Momlife

10 x een typische mamadag

Iedere woensdag en vrijdag ben ik thuis met mijn kinderen. Een zogenaamde ‘mamadag’, waarop ik dus in mijn eentje de toko een beetje gezellig draaiende moet houden. Hoe doe ik dat?

Iedere woensdag en vrijdag is het feest. Dan hoef ik me niet te melden op mijn werk, maar ben ik thuis met de kinderen. Vroeger, toen ik nog jong en onnozel was, leek me dat één en al zaligheid, parttime werken. Beetje spelletjes doen met je kinderen, alle tijd om koffie te drinken met vriendinnen, niet vroeg je bed uit hoeven (see, ik zei toch dat ik vroeger onnozel was). Inmiddels weet ik beter. Want zo’n vrije dag is eerder een werkdag van fulltime keer twee. Bijna nul tellen rust, continu gedoe oplossen en meer stappen zetten dan de gemiddelde wijkagent. Voor iedereen die nog steeds denkt dat een vrije dag thuis met de kinderen een aaneenschakeling van rustmomenten en gezellige onderonsjes is, lees maar even mee met de tien meest voorkomende situaties bij ons.

Nog geen tien uur en al zes luiers verschoond
Met twee kinderen die allebei nog niet zindelijk zijn, kun je je misschien voorstellen dat luiers verschonen een soort van dagtaak is. Nu maak ik het mezelf op dit vlak niet te moeilijk, dus ik trek echt niet bij ieder plasje een schone broek aan, maar het kan zomaar gebeuren dat het nog geen tien uur in de ochtend is en ik al weet ik het hoeveel luiers heb verschoond. Als ze wakker worden, ze allebei al voor tienen in de ochtend gepoept hebben en nog een keertje tussendoor. Je zit er zo op. Momenteel krijgt Tess ook nog kiesjes dus je zult begrijpen dat de (zure) luiers as we speak helemaal niet aan te slepen zijn. Soms heb ik aan het einde van de dag echt het gevoel dat ik niets anders gedaan heb dan luiers verschonen, boterhammen smeren en stofzuigen.
Ruzies oplossen
Je houdt het niet voor mogelijk hoe twee kinderen van 2,5 en net 1 ruzie met elkaar kunnen maken. Kijk, allemaal leuk en aardig dat beperkte leeftijdsverschil en ze kunnen ook ontzettend leuk samen spelen, maar eigenlijk zijn ze allebei nog net te jong om te begrijpen dat ze van elkaars spulletjes moeten afblijven. Of dat ze niet tegelijk op de wheelybug kunnen en dat het vervolgens niet zo is dat het recht van de sterkste bepaalt welke van de twee daar wél op kan. Moet ik er wel bij zeggen dat Ticho in dezen echt een lieverd is. Die deelt bijna altijd zijn speelgoed met Tess en is enorm geduldig en behulpzaam, maar die kleine meid, daar zit een temperamentje in.
Stofzuigen keer duizend
Wij kochten een poos geleden een steelstofzuiger en daar ben ik tot op de dag van vandaag belachelijk blij mee. Voornamelijk omdat je op een gemiddelde dag thuis met de kids zo’n vierhonderdzesentwintig keer dat ding tevoorschijn moet toveren. Geef je ze ontbijt? Een bende. Geef je ze een rijstwafel? Kruimels. Geef je ze fruit? Troep. Krijgen ze rozijntjes? Vastgeplakt in je vloerkleed. Nu ligt dat misschien ook wel deels aan mezelf hoor – ik ben heel makkelijk met eten en van mij mogen ze best met een maisknabbeltje door het huis lopen – maar je gaat mij niet vertellen dat hier moeders in de zaal zijn die hun stofzuiger een hele dag onaangeroerd in de gangkast laten staan.
Ogen sluiten voor de troep
Een soort Intertoys waar een granaat is ontploft, zo ziet mijn woonkamer er drie minuten na het verorberen van ons ontbijtje uit. Nu hebben wij ook wel idioot veel speelgoed en bovendien een heerlijk speelhoekje voor de kids – die dus niet zo Insta-fähig is zoals je vaak voorbij ziet komen maar gewoon een bonte verzameling van kleuren, fietsjes, keukentjes, auto’s, herrie en treinbanen – dus zo erg is het allemaal niet, maar tot 16.50 uur doe ik dus sowieso alsof er niet veertig Duplo-blokjes door de kamer verspreid liggen, ik bij iedere stap het risico loop (de woordspeling he mensen) om op een treintje te gaan staan of er vanuit alle hoeken van die VTech ZoefZoef dieren liggen te zingen. Pas als de man bijna thuis ik ga ik als een wervelwind door de bende, zodat hij bij thuiskomst denkt dat ik het allemaal keurig onder controle heb.
Aftellen tot slaaptijd
Tja, ik kan niet ontkennen dat ik op zo’n dag mezelf zo nu en dan moed inpraat met het feit dat de kinders bijna weer voor een dutje naar bed gaan. Niet dat ik tijdens dat dutje van mijn T’s zelf ook in bed plof hoor – want dan werk ik – maar gewoon, de stilte. Ticho zit de laatste tijd wel een beetje tussen wel of geen middagslaapje meer in, maar als hij besluit om zijn tukkie over te slaan dan heb ik geen kind aan hem. Hij kruipt dan op de bank met een boekje, YouTube of zijn tekenblok en creëert zo toch een beetje rust. Kan ik mooi even opruimen en werken.
 
Spontane plakkusjes
Vaak als ik op het punt van instorten sta omdat ik slecht geslapen heb, mijn koffie koud geworden is (daarover zometeen meer), ik al drie keer poep onder mijn nagels heb gehad en vier keer een ruzie tussen broer en zus heb moeten oplossen, op dát moment komt mijn kleine vriendje. Die heeft uitmuntende voelsprieten en weet feilloos wanneer ik het nodig heb: een spontane dikke plakkus en de woorden ‘jij bent mijn beste vriend he mam?’ Dat is dus precies de vitamine die zo welkom is.
 
Koude koffie
Standaard. Iedere keer weer. Het eerste wat ik doe als ik ’s ochtends beneden kom is het aanknallen van het koffieapparaat en mezelf een enorme beker caffeine inschenken, en every single time zit ik een uur later aan koude koffie te nippen. Omdat ik tussendoor een luier moest doen. De resten krentenbol van de vloer moest schrapen. Moest meehelpen met het leggen van een treinbaan. Warme koffie op mama-dag is een illusie. Een droom.
 
Uitstapjes maken
Ammenooitniet dat ik heel de dag thuis blijf, tenzij het giet van de regen. Maar zelfs dan probeer ik altijd even de deur uit te gaan. Een rondje fietsen, naar de kinderboerderij, het krijspaleis of een leuke bezienswaardigheid in de buurt. Gelukkig wordt dit nu weer steeds een beetje makkelijker, want ik moet eerlijk toegeven dat het met twee kleine kinderen best een uitdaging kan zijn. Zo weet ik dat allebei mijn T’s dol zijn op zwemmen, maar is het voor mij simpelweg onmogelijk om met beide blagen naar een zwembad af te reizen. Anyways, uitstapjes maken dus. Met alles wat daarbij komt kijken. De complete luiertas inpakken, op locatie ontdekken dat je iets belangrijks – zoals luiers – vergeten bent, het gedoe om ze allebei in de auto of op de fiets te krijgen und so weiter.
 
De ontwikkeling
Dit is echt een enorm leuk punt van tijd met de kinderen doorbrengen: je zit bovenop de ontwikkeling. Er gaat eigenlijk geen dag voorbij dat er niet iets nieuws/leuks/grappigs/bijzonders gebeurt. Ticho die een bijzondere uitspraak doet, Tess die ineens kan staan of heel enthousiast nieuwe woordjes produceert en ga zo maar door. Het is heel waardevol om de ontwikkeling van je kinderen zo bewust mee te maken. Ik heb in de afgelopen 2,5 jaar iedere woensdag en iedere vrijdag wel zo’n besefmomentje gehad. En weet je wat het is?! Voor je het weet zijn ze groot en wandelen ze zo de voordeur uit richting de basisschool. Tot die tijd – en ook vanaf dat moment hoor – wil ik niet teveel moeten missen.
 
“We hebben een leuke dag gemaakt, mam”
Het allerleukste aan qualitytime met mijn kinderen vind ik het feit dat ze het zelf ook zo leuk vinden. Ticho vraagt regelmatig of ik de volgende dag moet werken of dat ik met hem een leuke dag ga maken en als ik dan een vrije dag gehad heb, dan zegt hij altijd tijdens het naar bed brengen: ‘We hebben weer een hele leuke dag gemaakt he mam?!’ Echt, mijn hart mensen, mijn hart. Ik denk dat dit ook het allerbelangrijkste is in het opvoeden van kinderen: er zijn, mooie herinneringen maken, ze het gevoel geven dat iedere dag een feestje is.
Zo, dat waren ze. Ik kan in principe nog vier lijstjes vullen met dingen die bij ons thuis typisch zijn voor een mama-dag – bijvoorbeeld kneiterlang door de supermarkt drentelen of eindeloos discussieren over wel of geen snoepje voor tien uur in de ochtend – maar we houden het hierbij. Wat is bij jou thuis typerend voor een ‘vrije’ dag met Firma Het Gezin?
Bedankt voor het lezen!
>> Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Wat ben jij toch een heerlijk mens.
    Jij beschrijft precies wat ik vaaaak voel of denk..
    ik geniet intens van mijn kinderen maar nu is de oudste naar de opvang en de baby slaapt en ik heb ook tijd voor warme koffie!!
    En toch voel ik me schuldig, omdat het voor welgeteld een half uur heerlijk voelt om even niets te moeten of even geen maamaaaa te horen.

    Je bent een topper. X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *