Happy Moments

Happy Moments #123

Een hele goedemorgen namens uw vakantieman (-vrouw, eigenlijk). Het is weer maandag en aangezien ik me deze zomer niet richting de Spaanse Costa heb weten te manoeuvreren, staat er gewoon een nieuw fotodagboek voor je klaar. Lees mee!

Oh jongens, wat een week. Hij zat behoorlijk vol maar was zó leuk. Vooral omdat mijn vakantie begon. Drie weken lang heb ik geen werk, geen reistijd, geen wekker (behalve de kinderen, die zijn ook een soort wekker) en geen verplichtingen. Maar goed, dat was pas donderdagmiddag. Tot die tijd werd er wel gewoon gewerkt, afscheid genomen, ik filmde een Groep8-musical, we gingen uit eten met mijn familie, ik dronk een biertje in de stad en had veel leuke momenten met de T’s. Een week zoals ik ‘m gewoon heel graag heb. Kijk mee naar de foto’s!

Er is een heleboel dat ik niet ga missen (reistijd, vieze koffie) nu ik weg ben bij het CNV, maar Kristel ga ik absoluut wél missen. Zij – en collega Miriam, die dit sowieso ook stiekem leest – maakten mijn werkdag bijna altijd een feestje en ik vind het oprecht jammer dat ik ze straks niet meer zo vaak ga zien. Goed, Kris en ik scoren nog één keertje samen een coffee-to-go op het station.

Gebeurt niet vaak: ik ga laat naar huis. Staat mijn auto dus in de nagenoeg lege garage. Schoon is ‘ie he?

Dit meisje is enorm moe na een dag spelen bij haar tante. Haar hartje slaapt al.

Ticho daarentegen heeft nog een programma af te werken. Hij wil eerst even met papa mee wat klusjes doen, dan in de tuin spelen en ook nog even Brandweerman Sam kijken. Ik vind het allemaal best.

En als ook Ticho slaapt, plof ik op de bank met chips. Dit was een buis met Pringles, maar ik geloof dat deze onderop in de vrachtwagen heeft gezeten.

Dinsdagochtend: file. Ik praat mezelf moed in. “Nog twee dagen, nog twee dagen, nog twee dagen.”

Zit ze hoor. Ik sta muurvast. Ga ik dus NIET missen.

Het personeelsblad komt binnen. Ik mocht een mooi afscheidswoordje schrijven.

Kris en ik bestelden zo af en toe een Poke Bowl via Thuisbezorgd en die lieten we dan op kantoor komen. We maken de cirkel rond en doet het voor de laatste keer.

En aan het eind van de middag is mijn officiële afscheid. Ik krijg leuke cadeautjes, maar de mooie en lieve woorden zijn me veel meer waard. Het is heel fijn om te merken dat ze me misschien toch stiekem best wel een klein beetje gaan missen daar in Utrecht.

Goed, over tot de orde van de dag: ik ga de Groep8-musical van ons lieve (niet meer zo kleine) nichtje filmen. Doodeng, bang om het te laten mislukken, maar zo leuk. Al die emotionele moeders, ik kon zelf ook wel janken HAHA. Duurt voor mij gelukkig nog heel lang!

Woensdag is mijn vrije dag en die begint zo: met mijn vriendje op de bank een filmpje kijken en koffie/thee drinken terwijl Tess ligt te slapen. Dat handje…

Daarna gaan we op kraamvisite. Onze babyfluisteraar in zijn element hoor.

Tess haar staartjes worden steeds iets groter.

Na de lunch gaat de dreumes weer naar bed, maar deze grote jongen hoeft niet zo nodig te slapen. We kunnen dat dutje best eens overslaan, dus no problemo.

Even videobellen met papa!

En daarna weer in de chillmodus. Echt, dit kind lijkt qua uiterlijk misschien niet op mij, maar qua dit deeltje van zijn karakter zéker wel.

Mevrouw wordt wakker. Kijk die staartjes!

Ticho wil altijd foto’s maken. Kleine fotograaf in de dop.

En Sjaan laat meteen haar ware aard zien. Mini feeks.

Tijd voor de boodschappen. Het is echt zeikweer, maar we moeten toch even naar buiten, anders hebben we niets te eten.

Ik tref deze jasjes bij de HEMA en twijfel nog steeds enorm of ik er eentje zal scoren voor Tess. Hoewel, ik denk dat ze inmiddels al lang en breed uitverkocht zijn…

Ticho vindt ook iets in de HEMA, namelijk dit rugtasje met speelgoedauto’s. Moest en zou mee en omdat hij vandaag superlief is – en op de wc heeft geplast hehehe – sta ik het toe. Trots is hij!

Rondje Jumbo.

En die verlaten we niet zonder een stukje rijden in de gele auto.

Sta ik even met een bekende te kletsen, is deze ineens in de fontein geklommen. Het is hartstikke koud buiten dus ik vind het echt een enorm slecht plan, maar ja, niets meer aan te doen. Voor iedereen die me met een afkeurende blik heeft aangekeken: het gebeurde voor ik het in de gaten had. En toen ik eenmaal door had dat hij erin stond, was hij al zeiknat.

Als we thuis komen, richt ik me op een volgend project: deze pestbende opruimen. Onvoorstelbaar hoeveel troep kinderen kunnen maken in amper drie minuten tijd hoor.

We eten pannenkoeken en uiteraard schuift opa weer aan.

Na het eten nog wat spelen en dan…

… tandjes poetsen en naar bed.

Kom ik beneden, ligt er een pakketje in de brievenbus. Van Marlies. Zij woont bij ons vlakbij en maakt de allerleukste (poppen)kleertjes. Toen Tess geboren werd kregen we ook al zo’n mooi pakketje met een superfijn truitje dat Tess toen belachelijk vaak gedragen heeft en nu dus dit. Twee setjes poppenkleding.

Hoe leuk is dit dan? Veel mooier dan die plastic rommel van BabyBorn zelf. Mocht je dit ook leuk vinden, je kunt Marlies vinden op Instagram via @zigzacht. En nee, dit is niet afgesproken ofzo. Ik vind het gewoon echt enorm leuk en lief en bovendien een nuttige tip voor alle moekes met poppenkindertjes in huis.

Goed, er wordt weer in de tuin gewerkt – spot jij de twee klusjesmannen? – dus ik peer ‘m voor een theetje naar Esther.

En als ik terug kom is dit de situatie: alle verlichting werkt! Hoe tof, zo met die lampjes op de perenbomen. Helemaal blij mee!

Het is donderdag: mijn alllllllerlaatste dag op kantoor. Bij binnenkomst schrijf ik een briefje en leg ik wat te eten neer. Zoveel stroopwafels dat ze ook volgende week nog aan me zullen denken.

Tja, zo’n laatste dag is niet compleet zonder een Turkse Tosti Vega Zonder Tomaat en als de mensen van het restaurantje zeggen dat het jammer is dat je gaat, dan weet je dat je er way too much gegeten hebt.

Aju Paraplu!

Tot nooit meer ziens!

Zo, na zes jaar verlaat ik dit pand in Utrecht Overvecht. Ik zat altijd op de bovenste verdieping – de elfde – en keek dan zo over heel de stad.

Gaat ze.

THUIS! Of nou ja, bij het volgende restaurant. Mijn opa viert namelijk zijn 82e verjaardag en we gaan met tout la familie uit eten. Sjaan is er ook bij met haar staartjes.

Ik ga vooraf voor carpaccio – what else – en als hoofd neem ik mosselen. Het nagerecht redden we niet, de kids zijn bekaf na een dag op het KDV en worden er niet bepaald gezelliger op. Ergens rond de klok van acht is het mooi geweest.

Het meisje is een beetje onrustig, dus die leg ik naast mij. Kan ik wel uren naar blijven kijken. Dat mondje. Die vingertjes. Die wimpers.

Volgende ochtend gewoon weer vrolijk hoor. We beginnen met een boterham, maar dat mot mevrouw nog steeds niet, dus dan maar een knijpfruitje. Geen wonder dat het kind zo dun is.

Even knuffelen samen.

We krijgen Nina op visite. Gezellig spelen.

En dan is het tijd voor een rondje winkels. Kijk mee naar de foto’s en lees daarna het échte verhaal.

Gezellig samen op de kinderwagen.

Heel braaf met het wagentje lopen.

Lief en rustig in de gele auto.

Zonder drama om koekjes bij de bakker.

Gezellig appelsap drinken.

En lekker tosties eten.

Het echte verhaal.

Goed, verder met de kommer en kwel: ik kwam er pas tijdens het gebruiken van het laatste doekje achter dat dat het laatste doekje was. Lang leve Bol.com voor de snelle levering van deze.

Ik ben zo vreselijk moe van de ochtend, dat ik ’s middags ‘even’ op bed ga liggen. Word ik ineens twee uur later pas wakker.

Deze is na een vrij lang slaapje ook nog steeds moe. Niet helemaal zijn dag hoor.

Gelukkig maakt dit (bijna) alles goed: berenchips uit een bakje. Traditie, houden we van.

We krijgen dit pakketje van CZ. Voor Tess haar verjaardag nog. Kijk, dit zijn de leuke (en nuttige) cadeautjes en wat mij betreft een mooi voorbeeld van klantenbinding.

Papa is thuis!

We maken ons tweede rondje supermarkt. In de ochtend haal ik vaak de wat kleine en snelle dingen en ’s avonds scoren we de grotere boodschappen voor het hele weekend. We wonen op één minuut lopen van de Jumbo dus da’s geen punt.

Kind kreeg een boterham met chocopasta en wist van gekkigheid niet waar hij het allemaal moest smeren.

Als de koters op bed liggen ga ik naar Dordt, waar Big Rivers is: een gezellig festival met heel veel podia verspreid door heel de stad. Kan ik meteen wennen aan mijn nieuwe vervoersmiddel naar mijn nieuwe werk: het pontje. Vijf minuten lopen, vijf minuten varen, nog eens vijf minuten – oke, tien minuten – lopen.

Zijn we! Het is een gezellige avond met vriendinnen en ik was er echt heel erg aan toe om dat huis met die twee terrors te ontvluchten.

Zaterdagochtend word ik vermoeid wakker. Uiteraard. We hadden het niet eens idioot laat gemaakt, maar uw moeke kan zo weinig meer hebben.

Dijkwacht.

We gaan overhemden voor de man scoren.

Nooit meer zeggen dat Tess niet op mij lijkt hoor!

Ticho ligt al eventjes op bed (die vroeg zelf om zijn slaapje en da’s redelijk uniek) maar deze muts blijft gewoon stug verder spelen. Zo leuk nu ze wat ouder wordt en dit ook gewoon zelfstandig kan doen.

En als ook Tess gevloerd is, cross ik naar Es voor een theetje.

De boys. Lekker stel!

Robert gaat deze zaterdagmiddag en -avond naar het festival in Dordt en drinkt vooraf een biertje in onze tuin. Ik neem er ook eentje en om even te illustreren hoe een amateur dat ik ben: ik heb nog zo’n tachtig procent van het flesje terwijl Robert en zijn freunden al lang en breed gevlogen zijn.

Wij krijgen gezellige eters: Es en Nina. Feestmaaltje dus.

Misschien een heel klein beetje ietsje pietje teveel suikers wel.

Normaal gesproken skip ik het uitgebreide avondritueel als ik dat in mijn eentje moet doen, maar vandaag toch maar niet want deze kinderen plakken en zijn vies, niet normaal. Even in bad dus.

De rest van de avond doe ik NIKS. Douchen, Temptation kijken, onze dreumes-die-denkt-dat-ze-een-baby-is een avondfles geven en daarna naar bed.

Wakker worden met Ticho. De man des huizes heeft iets meer tijd nodig om op te staan, dus het is mijn beurt deze ochtend.

Deze twee vinden het wel gezellig geloof ik.

En ik krijg hulp van Thomas de Trein hoor! Dat is ineens de nieuwe obsessie van Ticho. Brandweerman Sam is op een zijspoor gezet. (Wie zag de woorspeling meteen?)

Aan het einde van de ochtend snakken we naar zuurstof. Schommelen doet wonderen.

Deze is nog even aan het bedenken wat ze er allemaal van moet vinden.

Toch wel leuk.

Nog zes keer van de glijbaan en dan gaan we weer naar huis. (En ja, ik vond het ook wat fris voor korte broek en korte mouwen, maar had daarover een meningsverschil met de wederhelft en da’s op zondagochtend het laatste wat je wil dus ja, laat maar dan.)

De kinderen op bed voor een slaapje, de man op de bank voor een powernap en moeke naar de supermarkt voor een nieuwe voorraad Olvarit.

Oke, en daarna ook een powernap.

De rest van de middag doen we echt niks. We zijn allevier moe en sloom en pffff. Na het eten wandelen we nog wel even naar mijn schoonouders. Ticho zonder schoenen, wilde hij graag. Mooie reden om hem enkel en alleen op het plankje te houden.

Zo, de zondag zit erop. Wat. Een. Lange. Dag. Boekje lezen en afvoeren die handel. Dit boekje is de nieuwe favoriet trouwens. Over hoe spannend het is om nieuwe dingen te proberen maar ook hoe leuk dat dan achteraf is. Kun je HIER kopen.

Ik knal nog even deze HM in elkaar en plof over drie minuten languit op de bank.

Dat was ‘m weer voor deze week. De eerste paar dagen best wel veel en druk en daardoor in het weekend nogal uit de categorie ‘moeizaam’ (met de nadruk op moe). Hopelijk gaan we een goede nacht tegemoet want komende week hebben we veel gezellige dingen op de planning. Het is onze ‘zomervakantie vanuit huis’ en die gaan we leuk invullen. Daarover morgen meer. Ik kreeg trouwens nog de vraag of ik een zomerrooster heb hier op de site. Nope, in principe niet, ik ga mijn best doen om gewoon lekker vijf keer per week te uploaden.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe (werk)week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Bedankt voor de gezellige HM weer deze week!
    Bakkie koffie er bij en even een momentje voor mijzelf 🙂
    De foto’s van jou op de bank voor de tv onder een dekentje zijn stiekem altijd een inspiratiebron haha!

  2. Gezellig met mijn Tiber-theetje genoten van alle leuke foto’s 😀 weliswaar met een lege stoel naast me (ok, niet waar, Miriam zit er haha) geniet van jullie weekje vakantie samen! <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *