Happy Moments

Happy Moments #116

Goedemorgen! Zijn we weer op deze nieuwe maandag. Wat een heerlijk weekend was het he? Ook zo genoten van de zon? Wij enorm en ik maakte veel foto’s dus lets go!

Afgelopen week was zo ongeveer op alle fronten een topper. Ten eerste omdat we extra lang weekend hadden. Ten tweede omdat de kids vrijdag een extra dag naar het KDV gingen zodat ik wat tijd voor mezelf (lees: werk) had. Ten derde omdat de zon begon te schijnen. Ten vierde omdat op mijn werk de drukte EINDELIJK voorbij is en onze mooie glossy van zo’n 100 pagina’s deze week naar de drukker gaat. Ten vijfde omdat de man en ik dit weekend weer een huwelijksjubileum mochten vieren, ten zesde omdat ik naar Marco Borsato in De Kuip ging en dat was echt waanzinnig en ten zevende (en most important) omdat iedereen lekker gehumeurd was, de kids superlief waren, we geen gebroken nachten hadden en meer van dat. Oh en nog een leuke: gisteren – zondag – stond me nog een verrassing te wachten die ook niet te doen leuk was. He, fijn, zo’n positiviteitsmodus. De foto’s dus, gaan we!

Ik begin mijn week op kantoor. Onlangs kreeg ik de vraag of ik wat meer van mijn werk wilde delen. Vind ik een beetje lastig wel. Maar in het kort: de laatste maanden werk ik met mijn redactiecollega’s aan een glossy. Normaliter schrijven we een ledenmagazine van 32 pagina’s maar in juni komt er een magazine uit van 96 pagina’s. Da’s dus drie keer zoveel, maar we hebben niet drie keer meer mensen of drie keer meer tijd. Je zult begrijpen dat dat project de laatste weken (eigenlijk maanden) mijn volledige agenda beheerste. Het einde is nu in zicht – en daardoor de chaos nóg groter, zoals dat gaat met deadlines – en man, daar ben ik blij mee. Het magazine gaat woensdag naar de drukker en daarna hebben mijn redactiecollega’s en ik anderhalve week vrij.

Goed, genoeg over mijn werk. Daar ben ik rond half vijf klaar en worstel me door de spits naar huis. Ongelukje op de A2, dus alles loopt vast. Top!

Krijg ik ondertussen deze foto doorgestuurd. Wanneer precies is dit kind zo enorm groot geworden?

Thuis! Tess is blij mij weer te zien. Heerlijk kind. Die tandjes zijn ook niet te doen schattig. Hoop wel dat ze nog ietsje naar elkaar toetrekken als de rest van het gebit ook door is, want dit is wel een vrij heftige spleet zeg maar.

Die vuilniswagen (hij noemt het éindelijk geen prullebakkenvrachtwagenauto meer) is multifunctioneel. Sowieso heeft hij het ding nog geen seconde uit het oog verloren (worth every penny) en nu blijkt dat het ook door kan als een soort loopauto.

Na het eten, even in de tuin spelen, tandjes poetsen en boekjes lezen, is het bedtijd. Is Sjaan het niet mee eens want die vindt slapen sowieso een nutteloze activiteit.

Maar jammer voor haar, ik heb andere plannen. Na MAAAAANDEN afgeteld te hebben is het zo ver: Love Island begint. Ik ben groot fan van de Engelse versie dus je snapt dat ik niet kan wachten tot de Nederlandse variant losbarst.

De eerste foto van dinsdag: als ik tegen etenstijd thuis ben en richting de kinders wandel, die heel de dag bij hun opa en oma hebben gespeeld.

Vrolijke Friemel opgehaald.

En we kunnen natuurlijk niet naar binnen voordat er eerst uitgebreid op de trampo gespeeld is.

Snoetje. Ze is zo vreselijk ondeugend, maar dat kunnen jullie zo ook wel zien denk ik.

Het enige moment dat ze een beetje rust in haar lijf heeft: de fles van 19.00 uur (en ook tijdens die van 22.00 uur, die ze dus nog steeds krijgt omdat ze anders not even close komt bij de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zuivel, ook niet als we yoghurt etc. erbij optellen). Verder weigert ze sowieso de fles, ze weigert gewone melk, ze weigert brood en ze weigert yoghurt. Echt superhandig. Ze eet het liefst heel de dag groenten en fruit. Wie is dit kind en kunnen haar rechtmatige ouders haar komen ophalen?

Boekjes lezen. Ik deelde op Insta Stories een uitgebreid filmverslag van dit moment en ik kreeg mega mega MEGA veel lieve reacties. Thanks daarvoor!

Je vraagt je af: waar is die Robert gebleven? Nou, hier. Druk aan de klus. We krijgen eindelijk een poort en dat is zo fijn want nu kan ik Ticho gewoon ‘loslaten’  in de tuin zonder bang te zijn dat hij de dijk op vliegt. Topper, die man van mij!

De rest van de avond. Echt mega spannend leven.

Woensdag is mijn vrije dag. Sterker nog: het begin van mijn weekend, soort van. We starten op het gemak op.

Ik neem pakketjes in ontvangst en in één van de dozen zit dit pak. Ben ik dus mega verliefd op maar durf het nog niet in het openbaar te dragen. Is van ICHI en kocht ik bij Le Ballon (in de sale).

Joehoe, knappe meid. Veel vragen op Insta over haar pakje: is van ZARA en is nog te koop maar in ongeveer alle maten wel uitverkocht.

Nou, doen we van deze ook maar meteen een portretje.

Het is heerlijk weer dus ik laad de kinderen op en in en vertrek naar buiten. Rondje winkels.

“Ticho even toetje pakken goed?” Tuurlijk jongen, pak jij even een toetje. Je moet goed voor jezelf zorgen!

Terugkerende situatie.

En doorrrrrr naar de speeltuin. Tess vindt de wip heel erg leuk. Weer dat bekkie he?!

Glijbaan is ook interessant.

Onze nagelstyliste heeft weer een hapertje of velletje ontdekt.

Rond het middaguur keren we huiswaarts. Tijd voor lunch en bed. Heb ik tijd voor deze magazines. Dacht ik. In de praktijk moest ik allerlei muy importante dingen voor mijn werk doen. Ik ben ZO blij als het woensdagmiddag is. Dan is dat blad naar de drukker én heb ik anderhalve week vakantie!

Deze zaten trouwens ook tussen de pakketjes die ik ’s ochtends kreeg. Wide fit. Voor mensen met brede platvoeten, zoals ik. Ik moet zeggen: nog aan de krappe kant voor die dikke poten van me, maar oké oke. Acceptabel.

Zit ze hoor. Miss Spook, achter de laptop. Ik werk anderhalf uur en kijk daarna Love Island terug.

Genieten.

Spontaan plan: we gaan lekker een pizzaatje eten en nemen mijn opa mee. Het is lekker weer dus we beginnen op het terras.

What else? Pizza Carpaccio voor mij.

En we sluiten ‘m af met koffie en limoncello. Mijn ik-drink-niet gaat echt niet meer op lately.

Donderdag zijn we met z’n allen vrij en als ik beneden kom dan hebben man en kinderen een lekker ontbijtje klaar gemaakt.

Halverwege de ochtend vertrekken we richting het Jeugdspeelpark in Ambacht. Het is geen best weer, maar daar geeft Ticho sowieso niks om. Die vermaakt zich ook in de regen prima op de glijbanen

Sief is ook mee!

Lief ventje. Ticho in optima forma: oortjes dicht want de papegaai maakt veel herrie. Vindt hij een ‘beetje pannund’ zoals hij zelf zegt.

Meer zijn cup of tea.

We gaan samen van de hele hoge blauwe glijbaan. Doet hij één keer en dan besluit hij: te hoog. Mijn broek – kreeg er via Insta vragen over – is van de Costes.

En de kabelbaan. Sief maakt gezellige foto’s en daar ben ik blij mee!

Ken die meit multitasken he.

Lievelingsmensen. Tess vindt sowieso iedereen aardig, maar bij Ticho kost dat toch iets meer moeite. Van Sief wordt hij gelukkig altijd vrolijk.

Welverdiend bakkie koffie – en opwarmen want best fris in de regen – bij Happy Italy.

Vermaakt mijn vriendje zich prima hoor.

En deze heeft het ook goed geregeld.

Dat haar. Gaat er deze week af hoor. Kan echt niet, zo lang en sluik en dood. En geel.

Vermoeiend wel, zo’n ochtendje in de speeltuin. Tess valt lekker in slaap in de auto.

Thuis gaan beide T’s lekker slapen en daarna is het tijd voor een fruitje. Ticho is echt enorm fan van druifjes.

Meisje. Zo verliefd op dit kind.

Allebei onze eigen manier van vervoeren. Ticho denkt dat hij zestien is en dat hij er op de Vespa vandoor mag. Tess ligt als de queen in de wagen en laat zichzelf graag rondrijden.

Ook op deze Hemelvaartsdag maak ik gewoon tijd voor GTST hoor. Heb mijn prioriteiten keurig op orde.

Denkt de baby anders over. Ik zet Woezel en Pip aan ze vindt het welgeteld drie tellen interessant. Echt een verschil met Ticho. Die kon (en kan) zo heerlijk relaxed in de bank kruipen en naar de televisie kijken, terwijl die kleine feeks twintig andere dingen verzint die veel leuker zijn (de kasten opentrekken, de trap op klimmen, de tafel op klimmen).

De boys werken na het eten nog een beetje in de tuin terwijl ik Tess in bed leg…

… en daarna voor een bakkie naar mijn moeder ga. Die is weer terug van vakantie dus da’s gezellig.

De komende weken veel van dit hoor. Vind het weer met de dag leuker worden.

Mijn vrijdagochtend beginnen we heel chill. De kids zijn een extra dag naar het KDV dus ik kan op het gemakje opstarten. Doen we natuurlijk met mijn homeboy Ludo.

En daarna aan het werk. Er wacht nog een flinke stapel arbeid op me dus hup aan de slag.

Halverwege de ochtend loop ik even naar de winkels voor wat lekkers en daarna werken we weer door. Weinig spannends so far.

Einde middag: rondje Kruidvat. Snoetenpoetsers, droogshampoo, make-up: alles was op. Ik word altijd mega droevig van de prijzen in de drogist. Voor mijn gevoel koop ik echt niet veel, maar ik moet altijd een flink bedrag afrekenen. Meer dan ik inschat zeg maar.

Lekker gedegen onderzoekje wel.

De rest van de vrijdag is heel leuk, maar daarover misschien over een poosje meer. Sorry.

Smurfjes zijn weer thuis. Lekker badderen om de viezigheid af te spoelen en ja, Ticho gebruikt de badthermometer nog steeds als telefoon. Hier belt hij even met zijn nicht. “Hoooooi met Tichoooo gaat alles goeeeeeed? Jaaaa? Okeeeeee. Joe doehoei.” Kind heeft een fantasie.

Deze is er ook weer bij. Dit kind maakt me altijd vrolijk met haar eeuwige vrolijke hoofd. Lekker ding!

En dan dit: het was een leuke maar pittige middag en dat hakt erin. Ik heb een hoofdpijn, niet normaal. Om acht uur lig ik in bed en ik val ook vrij snel in slaap.

Zaterdagochtend is de hoofdpijn bijna weg. Ik voel me goed genoeg voor een rondje winkels. Werd toch een beetje verdrietig van Ticho zijn beperkte kledingkast dus sla bij HEMA wat shirts en polo’s in.

En naar de bakker. Ik neem alleen een lunch mee, maar Robert loopt op hetzelfde winkelcentrum en gaat voor gebak. We zijn deze zaterdag acht jaar samen (01062011), zeven jaar samenwonend (01062012) en vier jaar getrouwd (01062015). Blijft jammer dat ik niet op 0106 ben bevallen.

En weer aan het werk. Ik moet al die papieren controleren op taal- en spelfouten, gekke zinnen, ontbrekende afbeeldingen, foutieve afbrekingen en meer. Daar ben ik de rest van de dag wel zoet mee.

Wordt er eentje niet zo lekker wakker. Hij gaat daar zitten en weigert te bewegen. Is goed jongen, doe je ding.

Als ook Tess ontwaakt is, rijden we naar de korfbal.

Bestelling aan de bar met peuter.

Hij houdt het uiteraard bij één zakje chips en de rest is voor zijn vriendjes en vriendinnetjes. Kijk ‘m staan he. Zo groot.

Na een middag PKC ga ik naar huis voor een opfrissessie en daarna culinair uit eten…

… om vervolgens door te rijden naar De Kuip. Onverwachts een avondje Marco Borsato.

Lekker met de meiden.

Toen ik nog enkel Spa Blauw dronk.

Het is zo’n vet concert. Heb echt een fantastische avond – kan ook door het bier komen want ik had dus voor het eerst in heeeeeeel lang echt wel wat teveel gedronken – en kan nog boven verwachting veel mee blèren.

Ik meen het oprecht als ik zeg dat er geen enkele – geen enkele – Nederlandse artiest in de buurt komt van Marco Borsato. Die man is veruit de beste zanger en performer van ons land.

Kijk, hier wissel ik mijn bier nog af met Spa Blauw… En zie ik zo wit als een tafellaken.

Thuis. Echt genoten. Ik ben twee jaar terug naar Beyonce geweest en dat was ook enorm gaaf, maar dit concert overtreft zelfs Queen Bee. Het is zo leuk als je lekker ‘IK LEEF NIET MEER VOOR JOU’ kan krijsen, al die gouwe ouwe én heel prettig publiek. Nul gedoe of gezeik, iedereen vrolijk en blij, gewoon zo relaxed. Hier kan ik nog wel even van nagenieten.

Dat euforische gevoel duurt overigens niet heel lang want om 06.15 uur begint Ticho te mekkeren. De wederhelft heeft net als ik ook een zware ochtend, dus ik geef hem de ruimte om verder te pitten en ga er zelf maar uit. De hel.

Hier knap ik dan wel weer van op. Onze CV-ketel is kapot – lang verhaal maar echt ellende – en het enige warme water dat we nog hebben zit hier in de gootsteen, met dank aan de boiler. De kids kunnen enkel hier dus gewassen worden.

Ticho vindt het zo leuk dat hij een half uur blijft zitten.

Als Tess slaapt en de boys even naar buiten zijn doe ik mijn gewone huisvrouwendingen.

Blij meisje. Kater meteen voorbij.

Zondagse uitstapje naar de supermarkt.

En dannnnnnnnnn. Is Robert weg, wil ik net de kids op bed leggen, gaat ineens de bel. Ik heb geen afspraken en verwacht ook niemand, en als ik naar de deur loop schrik ik er gewoon een beetje van: mijn lieve vriendin Mel is uit Qatar naar Nederland voor een paar dagen en komt als surprise even buurten. Zoooooooo leuk! Tess gaat lekker slapen maar Ticho natuurlijk niet. Die is weg van Mel – snap ik – en vindt het allemaal veel te gezellig.

Deze twee. Zooooo blij om haar weer te zien. Ik ken Mel al letterlijk heel mijn leven – we waren vanaf onze geboorte buurmeisjes, zaten samen op de basisschool en de HAVO, onze ouders zijn goed bevriend en wij uiteraard ook – en vind het stom dat ze in Qatar woont. Het is fijn om haar te zien, te knuffelen en bij te praten.

Aan het einde van de middag gaan we naar een verjaardag. Ticho heeft niet geslapen en Tess heeft kort geslapen, dus ik houd mijn hart vast. Gaat verbazingwekkend goed. Geef de meid een Nijntje-koek en je hebt er geen kind meer aan.

Zalm op de barbecue.

En een oververhitte peuter. Goed ingesmeerd uiteraard – jullie kennen me, ik ren heel de dag met zonnebrand achter alles en iedereen aan – maar toch zo rood als een kreeft.

We zijn om 19.00 thuis, stoppen de T’s weer even in de gootsteen en voeren ze daarna af naar bed. Allebei doodmoe. Ik moet nog even aan de bak met correcties – zo klaar mee – en drink ondertussen een halve liter koffie.

En als ik alles heb nagelopen en mijn werk afgerond is – halleluja – is het tijd voor de wekelijkse afsluiter: tanken. Kunnen we morgen weer met genoeg brandstof aan de bak.

Wat een week he mensen? Het was echt een tien op een schaal van één tot tien. Komende week wordt dat ook wantttttt ik werk slechts twee dagen en heb daarna bijna twee weken vrij. Hoe fijn is dat? De afgelopen weken/maanden waren enorm hectisch en druk op mijn werk dus ik ben heel erg toe aan uithijgen. Komend weekend gaan we kamperen – kramperen – met de vriendengroep – dat zijn zeg maar tussen de veertig en vijftig mensen inclusief heel veel kinderen – en na het weekend blijf ik lekker nog een paar dagen langer op de camping met de kids, twee vriendinnen en hun kids. Zin an. Maar daar zien jullie ongetwijfeld volgende week meer van.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *