Momlife

Ervaring met een Veloretti Mini loopfiets

Hij stond hier al een eeuwigheid in de kelder te wachten tot onze peuter groot genoeg was om erop te klimmen: de loopfiets van Veloretti. Vandaag vertel ik je alles over dit te leuke fietsje. Lees mee!

Ticho kreeg zijn hemelsblauwe Veloretti Mini (van mijn vader) voor zijn eerste verjaardag. Vond (en vind) ik echt enorm leuk, want ik kon niet wachten tot mijn zoontje groot genoeg zou zijn om erop rond te scheuren. Bovendien werd mij heel vaak verteld dat een loopfiets dé voorloper is op een echte fiets met trappers en dat hij dan zeer waarschijnlijk zonder problemen op een gewone fiets zou wegscheuren (omdat hij door de loopfiets al ‘feeling’ met evenwicht bewaren op twee wielen zou krijgen). Uiteraard begreep ik wel dat het nog even zou duren voordat het zo ver was, en dat bleek ook.

Vanaf wanneer?
Op het wereldwijde web lees je er enorm diverse verhalen over. De één beweert dat het echt pas geschikt is vanaf drie jaar, de ander zegt dat haar kind er al eerder op sjeeste. Het valt of staat natuurlijk een beetje met de lengte van je kind, maar Ticho paste er toen hij twee jaar en een maand of twee was écht goed op. Als in: voetjes bij de grond, geen gezwalk, stabiel genoeg. Ik gok dat hij op dat moment een lengte had van 95-100 centimeter. Het fietsje heeft overigens niet al die tijd in onze schuur staan verpieteren. Voor die tijd, gebruikten we ‘m weleens binnenshuis en hielpen we Ticho met het stabiel blijven zitten. Een beetje spelenderwijs dus. Ik moet wel zeggen dat hij in het begin vooral letterlijk liep met de fiets, dus gewoon lopen zonder het zadel te raken en heel ongemakkelijk vooruit bewoog, dat dat steeds ietsje beter ging maar dat het tot op de dag van vandaag nog geen enorm racemonster is. Dat past overigens ook wel bij het karakter van het kind: ’t is niet zo’n waaghals. Hij gaat vooruit, het gaat ook wel soepel, maar zéker niet snel.

De prijs
De Veloretti Mini is duurder dan bijvoorbeeld een Puky loopfietsje, maar niet zo duur als de meeste driewielers die je kunt ombouwen, zoals de Wishbone. Met een prijs van 99 euro vind ik het een betaalbare variant. Nou moet ik er wel bij zeggen dat ik niet van plan ben om voor Tess óók een Veloretti Mini te kopen. Die kan over twee jaar mooi op die van haar broer, als Ticho groot genoeg is voor een ‘gewone’ fiets (die ze bij Veloretti ook hebben: de Veloretti Maxi). Op die manier hebben we er dubbel plezier van.

De kleur
Wij hebben dus een blauwe, Havana Blue, in de schuur staan. Love die kleur heel erg. Ik vind het ook een prima kleur voor een meisje, het is superschattig lichtblauw. Maar mocht je niet zo van de afdeling blauw zijn: geen zorgen. De Veloretti Mini is er in negen kleuren: van geel tot groen tot rood tot gestipt. Mijn favoriet is uiteraard de Havana Blue, maar de Desert Moss en de Bananarama kunnen me ook wel bekoren. Vind ik ook prima genderneutrale kleuren dus mocht je net als ik van plan zijn om meerdere kinderen op de fiets te laten crossen dan moet dat lukken.

Proefritje?
Het schijnt dat je in de Bijenkorf in Amsterdam een proefritje kunt maken, maar dat is voor mij een beetje te ver weg. Wij hebben de Veloretti dus online besteld, op hoop van zegen. Nou kan er volgens mij weinig mis gaan en heb ik ook niet de illusie dat mijn peuter tijdens zo’n proefrit zou melden dat het zadel toch niet zo comfortabel is en dat hij vindt dat die brede banden toch wat onhandig loopfietsen, dus wat mij betreft heeft het dan niet heel veel toegevoegde waarde.

In elkaar zetten
Het is een soort IKEA, zo’n Veloretti. Met een imbussleutel kom je een heel eind. Ik kan me niet heel goed meer herinneren hoe dat in elkaar zetten precies verliep, maar dat is denk ik een goed teken. Ik weet dat de fiets in een grote doos werd bezorgd en dat we ‘m de avond voor Ticho zijn eerste verjaardag heel snel in elkaar hadden staan. Klein puntje van aandacht: na een paar maanden was het boutje van het stuur los gaan zitten en had het kind ineens een  stuur in zijn handen. Kan natuurlijk – zeer waarschijnlijk – aan mijn in-elkaar-zet-kwaliteiten liggen.

Gebruiksvriendelijk
Naast de looks, vind ik de Veloretti Mini ook heel kindproof. De bandjes bijvoorbeeld, die zijn lekker breed. Daardoor ligt de fiets stevig op de weg. Ook de handvatten zijn veilig. Daar zit namelijk een extra hoge rand omhoon. Mocht je kind dus vlak langs een muur of iets dergelijks crossen, dan halen ze niet meteen hun hand open. Het zijn de kleine dingen die het ‘m doen he? De Veloretti Mini kun je uitbreiden met bijvoorbeeld een bel of een mandje en zo iets meer ‘body’ geven. Wij hebben deze accessoires overigens niet hoor en to be honest worden ze ook niet echt gemist.

Kortom
Ik – en de peuter ook – ben heel blij met deze loopfiets. Hij is leuk, mooi, stevig en betaalbaar. Bovendien, en dit is niet per se reden om ‘m nu massaal aan te schaffen, vind ik het leuk dat deze fietsen door een hartstikke Hollands bedrijf worden gemaakt, dat er een mooi verhaal achter zit (kijk maar eens op hun website) énnnnnn dat er ook een variant voor grote mensen bestaat. In theorie zou je dus prima kunnen twinnen met je kind en zijn of haar fiets. Hoe leuk is dat?

Heeft jouw kind ook een loopfiets? En zo ja, welke?

>> De Veloretti Mini vind je HIER

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Mijn dochter van twee heeft op haar verjaardag een loopfiets van Bandits and angels gekregen. Ze gaat als een tierelier op dat ding! De loopfiets wordt net als bij jullie over een paar jaar doorgeschoven naar kind nummer twee.
    Mijn man zit as we speak met smart te wachten tot zijn nieuwe veloretti fiets geleverd gaat worden. Mooie fietsen zijn het!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *