Happy Moments

Happy Moments #128 – de laatste week deel 1

Goedemorgen! Een extra Happy Moments, omdat ik gewoon zo enorm veel foto’s heb gemaakt dat het me beter leek om het in twee delen online te zetten. Vandaag dus maandag tot en met donderdag. Kijk mee!

Die drie weken vakantie in eigen land zijn bijna om. Ik heb er enorm van genoten, maar om heel eerlijk te zijn vond ik het soms ook forever duren. Gelukkig was er meer dan genoeg afleiding want we deden heel veel leuks. Zo ook afgelopen paar dagen. Een rondje op de fiets, naar de kinderboerderij, ik ging sushi eten met Kristel, bracht een bezoekje aan het kinderboekenmuseum en de wederhelft en ik hadden date night. Omdat ik dus zo idioot veel foto’s heb verzameld, laat ik je vandaag het eerste deel van deze laatste vakantieweek zien. Maandag volgt dan deel twee, met de foto’s van vrijdag, zaterdag en zondag. Lets go!

MAANDAG

Handig wel, zo’n grote broer die mega hardhandig het ontbijtpapje van Tess in haar strot duwt. Bij mij weigert de prinses enige vorm van pap, maar als Ticho het aanbiedt dan moet ze het ineens wel.

Het is nog vroeg maar we zijn klaar dus huphup op de fiets.

Naar de diertjes. Tess vermaakt zich prima met het gillen naar alles wat in de weide rondloopt en Ticho is ondertussen druk met klimmen, zand scheppen en glijden.

Niet bang.

Meisje.

En ook mijn jongen. Zo trots op hem. Hij heeft echt wel zo zijn peuterpuberteitbuien, maar over het algemeen is het zo’n enorm lief ventje.

Zitten ze samen hoor. Mijn wereld op één vierkante meter.

Als we klaar zijn op de kinderboerderij springen we weer op de fiets. We maken nog even een rondje langs de rivier. Vindt Ticho helemaal leuk want daar zijn de bootjes – het is echt een kind van zijn vader.

Ik vind het ook leuk. Ben echt heel trots als ik op die moekemobiel rondsjees.

Kindjes op bed, moeke gestrekt.

Niet van heel lange duur, helaas. Dus op naar de winkels. Ticho wilde weer eens zelf fietsen. Ik vind het zo bijzonder hoe hij in een paar weken tijd ineens een stuk gegroeid is – hij kan nu heel goed bij de grond – en dus ook een stuk makkelijker vooruit komt.

Spelen in de fontein. Het is best wel weer warm, dus ik begrijp dit wel.

Na het eten helpt de oudste ons een handje. Die boent zijn zus helemaal schoon. ‘Kleine viezepeuk’, noemt hij Tess. Mevrouw laat het allemaal maar gebeuren.

De mannen gaan fietsen, de meiden eten ijs. Dit was overigens mijn ijsje, maar Sjaan wilde er graag een hapje van. Ik ben de lulligste niet, suikervrij opvoeden is ‘m toch al niet geworden, en het levert ook nog dit enorm schattige plaatje op.

Zijn ze weer.

De rest van de avond gaat er een enorme streep door alles wat in de agenda stond want we hebben twee T’s die weigeren te slapen. Allebei. Wat een chaos. Uiteindelijk houden ze ongeveer heel de nacht vol.

DINSDAG

Dinsdagochtend half zes, hij is in slaap gevallen. Voor een uurtje. Ik ben werkelijk helemaal KA-POT.

Koffie to the rescue.

Deze heeft er ook een beroerde nacht op zitten en blijkt koorts te hebben. Geef haar een zetpilletje en ze is zo weer het vrouwtje.

Ik laad beide kids in de auto bij vriendin Xanthe en haar zoontje Sepp en we rijden naar Den Haag. Het Kinderboekenmuseum werd me veel aangeraden toen ik vroeg naar leuke plekjes om met de kinderen te bezoeken dus here we are.

Kikker!

Een korte impressie van het museum: er is een Kikker-tentoonstelling. Daar kun je bootje varen…

En visjes vangen…

En op een interactief scherm wat tekenen.

En de zwembroek van Kikker dragen (en schaatsen).

Ook heb je een route langs allerlei bekende kinderboeken. We zien onder andere Rupsje Nooitgenoeg, Nijntje en Elmer. Tot slot kun je ook nog ergens beneden wat dingen doen en zien, maar dat hebben wij overgeslagen. Het was mooi geweest, we kregen trek en we begrepen dat het programma op de andere verdieping sowieso meer voor grotere kindjes was.

De Foodhallen zitten tegenover het museum dus we scoren daar voor de kinderen een pannenkoek…

… en voor de moekes een tosti.

En dan lekker naar huis. Daar heeft Ticho nog ietwat veel energie – ik begrijp er oprecht niks van – dus ik laat hem ff uitrazen op de trampoline en parkeer hem dan voor de televisie. Even rustig worden.

Deze is zo mak als een lammetje. Haar koorts speelt toch weer op en tikt inmiddels bijna de 41 graden aan. En zelfs nu geeft ze eigenlijk geen kik. Ik voorzie haar van een zetpil en geef meer dan zat vitamine Liefde. Daarna moet ik haar helaas achterlaten (wel bij haar vader dus eigenlijk is dat helemaal niet zo heel erg) want ik heb een sushidate in Utrecht.

Heel fijn dat Robert mij deze foto doorstuurt. Hij weet dat ik me dan toch altijd een beetje zorgen maak om m’n meisje en het doet me goed om te zien dat ze weer een beetje opleeft.

Kan ik met een gerust hart in de aanval.

Een toetjes-buffet. Ik ben helemaal niet van de toetjes dus verder dan drie Lonka Fudge dingen kom ik niet.

Bij thuiskomst pik ik nog net het staartje voetbal mee. Een ietwat teleurgestelde man op de bank.

Woensdagochtend: wat. een. klote. nacht. Eigenlijk net als voorgaande nacht alleen dit keer was het vooral Tess die de boel op stelten zette. Kan het haar niet kwalijk nemen, die koorts blijft opspelen, maar pffff ik ben echt helemaal naar de &*%* als ik woensdagochtend aan het ontbijt zit. Sjaan weigert de fles, weigert pap en weigert brood. Dit gaat er deels in. Prima.

En dan gebeurt er dit. Ik wil even een luier weggooien dus loop via de achterdeur – de openslaande deuren – de tuin in. Mijn huissleutel ligt binnen, maar als deze deur dichtslaat dan kan ik ‘m gewoon met de deurklink openen. Wat natuurlijk niet kan is de deur openen als de peuter ‘m van binnenuit op slot draait en ‘m vervolgens niet meer open krijgt. Echt, paniek en hartslag tot hemelhoogte. Gelukkig wonen Robert zijn ouders vlakbij, is zijn vader thuis en kan hij gauw de reservesleutel brengen, maar note to self: nooit meer zomaar de achterdeur uit zonder sleutel (en zonder telefoon, want wat een geluk dat ik die wel bij me had).

Bekomen van de schrik rij ik met de koters naar mijn moeder. De kids vermaken zich en ik drink mijn VIERDE kop koffie. Nog steeds doodmoe.

Ticho is helemaal into zijn ZoefZoef lately. Zo schattig hoe hij urenlang – niet overdreven – mega gefocust bezig kan zijn met het leggen van een baan. Ik hoor hem zo hele middagen niet, op af en toe een kreet van frustratie na. Bijvoorbeeld als zijn zusje ‘de sloper’ voorbij komt…

Als Tess – die inmiddels zienderogen opknapt – lekker gaat slapen, maken wij een verftekening voor Ticho zijn oom, tante en neef. In het begin is hij nog best een beetje voorzichtig. Heel keurig met één vingertje stippen zetten.

Duurt niet zo heel lang. Hij maakt handafdruk na handafdruk.

Ik ben niet zo’n creabea knutselmoeder, maar dit valt me alles mee. Die handjes heb ik in twaalf tellen schoon en Ticho vond het echt heel leuk om een half uurtje – want langer is het natuurlijk niet – in de weer te zijn met dit.

Daarna wil hij gewoon weer met zijn ZoefZoef en auto’s spelen.

Remember die luier die ik in de ochtend wilde weggooien toen ik door Tich buitengesloten werd? Die ligt hier dus rechts op de tafel. Met m’n domme kop schrok ik zo van het geluid van die dichtslaande deur en dat ronddraaiende slot, dat ik die luier nooit weggegooid heb maar dus uiteindelijk gewoon weer mee naar binnen nam.

Tess wil niet echt slapen – ik denk dat het tandjesleed is – dus we hebben de tijd voor een rondje winkels. Eerst langs de slager.

Dan naar Kruidvat.

En de Jumbo. Ticho had zijn vorige zonnebril gesloopt en wilde een nieuwe. Hij koos deze – die nog een stuk te groot is maar volgend jaar vast prima zit – en natuurijk gaat ‘ie niet meer af.

De rest van de middag doen we weinig. Ticho en Tess hebben een nieuw spelletje ontdekt: de één gaat in de speelgoedkist en de ander duwt ‘m voort. Deze kleine meid weigert los te lopen, maar duwt wel op haar gemakkie een kist met daarin een peuter van zo’n 16/17 kilo door de woonkamer. Snap jij het nog?

’s Avonds komt mijn zusje oppassen en gaan Robert en ik samen naar Pathe (de Kuip) voor The Lion King. Echt een supermooie film en mocht je ‘m nog niet gezien hebben dan zou ik je absoluut aanraden erheen te gaan.

En ik sluit de dag af met een stukkie tikken. Je zou denken dat ik na twee nachten amper slapen helemaal kapot ben, maar na zo’n drukke avond – en dan bedoel ik dus veel prikkels – kan ik echt de slaap niet vatten.

Mijn uitzicht op donderdagochtend: de man gaat werken en brengt eerst de kinderen naar het KDV. Ik heb een hele dag voor mezelf en that really makes me happy. Ik heb op een bezoek aan de garage na nul plannen en kijk er enorm naar uit.

Om te beginnen duik ik eerst terug mijn bed in. Word ik dus TWEE UUR LATER pas wakker. Oeps.

Gauw even taartjes scoren.

En dan met mijn koekblik naar de garage. De APK-keuring. Ik dacht: zo gepiept. Maar er is iets verrot wat gemaakt moet worden en waarvan het onderdeel niet op voorraad is en dus ergens anders gehaald moet worden. De tering. Ik zit er dus bijna twee uur. Gelukkig had ik wel mijn laptoppie meegenomen.

Stukkies tikken. Tegen half twee ben ik weer thuis.

En daar ga ik nog even verder met stukjes tikken. Volgende week begin ik natuurlijk op mijn nieuwe werk en ik heb gewoon geen flauw idee of ik dan nog genoeg energie heb om in de avonduren achter de laptop te kruipen, dus het is fijn als er in ieder geval wat artikeltjes klaarstaan.

Ik rijd naar mijn Happy Place: de supermarkt, de bakker en de slager. Even inkopen doen voor ons bezoekje aan Julianatoren (vandaag, als jullie dit lezen op vrijdag). We nemen gewoon zelf broodjes mee, da’s echt prima en dan kunnen we op terugweg lekker stoppen bij de MacDonalds.

Ik pas mijn LinkedInprofiel aan: het is nu echt officieel hoor, die nieuwe werkgever.

Inmiddels heb ik enorme koppijn – daar werd ik al een klein beetje mee wakker maar zakte niet weg – dus lekker het bankie op en Temptation kijken. Vind dit seizoen tot nu toe echt wel heel erg leuk. Er gebeurt van alles en als ramptoerist is het natuurlijk prettig wanneer er hier en daar foutjes worden gemaakt. Tja, zo ben ik dan ook wel weer.

De kids zijn thuis, we hebben lekker gegeten en maken een kleine wandeling. Favoriete uitzicht zo!

Ik had nog best wat meer gezellig plaatjes willen maken, maar het zit er helaas niet in. Veel verder dan in mijn blauwe joggingbroek een beetje hangen – oké, en nog een beetje bloggen – kom ik niet meer. De hoofdpijn is niet te doen en ik heb geen energie meer om nog iets te ondernemen. Omdat ik morgen (vandaag dus, als jullie dit lezen) met Ticho (+vriendin+haar zoon) naar de Julianatoren ga (is het de Julianatoren of hoort daar geen lidwoord bij?) duik ik er lekker bijtijds in. Morgen fit weer op!

Tot zover de eerste dagen van mijn allerlaatste vakantieweek. Een hele fijne waarvan ik oprecht heel erg genoten heb. Ik ben zo dankbaar voor de afgelopen weken, voor de mooie herinneringen die we gemaakt hebben en voor het feit dat ik iedere dag heb mogen genieten van die twee knappe bekkies. Hopelijk voegen we daar vandaag én van het weekend nog een paar mooie momenten aan toe. Die zien jullie dan aanstaande maandag!

Bedankt voor het lezen en een heel fijn weekend toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *