Persoonlijk

Hier word ik dus echt verdrietig van…

Ik word door vrienden weleens gekscherend Dolle Mina genoemd en dat snap ik wel: als er íets is waar mijn nekharen van overeind gaan staan dan is het wel ongelijkheid tussen mannen en vrouwen.

En dan in het bijzonder op het gebied van werk in combinatie met ouderschap (hoewel ik ook een rolling krijg van vrouwen die en masse hun achternaam veranderen in die van hun vent alsof dat doodnormaal is terwijl de man zelden zijn naam verandert in die van de vrouw en daardoor wat mij betreft de man weer als superieur wordt gezien óf het feit dat kinderen klakkeloos de naam van de vader gaan dragen dát vind ik stom (die discussie heb ik wel verloren) maar daarover misschien een andere keer meer). Onlangs schreef ik daar kort iets over en beloofde ik er later nog eens op terug te komen. Dat moment is nu. Want reken maar dat ik best een mening heb over zorgtaken combineren met werk en dan in het bijzonder over hoe dat voor mannen en vrouwen geregeld is.

Salarisverschil
Laten we bij het begin beginnen. Je gelooft het niet, maar vandaag de dag is het nog steeds zo dat veel vrouwen minder verdienen dan mannen terwijl ze wél evenveel werkervaring hebben en ook de inhoud van de job hetzelfde is. Daar zijn natuurlijk verschillende verklaring voor te verzinnen – bijvoorbeeld dat mannen nou eenmaal betere onderhandelaars zijn – maar linksom of rechtsom: fraai is het niet. Deels houden wij vrouwen dat ook zelf in stand, want zodra er voortgeplant wordt, besluiten we massaal parttime te gaan werken en tja, dat is natuurlijk niet de allerbeste uitgangspositie voor het verdienen van het grote geld. Maar daarover straks meer. En wellicht een overbodige toevoeging maar ik doe het toch: geld is natuurlijk helemaal niet het belangrijkste in het leven. Ze zeggen niet voor niets dat geld niet gelukkig maakt. Maarrrr geen (of te weinig) geld maakt wél ongelukkig. Niet dat wij in die laatste positie zitten, maar ik wil ermee aangeven dat het toch wel prettig is als je wat kunt spenden. En dan is het extra leuk – of wat mij betreft gewoon niet meer dan normaal – dat je als vrouw evenveel verdient als een man die exact hetzelfde werk doet en evenveel ervaring heeft. Principedingetje. Dáár gaat het me om.

Verlof
Een ander punt van aandacht is de verlofregeling(en). Als je als vrouw een kind op de wereld zet, ben je zes lichtjaar vrij. Vind ik niet meer dan logisch want ten eerste moet je before het baren tot rust komen, voorbereiden en vooral niet teveel meer aan je hoofd hebben. Vervolgens heb je zeker een paar weken nodig om volledig te herstellen én is het noodzaak om met je kind te kunnen hechten, aan elkaar wennen, een nieuw ritme vinden. Maar de man, die moet het doen met (tegenwoordig) vijf dagen. Er zijn plannen om dit uit te breiden naar zes weken (met behoud van – een deel van het – loon) en als het goed is gaat dat binnen nu en een paar jaar gebeuren, maar dat vind ik wel een beetje laat. Want toen ik twee keer beviel, was de wederhelft welgeteld twee hele dagen vrij en moest zich daarna gewoon weer melden bij de baas. In die eerste prille weken werd eigenlijk de toon voor de rest van het leven-met-kinderen gezet. De vrouw, die moet het doen. Sidenote: natuurlijk snap ik dat mannen vrij kunnen nemen enzovoorts enzovoorts, maar het gaat even om het faciliteren vanuit wet- en regelgeving oké.

Parttime werken
Dan dat parttime werken. Ouderschapsverlof heb ik, vier uur per week. Zodat ik drie dagen naar kantoor kan en vier dagen met de kindjes thuis zit. Dat vind ik belangrijk, dat ze niet meer dan de helft van de week door anderen worden opgevangen (en opgevoed). Ik zou graag zien dat hun vader ook ouderschapsverlof opneemt – want ja, daar heeft hij wettelijk gezien gewoon recht op – maar die denkt daar anders over. Kan echt niet, met zijn enorm belangrijke baan. Nu moet ik toegeven dat ik ook echt wel snap dat het lastig is als je een commerciële functie hebt – “Ja hoi, nee vandaag kan ik je effe niet helpen want ik moet luiers verschonen” werkt niet echt lekker bij klanten – maar toch. Het wordt ook allemaal wel heel lastig gemaakt. Ik merk wel vooruitgang hoor, want jaren geleden was het sowieso ondenkbaar voor een man om parttime te werken en tegenwoordig gebeurt het meer en meer (en dat doet me écht goed), maar er zijn ook genoeg werkplekken en sectoren waar het nog steeds onbespreekbaar is. Hopelijk zijn we over een paar jaar weer een heel stuk verder en is het doodnormaal als iedereen vier dagen wil gaan werken. Ik hou me vast aan het idee dat men vroegah 80 uur per week werkte en dat is tegenwoordig ook ondenkbaar…

Je kind is ziek
In lijn met het faciliteren van zorgtaken voor werknemers: het is toch een dingetje als je kind ziek is en je niet naar kantoor kunt omdat je in de weer bent met zetpillen en thermometers. Ik begrijp absoluut dat werkgevers daar niet heel blij van worden. Maar ja, als je de mensheid niet wil laten uitsterven, dan is het belangrijk dat er kinderen geboren worden. En de natuur heeft het zo geregeld dat de vrouw die taak moet volbrengen, dus zwangerschappen en daaraan gerelateerde kwaaltjes, daar is niets aan te doen en het is insane dat er nog steeds vrouwen op afgerekend worden. En kinderen die zijn nou eenmaal regelmatig ziek. Zeker als die kinderen naar een KDV of gastouder gaan zodat de moeder in kwestie kan werken. Maar wat de natuur niet geregeld heeft, is wie er voor het zieke kind zorgt. En toch is dat in veel gevallen óók de vrouw. Bij ons is het zelfs zo dat als de kids koorts krijgen terwijl ze op de opvang zijn, dan ík gebeld word. En niet de man. Dat hebben we zelf zo doorgegeven hoor, maar ik denk weleens: waarom is dat eigenlijk toen onze keuze geweest? Gebaseerd op wat? Is mijn werk minder belangrijk? Nee. Gelukkig is het bij ons pas twee keer voorgekomen dat er niet gewerkt kon worden door zieke kinders, maar mocht dat vaker gebeuren dan gaat deze toch wel op de lijst van discussies-voor-tijdens-het-eten.

Kortom…
Ik heb nogal een mening en ik durf ook met honderd procent garantie te melden dat dit onderwerp iets is waar tachtig procent van de discussies bij ons thuis over gaan. Ik vind oprecht dat we nog teveel in de prehistorie leven en er met z’n allen gemakshalve maar vanuit gaan dat de vrouw zorgt en de man werkt. Maar zo werkt het niet meer. En het wordt echt tijd dat de overheid, werkgevers én de rest van de mensheid dit gaan inzien. Want alleen dan kunnen we ervoor zorgen dat mannen en vrouwen gewoon gelijk zijn. Lijkt me echt niet meer dan logisch.

Dit was mijn spreekbeurt. Kom maar door met alle reacties 😉

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Haha leuk verhaal. Heb vaak ook wel het idee dat vrouw het allemaal wel best vind. Wij hebben alles gelijk verdeeld (werk, zorg en huishouden), zijn we allebei heel tevreden over. Bij ziekte kdv word ik niet eens meer gebeld, al weet ik niet of dat een goed teken is 😉

    1. Vindt dus..

  2. Haha, heel herkenbaar! Ik was vorig jaar in verwachting van een tweeling! Ivm complicatie/vroeggeboorte wilde de gynaecoloog dat ik met 28 weken stopte met werken (fulltime accountant & voor die tijd nooit ziek). Wat denk je, na 25 weken gaf Mn lichaam aan, graag halve dagen, dus gedaan! Gebeld door het UWV, na 28 weken helemaal thuis, direct weer controle! Mijn man werkt in de technische buitendienst, maar al voordat wij kinderen kregen, heeft hij aangegeven dat hij vier dagen zou gaan werken als er kinderen kwamen. Ze keken een beetje raar, maar toch akkoord! En idd, als ze ziek zijn, ben ik vaak degene die naar huis gaat! 😉

  3. Heel herkenbaar, maar het meeste stoor ik mij aan die twee verlofdagen. Toen onze zoon uiteindelijk geboren werd waren deze twee dagen al bijna voorbij.
    Verder is het voor iedereen natuurlijk vrij in te vullen. Ik werk zelf in het onderwijs, dus bij ziekte of problemen snelt mijn man naar huis. Maar echt ouderschapsverlof op nemen is bij hem op de zaak ook een no-go.
    Iets met vastgeroeste ideeën over opvoeding?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *