Persoonlijk

Blijf ik bloggen?

Een veel gestelde vraag de laatste tijd: blijf ik bloggen? Eerlijk gezegd heb ik daar zelf ook veel over nagedacht en vandaag vertel ik je hoe en wat. Lees mee.

Bloggen is dood. Ik hoor het zó vaak. Instagram is de plek voor schrijfsels en foto’s, op YouTube moet je wezen voor video’s, maar een heuse website waar je ellelange stukken schrijft? Zonde van je tijd. Aan de ene kant deel ik dat gevoel, ik merk aan alles dat er steeds minder actieve bloggers zijn. Dat uploadschema’s niet meer bestaan en aan de andere kant dat mensen – de lezers – minder tijd en zin hebben om zich door duizend woorden te worstelen. (Mocht jij tot die laatste categorie behoren, scroll dan maar meteen door naar de laatste twee alinea’s!)

Talent voor plannen
Maar ik kan het gewoon niet loslaten. Ik vind het zo leuk om te doen en het is voor mij een soort ontspanning om te gaan zitten en domweg op dat toetsenbord te rammen. Natúúrlijk zijn er dagen dat er geen inspiratie is of dat ik geen tijd of zin heb, maar die zijn schaars. Bovendien heb ik een talent voor plannen – dat durf ik best over mezelf te zeggen – en komt het dus niet zomaar voor dat mijn rij met concepten leeg is. As we speak staan daar twaalf drafts en als ik een beetje mijn best doe heb ik die binnen een paar uur allemaal uitgewerkt en ingepland. Dat is dus geen enkel punt.

Alles online
Waar ik dan weer wél een beetje mee zit, is dat er zoveel over mij én mijn kinderen op internet staat. Ik weet dat het een gevoelig onderwerp is, dat er mensen zijn die hun kind angstvallig van social media houden en dat er mensen zijn die werkelijk iedere poep en scheet delen. Ik hang er mijns inziens een beetje tussenin. Ik deel veel, maar absoluut niet alles. Sommige dingen zijn privé. Ook probeer ik altijd stil te staan bij de langere termijn. Zouden de T’s het me kwalijk nemen als ik dit deel? Zal deze foto hen blijven achtervolgen?

Misbruik van het moederschap
Ik kan mezelf helemaal gek maken met die discussie en ik ben honderd procent eerlijk als ik zeg dat het iets is wat iedere dag wel een keer door mijn hoofd schiet. Een duidelijke mening heb ik simpelweg niet en er eentje vormen lijkt vooralsnog ook niet echt te lukken. Aan de ene kant denk ik: het is gewoon de tijd van nu, ik deel niets beschamends of privé’s, ik ben belachelijk trots op de kinderen en wil dat zo graag van de daken schreeuwen en mijn website is een superdierbaar document. Aan de andere kant denk ik: er kunnen mensen zijn met verkeerde bedoelingen – al denk ik dat die mensen er sowieso zijn, of je nu veel online bent of niet – en misschien vinden de T’s het allemaal hartstikke stupid wat ik (over hen) schrijf. En dat laatste argument weegt wel zwaar. Leuk, een moeder met een hobby, maar niet ten koste van de kinderen. Dat is dan ook een reden dat ik amper samenwerkingen doe – het voelt dan toch als het misbruiken van mijn moederschap – en dat ik voorzichtig ben met het delen van gevoelige informatie. Mijn kinderen onherkenbaar in beeld brengen wordt voor mij ook steeds meer een optie en zo langzamerhand probeer ik minder details te delen over de kids en meer over hoe ik zelf mijn reis door het ouderschap ervaar. Een gezonde transitie, maar het kost wel even tijd.

De ruimte in mijn hoofd
Ik schreef het net al: hoe dood bloggen ook is, ík vind het nog steeds leuk dus wil ik het gewoon blijven doen. Ook qua tijd is het voor mij geen probleem om lekker te blijven schrijven. Het enige punt waar ik een beetje mee zit is de hoeveelheid ruimte in mijn hoofd. Want nu ik bijna ga beginnen op mijn nieuwe werk, denk ik dat het me best wel wat energie zal kosten. Ik moet immers een compleet nieuw bedrijf leren kennen, allemaal namen onthouden, processen doorgronden en mijn draai vinden. Dat is dus de enige reden dat ik een soort slag om de arm wil houden met betrekking tot een uploadschema of zoiets. Geef me een paar weken en ik weet zeker dat mijn nieuwe job me energie gaat geven in plaats van kosten, maar tot dat moment ga ik mezelf blogwise geen druk opleggen.

Dus bottomline: ik blijf absoluut lekker door tikken, er komen altijd weer nieuwe artikeltjes online, er zijn nog genoeg onderwerpen waar ik iets over wil schrijven, de kinderen zullen een beetje naar de achtergrond verdwijnen en ik heb momenteel een beetje tijd nodig om te landen in mijn nieuwe situatie. Rest mij nog één ding: zijn er bepaalde onderwerpen waar jij graag over wilt lezen? Rubrieken die je heel leuk vindt? Wil je meer Happy Moments? Of vaker een Q&A? Tags? Of juist meer inhoudelijke stukjes? Laat het me weten, dan ga ik ermee aan de slag.

Goed, ik wil jullie weer bedanken voor het lezen. En extra bedanken voor alle positiviteit die ik de laatste maanden heb ervaren. Hier op de site en op social media. De fijne contacten met sommigen van jullie, de leukste berichtjes en de liefste reacties geven mij altijd weer een enorme energieboost. Daar ben ik dankbaar voor!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

11 Comments

  1. Ik heb je niet zo lang geleden ontdekt en ik vind het juist heerlijk om gewoon blogs te kunnen lezen. Geen Instagram en YouTube voor mij. Je schrijft prettig, correct én met humor, dus blijf vooral zo doorgaan!

    Aangezien ik zelf nu 15 weken zwanger ben, vind in alles rondom baby/jonge kinderen leuk om te lezen. Denk aan handige spullen, tips, reviews, ritmes (als die er al zijn) etc. Verder ben ik ook wel benieuwd naar jou als persoon: wat houdt jou bezig en wat zijn je (nieuwe) werkzaamheden? Hoe werd er gereageerd op dat je vrij vroeg moeder werd? De happy moments vind ik leuk voor een keer in de week! Zeker met het oog op de privacy waar je over rept. 😉

    Succes met je nieuwe werk en rust ook nog even lekker uit voor je aan deze uitdaging begint!

  2. Ik hou van blogs lezen en ik vind die van jou superleuk! YouTube vind ik saai (geen geduld voor dat gewauwel) en geschreven tekst (met wat foto’s) vind ik veel leuker, zeker als mensen een fijne schrijfstijl hebben, zoals jij.
    Ik lees graag over je kinderen, wat jullie doen (uitstapjes), wat ze leuk vinden etc. En de HM’s! Herkenbaar en inspirerend en nuchter (niet dat gedoe met linksdraaiend eten en alleen maar wollen kleding enzo).

  3. Je bent de enige blog die ik nog lees, vroeger veel meer maar dan ineens is de blog inactief, super jammer! Bij jou alles leuk, heerlijk lezen in het OV onderweg naar werk. De happy moments, tags, eigenlijk gewoon ieder blogje. Scheelt ook dat Tess een maandje ouder is dan mijn James, wat het super leuk maakt om te zien hoe een ander het nou doet met slapen, eten, maar ook ontwikkelingen die dan vanzelf bij James volgen na het lezen!

  4. Ik snap je wel! De persoonlijke stukken vind ik het leukst om te lezen. Ik kom vaak veel herkenbare dingen tegen wat betreft het moederschap 🙂 je bent (volgens mij) een nuchter type en daar houd ik van!

  5. Gelukkig blijf je lekker bloggen. Ik lees ze dagelijks en alles wat je schrijft is zo eerlijk, oprecht en herkenbaar. Ik volg je ook op instagram. Je bent een mooi mens, lieve mama en zo leuk om te volgen:)

  6. Gelukkig blijf je bloggen! Ik vind je stukjes zo heerlijk om te lezen 😃
    Na al jouw enthousiaste foto’s en verhalen over de vuilniswagen staat die hier inmiddels ook en is het net zo’n succes. Handig die tips! Succes met je nieuwe baan en blijf vooral doorgaan met bloggen! 😘

  7. Ja blijven bloggen😀. Ik vind het super leuk om te lezen, je schrijft zo leuk. Heerlijk om je happy moments te lezen. En hoe je met moederschap omgaat.

  8. Lotte van Rooijen says:

    Ook ik zeg; lekker doorgaan! Ik volg je al heel lang en vind je 1 van de leukste bloggers, misschien wel de leukste. Heerlijk nuchter, recht voor zijn raap en veel humor. Vlogs kunnen leuk zijn, maar daar heb ik lang niet altijd zoveel zin in en zeker geen tijd voor. Een blog kan ik altijd lezen, desnoods in gedeeltes. Dus ik ben en blijf van de partij!

  9. Josje Rennenberg says:

    Ik vind het leuk dat je blogt, jouw manier van schrijven is fijn om te lezen. Onze Mason is maar een paar dagen ouder dan jullie Tess en ik herken daardoor super veel in jouw blogs en op Instagram. Ik kwam je eigenlijk per toeval tegen ergens en dacht heel eerlijk: “daar heb je weer zo’n bloggende moeder met haar internetkind..” toen was je nog zwanger van Tess. Toch ben ik je gaan volgen, vanwege de gelijklopende zwangerschappen. En ik kan je zeggen, het is me echt 100% meegevallen. Ik ben oprecht geïnteresseerd en vind zo’n beetje alles wat je post leuk om te lezen/zien.

    Wij zetten Mason niet persé op social media, dus ik snap heel goed dat je de T’s wat naar de achtergrond gaat brengen. 😉

  10. Daar ben ik blij mee! Video’s op Youtube daar heb ik dus juist geen zin in. Lees veel liever een blog. En dan met name die van jou. Lekker eerlijk, nuchter, herkenbaar (als in ‘brings back memories’ aangezien mijn boys al wat ouder zijn) en met veel humor.

  11. Je bent één van de twee mensen die ik volg die ik niet ken 😉 Ik vind het leuk om je Happy Moments te lezen en hoe jij in het in het moederschap staat. Het geeft mij stof tot nadenken over hoe ik die dingen zie en dat vind ik fijn; daar kan ik wat mee 😄 Ga vooral zo door!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *