Happy Moments

Happy Moments #124 – De Avonturenboerderij

Afgelopen maandag brachten we een bezoek aan Avonturenboerderij Molenwaard en aangezien dat volgens mij best een hotspot onder de jonge ouders is, leek het me leuk om daar eens wat meer over te vertellen. Lees mee.

Misschien geheel onnodig, maar ik wil toch graag als eerste benoemen dat ons bezoekje aan de Avonturenboerderij helemaal op eigen initiatief was. Niks gekregen, uitgenodigd, spon of whatever. Ik hoop dat jullie inmiddels weten dat mijn site daar niet voor gebruikt wordt.

Goed, afgelopen maandag dus. Na alle enthousiaste verhalen had ik er heel veel zin in en waren de verwachtingen bovendien redelijk hooggespannen. Ik had Ticho de dag van tevoren verteld wat we gingen doen en ook hij keek heel erg uit naar de diertjes ontmoeten. Maar de Avonturenboerderij is meer dan enkel diertjes kijken. Je kunt er bootje varen, in de speeltuintjes spelen, paardje rijden, in de molen gluren, picknicken, op een trekker rijden en naar diverse shows (van onder andere Fien en Teun). Kijk mee naar de foto’s en lees direct of ik dit park een aanrader vind.

We waren er lekker op tijd bij dus konden makkelijk parkeren. Voor een parkeermunt betaal je vijf euro, wat ik dan wel weer redelijk aan de prijs vind. Hoewel, bij andere attractieparken ben je het ook kwijt. Maar ik weet het niet, het voelt toch niet helemaal als een attractiepark ofzo.

De weg richting de receptie, waar we enorm vriendelijk geholpen worden. We horen Fien en Teun al liedjes zingen dus dat begint goed.

Je kunt een picknickmand kopen zodat je gezellig met de kinders in het gras kunt neerstrijken voor een hapje eten. Het kleed dat in de mand zit, mag je houden (alsof jullie dat niet zelf kunnen lezen). Wij kochten ‘m niet omdat ik gewoon echt niet voor me zie hoe ik gezellig met drie kleine kinderen (twee van één jaar en eentje van twee jaar) moet gaan picknicken.

Voor 1 euro kun je ook een zakje voer voor de geiten en de schapen scoren. Nemen we uiteraard wel mee.

Goedemorgen! Hij kijkt niet heel enthousiast maar is het wel.

We worden welkom geheten door Fien en Teun. Zegt onze Ticho helemaal niets en hij vindt het bovendien ook best wel gek, die dansende poppen. Als ik vraag of hij met ze op de foto wil antwoordt hij uiteraard met een nee.

Bij de ingang kregen we dit boekje vol met opdrachten en vragen. Vind ik leuk – ik werd zelf meteen enthousiast en competitief – want je krijgt dan bij het verlaten van het terrein je boerderijdiploma.

Dit soort vragen dus.

Hier zie je meteen iets wat ik toch een klein nadeel vind: er is enorm veel water. Maar echt veel. Dat snap ik niet zo goed want er lopen in principe alleen maar kinderen zonder zwemdiploma…

Qua dieren moet je denken aan een XXL kinderboerderij. Geen spannende beesten, maar gewoon de kippen…

Paardjes en ezels…

Geitjes…

… en je kun er ook (nep)koeien melken. Kijk ‘m zitten dan, onze Boer Ticho.

Op het park zijn ook diverse speeltuintjes. Niets bijzonders al zeg ik het zelf. Gewoon een wipwap, een schommel, een glijbaan.

Wat wel heel leuk is zijn de activiteiten die je kunt ondernemen. Zo is er een pony waar je een rondje mee kunt rijden. Ik vroeg me wel even af hoe het met het welzijn van dit paardje gesteld was, maar er werd me verzekerd dat hier zorgvuldig mee omgegaan wordt. Ticho zag een ritje best wel zitten. Totdat hij aan de beurt was. Toen toch maar niet want ‘beetje pannund’. M’n heerlijke ventje. Ik snap hem wel, ik moet ook echt helemaal niks van die knollen weten.

Het zou natuurlijk geen avonturenboerderij heten als je er niet wat stoers kunt doen. Dit vond Ticho leuk. Ik dacht in eerste instantie dat hij er niet op zou passen, maar het ging prima. Moet ik meteen een kanttekening bij maken: na anderhalve minuut (!) moesten de kids er weer af en mochten de volgende kinderen. Nu snap ik dat je zo’n (kort) tijdslimiet hanteert als er een enorm lange rij wachtenden staat, maar dat was absoluut niet het geval. De jongen die er stond om te helpen was ook niet echt goed gemutst, maar omdat het ventje denk ik niet ouder dan 15 was heb ik mijn mond verder maar gehouden. Bovendien was hij een uitzondering, want de rest van de mensen was heel vriendelijk en lief. Ze zaten echt goed in hun rol als boeren en boerinnen en dat vond ik wel geinig. Het geeft toch net een beetje extra sfeer aan het park.

Zo zag die racebaan er trouwens uit. En onze Verstappen reed dan wel twintig keer tegen de zijkanten, maar hij maakte óók gewoon een U-turn hoor.

Op deze stilstaande tractor mochten de kids langer dan anderhalve minuut, maar dat wilden ze dan zelf weer niet. Je ziet hier trouwens niet één van mijn blagen, maar ons vriendinnetje Nina, die samen met haar lieve moeder ook mee was.

Pauze. Deze Hollander had gewoon krentenbollen en pakjes drinken meegenomen hoor.

Ook best een avontuur: op een vlot over het water (krijg ik het meteen Spaans benauwd van want mijn grootste nachtmerrie dat mijn kids in zo’n goor en niet-doorzichtig water verzuipen). Mijn mannen, zo leuk zijn ze.

Tess hebben we even bij de geiten geparkeerd. Pikken we later weer op.

Ticho heeft nog nooit op een driewieler gezeten – ja, ik schaam me – dus het duurde even, maar uiteindelijk ging hij best wel soepeltjes de baan over.

Nog zo’n avontuur: verdwalen in het doolhof. Was best grappig tót ons ventje in de gaten had dat de uitgang toch niet zat waar hij dacht dat het zat. “IKKE WIL NU UIT”, riep hij. Ja vent, ik ook, maar we moeten nog even zoeken waar dat precies kan.

Nina wil liever zelf lopen dan dat ze in de buggy gaat zitten dus Ticho ziet zijn kans en klimt er direct in. Echt, die jongen lijkt in principe in bijna niks op mij, maar qua luiheid is het een kopie.

Selfie. Tess is moe, zoals je ziet. Op zulke dagen neem ik het niet zo nauw met slaapjes en kijkt ze zelf maar of ze wel of niet in de wagen gaat pitten. Deed ze in dit geval niet, maar ze was ook zeer zeker niet vervelend of jammerig hoor. Tess kan wat dat betreft echt wel wat hebben. Mocht jouw kind hier níet tegen kunnen: dat snap ik, Ticho werd er ook niet gezelliger van. Verschilt per kind en is dus geen goed of fout.

Ticho is groot fan van molens – als we in de auto zitten dan roept hij ook continu ‘mowe’ (=molen) bij iedere (wind)molen die hij zit. Hij kon hier zijn lol niet op natuurlijk. Lekker op papa zijn nek.

Overal staan dit soort borden en bovendien is het park heel overzichtelijk (want niet zo groot) dus verdwalen is zelfs voor iemand met mijn richtingsgevoel nagenoeg onmogelijk.

Het laatste wat wij deden was een rondje varen. Vond Ticho uiteraard ook weer helemaal het einde – heeft ‘ie van zijn vader – en het was ook best leuk. Nadeel vond ik de beperkte aanwezigheid van zwemvesten. Ik ben gewoon echt een meut als het op zwemvesten aankomt, maar zonder zo’n geval met je kind in een boot stappen is in mijn ogen onverantwoord. Ticho krijgt er dus eentje aan…

Maar voor onze meiden was er niets meer beschikbaar. Gelukkig gaan die in principe niet zomaar zelf op avontuur en kun je die redelijk makkelijk vasthouden, maar toch. Aandachtspuntje wel.

Leuk hoor, zo’n fluit. Heus niet ranzig dat Jan en Alleman daar al aan heeft zitten lebberen.

En we sluiten ‘m af met deze kiek voor onze Derde Musketier San, die gewoon keihard aan het werk is.

Dan nog even dit: het aanbod qua eten is prima. Als je van vet houdt. Ik vond persoonlijk een bak friet op maandagmiddag (zeg maar rond de klok van twaalf) niet per se nodig, dus werd het een tosti. Die was lekker en een pluspunt vond ik de speeltuin naast het restaurant. Konden die kinderen een beetje hun gang gaan (maar wel continu in de gaten houden want wat ik al zei: overal water).

Overige punten van mijn kant:
Hygiëne
Het park was schoon en werd ook goed onderhouden. Daar valt echt helemaal niets op aan te merken. Ook de toiletten en het verschoningsgedeelte voor de kleintjes was meer dan prima. Tien punten dus.
Kosten
Tja, dit vond ik toch wel aan de maat. Wij gingen met munten van de Jumbo en kregen dus korting, maar in principe betaal je bijna vijftien euro de neus. Ook voor kinderen van twee. Dat betekent dus dat wij – zonder eten en drinken – als gezien van vier (waarvan de jongste gratis is) vijftig euro lichter zijn. Leg je daar vijf euro bij, dan sta je in Blijdorp. Snap je mijn punt? Ik vind het veel geld voor een veredelde kinderboerderij en weet niet of ik het er nogmaals voor over zou hebben
Bereikbaarheid
Groot-Ammers klinkt natuurlijk als ‘aan het einde van de beschaving linksaf’ maar het valt mee. Volgens mij ligt het echt wel heel centraal in Nederland. Goed bereikbaar vanuit bijvoorbeeld Utrecht, maar ook makkelijk bereikbaar vanuit Brabant. Voor ons was het een klein half uurtje rijden dus omgeving Rotterdam is er ook zo. Nou moet ik wel direct zeggen dat ik er niet langer dan een uur voor in de auto zou stappen. 
Klantvriendelijkheid
Heel lief, vond ik de mensen daar. Vrolijk, behulpzaam, enthousiast. Veel (snuffel)stagiaires geloof ik – dat vertelde de jongen die met ons bootje ging varen – en vakantiekrachten, en die zijn wat mij betreft allemaal geslaagd. Behalve die jongen bij de tractors. Die konden ze beter ergens neerzetten waar hij niet met kinderen maar enkel met dieren hoeft te werken.
Drukte
Tja, nog net buiten de schoolvakantie dus qua drukte was het echt prima. We waren ook lekker op tijd. Op een echt drukke dag – bijvoorbeeld als er schoolreisjes zijn – dan kan ik me wel voorstellen dat het een enorm gekrioel is, maar goed, dat weet je dan van tevoren. Ik vond het in ieder geval prima zo.
Shows
Deze hebben we niet meegekregen omdat het Ticho geen fluit interesseert. Toen we binnenkwamen was er wel een optreden van Fien en Teun en er stonden heel veel enthousiaste kinderen omheen. Ook later op de ochtend waren Fien en Teun weer aanwezig en ging ik daar met Tess een blik naar binnen werpen. Zag er leuk uit, educatief ook. Verder zijn er nog meer ‘shows’, bijvoorbeeld een imker met de bijen of iets bij de molen. Deze shows worden door het hele park omgeroepen dus het is ook niet echt nodig om dat goed in de gaten te houden. Je hoort het vanzelf wel. Pluspunt dus.

Al met al een geslaagde dag. De Avonturenboerderij is absoluut leuk om een keer te bezoeken als je kleine kinderen hebt. Wij zijn uiteindelijk zo’n vier uurtjes onder de pannen geweest en dat was dan ook wel weer lang zat. Ik kan me voorstellen dat het een dagvullend programma is als je ook gaat picknicken enzo, maar als je op een normaal tempo langs de dieren en de activiteiten gaat, dan is het ook voor de kleintjes prima vol te houden omdat het geen uren duurt.

En met een welverdiend diploma keerden we huiswaarts!

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. En we sluiten ‘m af met deze kiek voor onze Derde Musketier San, die gewoon keihard aan het werk is.

    <3
    <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *