Momlife, Zwangerschap

Dit mis ik aan de babytijd

De tijd dat wij een heuse baby in huis hadden ligt alweer een paar maanden in het verleden en dat onze dreumes een newborn was kan ik me al bijna niet meer herinneren. Wat mis ik aan die goeie ouwe tijd?

Laat ik beginnen met vertellen dat ik echt vind dat iedere fase zo z’n charmes heeft. Natuurlijk is een baby vers van de pers leuk. Maar nu mijn kinderen ouder worden beleven we ook weer genoeg bijzondere momenten. Ik durf daarom met honderd procent zekerheid te zeggen dat ik echt niet meer terugwil naar die eerste weken en maanden met een baby. Maar goed, er zijn natuurlijk wel dingetjes waar ik met enorme weemoed aan terugdenk.

Die fijne boxpakjes
Ik had het tot een soort kunst verheven om de meest schattige boxpakjes bij elkaar te shoppen. Dat type kleding vond (en vind) ik bij baby’s zo handig, praktisch en heel cute. Daarmee wordt het gewoon een écht pakketje kind zeg maar. Die hele rij met boxpakjes in de kast (ik kocht ze graag bij Next Direct) dat mis ik wel.

Mini kleertjes
Sowieso mis ik die mini kleertjes. Het maakt echt geen bal uit waar je gaat shoppen, op de afdeling waar het spul tot pak ‘m beet maatje 62 hangt, vind je de allerschattigste setjes. Met zachte kleuren, subtiele printjes, fijne stoffen. Ik kan niet begrijpen waarom dit allemaal verdwijnt zodra die kids naar grotere maten gaan. Dat je dan ineens aan spijkerbroeken moet geloven, en dikke oncomfortabele truien met schreeuwende prints.

Wandelen met een slapende baby
Als je mij al langer volgt dan weet je dat er werkelijk geen vezel in mijn lijf het predikaat ‘sportief’ verdient. Ik ben liever lui dan moe. Om toch een beetje basisconditie op te bouwen, probeer ik hier en daar wat dingen wandelend te doen. Dat was een stuk makkelijker toen mijn dreumes nog een newborn was. Ging ze gewoon lekker slapen, deed ik muziek in mijn oren en wandelen maar. Das nowadays niet meer aan de orde. Ben ik alleen maar bezig met een volwaardig entertainmentprogramma en kan ik om de drie meter bukken om eten/knuffels/speelgoed van de grond te rapen.

Slapen
De eerste was een perfecte slaper, de tweede wat minder. Had allebei zo z’n voordelen. Als Ticho lag te pitten, had ik urenlang de tijd om het huishouden te doen. Deed ik niet, want ik ging lekker filmpjes kijken en online shoppen, maar je snapt het punt. Tess sliep liever niet boven maar eigenlijk altijd in de draagdoek. Was soms wat onhandig want ik deed toch iets rustiger en voorzichtiger met zo’n koala op mijn buik, maar hoe fijn is het als je bijvoorbeeld aan het opruimen bent en je ondertussen lekker kusjes kan geven op het hoofd van zo’n kleine garnaal?

Knuffelen
Gewoon, omdat ze nog niet kunnen bewegen en dus niet meteen weg kruipen of rennen zodra je ze lekker bij je neemt. Toen ik er nog middenin zat, was ik hier overigens minder over te spreken hoor. Ik had regelmatig het gevoel dat ik werkelijk altijd en eeuwig een kind aan me geplakt had zitten en het leek me zalig als ze zouden wieberen en lekker met hun eigen speelgoed zoet zouden wezen. Ik werd toentertijd al gewaarschuwd: geniet er nou maar van, want voor je het weet is het over en dan mis je het. Klopt.

Duidelijkheid
Het leven met een baby is redelijk makkelijk in schema’s en richtlijnen te vangen. Ze slapen van zo tot zo laat, ze eten om dit en dit tijdstip, ze krijgen na iedere fles een schone luier en je doet ze om de drie dagen in bad. Die voorspelbaarheid, daar gaat deze moeke goed op. Dus dat mis ik wel want ik kan vast verklappen: niets zo onvoorspelbaar als het leven met een dreumes en een peuter.

Eten
Misschien ben ik de enige met dit probleem, maar ik vermoed van niet dus no shame in the game, ik ga het opbiechten: ik vond het zo fijn toen die kids enkel nog flesjes dronken. Dusdanig fijn dat ik die hapjes regelmatig oversloeg omdat ik gewoon geen zin had in dat gepiel en de verschuivingen in het schema die het allemaal teweegbracht. Datzelfde gold ook voor boterhammen en al het andere vaste voedsel dat langzaam maar zeker de fles moest gaan vervangen. Ik vond het gewoon gedoe en gehannes en bleef het liefst forever een flessie poedermelk maken. Uiteindelijk bleek Ticho een soort bodemloze put en ging die verschuiving wel prima, maar bij Tess was (en is) het hoofdstuk eten gedoe. Ik mis de goeie ouwe tijd van 120+4 om de vier uur.

Chill gedrag
Begrijp me niet verkeerd, die onverklaarbare huilbuien, krampjes, sprongetjes en weet ik het wat nog meer zijn echt geen pretje, maar om eerlijk te zijn vind ik het minder erg dan een meltdown in de supermarkt of een driftbui omdat de boterham horizontaal in plaats van verticaal is doorgesneden. Een baby kan je soms tot waanzin drijven, maar die hoef je tenminste nog niet echt op te voeden. Die willen niet per se drie uur lang Paw Patrol kijken. Appelsap voor negen uur in de ochtend. Voor de duizendste keer verstoppertje doen. Die willen gewoon een fles, een schone luier of knuffelen.

Stil liggen
Het leven was een stuk eenvoudiger toen ik mijn baby op een speelkleed kon parkeren en ondertussen zelf naar het toilet kon gaan zonder direct bang te zijn dat ze in de gordijnen zou klimmen, op de muren zou tekenen of de televisie van de muur zou trekken. Vanaf de dag dat ze beginnen met rollen is deze uiterst chille fase voorbij en moet je altijd op je hoede zijn. En pas als het zover is waardeer je die niet-bewegende baby een stuk meer.

De flexibiliteit
Met een newborn de deur uit is best wel een onderneming. Je luiertas zit tot de nok gevuld met vier extra setjes kleding, acht voordeelpakken luiers, hydrofielen, billendoekjes, poedertorens, geurzakjes, flesjes, themoskannetjes en Spa Bauw (+nagelschaartje, neusspray, zetpil, thermometer, speentje en de rest van de babyafdeling van de Prénatal). Maar als je dat allemaal gepakt hebt, dan kun je wel redelijk easypeasy overal naartoe. Een baby slaapt over het algemeen prima in de kinderwagen – bespaar me de berichtjes over baby’s die hiervan afwijken – en aan een strak ritme ontbreekt het toch nog volledig in die eerste periode dus daar hoef je je ook niet aan te houden. Ik vond het heerlijk dat ik mijn kleine baby overal mee naartoe kon slepen en dat ik dus een beetje flexibel bleef. Dit veranderde wel toen er meer ritme in de dagen kwam. Op vaste tijden gingen beide kids naar bed. Hun eigen bed. Dat werkte het beste en op een bepaald moment is het natuurlijk gewoon belangrijk om ritme, regelmaat en voorspelbaarheid te creëren.

De beperkte rommel
Op al die nog uit te koken flesjes en overal rondzwervende doekjes na produceert zo’n baby weinig troep. Wel veel was – want zure melkvlekken everywhere – maar weinig troep. Geen risico op legoblokjes onder je voet. Geen takke herrie van de ZoefZoef diertjes uit de speelgoedlade. Geen vingerverf aan je tafel. Geen treinbanen door je woonkamer. Geen aangevreten boterhammen in je vloerkleed. Geen zand in de gang. Gewoon, niks. Dat mis ik.

Al die eerste keren
Het is zo leuk om al die eerste keren te ervaren. Het eerste lachje, de eerste hapjes, voor het eerst rollen, kruipen, staan, het eerste woordje, eerste nachtje doorslapen en ga zo maar door. Op het moment dat ik daar middenin zat was ik er heilig van overtuigd dat ik meer dan genoeg genoot, maar met terugwerkende kracht twijfel ik daaraan. Ik weet nog wel wanneer die eerste hapjes en stapjes waren, maar dat specifieke overdreven enorm trotse gevoel, dat kan ik niet goed meer terughalen. Zonde eigenlijk.

En dat waren ze wel geloof ik. Vind het grappig om te lezen dat ik toch best veel plussides van baby’s kan bedenken, terwijl ik eigenlijk zo blij ben dat ik geen baby meer heb. Ik denk dat dit gewoon voor altijd een soort strijd in mijn hoofd blijft. Zijn er specifieke dingen die jij mist aan de babytijd?

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Keihard gelachen hoe je schreef over t stukje hoe de boterhammen moeten worden gesneden, haha! Hoe verzint ie het?!
    Ik mis niks van de babytijd, geniet er namelijk nog volop van 😄

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *