Persoonlijk

Mijn ervaring met PMU

Onlangs liet ik mijn wenkbrauwen semi-forever op mijn voorhoofd zetten en omdat ik er een aantal vragen over kreeg, heb ik besloten er een apart artikeltje over te maken. Benieuwd naar hoe het was, hoe het werd en hoe het wordt? Kijk mee!

Ik ga in deze blog niet heel erg in op wat PMU precies is. Daar is al heel veel over geschreven, dus als je dat wilt weten dan kun je maatje Google raadplegen. 

De keuze voor PMU (Permananente Make-Up) had ik lang geleden al gemaakt. Mijn wenkbrauwen zijn dusdanig licht, dat bijtekenen iedere ochtend noodzakelijk is. En iedere ochtend weer was het gedoe. Want de vorm was never hetzelfde, de kleur was soms te licht en soms te intens, met enige regelmaat zaten ze scheef en al met al kostte het me procentueel gezien veel tijd en werd ik nooit blij van het eindresultaat. Toch was er al die tijd iets wat me tegenhield. Ik durfde namelijk niet te kiezen voor een PMU-specialist. Er zijn er zo ontzettend veel en als dus blijkbaar iedere Malle Eppie nep-wenkies kan plaatsen, dan zullen er vast veel ‘beunhazen’ tussen zitten. Dat idee werd bevestigd door al die shady websites, die enorm variabele tarieven (aanbieders die PMU in de zomersale hebben voor tweehonderd euro, no senk joe) en al die zolderkamertjes die ik tegenkwam. Niets mis met zolderkamertjes, maar wat mij betreft niet voor het plaatsen van permantente make-up.

De allerbeste
Dus keer op keer schoof ik het plan op de lange baan, simpelweg omdat ik nog niemand had gevonden die ik mijn gezicht toevertrouwde. Meerdere keren stelde ik via Insta Stories de vraag waar ik wezen moest als ik PMU wilde laten plaatsen en de antwoorden waren enorm uiteenlopend. Toch was er één specialist die meerdere keren genoemd werd: The Brow Lab in Utrecht. Die ben ik eerst een een poosje gaan volgen en uiteindelijk was ik overtuigd: hier moest het gebeuren. Wat mij overtuigde? Bij The Brow Lab doen ze niks anders dan PMU’en (da’s vast geen werkwoord maar je snapt me). Op toko’s waar je naast je wenkies ook je lippen kunt laten opvullen, hairextensions (of wimperextensions) kunt laten zetten, een schoonheidsbehandeling kunt krijgen en je wellnessdag kunt afsluiten met een massage, zat ik niet zo te wachten. Het voelt dan niet alsof ze de allerbeste zijn en tja, ik wilde wel gewoon de allerbeste. De prijs stelde me ook gerust: 375 euro. Wat natuurlijk reteveel geld is, maar bij een PMU-behandeling van 200 euro denk ik toch dat het pigment slecht is of dat ze naaldjes hergebruiken (‘if you pay peanuts you get monkeys’, dat principe). Verder sprak de sfeer van de behandelruimte me aan en most important: vond ik de foto’s prachtig. The Brow Lab werd het dus.

De afspraak maken
Over het proces van een afspraak maken: da’s helemaal digitaal en daar houd ik van. Ik wil niet hoeven bellen of mailen, ik wil gewoon een digitale agenda waar ik een tijdslot kan blokken, precies zoals The Brow Lab te werk gaat. Verder krijg je vooraf meerdere keren duidelijke instructies (onder andere via de mail en via Whats’App), kun je er op zondag terecht – da’s met twee kleine kinderen echt heel handig – en werkt het allemaal gewoon simpel, soepel en snel. Niks op aan te merken dus.

De pijn
Dan de behandeling. Ik had me best wel aardig ingelezen en eigenlijk hoorde ik niet anders dan dat het niet vreselijk pijnlijk is. Nu weet ik dat ik niet per se een enorm hoge pijngrens heb, dus dat de pijn mee scheen te vallen stelde me wel gerust. Voor de zekerheid had ik nog wel een tube verdovende EMLA via de huisarts aangevraagd en twee paracetamols geslikt. En dat was maar goed ook. Ik weet dat het waarschijnlijk helemaal aan mij ligt, maar tering, wat vond ik het eerste stuk enorm onprettig. Alleen al epileren is voor mij een marteling, laat staan als ze met die naald over je voorhoofd krast. Na een kwartiertje kon het nogmaals goed verdoofd worden en toen was het wél goed te doen. Natuurlijk voelde ik het wel – zeker als ze voor de weet ik het hoeveelste keer over hetzelfde plekje ging – maar echt pijn deed het niet. De behandeling duurde alles bij elkaar zo’n drie uur (inclusief tekenen) maar ging echt in een zucht voorbij. Ik lag best prima op een (platte, dat wel) behandeltafel, had een lekker warm dekentje over me heen en kletste heel gezellig met de PMU-specialist. Zit gewoon in mijn aard: ik wil veel weten. Dus vroeg ik naar hoe het bestaat dat er zulke prijsverschillen zijn. En hoe het komt dat wenkbrauwem soms rood uitslaan (sommige ‘salons’ hebben pigment met ijzer/koper erin en dat gaat roesten in je huid. Dat is NIET normaal). En waarom zij microblading liever niet doet (gaat vaak uitlopen en is schadelijker voor de huid). En werkelijk ieder antwoord dat ik kreeg was doordrenkt van kennis en passie. Toen ze zei dat ze als doel had om de beste in haar vak te worden, wist ik het zeker: ik lig in de juiste stoel.

Het herstel
Ik had me erop voorbereid dat ik een paar dagen voor lul zou lopen. Dat was ook zo, vond ikzelf. De wenkbrauwen deden me de eerste 36 uur na de behandeling vooral heel erg denken aan angry birds en ik had het gevoel alsof iedereen naar mijn voorhoofd staarde. Gelukkig wist ik dat het gauw zou bijtrekken and it did. Na twee dagen werd het al een stuk lichter, al kwamen toen wel de eerste korstjes tevoorschijn. De PMU-specialist had me verteld dat dit erbij hoorde, dat ik er vanaf moest blijven en dat ik het voorzichtig (en met een wattenstaafje) moest insmeren met Eight Hour Cream (die kreeg ik van haar in een klein potje mee). Qua pijn had ik overigens direct na de behandeling al geen last meer. Uiteindelijk vond ikzelf dat het hele plakkaat na een kleine week goed genezen was. Na die eerste week werd het pigment nog een flink stuk lichter (al met al nam de intensiteit enorm af) en uiteindelijk kwam er weer wat kleur terug. Het is een bijzonder proces, van die genezende wenkbrauwen. Ik heb er 0,0 problemen mee ervaren en ik denk dat het komt omdat ik me keurig aan de opgelegde richtlijnen heb gehouden (een week vrij van water, geen zweet, geen zon, ieder uur schoonmaken en insmeren enzovoorts).

Het resultaat
Goed, nu zijn jullie natuurlijk allemaal rammend nieuwsgierig naar het resultaat. Dat snap ik. Maar voordat ik dat deel is het belangrijk om te weten dat er nog een tweede behandeling gaat plaatsvinden (die zit bij de prijs inbegrepen en is bedoeld om het eventuele kleine correcties door te voeren, eventuele ‘kale plekjes’ van pigment te voorzien en de brows gewoon helemaal strak en clean te krijgen). Wat je op onderstaande foto’s ziet is dus nog niet hoe het er in the end uit komt te zien. Een foto daarvan zal ik tegen die tijd toevoegen (en delen op Instagram @anoukzwager). Oké, gaan we.

Dit was mijn hoofd zonder bijgewerkte wenkie. Er zat (en zit) wel wat haar, maar dat was vrij licht van kleur en het ontbrak aan vorm.

Zo tekende ik ze zelf altijd bij. Soort van. Ongeveer. Eigenlijk viel het iedere dag weer anders uit. Maar dit was wel hoe ik ze graag maakte.

OMG. Dit was dus 24 uur na de behandeling. Van de eerste paar uur heb ik niet eens een foto omdat het toen helemaal heftig was. Rood en opgezwollen, heel donker, glimmend. Niet hoe je jezelf graag in de spiegel ziet.

Heftagh! Dag drie.

En dag vijf: de korstjes laten los en ik heb eindelijk het idee dat het allemaal wel goed komt met die wenkies.

Dit was na een week. Toen waren de korstjes eraf en leek het pigment zelfs een beetje te verdwijnen. Het oogt nog wel rood maar da’s niet gek. Nieuwe huid onder een korstje is altijd rood.

Zo is het nu, dik drie weken later. Het pigment is hier en daar een beetje afgestoten (en ook deels weer teruggekomen) en er zitten wat kale plekjes in, maar al met al ben ik er nu al heel blij mee. Het scheelt me in de ochtend best wat tijd en zelfs als ik geen zin heb om make-up te dragen dan voel ik me niet met een blotebillengezicht lopen.

Nog even voor de goede orde: ik heb dus Ombre Powder Brows. Dat is wat anders dan microblading. Mocht je ook interesse hebben in PMU dan is het echt van harte aan te bevelen om je te oriënteren op de diverse opties en je te laten voorlichten door iemand die écht verstand van zaken heeft. Zo iemand als de specialist van The Brow Lab.

Al met al kan ik niet anders dan nu al roepen dat ik heel blij ben met mijn nieuwe wenkies. Er zit een mooi model in – dus ook makkelijker bijpoederen als dat eens nodig is – en ik zie er als ik uit bed kom meteen een beetje opgemaakt uit. Vind ik handig. Ik heb natuurlijk nog niet helemaal alle recht van spreken, want er volgt nog een touch up en pas een paar weken daarna kan ik echte eindoordeel vellen (zal ik t.z.t. ook toevoegen hier), maar so far so good.

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Wow, dat ziet er echt mooi uit! Ik laat mijn wenkbrauwen om de 5 weken epileren met touw en verfen, dus dat ziet er het grootste deel van de tijd goed uit. Iets permanents als dit klinkt ook wel ideaal. Is the Brow Lab nou van Angel? Zij heeft op mij ook wel een goede indruk gemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *