Momlife

Het feestje: zo hadden we het geregeld en dit vond ik ervan

Toen we afgelopen weekend druk aan het rennen en vliegen waren op Tess haar feestje dacht ik bij mezelf: dit zou leuk moeten zijn, maar ik heb het mezelf weer veel te moeilijk gemaakt…

Toen ik daar de day after nog eens verder over nadacht, kwam ik tot de conclusie dat een verjaardag vieren eigenlijk best wat ongemakkelijke en niet-zo-leuke momenten kent. Met iedereen zoenen – dat was zaterdag echt geen pretje want het was een soort zweetuitwisseling -, lief lachen als je toegezongen wordt – die hebben we zaterdag sowieso overgeslagen – en het eindeloos rennen voor eten en drinken. Terwijl jarig zijn anderzijds echt mijn allerlievelings dag is. Ik hou ervan en vind het naast ongemakkelijk gedoe en geregel vooral heel fijn dat ik op dat moment weer een jaartje mag bijschrijven. Dat is namelijk – oma speaking – niet vanzelfsprekend.

Nu je weet dat ik jarig zijn an sich heel leuk vind en ik dat enthousiasme logischerwijs ook projecteer op mijn T’s, begrijp je ongetwijfeld ook dat wij geen verjaardag stilletjes voorbij laten gaan. Ondanks de heisa die het met zich meebrengt. Nu zijn er in moeke-land een soort van twee kampen als het op kinderverjaardagen aankomt: de ene groep die heel hard roept dat een kind het toch niet doorheeft en dat het echt niet nodig is om het groot te vieren en een groep die alles uit de kast trekt. Wij schommelen daar normaliter ergens tussenin. Geen themafeesten met suikspinnenkraam en ballonvouwende clowns, maar ook niet op afgepaste strakke tijden in een kringetje in de woonkamer.

Robert en ik zijn allebei van december, Ticho is van november en met Tess, onze junibaby, hadden we eindelijk een legitieme reden om eens een leuk tuinfeestje te geven. We begonnen ons plan een paar weken geleden met ‘lekker in de tuin’ en eindigden dus met een mannetje of 70, een barbecue, veel te veel eten, twee zwembadjes en een springkussen. Noem het overdreven – is het ook, vind ikzelf ook – maar oh man, wát een plezier voor iedereen. Niks geen ingetogen situatie, maar víeren. Dat Tess één mocht worden, dat de zomervakantie voor de deur staat en dat we er allemaal mochten zijn, met elkaar.

Gelukkig heb ik de allerliefste vriendinnen en familie van heel de wereld en werd er aan alle kanten hulp aangeboden. Mijn koters droeg ik over aan een paar vriendinnen – opletten dat ze niet verzopen in het zwembad of stiekem de tuin uitglipten –, mijn zusje zorgde hier en daar voor drinken en gelukkig weten onze gasten ook heel goed zelf de weg naar de koelkast (die we voor de gelegenheid in de schuur hadden gezet – drie stuks – zodat niemand in principe ons huis in hoefde behalve voor een toiletbezoekje). Zelf was ik veel bezig in de keuken – waar ik óók goede hulp kreeg –, maar nam ik tussendoor wel steeds een paar minuten om mijn vochtgehalte op peil te houden. Ik geloof dat ik binnen een uur of vier al 8000 stappen had gezet (goed voor je conditie, een grote tuin). De man was ‘Chef Barbecue’ en eigenlijk verliep het allemaal prima.

Toen het om 20.00 uur een stuk rustiger werd, de gasten met kleine kinderen naar huis gingen en het tijd was voor koffie, taart en een borrel, daalde de temperatuur naar aangenaam én kon ik neerploffen. Een tikkie vermoeid, maar ook heel blij dat het zo’n geslaagde middag was geweest. Uiteindelijk duurde het nog tot een uur of één, dat natafelen, en ergens halverwege de nacht viel ik in slaap, om de volgende ochtend ietwat vermoeid in een enorme puinhoop te ontwaken. Heel de zondag waren we druk in de weer met opruimen en schoonmaken. Zwembadjes leegpompen, springkussen opvouwen, barbecues schoonmaken, slingers en ballonnen verwijderen, koelkasten leegruimen, stofzuigen, dweilen, cadeaus uitpakken en meteen op de juiste plek leggen en ga zo maar door.

Kortom: de voorbereiding was goed te doen – ik deed lekker gefaseerd boodschappen en begon ruim op tijd met onder meer de versiering – de dag zelf was hectisch maar geweldig en het opruimen was een ellende. Maar dat de peuter de day after eindeloos “Tessie had een leuk feestje he mam?” en “Ticho wil nog een feestje” riep, maakte het allemaal goed. De kleine meid had er natuurlijk niets van in de gaten gehad, die had een intiem kringetje op gepaste tijden waarschijnlijk ook hartstikke gezellig gevonden, maar eerlijk is eerlijk, we deden het ook voor een groot deel voor onszelf. En we zullen Tess over vijftien jaar echt wel vertellen hoe we haar eerste verjaardag vierden. Als we een enorm overdreven grote Sweet Sixteen organiseren. Daar zijn we nu natuurlijk al enorm benieuwd naar.

Goed, eigenlijk wilde ik vandaag een uitgebreid fotoverslag delen, maar dat was bij nader inzien geen goed idee. Het was echt belachelijk warm. In onze tuin op het zuiden zeg maar gerust niet echt uit te houden. We hadden last minute overal parasols vandaan gejat én twee zwembadjes – een grote en een kleine – gevuld. Er waren heel veel kinderen die zich – gehuld in zwemkleding – uitstekend wisten te vermaken, maar je zult begrijpen dat ik die foto’s van andermans kind in zwemkleding lekker voor mezelf houd. Hopelijk heb je door dit artikeltje tóch een beeld van onze feestdag. Als er nog dingen zijn die je wilt weten, let me know!

Bedankt voor het lezen!

PS. Korte antwoorden op de vragen die ik n.a.v. mijn Happy Moments/Insta Stories al kreeg:
– De taart komt van deze bakker
– Tess haar jurkje is van de ZARA
– Het springkussen leenden wij van een kennis, maar je kunt zulke springkussens gewoon huren als je even op Google zoekt
– Ik heb echt geen recept van ons eten. Het was simpel: alles om een broodje hamburger te bouwen (broodjes, hamburgers, cheddar, sla, ui, augurk, tomaat, sausjes), saté met toebehoren (zoals kroepoek, gebakken uitjes en pindasaus), stokbroodjes met smeersels en drie salades (simpele pastasalades, beetje eigen creativiteit en wat ideetjes van het internet geplukt)
– Een aantal van haar cadeaus – voor inspiratie: een Wheelybug, een Feetje-pyjama, een Jollein vierseizoenenslaapzak, goede schoentjes voor de winter, een reddingsvest, speelgoed van Little Dutch, een zonnebrilletje, waterschoentjes, prentenboeken (onder andere ‘de mooiste vis van de zee’), een poppenbuggy, een Baby Born, haarstrikjes en speldjes, een badpakje en een badcape, een UV-pakje, een Puky loopfiets en een toilettasje.


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *