Happy Moments

Happy Moments #127 – Nog steeds vakantie

Goedemorgen op deze ietwat minder bloedhete maandagmorgen. Fijn dat je niet gesmolten bent en de weg naar mijn site weer hebt gevonden. Niet voor niets, want er staan heel veel foto’s voor je klaar. Kijk mee!

Ook afgelopen zeven dagen vierden wij vakantie. Iets minder uitbundig dan vorige week (die HM stond vol met leuke uitstapjes, kijk HIER maar), maar alsnog hartstikke fijn. Die hitte maakte het ook allemaal niet per se aantrekkelijk om de hort op te gaan natuurlijk, dus bleven we vooral dichtbij het zwembad in de tuin. Op donderdag ging ik met Melanie naar de sauna – ja, op de heetste dag evah gingen we naar de sauna, want badkledingdag én heel veel verkoelende zwembaden én verplicht telefoon weg dus alle tijd om bij te kletsen – en in het weekend hadden we twee keer een leuke barbecue met vrienden. Genoeg foto’s weer dus lets go!

Zo, goede start van de week. Tess ligt te slapen, Robert en Ticho zijn onkruid uit de tuin aan het plukken en uw favoriete Domestic Godess haalt een stofzuiger door het huis.

Ik app met vriendin Melanie. Die is in het land en we hebben donderdag een date. Een dag strand was de bedoeling maar ik voel er weinig voor om weg te gaan liggen fikken tussen de honderden anderen. Het alternatief: de sauna. Het is badkledingdag – ja, preutse Miep gaat anders niet – en ik vind het wel een strak plan om daar dan in een chill zwembad te dobberen. Hopelijk denkt heel Nederland dat het te warm is voor de sauna, dan is het ook nog lekker rustig.

Tess is weer wakker. Die trek ik mijn lievelingsjurkje van Petit Bateau aan en zet ik daarna in haar stoel voor een fruithap. Mango, voor het eerst. Valt in de smaak.

Kijk haar nou mooi zijn. Zo verliefd op dit meisje.

De rest van de ochtend is het een beetje chaotisch. Vervolgens willen we de kids op bed leggen voor een middagslaap, maar ze voelen er beiden weinig voor. Dus huphop weer uit bed en als de bliksem richting de verkoeling.

Dit zwembad is wat mij betreft een hele goede aankoop geweest. Uiteraard hebben beide blagen bandjes om – je kent me: panisch voor verdrinken – en blijven we bij deze vrolijke friemel ook binnen handbereik. Genieten hoor, voor alle partijen.

Tja, het is vakantie toch?

Uiteindelijk krijgen we vrienden over de vloer en eten we met z’n allen (da’s dus wij vier + nog eens vier + nog eens drie) bij ons in de tuin. Na een bakkie koffie gaan de kids naar bed, doe ik nog een theetje bij vriendin Es en tegen tienen is het bedtijd.

Dinsdag begin ik de dag achter de laptop. Stukjes tikken. De mannen zijn samen op pad, Tess ligt te slapen en ik wil vooral niets doen waar ik het warm van krijg.

Wist je dat ze in de winkels goede airco hebben? Wil hier heel de dag wel blijven staan.

Ticho en zijn karretje.

Mevrouw krijgt weer mango. Valt in de smaak hoor, dit fruit. En ze probeert zelf te prikken. Lukt nog niet echt goed, maar ik laat haar lekker aanrommelen.

Van de rest van de ochtend heb ik geen foto’s. We deden ook weinig bijzonders. ’s Middags ook niet want iedereen is loom van het warme weer. We doen allevier een tukkie.

Ik bestelde een fotokaart voor de man. Namens de kids. Met plaatjes van de afgelopen anderhalve week. Ticho vindt het heel interessant dat hij op een kaart staat en is niet van plan om ‘m nog los te laten.

Tasje inpakken en op naar de verjaardag van ons nichtje, die twaalf geworden is. Zij woont aan de rivier en daar kunnen de kids lekker zwemmen. Uiteraard met zwemvest.

Hoe schattig zijn deze babyvoetjes in baby-Havaianas dan?

Tess legt nog even een bodempje…

… en duikt dan met papa en haar broer het water in.

Grote vent.

Grote meid.

Na het zwemmen kleden we de T’s weer om, smeren we ze in met zonnebrand en kunnen ze nog van achter het hek naar de bootjes en de andere zwemmende kids kijken.

Insmeer-game gone wrong. Tess reageert een beetje heftig op mijn zonnebrand. Ik had voor haar geen ‘gewone’ zonnebrand gebruikt, maar eentje van mijzelf speciaal voor het gezicht (van bijna 30’ers) en blijkbaar zitten er iets teveel actieve stoffen in voor Sjaan. Oeps.

Als we thuis zijn, voeren we de kids af naar bed. Gaat enigszins moeizaam want echt heel warm boven, maar uiteindelijk is het stil. Ik cross naar Es voor een drankje en chocolade. Hebben we verdiend.

Deze woensdag is het ZO warm. ZO ZO warm, ik kan het bijna niet aan gewoon. We zitten al vroeg in het zwembadje.

Love onze tuin. Al duizend keer gezegd, maar kan me niet schelen, love onze tuin gewoon.

Ik doe een poging tot boekje lezen. Kansloos natuurlijk.

Tessie en haar grijpgrage handjes. Ik schreef op Instagram over hoe zo’n ochtend dan ongeveer verloopt. Kun je HIER lezen.

Drijven ze hoor.

Ik duik even gauw de keuken in voor wat vitamientjes voor de kids en onszelf. Dit hele bordje eten we met z’n zessen bijna helemaal op. (Oke, ik at dit niet, ik hou niet van fruit)

Dit kind. Kleine klimgeit.

Na een ochtendje waterpret is het tijd voor een lang middagslaapje. Begint wat stroef – en van huilen krijgen ze het alleen nog maar warmer – maar lukt uiteindelijk wel. Kruip ik ook weer even in bed. Daarna uitgerust en wel naar de supermarkt.

We hoeven maar één vergeten dingetje maar ik heb gewoon zin om hier heel de dag te blijven staan.

Aan het einde van de middag duiken de boys het water weer in, parkeer ik Tess voor de televisie en werk ik zelf wat aan de site.

Opa komt eten dus er staan pannenkoeken op het menu.

Het koelt gewoon niet af. Niet gewoon. Robert is een stukkie varen en ik zit in de tuin mijn zonden te overdenken.

Daar zit ik dus nog steeds als het donker wordt. Zo leuk met die gezellige verlichting. Lijkt net een kermis zo.

Donderdag zijn de T’s weer naar de kinderopvang. Ik heb een date staan met Melanie en begin mijn dag met het inpakken van mijn benodigde spullen.

En koffie, uiteraard.

We rijden naar het Elysium voor een dag wellness. En even he, deze meid woont dus al drie jaar in Qatar, doet het daar supergoed, maar het komt haar niet aanwaaien. Ik ben mega trots.

We werden door meerdere mensen voor gek verklaard, maar het was serieus een hartstikke strak plan. We gaan van zwembad naar zwembad en omdat we verder door niets of niemand afgeleid worden – bijvoorbeeld een telefoon – is er zoveel tijd om bij te kletsen.

We sluiten de dag af op het terras.

Met een koud drankje en warme bitterballen.

Het warme weer doet mijn eetlust niet veel goed. Veel verder dan een broodje carpaccio en vier bitterballen ben ik niet gekomen en dit is mijn avondeten. Karig, maar wel lekker.

De kids zijn weer thuis en die stop ik in een lekker koud badje. Even afkoelen. Tess had dorst.

Het avondprogramma: Temptation Island VIPS voor mij, Suits voor de man. We liggen allebei bijtijds in bed. Een drukke en vermoeiende dag.

Het is vrijdag en voor het eerst in twee weken ben ik weer een hele dag alleen met de kinderen. Het wordt meteen een ware beproeving want het is veel te warm om naar buiten te gaan dus ik moet twee draakjes in huis entertainen. Gelukkig krijg ik hulp van YouTube.

Tussen de middag wil Ticho graag pannenkoeken. Omdat we de afgelopen twee weken weinig gezonds gegeten hebben, houd ik hem een beetje voor de gek met bananenpannenkoekjes. Druppeltje stroop erop en hij likt zijn vingers erbij af.

Dan wil onze fijnproever ook nog graag een potje fruit. Maar natuurlijk, je bent immers nog steeds mijn kleine baby.

Als de kids EINDELIJK op bed liggen voor hun middagslaapje ga ik wat sieraden sorteren. Ik heb rekjes te weinig want er zit nog best wat los in mijn sieradendoos, maar het begin is er.

Tess ligt in het washok te pitten. Dat is in de kelder, een soort van onder de grond, waar het gewoon 18 graden is. Je zou denken: dat is lekker slapen in die frisse lucht. Maar Tess denkt: rot op met slapen, ik wil nog meer televisie kijken.

Je moet het jezelf ook gewoon een beetje comfortabel maken enzo.

En aan het einde van de middag nemen we nog een kleine duik in het zwembad.

Meisje met haar croissantje.

Robert gooit wat water bij de planten en zijn schaduw volgt. Echt, waar de grote man gaat, daar volgt de kleine. Altijd.

Na het zwemmen en eten doen we de kids lekker onder een lauwe douche om af te koelen. Ticho is tegenwoordig helemaal into verstoppertje en ook nu wil hij een potje spelen. Waar zou hij zitten?

Boekje lezen…

… naar papa zwaaien en dan naar bed.

Mijn lieftallige wederhelft is pleite dus ik ben alleen at home. Ik draai twee wasjes, loop heen en weer met een piepende Tess, schrijf twee nieuwe blogposts én lees weer wat pagina’s in de KekMama. Rond tienen vind ik het mooi geweest. Lekker slapen in hopelijk een ietwat afgekoelde slaapkamer aka het washok 2.0.

Mevrouw de Opperbevelhebber des Huizes zit er goed voor.

Weinig foto’s van de ochtend. We doen ook weinig noemenswaardigs. Of nou ja, wel noemenswaardig maar niet per se voor hier. Dit rondje winkels dan maar.

Tess heeft haar Wheelybug ontdekt hoor. Kijk haar zitten dan, onze kleine muis op een kleine muis.

En ze kan sinds deze week los staan. Ik deelde er al iets over op Insta Stories maar hier nogmaals: ze staat dus los, maar loopt niet. Dat kan ze niet of durft ze niet. En dat is prima. Het kind is 13 maanden en heeft nog alle tijd van de wereld om te gaan lopen.

Zaterdgmiddag dan weet je het wel: chippies.

En spelen in de tuin.

Ik vlieg nog even naar de drogist voor een nieuwe foundation. Ik schreef vorige week een update over mijn make-uproutine (of eigenlijk het ontbreken daarvan) en dat kun je HIER teruglezen.

Aan het einde van de middag gaan we naar San en Jef voor een barbecue. Supergezellig. De kids zijn ook mega lief en daar hebben we nul procent last van. Blij dat die blagen zich over het algemeen (ik herhaal: over het algemeen) prima weten te gedragen.

Tess leggen we op bed, maar Ticho kan wel wat langer op blijven. Die wordt uiteraard op een zeker moment wel moe en kruipt dan gewoon zo in de hoek van de bank. Lief ventje. Rond negenen zijn we thuis, leggen we de kids op bed en ploffen we languit op de bank.

 

Dit is het eerste wat we op zondagochtend regelen. De vorige avond was het ietwat laat dus hebben we de kids smerig in bed gestopt, maar nu moeten ze dus echt een poosje weken om al het zwart van die voetjes en handjes te krijgen.

Leven met een grote broer.

Ik blader met Ticho door de fotoalbums. Dit op links was dus ons huis toen ik zo’n dertig weken zwanger was dit op rechts was de ‘trap’ en het ‘pad’ naar de voordeur tot ik 40 weken zwanger was (en ja, ik klom dus met buik en ladder naar de voordeur). Uiteindelijk bleef Ticho lekker zitten dus was nog voor de bevalling alles keurig gefikst. Spannende weken waren dat wel.

Als de T’s voor hun middagslaapje op bed liggen dan cross is naar IKEA. We moeten onze slaapkamer nog in tweeën splitsen en hebben het idee opgevat om daar een wandje tussen te zetten waar we nog omheen kunnen lopen, zodat we achter dat wandje een inloopkast kunnen maken.

Beetje inspiratie opdoen en pielen met die PAX-kasten. Zoiets moet het worden.

Krijg ik ondertussen dit: Sjaan is alweer wakker. Die meid zit gewoon écht niet op slapen.

Zodra ik thuis ben laden we heel de bende weer in en rijden we naar nóg een barbecue. Wederom een gezellige avond.

We zijn nu net terug, het is half negen, boven is het stil en ik ben kapot. Ik duik er op tijd in – wanneer niet? – om me weer op te laden voor het derde vakantiehoofdstuk. De laatste voor dit jaar. Nog een keer zeven dagen genieten van fulltime met de kindjes zijn, van niets moeten, alles mogen en me nergens druk om maken. We hebben uiteraard ook weer genoeg leuks op de agenda. Zo staat dinsdag een bezoekje aan het kinderboekenmusuem op het program, heb ik woensdagavond datenight met de man (we gaan naar de Lion King) en rijden we vrijdag naar de Julianatoren. De beelden zien jullie volgende week!

Bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *