Happy Moments

Happy Moments #137 – PMU touch up

Goedemorgen! Het is weer maandag en zoals je van me gewend bent heb ik een mooi overzicht van de afgelopen zeven dagen voor je in elkaar geknutseld. Weinig spannend, maar dat had je inmiddels ook niet meer verwacht toch? Kijk mee!

Afgelopen week kende één noemenswaardig hoogtepunt en dat is het feit dat ik weer eens ging sporten. Dat we het nog mee mogen maken he mensen? Ik ben zo vreselijk afschuwelijk intens niet-sportief en ik vind er ook helemaal geen reet (meer) aan, maar ik denk dat ik nu wel iets heb ontdekt wat echt iets voor mij is. Je hoeft niet te rennen en je merkt ook weinig van zweet. Ik vertel je er zo meer over. Verder werd er gewerkt, sjouwde ik met kinderen en auto’s en kregen mijn PMU-wenkies een touch-up. Goed, de foto’s, gaan we!

Hoe groot is het contrast met mijn eerste weken op mijn werk? Toen stond ik lekker in het zonnetje op de boot te wachten en nu is het koud en grauw. Mooi begin van de nieuwe week.

Na een dag flink doorwerken ben ik rond half zes thuis. De man heeft de kindjes van het KDV gehaald en staat te koken. Punten voor hem!

Aan tafel! Inclusief alle auto’s die voor het grijpen lagen.

Na het eten ga ik vast met Tess naar boven, zodat we haar bedritueeltje rustig kunnen afwerken. Eerst zelf een boekje lezen…

… en dan zelf een flesje drinken.

Robert is een avond op pad dus ik heb het rijk alleen. Even inchecken in Meerdijk, uiteraard.

Ik verdwaal in de krochten van mijn eigen site en kom dit stukje tegen. Ik vind dit lastig om te lezen, omdat ik zo weer terug ben naar de onmacht van die tijd. Ik voel weer die borrelende buik, die misselijkheid, die brandende keel, de stress en ik voel me nog steeds heel alleen als zwangerschapsmisselijkheid het onderwerp van gesprek is. Ik had eigenlijk verwacht dat dit gevoel zou slijten, maar eigenlijk is dat niet per se zo. Ik word er nu natuurlijk zelden meer mee geconfronteerd, maar als het dan gebeurt, dan blijft het stom. Ik ben superdankbaar voor twee zwangerschappen en twee gezonde kindjes maar vind het nog altijd jammer dat dit zo’n issue is geweest en zo’n stempel heeft gedrukt.

En we sluiten ‘m zo af: haar laatste voeding die ze drinkt terwijl ze slaapt. Ik schreef vorige week een update over de eetschema’s van de T’s en die kun je HIER lezen mocht je dat leuk vinden.

Na een redelijk pittig nachtje hang ik mezelf onder de koffie-tap.

De kids zijn vandaag bij opa en oma en dat is echt hun Happy Place. Krijg dit soort plaatjes doorgestuurd en dat maakt me altijd weer blij.

Troosteloos weer. Helemaal zeiknat geregend.

We hebben gegeten en de T’s opgehaald. Gauw lekker naar huis.

Daar ligt dit pakketje ook nog op me te wachten. Noem me oppervlakkig maar ik ben hier echt heel blij mee. Extra leuk omdat ik dus voor dit soort dingen spaar. Ik doe sinds dit jaar nooit meer zomaar zulke grotere uitgaven maar probeer er dan over een tijdsbestek van 4 tot 6 maanden voor te sparen. Dat ‘winning’ gevoel als je dan je centen bij elkaar hebt is fijnnnnnnn en pakketjes openmaken is dubbel leuk. Ik zal binnenkort weer eens iets schrijven over geld/sparen/spenden.

Het is woensdag: mijn vrije dag. Al voordat de zon op is zitten wij met het hele gezin beneden. Ze waren er op tijd bij.

Koffie!

Mijn lievelingsuitzicht. Ze kunnen soms zo ontzettend lief samen spelen. Is overigens van korte duur hoor, want natuurlijk meppen ze mekaar binnen een paar minuten gewoon weer met auto’s en treinen in elkaar.

Het is echt kloteweer maar ik word zo depri van heel de dag binnen zitten dus we gaan naar buiten. Hoe schattig is deze diva dan?

Een tussenstop bij dit kleine vriendje. Tess voelt zich meteen een hele dame en regelt het allemaal wel even met de speen.

Speeltuintijd!

Zo trots op deze twee. Kan soms nog steeds niet beseffen dat deze kinderen gewoon van mij zijn. En zo groot ook he!

Wie moet er nog meer denken aan die aap uit de Lion King?

Als we weer thuis zijn dan geef ik Ticho en Tess wat te eten. De jongste gaat vervolgens slapen, de oudste mag televisie kijken en ik kruip achter de laptop. Eerst op jacht naar een nieuwe autostoel (maar even, op de site van Prenatal kun je niet met je cadeaukaarten betalen? Wat is dat voor middeleeuws gebeuren dan?) en daarna aan het werk.

When je Tess drie tellen haar ding laat doen.

We knuffelen een beetje op de bank. Heerlijke momenten.

En dan gaan we naar mijn opa. Normaalgesproken komt hij op woensdag altijd bij ons pannenkoeken eten, maar hij is geopereerd dus dat gaat niet. Dan maar daar een taartje eten en even op ziekenbezoek. Gelukkig gaat het goed met hem. Stoere opa heb ik!

De rest van de middag maak ik geen foto’s meer want ik werk in moordend tempo de takenlijst af en doe alles wat ik al eeuwen moest doen. Na het eten is het weer tijd voor rust. Tess is met haar vader naar boven, Tich en ik kijken nog even Paw Patrol.

En dan ga ik naar het zwembad. Ja ja, je meid gaat zwemmen. Of nou ja, Aqua Floaten om precies te zijn. Dat is zeg maar op een mat in het water allerlei krachtoefeningen doen. Ik haat sporten intens, maar deze activiteit heeft drie grote voordelen: je hoeft niet te rennen, je merkt niets van zweet en je hoeft niet in je badpak maar gewoon echt in sportkleding. Ik zie er enorm tegenop om te gaan, maar vind het achteraf superleuk. Dit gaan we zeker vaker doen! (Ben je benieuwd wat het nou precies is, dan heb je HIER een filmpje ter verduidelijking.)

Het is donderdagochtend en ik ben lekker vroeg op mijn werk. Zo vroeg, dat de poort nog dicht is. En die krijg ik met mijn kippenkracht niet open. Sta je dan met je goeie gedrag.

Robert is een avond weg voor zijn werk, dus ik haal de T’s van de opvang, cross naar huis, geef ze te eten…

… en stop ze in bad. Daarna lekker naar bed, ze zijn moe. En ik ook.

Eerst nog even een flesje.

Zit ze weer, de langste minuut van de dag. Ik haat het intens dat die wasmachine dan zegt dat het nog één minuut duurt en ik daar vervolgens nog zeker drie minuten sta te wachten.

Anyways, de kids slapen, de was hangt, de keuken is opgeruimd en ik lig op de bank. Met chips, want ja, ik had immers gesport dus mocht wel weer een extra zak eten.

De status op vrijdagochtend.

We gaan op pad. Spelen bij een vriendinnetje en koffie voor mij.

En dan door naar opa. Moest natuurlijk wel weer de complete garage mee.

Kijk hem nou zitten. Mijn grote jongen. Bijna drie, ik kan het niet aan.

Zwaaien naar de bootjes, alweer.

We gaan naar de bakker om broodjes te halen en Ticho wil meteen een taartje meenemen voor opa en oma, die ’s avonds komen eten.

Kaasstengel en twee flesjes water.

Als ik Tess naar bed breng en daarna weer beneden kom, heeft Ticho ineens dit gebouwd. Zo knap. Ik merk met dit soort dingetjes enorm dat hij nu twee dagen in de week naar de opvang gaat. Hij leert daar zoveel. Motorische dingen zoals dit, maar hij telde afgelopen week ook ineens tot twintig (wat ik hem obviously niet heb geleerd). Vind ik leuk!

En die treintjes ook. Lekker neurotisch wel.

“Ik koop alleen maar houten speelgoed in pasteltinten en mijn huis wordt echt geen speelgoedwinkel”, riep ik toen ik zwanger was. Missie mislukt.

Dat middagslaapje overslaan lukt nog niet altijd. “Ik kom even bij jou zitten mam”, zei hij. En vijf tellen later dit.

Onze kleine meid is ook weer wakker. Die molesteert meteen de garage.

Ons meisje, ze is zo mooi. En lief. En vrolijk. Echt, de wereld heeft meer Tessies nodig!

Kledingwissel want poepexplosie. Tess loopt sinds een weekje echt heel veel los en dat gaat iedere dag weer wat beter. En hoe leuk is dit outfitje?

We krijgen mijn schoonouders gezellig te eten en uw keukenprinses maakt pizza’s. Ken ze lekker koken he die meit?

En ik besluit nog gauw naar Prenatal te crossen om die nieuwe autostoelen voor Ticho te halen. Kan ik wél met cadeaukaarten betalen.

Het is echt weekend. Mijn dromertje is nog niet helemaal wakker.

En moeke heeft er ook wat moeite mee.

Deze niet. Die staat altijd aan.

Ik laat de kinderen lekker thuis en las twee uurtjes tijd voor mezelf in. First things first: auto wassen.

Daarna op jacht naar nieuwe spijkerbroeken. Ik deelde een poos geleden mijn ellendige zoektocht naar de perfecte jeans en hoe dit keer op keer in een drama uitloopt en kreeg toen meerdere keren de tip om eens naar de broeken van Cup of Joe te kijken. Dat doe ik dus en mensen: dit is ‘m. Ik neem er direct drie mee want die broeken zijn top. Ze voelen stevig, lekker stretch, goeie vorm, doen nog wat met je kont en zijn betaalbaar.

We doen een drankje bij de korfbal en eten daarna patat. Gewoontedieren.

En de zaterdag wordt met een biertje op de bank bij Rob en Sifra afgesloten. Cheers!

Zondagochtend zit ik op tijd in de auto naar Utrecht. Mijn wenkbrauwen krijgen de touch-up.

Ondertussen thuis zit deze lekker in zijn chillpak televisie te kijken. Het is echt gigantisch troosteloos weer.

We hadden trouwens echt een belabberde kutnacht. Het went gewoon nooit.

De wenkies zitten er weer op en ik ga meteen over tot de orde van de (zon)dag: boodschappen doen.

Lekker knuffelen.

Brandweerman Sam is heel tevreden: de houtkachel mag aan.

Uiteindelijk neem ik hem even mee naar opa, heeft het kind ook nog wat frisse lucht zeg maar.

Dit uitzicht verveelt nooit. We zijn deze week drie keer bij opa geweest en drie keer heeft Ticho heel de tijd aan het raam gestaan om bootjes te kijken. Kind van zijn vader.

Sorry, maar dit was het. Van de rest van de zondag heb ik geen deelbare foto’s. We gaan op kraamvisite en naar een verjaardag en daarna plof ik met gigantische koppijn op de bank. Niet te doen gewoon. Ik twijfelde of ik überhaupt deze HM ging maken zo irritant zeurt m’n kop. Het is inmiddels iets na 21.30 uur en ik hou het voor gezien. Komende week staat volgens mij nogal in het teken van regen en ik geloof dat ik dat niet zo erg vind. Lekker binnen chillen, onder kleedjes op de bank en verder niks. Zal een leuke HM worden volgende week!

Bedankt voor het lezen!

>> Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *