Happy Moments

Happy Moments #122

Goedemorgen! Het is weer maandag dus tijd voor de allerleukste rubriek van deze website: het fotodagboek. Hij is weer goedgevuld, dus kijk mee!

Een heerlijke week. De eerste paar dagen beduidend minder hectisch dan vorige week, maar in het weekend haalden we het in. Etentjes, feestjes, nog meer feestjes en weer een etentje. Vind ik zo leuk aan deze zomerperiode, dat iedereen een soort van uit zijn hol gekropen komt en we massaal weer op de terrassen verzamelen. Levert ook leuk beeld op trouwens. Goed, we gaan beginnen.

Dit is het eerste plaatje van de maandag. Ik zit namelijk heel de dag als een malle te tikken op kantoor, bij thuiskomst moet er eten gehaald en gemaakt worden en daarna hebben we tijd om te spelen. Ticho betrekt de Baby Born van zijn zus er een beetje bij. “Ga maar effe hier liggen, dan kun je kijken.” Ja precies, ze kan het goed zien zo…

“Mama even oppassen ja?” Ben ik toch nog niet helemaal uit de baby’s.

Stapelen! Dat half uurtje tussen het toetje en bad- en bedtijd vind ik zo fijn. Tijd om te spelen, trampo springen, zwemmen, kroelen en gek doen.

Sjaan weigert haar ogen te sluiten. Of nou ja, ze weigert voornamelijk om haar tetter te houden. Dus hup, mee naar beneden. Zie ik daar nou een soort van krul?

Net op tijd stil in huis. Ik kijk Love Island en OMG ik ben ZO blij dat Denzel terug is. Love Denzel en Aleksandra intens.

Echt niet slapen. Behalve op mama. Lief meisje. We knuffelen nog even en tegen half elf is iedereen – op de eigen kamer – in diepe rust.

Behalve de man. Die rommelt nog wat in de tuin. Hij is zo goed bezig joh. Kijk hoe tof, met die verlichting op de schuur. Blij mee!

Ook dinsdag ben ik hard aan het werk. Er hijgen nog een paar deadlines in mijn nek en de allergrootste deadline is al bijna: mijn laatste werkdag bij het CNV (komende week). Om 17.00 gaat de computer uit en hebben we een borrel.

Ondertussen kreeg ik vandaag wel voldoende beeldmateriaal van het thuisfront hoor!

Kan het prima hebben in die zandbak.

Jongens, wat moet ik met mijn leven als Love Island stopt? Grapje. Dan begint Love Island UK. Meer hardcore fans in de zaal?

Woensdag begint heel relaxed. Omdat ik voorgaande avond een borrel had en ook Robert niet thuis was, zijn de T’s uit logeren. Die worden pas tegen het einde van de ochtend weer thuisgebracht, dus ik start op het gemakkie op.

Ik heb een gespleten persoonlijkheid. De ene dag zit ik vol in de plamuur (of nou ja, beetje foundation, concealer, wenkbrauw, mascara, bronzer) en de andere dag draag ik niks. Vandaag niks dus.

Is ze weer hoor, onze blije baby. Eh dreumes.

Vind het heerlijk als de kids uit logeren zijn – ja, dat zeg ik echt – maar ik mis ze tegelijkertijd enorm. Vooral de lach van Tess en de knuffels van Ticho. Haalt hij gelukkig meteen in.

Rondje winkels.

En als de T’s in bed liggen voor hun middagdutje dan begin ik in deze. Kan er kort over zijn: heel leuk boek. Ik vind Jamie Li sowieso heel leuk. Lekker recht voor z’n raap, eerlijk, gezellig, grappig. Kan me totaal niet met haar identificeren, maar toch ook weer wel. Het boek lees heerlijk weg en ik heb veel moeten gniffelen. Aanrader dus.

Deze dame is na een uurtje wel klaar met slapen. Gezellig dat je er weer bent hoor meid.

Zij vindt het ook leuk.

Aan het einde van de middag komt opa en eten we uiteraard weer pannenkoeken. Traditie inmiddels wel.

Een 82-jarige hand en een 1-jarige hand. Vind het zo leuk om te zien hoe dol ze allemaal op elkaar zijn.

Eén keer raden waar ik op gestemd heb…

En dan nog een beetje dit, terwijl ik ondertussen een hysterische peuter tot bedaren probeer te brengen. Drukke maar gezellige dag.

Dit ga ik misschien wel het allermeeste missen als ik komende donderdag voor het laatst op mijn werkplek zit: koffie…

… en Turkse Tosti Vega (zonder tomaat) bij CoffeeMania op station Overvecht.

We hebben haar vastgebonden in de riempjes, omdat ze altijd en overal continu uit haar stoeltjes klimt en wij daar knettergek van worden. Lukt haar nu niet meer dus je snapt: grote problemen en intens verdriet.

Komt Ticho meteen even kijken hoor. “Tessie, je hoeft niet te huilen hoor. Ticho is bij jou.”

Weer vol laten lopen, dan is de temperatuur tegen de tijd dat het weer echt lekker warm wordt tenminste ietwat aangenamer dan wanneer het vers uit de tuinslang komt.

En de kinders badderen. Die zijn weer lekker smutzig na een dag op het KDV.

Ik cross naar vriendin Es, om op haar Nina te passen zodat ze zelf kan sporten – mooi excuus om zelf niet in beweging te hoeven komen – en kijk Love Island. Ik ben dus echt een ijskonijn en grap vaak genoeg dat ik geen hart en een zwarte ziel heb, maar gossie gossie, dit vind ik wel aandoenlijk hoor, als ze hun familie mogen bellen.

Goed, vrijdagochtend. Status: dreumes down, peuter ook een soort van down.

We gaan een rondje winkels en komen Es en Nina tegen. Gezellig!

Liefjes <3

Leukste van het winkelcentrum: de gele auto én de roltrap.

Caitlin voegt zich erbij en we ploffen neer bij LOES voor koffie en taart. Goed begin van het weekend wel!

Op de terugweg gaat Ticho zich verstoppen. Goed plekje wel.

Nog even op de trampo, een pannenkoek eten en dan is het bedtijd.

Tess gaat zonder enig probleem, maar Ticho is heus heus heus niet moe. Uhhu.

Ze zijn weer wakker en onze mini Heks heeft haar zinnen weer eens gezet op speelgoed waar haar broer zoet mee is. Het is jammer – of voor jullie misschien wel niet zo jammer – dat ik hier geen geluid bij kan laten horen, want als ze dus niet krijgt wat ze wil, nou nou nou, het is echt een viswijf. Je ziet ook dat vastberaden smoeltje he…

De leven. Braai aan, kinders in de tuin. Ziet allemaal gezellig uit, maar ik krijg er verder weinig van mee, want voor mij is het terrasjestijd.

Met de twee dames waarmee ik een paar weken terug ging kamperen – inclusief zeven kinderen – heb ik een etentje staan – zonder zeven kinderen. Spraken we al af toen we daar op die camping zaten te verpieteren. Een soort beloning was het. Gezellig én lekker.

Slaapmutsje. Ik lig geloof ik rond een uur of half twaalf in bed. Mooi geweest voor vandaag!

De zaterdagochtend is al even onderweg, maar nog geen foto gemaakt. Gelukkig is dit best een leuke om mee te beginnen: onze vrolijke friemel.

Robert krijgt het op zijn heupen en gaat allerlei dingen voor de tuin fiksen, dus ik besluit met mijn twee eh drie kinderen aan de wandel te gaan.

Ticho is echt een vadertje hoor. Allemaal aaien, zes octaven hoger tegen de pop kletsen, zorgen dat ze niet in de zon zit.

De karavaan.

Als we terugkomen is dit de status. Honderd punten voor de man.

De voorraad in de vriezer is op en voordat jullie denken dat mijn leven bestaat uit feestjes, borrels, shoppen en met de kindertjes door het dorp paraderen: nope.

En om mijn huismoekestatus nog wat kracht bij te zetten: ik ben dol op zegeltjes sparen. Meer mensen die like a granny met dit soort acties meedoen?

De kids slapen niet bijzonder lang. Als ze wakker worden is er nog wat tijd om te spelen voordat we voor de zaterdagmiddagborrel gaan. Robert vond deze vrachtwagen in de schuur. Die kreeg hij van zijn oma toen hij 18 werd (da’s dus best wel lang geleden…) en nu speelt Ticho ermee. Is toch leuk?

Zit me effe uit te dagen.

Op naar PKC.

En we eindigen bij vrienden thuis, waar Jut en Jul zich behoorlijk op hun gemak voelen zoals je ziet…

’s Avonds hebben we een feestje, maar geen oppas. Lekker geregeld wel. We gaan dus om en om: het eerste deel van de avond gaat Robert – en lig ik voor lello op de bank – en het tweede deel van de avond mag ik.

Ietwat kort en onstuimig nachtje wel. Koffie en Brandweerman Sam to the rescue.

De boys gaan fietsen, ik spring onder de douche, hang de was op en rijd daarna samen met Tess even naar mijn vader. Robert en Ticho fietsen toevallig in de buurt dus die stoppen ook.

De mannen uitzwaaien: de gaan vast een eindje trappen.

Rondje boodschappen. Getver wat degelijk allemaal he?

Deze rent als een malloot achter zijn karretje door de winkel. Vind ik op zich prima, als hij maar niet gilt en niemand voor zijn of haar voeten rijdt, maar hij leek nu wel doorgedraaid joh. Hij bleef maar gaan. Toch maar ingegrepen uiteindelijk. Als het niet mijn eigen kind was, had ik dit misschien best irritant gedrag gevonden. Nu denk ik alleen maar: die gaat zo lekker slapen!

Tess voor het eerst in de auto erbij. Vond ze leuk hoor.

Het begon niet per se heel erg lekker vandaag, maar iets na het middaguur kan ik toch wel buiten mijn broodje opeten terwijl de T’s zich vermaken met de glijbaan, de trampo, de grasmaaier en de kiezelsteentjes.

Nog even gauw aan de typ en dan op naar Bergschenhoek voor de verjaardag van vriendin Valerie, die de magische leeftijd van 30 bereikt.

Ik schaam me inmiddels een beetje voor mijn witte auto waarvan je tegenwoordig meer denkt dat ‘ie grijs is, dus jaag ‘m nog maar even gauw door de wasstraat.

Terug van de 30e verjaardag, op naar het volgende feestje. Daar schuif ik aan voor een heerlijk broodje pulled pork en als toetje krijg ik een mini-Magnum maar die wordt meteen ingepikt door deze kleine meid. Echt serieus, ik heb haar nog nooit zo enthousiast ergens aan zien slurpen.

Dit is jammer. Hoewel ik het allemaal niet zo gevolgd heb, moet ik eerlijk toegeven. Niets voor mij want normaliter ben ik echt dol op zulke sportevenementen en weet ik precies wie wanneer speelt tegen elkaar en om welke plekken het gaat, maar dit is toch een beetje langs me heen gegaan. Iedere keer als er een wedstrijd was, dan hadden wij wel iets (bijvoorbeeld de verjaardag van Tess of een hysterisch huilende peuter in bed). Anyways, de finale zie ik deels en met een schuin oog en vind het dus jammer. Had die meiden zoveel meer gegund want oh wat is het belangrijk wat zij laten zien. Een voorbeeld voor alle jonge meisjes die dromen van een voetbalcarrière, echt! (En misschien nog wel meer/breder dan dat: ze laten een heleboel jonge meisjes zien dat stereotypering bullshit is en dat je als vrouw ook machtig mooie dingen kunt bereiken, ongeacht wat dat dan ook is.)

Rond half acht zijn we thuis, halen we een washand over de neuzen van de T’s, leggen we de jongste direct in bed en krijgt de oudste nog wat tijd met een boekje.

Even lezen over de Koala, een liedje zingen, bespreken wat het leukste van het weekend was en daarna huppakeetje naar bed.

De reden van mijn zwarte gat: Love Island zit erop. En oh wat ben ik blij met de winnaars. Een leuk koppel dat echt voor elkaar gevochten heeft, ik hou ervan. En ik ben verliefd op Denzel ook.

Zo, 21.45 uur, tijd om de boel af te sluiten en naar bed te gaan. Komende week moet er weer gewerkt worden – mijn allerlaatste weekje in Utrecht dus, en da’s toch wel zó gek – en staan er bovendien nog genoeg andere gezellige dingen op de agenda zoals een kraamvisite en een feestje in Dordrecht. Neem ik jullie volgende week weer in mee, uiteraard.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een hele fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

3 Comments

  1. Aaaaaah, wat ben ik blij dat je niet gespoilerd hebt! Je InstaStories heb ik even verwoed doorgeklikt, haha. Ik ben echt sinds een week verslaafd aan LI, hahaha. Ik moet me nog door een aflevering of 25 slaan, dus ergens eind volgende week ben ik vast wel bij de finale-aflevering.

    Oke, maar leuke week weer, medezegelspaarder. Al blijft het bij mij vaak bij sparen en vergeet ik de kaarten in te leveren of zijn mijn favo-items al op.

  2. Gefeliciteerd met je nieuwe baan? Denk ik? Of lees ik het gewoon verkeerd?

  3. Priscilla says:

    Hier sparen er ook altijd mee. Vaak om een ander blij te maken. Heb je nog zegels nodig? Heb er veel over namelijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *