Happy Moments

Happy Moments #135 – Ongelukjes in kleine hoekjes

Goedemorgen! Zeven drukke dagen verder en een nieuw fotodagboek paraat. Iets teveel foto’s maar er gebeurde ook zo ontzettend veel. Kijk maar mee!

Goed, afgelopen week dus. Begon allemaal nog wel standje tranquilo, maar vanaf woensdag kwam de energie erin. We begonnen met de smak van de trap – die hebben jullie vast en zeker wel op Instagram (@anoukzwager) voorbij zien komen -, we mochten daarna naar het CB, gingen naar de speeltuin, naar het bos, naar de korfbal, ik werkte 12 uur nonstop voor het goede doel, de boys gingen weer varen en Tess en ik maakten een hele lange zonnige fietstocht. De foto’s, lets go!

Maandagochtend ben ik weer lekker op tijd voor de waterbus. Inmiddels werk ik ruim een maand bij mijn nieuwe werk en die reisafstand is echt wel heel prettig hoor. Snap nu al niet meer hoe ik dat iedere dag deed, drie uur in de auto.

Genoeg te doen. De dag vliegt voorbij.

En voor ik het weet zit ik weer op de boot terug naar Papendrecht.

’s Avonds gaat Robert met Tess een rondje wandelen en ploffen Tich en ik samen op de bank.

Maar vijf minuten later belt de man ons. Er stijgen luchtballonnen op vanuit het park. Tich en ik springen in de auto en rijden er gauw naartoe.

Wauw!

Onze Brandweerman Sam is erg onder de indruk van het vuur in de ballon.

En Sjaan zag ze ook. Heeft heel Papendrecht gehoord.

Bij thuiskomst leggen we de draken in bed en plof ik met koffie op de bank.

Morning! Het is dinsdag, ik maak even gauw dit plaatje voor mijn PMU-update (kon je HIER lezen) en ga dan wederom naar mijn werk.

De kids zijn bij opa en oma en vermaken zich prima.

In de middag is Robert thuis en die gaat met ze naar de kinderboerderij. Love dit soort foto’s op mijn werk krijgen.

Na een redelijk intensieve en haastige dag, doen we de blagen weer in bad. Het zijn echt zulke smeerkezen, niet normaal.

Ruzie om de tandenborstel. Uiteraard won Tess die gevecht. Kleine feeks.

Helaas voor haar, maar de tandenborstel is van Tich. Het is DEZE van Philips en werkt top bij ons vriendje. Er zit een app bij met een gebitje met beestjes erop en op dat filmpje zie je dan precies waar je moet poetsen. Na twee minuten zijn alle beestjes weg en krijgt ‘Sparkly’ een cadeautje. Ticho leeft voor dat digitale cadeautje, dus poetsen doet ‘ie zo goed als ‘ie kan.

Nog even een boekje lezen. Ticho is fan van DEZE, die uit dezelfde serie als ‘Leeuw in de Muis’ en ‘Laat maar los, Koala’ is.

En we sluiten af met een kort Thomas de Trein filmpje. Slaap lekker lief vriendje en tot morgen!

Woensdag is mijn soort van day off. Die begin ik met de was.

En daarna de kleine dame eten geven.

Ticho heeft al ontbeten en kijkt televisie.

Dit jongetje, mijn beste vriend. Hij is een beetje opstandig lately maar dat geeft niets. Een fijne ontwikkeling als hij wat meer van zich af gaat bijten en beter leert aangeven wat hij wel en niet wil.

Tja, en dan… Rijdt Tess op haar loopfiets van de trap. Lang verhaal kort: ik was aan het rommelen in de keuken en blijkbaar had Ticho in the mean time Tess haar loopfietsje naar de keuken getild (we hebben een splitlevel woning dus er zitten wat treden tussen de woonkamer en de keuken). Tess kent natuurlijk geen gevaar, dus die is volle vaart de trap af gedoken. Ik zag haar nog net gaan, hoorde een doffe klap en ze ging gelukkig meteen huilen. Dat huilen was na vijf minuutjes wel over en eigenlijk heb ik haar daarna geen seconde meer horen piepen. Maar dat oog…

We mogen ons weer melden op het consultatiebureau. Precies nu Tessie eruit ziet alsof ik haar heb mishandeld. Top!

Ik heb volgens mij onlangs al verteld dat ik niet per se dol ben op keiharde zomer, maar dit hoeft dan ook weer niet hoor. Hoewel, dat jongetje met die laarzen en zijn eigen paraplu vind ik dan wel weer vet schattig.

Lekker spelen. De controle verloopt prima, Tess is nog steeds lang en dun, krijgt twee vaccinaties en een half uurtje later staan we weer buiten.

Op weg naar huis maken we even een tussenstop bij Bakker Bart.

En we lunchen met z’n viertjes. San is er al heel de ochtend gezellig bij.

’s Middags is de rust wedergekeerd. Tess slaapt, Ticho speelt en moeke gaat aan het werk.

OMG. Ze wordt wakker en ineens is haar oog niet alleen dik, maar ook blauw.

Ff de kindertelefoon bellen.

Ticho legt ondertussen alles vast op camera.

We krijgen twee pakketjes binnen. In de eerste doos zitten deze Vans. Die kocht ik voor Ticho.

De tweede doos zit vol met kleren van de Zara voor de kids. Of nou ja, eigenlijk alleen één jurkje voor Tess en de rest is voor Tich. Voor mezelf koop ik niet meer bij de Zara (en H&M en Primark) want slecht voor het milieu en kinderarbeid, maar voor mijn T’s vind ik het wel lastig om die winkels te omzeilen. Het is ook niet zo dat ik een geldboom in de tuin heb en alleen maar handgemaakte verantwoorde en vaak ook dure items kan kopen. Anyways, Ticho heeft een joggingpak, een stapel nieuwe broeken en een paar truien. We zijn klaar voor de winter!

Wachten tot papa thuis komt!

Terwijl de pizza in de oven zit, geef ik Sjaan vast een banaantje. Ik voel me zo vet schuldig dat ik haar van de trap heb laten fietsen. Iedere keer als ik naar haar kijk dan wil ik huilen. Gelukkig heeft ze er zelf geen last van en inmiddels is dat schuldgevoel bij mij ook wel weg. Ongelukjes zitten in kleine hoekjes.

Mijn vriendje was vandaag een tikkie op de achtergrond door zijn stuntelende zus. Maakt hem niet uit. Hij was zo lief en zorgzaam voor ‘zijn Tessie’. In de avond knuffel ik hem extra, leg hem in bed en blijf vervolgens braaf zitten tot hij slaapt. Spannend moeke-leven.

Donderdagochtend ga ik met de auto naar Dordt en parkeer ‘m een kwartiertje lopen van kantoor. Heb ik meteen mijn beweging gehad.

Zelf ben ik allang uitgekeken op Dordrecht, maar ik kan me voorstellen dat het voor mensen die hier niet wonen echt wel een mooie stad is.

Deze donderdag werk ik in de ochtend eerst aan mijn reguliere werk en vanaf het middaguur voor het goede doel. Voor Stichting voor Sara maken we in twaalf uur tijd een compleet nieuwe website en ondertussen halen we geld op voor de stichting.

Ik ben van de afdeling ‘content’ en houd me onder andere bezig met social media.

Taart eten!

We werken van 12 tot 24 uur aan de site MDC1A.com. Voor Sara, een vierjarig meisje uit Dordrecht met de ongeneeslijke spierziekte MDC1A. Er is nog amper iets bekend over deze spierziekte en zoals het er nu uitziet wordt kleine Sara niet oud. Mijn hart breekt bij het idee en het is echt heel fijn om haar ouders én het onderzoek naar de ziekte op deze manier weer een klein stukje verder te helpen.

Buiten is het inmiddels donker, maar binnen brandt nog licht.

Het is iets voor twaalven als de website klaar is. Timing. Supertof dat het gelukt is en het was ook echt een waanzinnig bijzondere dag. We sluiten ‘m af met champagne uiteraard.

Vrijdagochtend ben ik niet per se fit. Weinig geslapen en een beetje moe na de vorige dag.

Heeft deze joker maling aan. Die stapt lekker rond in zijn joggingpak en vraagt zich af wanneer hij naar buiten mag.

Dit kind. Doodmoe word ik ervan.

Zo lijkt ze wel lief en chill he? Maar goed, dit soort tafereeltjes duren niet langer dan twee minuten hoor.

Lekker stappen. Ze loopt steeds meer los.

Ik heb genoeg moed verzameld en ga met ze naar de speeltuin. Ticho wil uiteraard zijn auto’s meenemen.

Selfie! Zie je haar zoeken naar een manier waarop ze uit de schommel kan klimmen?

Kleine pandabeer.

En mijn eigen Brandweerman Sam.

Zo aandoenlijk hoe hij altijd helemaal in zijn eigen wereld zit zodra hij met zijn auto’s speelt.

Meteen langs de winkels. Onder andere voor gel. Dit is so far de enige die Ticho zijn enorme pruik nog een klein beetje onder controle houdt maar mocht iemand een supergoede tip hebben om zwaar en dik haar te stylen: let me know.

Keuzestress.

De queen op haar troon. Zelf op geklommen.

Tess is afgevoerd naar bed. Ticho en ik kroelen op de bank.

En ik check ff hoe het met mijn vriend Ludo Sanders gaat.

Als Tess wakker is rijden we naar Barendrecht, want daar zit een winkel gespecialiseerd in kinderschoenen. Nu Sjaan een beetje loopt en het buiten natter en kouder wordt, is het tijd voor haar eerste echte loopschoentjes.

Het worden deze van Shoesme. Ik ben er verliefd op.

Typisch Tess: in een onbewaakt ogenblik heeft ze een kast opengetrokken waar cadeautjes voor Ticho in liggen – iets met zindelijk worden maar geen succes – en jawel, ze zit op haar dooie gemakkie alles open te maken. Maar natuurlijk.

Het was een lange dag. Lekker in bad en hup naar bed. Ticho vindt het tijdens het badderen altijd heel grappig om al zijn foamletters op Tess haar hoofd te stapelen en dan zegt hij met zijn hoge piepstemmetje: “Wauw Tess, je bent een echte prinses.”

Robert is thuis en leest nog gauw een boekje voor. De ene T boeit het niks en de andere T vindt het leuker om haar vader als klimpaal te gebruiken en het boek te verscheuren.

Weekend! Rustig opstarten met een ontbijtje en een filmpje.

De rest van de ochtend is het een soort zoete inval: mijn vader en zijn vriendin komen langs, net als mijn opa, mijn moeder en schoonzus en zwager met kleine babyneef. Gezellig! Ondertussen werken Ticho en ik aan een kunstwerk van klei maar dat is een kansloze missie want Tess bemoeit zich er ook mee en die sloopt het allemaal en plet de klei door elkaar.

Meisje.

Als zijn zusje slaapt ga ik met deze grote vent naar de winkels. Hij ziet zijn kans schoon om in de buggy te ploffen – normaal moet hij die plek natuurlijk afstaan – en laat zich lekker rondrijden.

We kopen nieuwe cadeautjes bij de Action. Vooral weer veel auto’s zoals je ziet. En nog meer klei.

Kwam deze tegen bij Kruidvat. Wij hadden ze al maar aangezien ze lange tijd niet meer verkocht werden deel ik ‘m nu nog even: mega handig voor ijsjes, zodat ze niet als een idioot alles onder lekken. En er zit een rietje bij zodat het gesmolten ijs opgedronken kan worden.

Dat zonnetje is wel echt een cadeautje hoor. We genieten er lekker van! Wie ziet Ticho op zijn fiets?

Op naar de speeltuin. Daar spelen Ticho en Tess met een paar andere kindjes en daarna…

… de welbekende borrel bij de korfbal. Ik zit met de medemoekes in de speeltuin in het zonnetje terwijl de kids spelen. Behalve deze twee, die zijn gefocust op eten. Over vijftien jaar is dit een duo, ik word er nu al bang voor.

Daahaaag Tess het was weer een supergezellig met je vandaag maar nu ga je lekker slapen!

We sluiten ‘m as usual af met een boekje. Als het stil is boven dan ga ik een bakkie doen bij San en om 22.30 uur lig ik in bed. Spannend leven wel.

Ook op zondag is het nog heel lekker weer. We laden de bende in de auto en rijden naar de Kralingse Plas. Daar komen we veel te weinig. De reisafstand is een klein kwartiertje en het is er zo mooi en fijn.

Dat je vanuit het bos zo naar de stad kijkt.

We lopen naar deze speeltuin.

Ticho met zijn auto’s stevig onder zijn armpje geklemd.

En met de auto’s van de glijbaan.

Toppie mannen!

Sjaan vermaakt zich ook prima. Vrolijk meisje met haar blauwe oog. Ik vind het nog steeds zo bizar dat ze letterlijk maar eventjes gehuild heeft en daarna precies nooit meer de indruk heeft gewekt dat ze ook maar een heel klein beetje last van die valpartij heeft gehad.

Gaat ‘ie hoor. We vermaken ons er een uurtje en gaan dan weer huiswaarts. Bedtijd voor Tess, chilltijd voor Ticho en…

… boodschappentijd voor moeders.

De boys zijn samen op pad, Tessie slaapt en ik tik vast een deel van deze HM.

En als Sjaan wakker is dan gaan we fietsen.

Ondertussen heeft deze zich op een boot genesteld, tezamen met zijn auto’s.

Die kleine krulletjes in de nek vind ik het allerschattigste ever. We fietsen een flink stukje en ondertussen roept ze continu ‘haaaaai haaaaaai haaaaai’ en ‘nee nee nee’. Op het CB vroeg de jeugdarts of ze al wat woordjes kent. Nou, dit is wel zo’n beetje het volledige repertoire.

Tussenstop bij mijn zusje waar we een ijsje eten. Daarna fietsen we nog een half uurtje verder en dan ben ik er wel klaar mee. Zelden zo een actieve zondag meegemaakt.

Doen wat ik het liefste doe: chips eten op de bank.

Ook tijdens het avondeten weer een stel auto’s mee. En zijn nieuwe PSV-beker. Ik wilde hem een set van Feyenoord aansmeren, maar hij moest en zou deze want hij herkende het logo van zijn lievelingsknuffel Flip de Beer. Papa blij, mama iets minder.

Na het eten gaan de kids weer in bad en daarna naar bed. Zelf plof ik ook even neer.

En met pijn en moeite weet ik mezelf uiteindelijk nog uit bed te slepen om deze HM af te ronden, mijn OV-kaart op te laden en nog onder de douche te springen.

Het was me het weekje wel. Zoveel fijne momenten met de kids gehad. Lekker genoten van de zon, van speeltuintjes, van knuffels op de bank, tijd met elkaar. Daarnaast lekker gewerkt, ook weer leuke dingen gedaan en productief geweest. Een week hoe ik ze eigenlijk wel heel graag zie. Daar gaan we komende zeven dagen weer voor!

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!

>> Niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager).

Dit vind je misschien ook wel leuk!

6 Comments

  1. Hoi Anouk.

    Misschien een tip! Als je naar de kapper met hem moet om dan zijn haren te laten uitdunnen misschken dat het helpt

    Gr

    1. Dankjewel voor je reactie Tamara. Dat doen we idd al om de vier weken ofzo, maar er is geen houden aan. Iedere vrouw zou jaloers zijn op dat haar haha 🙂

  2. Wat een leuke happy moments weer, arme Tess maar inderdaad, dit is gewoon niet te voorkomen… en gelukkig heeft ze er weinig last van gehad! Vind t wel heel herkenbaar, hier ook een kleine klimaap die alles van haar grote broer sloopt en zomaar ineens bovenaan de trap zat vanmorgen (ze kan nog niet los staan en lopen dus tamelijk link), oppassen geblazen dus maar ze zijn zo snel!
    Onze vent heeft ook heel dik haar en inderdaad, laten uitdunnen bij de kapper werkt heel goed. Hebben ze nog steeds een mooi kapsel maar kun je het ook nog af en toe eens normaal wassen 😉

    1. Ahh ja ik denk dat het misschien gewoon typisch meidengedrag is. Stelletje heksen 😉 Uitdunnen doen we al, maar is binnen twee weken gewoon weer een enorm tapijt. We zitten sowieso om de vier weken bij de kapper. Ben jaloers op zijn hoeveelheid haar haha.

  3. Kruidvat effex freeze it power gel nr 10 is top! Gebruik ik voor mijn zoontje van 3 met haar dat ook nooit in model bleef zitten, of waar de gel meteen weer uit verdween. Nu zit het zelfs nog na een nacht slapen ;). Is een groen met paarse verpakking/tube en maar paar euro.

    1. Ohh super! Ga ik volgende keer ook proberen! Dat jongenshaar is echt niet te doen. En van wie hij het heeft, niemand weet het haha! Thanks voor je tip!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *