Happy Moments

Happy Moments #130 – back to work

Goedemorgen! De week is weer om. Gevlogen, in mijn geval. Het was een drukke, gezellige, intensieve en heerlijke week. Daar maakte ik uiteraard veel foto’s van dus laten we gauw beginnen.

Het zal niemand ontgaan zijn dat ik vorige week maandag begon op mijn nieuwe werk. Daar had ik zin in maar het was natuurlijk ook best wel spannend. Op dit moment vreet het nog energie, omdat ik zoveel bezig ben met dingen leren, processen doorgronden, mensen ontmoeten enzovoorts. Maarrrrrr ik had verwacht dat dat zou resulteren in iedere avond als een uitgebluste moeke op de bank en dat was absoluut niet het geval. Zo deed ik maandagavond direct boodschappen, kroop ik vaak achter de laptop, wandelde zo’n anderhalf uur – ik wil weer fitgirl worden – en dronk ik theetjes met vriendinnen. Het weekend daarentegen was wél chill. Tijd met z’n viertjes, de welbekende borrel, en verder vrij weinig – en ook weinig slaap. Wel genoeg foto’s. Kijk mee!

First day op het nieuwe werk. Dat was nog wel even een ding want bijna was ik echt te ziek om aan de bak te gaan. Gelukkig hield ik alles weer binnen en durfde ik het aan. Een geheel nieuwe ervaring dit: van urenlang in de file naar wandelend naar het pontje en aan de overkant nog een stukkie wandelen.

De reistijd te voet van deur tot deur. Uiteraard verder geen foto’s van the job. Misschien schrijf ik later nog eens een personale note waarin ik er wat meer over vertellen, maar misschien ook niet.

Ik ben dusdanig snel thuis – zó niet gewend – dat ik meteen besluit de boodschappen te doen voordat T&T weer worden thuisgebracht.

Die werden vandaag opgevangen door vrienden en dat is allemaal goed gegaan. Ze zijn onder andere naar de kinderboerderij en het pannenkoekenrestaurant geweest.

Ze hadden niet alles bij de Jumbo dus ik sjees even naar de Appie. Heb ik dus zomaar ineens allemaal tijd voor.

De rest van de avond ben ik druk met kindjes knuffelen, op bed leggen, tasjes voor de volgende dag pakken en blogposts tikken.

Dinsdagochtend: ook a whole new world, op het gemakkie ontbijten inclusief koffie. Toen ik nog in Utrecht werkte zat ik dusdanig vroeg in de auto dat ik echt niet nóg vroeger uit bed ging om rustig een bodempje te leggen.

Dag twee: nieuw vervoersmiddel. Dit keer fiets ik naar de pont en vanaf de overkant naar kantoor.

Stukje sneller. Maar ik haat fietsen intens, dus stiekem gaat mijn voorkeur tot nu toe uit naar lopen. Of de scooter, maar die test ik later nog.

Ondertussen zijn de kindjes bij hun opa en oma. Da’s gewoon hun tweede huis en ze vermaken zich daar prima met al hun eigen speelgoed. Kijk ze hier gaan he, die scheurmonsters.

We schuiven daar na werk lekker aan voor het avondeten en wandelen vervolgens terug naar huis.

Tandjes poetsen, slokje water, plassen, luier aan, boekje lezen, liedje zingen, gordijntjes dichtdoen en slapen maar!

Ik ga met vriendin Caitlin een stukje wandelen. Het is zo belachelijk droevig gesteld met mijn conditie enzo, daar moet echt iets aan veranderen. Om nou direct volle bak te gaan sporten vind ik ook weer zo wat, dus dit is een prima manier om te beginnen met enige vorm van beweging.

We maken uiteindelijk een rondje van zo’n anderhalf uur. Da’s best flink vind ik. Ik heb ook serieus zere voeten en kramp in mijn bovenbenen daarna. Hoe kansloos is dat?! Als ik thuis kom kan ik niet direct slapen, dus ik tik een nieuw stukkie voor de site. Tegen elven lig ik in de mand.

Woensdag is mijn semi-vrije dag. Ik begin in ieder geval even rustig met de kinders.

Hoe knap is zij dan? Ik ben ongetwijfeld allesbehalve een neutrale kijker, maar boeiend. Ik vind Tess heel goed gelukt.

Kindjes aan het spelen, Woezel en Pip op de televisie en warme koffie voor di mama.

Moet ook gebeuren. Op boodschappengebied ben ik een ramp en in de nieuwe kredietcrisisupdate – KLIK – kon je lezen dat het een puntje van aandacht is.

Die trampo, al zo vaak gezegd maar het is gewoon een giga hit. Er wordt iedere dag wel op gespeeld en als er andere kinderen over de vloer komen dan zitten ze er ook binnen drie tellen op.

Knuffeltijd. Kon precies een foto maken voordat die mini-heks er weer vandoor ging.

De liefde is aan.

Tess ligt inmiddels op bed en Ticho en ik gaan samen een lunch maken. Eitje, banaantje, je kent het wel. Een soort gezonde pannenkoek.

Trap hij niet in hoor. ‘Hoef ik niet, doe maar een krentenbol mam.’ Na het eten gaat meneer ook eventjes slapen en kan ik aan het werk en een beetje opruimen.

Even uitrazen in de speeltuin.

Wedstrijdje moeilijk kijken met Tessie. Die is in haar vertrouwde omgeving echt een avonturier, maar in zo’n grote speeltuin gaat ze toch niet verder dan zes stappen bij me vandaan.

Na de speeltuin rijden we langs mijn opa. Die komt op woensdag eigenlijk altijd eten, maar door allerlei omstandigheden is het er al twee weken niet van gekomen. Nu maar even daarlangs dus.

Ticho legt zijn zus uit wat daar precies op het water vaart.

Dit plaatje: zo leuk. Mijn opaatje – 82 jaar – met zijn achterkleinkinderen.

Als we weer thuis zijn dan leg ik Tess nog even terug in bed want die was moe. Ticho krijgt zijn beloofde ijsje, ik kleed me om, doe wat make-up op, haal Tess weer uit bed, pak de tasjes in…

… speel de ideale huisvrouw…

… en dan gaan we lekker een hapje eten met de familie. Iedereen is weer terug van vakantie dus dit is een mooie afsluiter. Ik ga voor de steak tartaar en die smaakt weer heerlijk. Ik ben echt een sucker voor rauw vlees.

We zijn tegen achten thuis, ik leg de kids op bed, drink een theetje bij vriendin San en moet daarna nog wat dingetjes voor de site en mijn werk doen.

Laatste werkdag van de week. Kan hier wel aan wennen.

Bootje komt eraan.

Als ik weer thuis ben eten we dit. Doet het niet echt lekker op beeld, maar smaakt er niet minder om. Een wrap van ei, gevuld met kipkerrie. Eten we komende week weer, maar dan ga ik voor een vulling met spinazie denk ik. Even Googlen op ‘eiwrap’ en je vindt genoeg ideetjes.

Robert is een rondje varen en ik loop met de T’s naar…

De ijsjeswinkel zoals Ticho het noemt.

Zitten we dus samen op een bankje. Lekker kneuterig en I love it.

Trots op dat ventje. Het is zo’n lieverd en de laatste tijd zit hij echt goed in zijn vel.

Zijn favo uitstapje is naar de ‘grote gele winkel’ beter bekend als de Jumbo. Want eigen karretje en in de auto. Loopt hij dan ook, kleine Stevie Wonder.

Als we thuis zijn stop ik ze in bad en bed. Ik drink nog een theetje bij San en lig er ook bijtijds in. We hebben echt een beetje rumoerige nachten achter de rug dus ieder minuutje slaap is meegenomen.

Vrijdag mamadag. We starten op het gemak op. Koffie,  Woezel en Pip en Tessie die met de loopkar door de kamer scheurt.

Deze Puky loopfiets is echt een hit. Ze kan er goed zelf op klimmen, ze kan goed rijden, goed sturen en er ook weer af. Aanrader als je kindje zijn of haar eerste verjaardag nadert!

Ik heb de kleine meid even op bed gelegd en Tich is druk met zijn ZoefZoef dus mooi momentje achter de laptop. Boodschappenlijstje maken. Ik deelde vorige week al iets over de huidige stand van zaken omtrent de kredietcrisis in ons huishouden (KLIK) en het grootste puntje van aandacht zijn de boodschappen. Gaan we vanaf nu even anders doen.

Het is echt bagger weer dus naar buiten is niet echt een optie. Gelukkig kan deze jongen zo heerlijk lief en rustig zelf spelen. Heb je echt geen kind aan.

Hij weigerde zijn middagslaapje en als het zo rond half vijf is, is het ineens verdacht stil. Ligt hij dan, met de knuffel van Tess. Vind dit slaapwise best een ingewikkelde fase, hij hangt tussen wel of geen middagslaapje in en eigenlijk maakt het niet uit wat we doen, het is sowieso kut. Slaapt hij ’s middags wel, dan slaapt hij ’s avonds niet en als hij in de middag wakker blijft is ‘ie vanaf een uur of vijf niet te genieten.

We hebben deze lieverd te logeren. Kan ze mooi de buggy lekker duwen.

Terwijl de man zich ontfermt over de kinderwagen.

Gezonde maaltijd hoor. En een milkshake.

Zitten ze weer. Ik ga binnenkort eens even ons douche- en badritueel delen.

Kindjes op bed, moeders aan de koffie.

M’n zusje komt aanwaaien. Die houdt ook van foto’s maken.

We kijken een meidenfilm en dat is hartstikke gezellig. Het is half elf als we met z’n allen gaan pitten.

Nu is het echt weekend. Zaterdagochtend wakker worden met drie kinders in huis, met z’n allen croissantjes maken en aan een gedekte tafel ontbijten. Volwassen hoor!

Lig ik weer.

Hoofd opgelapt en naar buiten.

Tess vindt het tegenwoordig ook helemaal leuk in de speeltuin. Ze gilt alleen maar ‘die die die’ en kruipt van de wipwap naar de schommel naar de glijbaan.

Heb Stevie ook meegenomen.

Deze hadden we al een poos niet meer op beeld gehad he?

Na het middageten breng ik ons logeerkind terug naar huis, liggen de T’s in diepe rust en kruip ik achter de laptop.

Wakker. En hij wilde graag een eigen bakje met chips. Maar natuurlijk, die gezonde opvoeding was er toch al een beetje bij ingeschoten.

Ja, dit is dus typisch Ticho. Als Tess iets van hem wil – een slokje drinken, een chippie, speelgoed of whatever – dan deelt hij meteen. Zonder moeilijk te doen. Andersom is dat niet helemaal het geval. Als Ticho zijn vinger ook maar uitsteekt naar Tess haar fles of knuffel en wat dan ook, dan gilt ze heel de hut bij elkaar.

Lievelingsuitzicht.

We belanden bij vrienden in de tuin. Lekker in een hutje met de televisie aan, uit de wind. Goed te doen zo!

Het is 20.00 uur als we thuis zijn en Ticho wil toch nog graag wel even voorgelezen worden. We wisselen een beetje af qua boekjes en dit is één van de vier uit het standaard keuzemenuutje.

Vroegah gingen we eindeloos dansen in de kroeg, tegenwoordig doen we een bakkie thee op zaterdagavond.

Maar gelukkig heb ik het niet te laat gemaakt van de nacht van zaterdag op zondag is HORROR. As you can see. Ik kan er eerst al honderdveertig keer heel kort en snel even uit voor wat simpel troostwerk, maar van half drie tot half vijf zijn we met z’n allen wakker. Tess blijft maar mekkeren, Ticho wordt er wakker van, Robert en ik gefrustreerd. Ik heb echt veel geduld en ben enorm stressbestendig, maar deze nacht totaal niet. Uiteraard beheers ik me, maar haar in de kelder leggen was een serieuze optie. Zo klaar mee!

Zondagochtend worden we brak wakker. Ik kan me niet zetten tot een opfrissessie dus lig tot een uur of half elf in mijn badjas op de bank. Met Ticho zijn handje bij me.

Het is haar vergeven.

Schuchtere jongen.

Na haar ochtendslaapje wordt ze redelijk vrolijk wakker. Ik heb goede hoop op een gezellige dag.

Eerst mijn lievelingsuitje. In mijn eentje door de supermarkt struinen, zo therapeutisch.

Kom ik thuis, zie ik dit. Ticho is in de lade gaan zitten (?!) en Tess staat er als een directeurtje naast.

Ticho wil pannenkoeken eten. Bananenpannenkoeken kan hij krijgen.

Die Puky loopfiets is heus niet te klein voor peutertjes van bijna een meter.

Kijk ze dan. Ben zo blij met deze twee en ondanks dat het momenteel allemaal best een beetje pittig is, voel ik me nog iedere dag een bofkont omdat we twee gezonde kinderen mochten krijgen.

Zit ze weer. Ik ben niet per se van het delen van jankerige foto’s – of andersoortig stomme plaatjes – maar geloof me: die had ik op deze zondag meer dan genoeg kunnen maken. M’n meisje zit duidelijk niet goed in haar vel.

Gelukkig mogen we haar heerlijke schaterlach nog wel horen tijdens het schommelen. Vind ik een fijner geluid dan dat gepiep.

Rond etenstijd zijn we thuis. Ik zet voor de kids een prakkie op het vuur en kruip ondertussen achter de laptop. Ik loop een beetje achter de feiten aan lately en er zijn nog zoveel onbeantwoorde mails, berichtjes en andere dingen die ik moet regelen. Maar ik ben zooooooo moe!

Powerfood.

Tess weigert verse groenten, ze weigert een boterham en ze speelt wel met haar spaghetti-uit-een-potje, maar eet niet. Ik heb al gekeken of ik tandjes kan bespeuren maar dat lijkt niet zo. Geen idee wat dan wel het probleem is.

Laatste keer voor dit weekend. Kunnen ze fris aan de nieuwe week beginnen.

Dit flesje gaat er gelukkig goed in. En tijdens het afdrogen heb ik mijn halve hand dat smoeltje ingepropt en voelde ik helemaal achterin twee kiesjes doorkomen. Da’s dus de verklaring voor het moeizame gebeuren van de laatste dagen. Ik geef mevrouw een zetpil en een overdosis Dentinox en hoop op een goede nacht.

Inmiddels is het half tien en wonder boven wonder al twee uur stil boven. Het zou toch zo enorm fijn zijn als we eens een lekker nachtje konden doorslapen. Duimen maar. Gelukkig mag ik morgen weer werken, even weg van de hectiek – en op naar andere hectiek, maar dat vind ik oprecht heel leuk. Verder ga ik komende week nog uit eten met vriendinnen, hebben we een leuk weekend voor de boeg en krijg ik zondag eindelijk mijn nieuwe wenkbrauwen. Je kan maar ergens blij van worden. Daarover volgende week meer!

Bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *