Persoonlijk

Onze tuin: hier komen we vandaan en hier wil ik naartoe

Afgelopen weken was het mooi en zonnig weer. We konden dus de tuin in. Spelen, zwemmen, springen: ik deelde van alles hier op de site én op Instagram. En daar kwamen nogal wat reacties op.

Want veel van jullie vonden onze tuin mooi en groot. En dat vind ik dus echt heel leuk om te lezen. Zelf vind ik onze tuin ook mooi en groot en ik had nooit gedacht dit te gaan zeggen maar het is één van mijn favoriete plekken van ons huis. De ruimte is natuurlijk hartstikke fijn, maar ook de ligging (op het zuiden) en de indeling (redelijk onderhoudsvrij maar toch gezellig met allerlei plantjes én vier prachtige perenbomen) stemmen mij tevreden.

Vroeger, toen ik nog bij mijn ouders en later bij mijn moeder woonde, hadden wij altijd een tuin. Formaatje postzegel, maar meer dan prima. We konden erin spelen, de poort stond altijd open en vriendjes en vriendinnetjes liepen in en uit. Toen ik later bij Robert ging wonen, hadden we óók een tuin, maar die lag op het noorden en omdat er nogal hoge gebouwen omheen stonden kwam daar precies nul straaltje zonlicht en waren de tegels immer glad en groen. De ‘voortuin’ grensde aan een enorm druk bewandelde straat – langs de rivier, waar op zondag complete families een stukje gaan wandelen – dus ook dat was niet per se een plek waar ik lekker kon neerploffen voor wat vitamine D. Hetgeen waar ik het meeste naar uitkeek toen we begonnen aan #projectdroomhuis was dan ook een ‘buiten’.

Als je me al langer volgt, dan weet je dat mijn zo gewenste ‘buiten’ nog even op zich liet wachten. Want in eigen beheer een huis bouwen is een uitdaging waar alle energie naartoe gaat. Die tuin had écht geen enkele prioriteit. Vervolgens kwam er een baby, een winter en toen nóg een baby. Maar die tweede zwangerschap zou tijdens de zomer tot een einde komen en dat betekende dat ik in de maanden mei, juni, juli en augustus verlof zou hebben. Je snapt: ik had toch wel graag die tuin op orde. We gingen om tafel met een hovenier, moesten een beetje bijschaven en onderhandelen (wát een dure grap, een tuin laten aanleggen) maar uiteindelijk kwam het goed. Toen mijn zwangerschapsverlof begon, lag er een tuin.

Nu we weer een jaar verder zijn, is mijn lieftallige wederhelft druk met de puntjes op de i. Afgelopen weken heeft hij onder andere een vloer op het dakterras gelegd, lampen aan het huis gehangen, de stroom doorgetrokken naar de schuur, daar eveneens lampen opgehangen en stopcontacten aangelegd (zowel binnen als buiten). Nu staan er voor dit jaar nog twee grote dingen op de planning: spotjes rondom de perenbomen, zodat deze mooi in de verlichting staan als het gaat schemeren én een hek rondom het dakterras. Ik heb er alle vertrouwen in dat dat goed komt en heb deze taken volledig uitbesteed (maar niet losgelaten, vraag maar aan Robert). Ondertussen maak ik me druk om de projecten die ik volgend jaar wil oppaken, namelijk:

  • Een veranda
  • Een speeltoestel voor de kinderen
  • Een tafel met stoelen
  • Voorzieningen in de schuur

Ik weet dat het geen kleinigheidjes zijn, maar goed, we hebben ooit in zes maanden een huis uit de grond weten te stampen, dus dan moet een veranda ook wel lukken toch? Ik weet zo ongeveer wel wat ik wil. Kijk maar mee.

De veranda
Zoals je misschien wel op Insta Stories voorbij hebt zien komen, staat er in onze tuin een flinke schuur. Aan de achterkant van deze schuur ligt een terras en dat terras grenst aan het grasveld. Een gezellig plekje dus, ware het niet dat dat terras echt nul komma nul procentpunt sfeer heeft. Ik zou hier graag een veranda (laten) maken en onze schuur omtoveren tot een soort van tuinhuis (daarover later meer). Waar het terras dat aan onze woning grenst vooral strak en clean is, vind ik het bij een veranda juist wel weer leuk als het een soort vakantiegevoel ademt. Veel met hout, iets leuks aan de muur, lampjes erin, barbecue erbij. Zoiets als dit: KLIK.

Een speeltoestel voor de kinderen
We wonen aan een drukke weg. Als we onze T’s hier loslaten dan kan ik je verzekeren dat ze binnen een uurtje morsdood gereden zijn. Dat is dus geen optie. Ik denk dat het ook echt wel een paar jaar duurt voordat ik kan zeggen: ga maar naar de speeltuin. Het risico is te groot – en je weet: ik weeg alle risico’s altijd af en deins niet terug voor calculated risks zeg maar. Maar in dit geval is het dus geen optie. Gelukkig is daar onze tuin, met meer dan genoeg ruimte voor een privéspeeltuin. Eigenlijk wilde ik het dit jaar al fiksen, maar dat is er nog niet van gekomen en is geldtechnisch ook wel even een dingetje, dus we schuiven ‘m door. Ticho krijgt een speelrek voor zijn verjaardag. Zoiets als DIT, met in ieder geval een glijbaan en twee schommels.

Een tafel met stoelen
Ik krijg altijd een rolberoerte als ik de prijzen voor tuinmeubilair zie. Niet normaal toch? We hebben gelukkig een mooie loungeset en een prima parasol, maar we hebben nog geen normale tafel met losse stoelen. Voor nu is de picknicktafel afdoende, maar volgende zomer wil ik die picknicktafel bij de veranda en een normale eettafel met stoeltjes op het terras. Zoals ik net al zei houd ik van clean en strak en bovendien wil ik graag dat dit meubilair past bij onze loungeset. Ik ga dus op jacht naar een tafel met aluminium frame en om het allemaal niet te saai te maken lijken een beetje moderne kunststof stoelen me wel leuk. Een beetje zoals DIT.

Voorzieningen in de schuur
Ik liet het net al vallen, maar ik zou graag de schuur upgraden naar een echt tuinhuis. Met een wandje erin, zodat de ene kant een echte schuur is (voor fietsen en gereedschap) en de andere kant een soort kleine woonkamer. Met een wasbakje. En een koelkast. En een bank (want het lijkt me enig als de kids daar later kunnen chillen met hun vrienden en vriendinnen). En een dartbord. Misschien een barretje erin. Oké ik sla door. Dit wordt waarschijnlijk een project voor de lange baan, maar ooit ooit ooit. En het begin kunnen we best volgende zomer al maken.

Nou, dan zijn jullie weer helemaal bijgepraat over onze tuin. Is weer eens wat anders dan moekepraat he? Leuk om te lezen of niet meer doen?

Ik vond het in ieder geval leuk om te schrijven en ik hoop dat Robert dit ook gelezen heeft zodat hij weet wat ‘m te doen staat.


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Een tuinset kun je het best aan het einde van de zomer kopen. Dan gaan ze vaak met 50% weg.

  2. Goeie van Elise! Wilde ik ook al schrijven 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *