zegt ja, 73% zegt nee. Ook heel veel mensen gaven aan dat ze helemaal geen toetje eten.

Bied jij een alternatief als je kind weigert te eten?
Nee. Ze eten met de pot mee of ze eten niet, zo simpel is het. Ik ben van mening dat kinderen echt wel gaan eten als ze trek hebben hoor. En bang dat ze verhongeren ben ik ook niet. Genoeg reserves. Wat ik wel doe is vaak tussen de middag de groenten geven, omdat ze op dat moment van de dag vaak veel hongeriger zijn en bovendien een beter humeur hebben. Dan gaat het zonder morren erin. In de avond krijgen ze dat brood en tja, dat gaat altijd wel goed.
Uitkomst Insta-poll: 35% zegt ja, 65% zegt nee. Ik had niet verwacht dat zoveel mensen een alternatief bieden. 

Raak je geïrriteerd als je kind knoeit?
Robert wel, maar mij kan het weinig schelen. Doekje erover, stofzuiger erlangs en je ziet er niks meer van. Ik heb gedurende de dag al genoeg momenten gehad waarop ik een lichte irritatie voelde opkomen – bijvoorbeeld als ze per se appelsap willen, niet meekomen uit de speeltuin, de supermarkt terroriseren of weigeren de televisie uit te zetten – dus dit is dan niet iets waar ik me ook nog druk om ga maken.
Uitkomst Insta-poll: 29% zegt ja, 71% zegt nee.

Algemeen: vind jij tafelmanieren belangrijk?
Ja, ik vind het zeker belangrijk, maar op dit moment misschien toch nog niet belangrijk genoeg. Ik weet dat je kinderen hoe klein ze ook zijn veel kunt bijbrengen over fatsoen en dergelijke, maar op dit moment heeft het bij ons thuis niet de hoogte prioriteit. In grote lijnen corrigeer ik het één en ander en zelf proberen we ook immer het goede voorbeeld te geven mar daar houdt het op. Als ze straks goed kunnen praten, niet meer in hun luier plassen en geen last meer hebben van peuterhormonen, dan gaan we aan de slag met de tafelmanieren.
Uitkomst Insta-poll: 96% zegt ja, 4% zegt nee. Ik ben benieuwd naar de onderbouwing van die 4%.

Verder kreeg ik dus nog een aantal DM’s en reacties op de vraagsticker die ik erbij plaatste. Een greep:
– Het ligt aan de leeftijd van het kind.
– Ik maak er geen strijd van omdat ik wil dat het een gezellig moment is.
– De avondmaaltijd is gedoe. Ik hou niet van koken en de kinderen lusten toch niks. (I feel you!)
– Ik doe niet moeilijk over wat ze eten, wel over hoe ze eten.
– Ik heb er nooit een punt van gemaakt en nu ze groter zijn eten ze prima en netjes.
– Ze eten met bestek én met de handen.
– Goed voorbeeld doet volgen, dus ik eet zelf netjes met bestek, mijn mond dicht en mijn bord leeg.
– Ik let er niet op of hij smakt of met zijn mond vol praat.
– Ben allang blij als er überhaupt gegeten wordt. (I feel you!)
– Zo irritant als alles onder het eten zit.
– Bij z’n oma gelden andere regels. Lastig!
– Eten moet je leren, dusja, dat gaat dan met handen, smakken en viezigheid.
– Een gevuld buikje zorgt voor een betere nachtrust.
– Bij het ontbijt doen we de televisie aan. Bij andere eetmomenten niet. (Deze kreeg ik vaak en da’s grappig want achteraf gezien is het bij ons precies hetzelfde.)
– In de kinderopvang valt het me op hoe onsmakelijk sommige kinderen eten. Proppen, smakken, mond vol praten.
– Ze mogen ook gewoon kind zijn.
– Ik ben aan het eind van de dag te moe om deze discussie aan te gaan.
– Ik vraag me af wanneer ze het leren.
– Het ligt allemaal aan de tijd die we hebben.
– Het is per keer verschillend.
– Ach, het is allemaal een fase en het komt vanzelf wel goed.
– Ze mogen zelf bepalen hoeveel ze eten. Ik voel toch niet of hij vol zit?

Herken jij je in bovenstaand verhaal of ben jij wel streng als het op ‘aan tafel’ neerkomt? Heb je nog tips om het aan tafel gezellig te houden en toch strikt te zijn? Want ik merk persoonlijk dat daar een beetje de crux zit: ik heb geen zin om ook die strijd nog aan te gaan. Let me know!

Bedankt voor het lezen!

>> Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). 

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Ik heb getwijfeld of ik dit wilde sturen, maar doe het toch maar. Ik heb in het onderwijs gewerkt en heb zelf kinderen. Ik ben van mening dat sommige dingen moeilijker te corrigeren zijn naarmate ze ouder zijn. Neem bijvoorbeeld smakken. Op jonge leeftijd benoemd en hier wordt er netjes gegeten. Eenmaal in groep 1 is het duidelijk te zien wie dit wel heeft geleerd (en bij wie niet is het eigenlijk moeilijk aan te leren). Tip dus: meteen mee beginnen 😉 En veel dingen wat betreft tafelmanieren zijn persoonlijk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *