Happy Moments

Happy Moments #114

Goedemorgen! Wéér zeven dagen verder. Die dagen duren soms oneindig lang maar de weken vliegen om. Gelukkig leg ik alles vakkundig – grapje – vast en kunnen we nog even terugblikken. Kijk je mee?

Een week met heel veel van van alles. Er werd natuurlijk weer gewerkt, ik had daarnaast nog duizend muy importante dingen te doen, we brachten een bezoek aan de kinderboerderij, gingen uit eten voor mijn vader zijn verjaardag, er werd een borrel gedronken op de verjaardag van lieve vriendin Es én we hadden een gezellige babyshower. Het weer en de zon werkten ook lekker mee, dus eigenlijk niks op aan te merken. De foto’s, gaan we!

Het leven in een jurkje. Ik ben best wel goed met panty’s, maar deze maandagochtend zit er een ladder van mijn tenen tot mijn billen in. Op weg naar mijn werk stop ik even bij de Wibra en scoor deze. Leg ik op kantoor maar meteen in mijn locker, dan heb ik altijd reserves bij de hand.

Krijg ik dit soort foto’s doorgestuurd van het thuisfront. Al vaker gezegd, maar die T’s boffen enorm met al die fijne mensen die oppassen.

Kijk deze schreeuwlelijk zitten he. Kind denkt echt dat ze net zo groot is als haar broer. Dat ze volgende maand alweer één wordt, kan ik me nog even niet voorstellen.

Op Instagram schreef ik het al: die kinderen van mij zijn zo verschillend en deze foto laat dat mooi zien. Ticho die ietwat afwachtend en voorzichtig is en Tess die met haar grote tetter voor niets of niemand bang is. Handjes in de zakken versus graaien naar een geit.

Als ik thuis kom tref ik dit aan. Zitten ze samen lekker te spelen terwijl de wederhelft staat te koken. Doe mij meer van dit.

Het is lekker weer dus ik heb zin in een stukje wandelen en een ijsje. Gaan we doen!

Allerbeste vriendjes. Nu Ticho groter wordt, is het allemaal zó leuk. Iedere fase heeft z’n charmes, maar dat gebrabbel en het vormen van een eigen mening is toch wel mijn favoriet so far.

Ik ga helemaal stuk om een post van De Beste Social Media. En dan vooral deze. Veel plezier in het ziekenhuis!

De rest van de avond lig ik op de bank. We kijken weer naar John van den Heuvel met zijn opsporingspraktijken en dat is leuk. Ik grapte vorige week tegen Robert dat ik mezelf om wil laten scholen tot rechercheur. Daar moest hij natuurlijk hard om lachen – hahaha Anouk Baydar hahaha – maar echt, het lijkt me zo tof. En ik zou er nog goed in zijn ook want ik ben een echte speurneus.

Dinsdag at the office: broodje kroket. Moet kunnen. We zitten heerlijk in het zonnetje!

En de rest van de middag dit: overleg, overleg, overleg. Als ik daar toch eens mijn baan van zou maken…

Na het werk haal ik de kinderen op. Ticho stapt in de auto bij Robert, Tess en ik nemen de benenwagen.

Grote broer zal wel even een handje helpen.

Deze foto vind ik zo leuk! De mannen die heerlijk rustig Brandweerman Sam zitten te kijken en die terrorbaby die niet stil zit, loopt te gillen en probeert te ontsnappen.

De rest van de avond is dit de situatie. HALF TIEN eer dat Ticho slaapt. ‘Ticho bij mama liggen. Ticho beetje verdrietig. Ticho even kroelen.’ Het hele repertoire smoezen wordt uit de kast getrokken hoor.

Woensdag is mijn vrije dag. Nog voor negen uur heb ik beide koters op de fiets gehesen en zijn we onderweg.

We stoppen bij de Landwinkel, waar ze allemaal diertjes hebben en een leuke speeltuin. Ticho moet nog even uitvogelen hoe dit bord precies werkt.

Gelukt!

Lekker plaatje, zo met die geitenkont in je face. Tess probeert de staart te grijpen. Klein draakje!

Vind dit echt een fijn plekje. Het is echt een boerderij-achtige situatie en niet zo geforceerd als een echte kinderboerderij.

Zelf klimmen.

En glijden!

Tess en ik zijn op een bankje neergestreken en Ticho vermaakt zich meer dan prima in dit speeltuintje.

Mevrouw heeft de konijntjes ontdekt. Haar schoentjes, kreeg ik via Instagram vragen over, zijn van Donsje Amsterdam. Zijn niet echt loopschoenen zoals je ziet, want wij hebben de babymaat en dus zijn het meer slofjes. Maar leuk zijn ze wel.

Klein boertje van me.

Fijne plek.

Paardjes kijken.

En lekker in het gras spelen. We vermaken ons hier een uurtje, zonder enige moeite. Als het aan Ticho had gelegen dan zaten we er nu nog.

Maar jammer voor hem, we gaan naar huis want we moeten nog naar de winkels. Ik lok hem – lekker pedagogisch verantwoord – met een snoepje richting de fiets.

We rijden eerst naar huis zodat ik de kinderwagen kan pakken. Ticho besluit daar direct dat hij dan wel op zijn eigen fietsje wil. Doen we!

Dit weer.

Thuis. Na een druk ochtendprogramma heb ik geen zin in boterhammen smeren en moeilijk doen. We kochten in de supermarkt kaasstengels, worstenbroodjes en croissantjes. Die snijd ik in kleine stukjes en zet ik op tafel. Kunnen we gewoon met z’n drietjes lekker van pikken.

Rust in de tent. Tijd voor een inhaalslag GTST.

En ’s middags doen we weer dit: fietsen. Het is echt enorm lekker weer dus daar genieten we van.

Een sprongetje in de tijd: mijn opa is komen eten – pannenkoekes, as usual – en vervolgens drinken we nog een bakkie koffie op de bank.

Bedtijd voor de apen. Eerst nog een boekje lezen.

En dan de laatste ronde voetbal kijken.

Woensdagavond werd de Birth Poster opgehangen. Ik ben er echt zo gigantisch blij mee, niet normaal. Het ding stond al eeuwen op mijn lijstje maar vond het zo prijzig iedere keer. Uiteindelijk toch maar besloten om het gewoon te doen, want er hing in ons huis nog precies niks aan de muren en daar moest sowieso verandering in komen.

Van mijn overige donderdaguren geen beelden. Ik heb gewoon (hard) gewerkt. Rond half vijf is dit mijn situatie: file, maar weekend.

Broodje Carpaccio. Wij zijn een beetje gewoontedieren geloof ik.

Even goed soppen na een dag op het KDV. Sinds een poosje gaan deze twee tegelijk in bad en spelen ze ook echt samen. Beetje klieren met de bootjes en de eendjes. Helemaal leuk.

Tess valt na het badje meteen in diepe coma. Ticho wil nog even verstoppertje doen. Die zit hier dus enorm goed verstopt (…) terwijl zijn vader – acteur dat ‘ie is – net doet of hij het kind buiten op het terras zoekt.

De allerlaatste Temptation. Was het wachten waard want eindelijk gebeurt er eens iets.

Vrijdagochtend word ik ietwat gammel wakker. Ik loop al een week of wat te hoesten en volgens mij is het nu een beetje op het hoogtepunt. De halve nacht hoesten, proesten, bijna stikken. Slokjes water, paracetamol en uiteindelijk val ik in slaap.

“Ticho, mag jij daar zitten?” – “Ja hoor, Ticho mag ooooooveral zitten.” Oke.

Zo blij mee. Ik kreeg afgelopen week een mail van The Birth Poster met een kortingscode: als je ANOUKZWAGER15 gebruikt krijg je 15% korting. Scheelt weer.

Ticho zijn tenen kwamen ongeveer door zijn schoenen heen, dus het was hoog tijd voor nieuwes. Gewoon weer dezelfde, want die zitten prima, zijn lekker makkelijk, leuk en te betalen.

Net zo’n gewoontedier als zijn ouders.

Samen met vriendin Caitlin doe ik een rondje supermarkt. Zondag is de babyshower van vriendin Suus en we moeten nog het één en ander inslaan. De T’s zijn ook mee en die gedragen zich prima.

We maken een laatste tussenstop bij de kaasboer. Mijn vader is namelijk jarig en die wilde een plankje voor zijn verjaardag. Gaan we regelen.

Als het huis leeg is en de kids slapen, kruip ik achter de laptop. Ik moet nog een beetje werken en wat andere nuttige dingen doen.

Daar krijg ik niet heel veel tijd voor van Sjaakie is weer snel wakker. Die wil wel graag nog even in het grote bed kroelen en uit mijn flesje drinken.

We gaan uit eten voor de verjaardag van mijn vader. Gezellig! Ticho begint enthousiast met kleuren maar as usual is hij dat na drie nanoseconden zat.

Sjaan is ook mee. Met d’r speldje.

Hieperdepiep HOERA!

We zijn met mijn vader, zijn vriendin, mijn zusje, Robert, de kids en ik. Gezellige boel.

Ik begin met carpaccio. Weinig nieuws. Als hoofdgerecht neem ik dit keer geen Pizza Carpaccio maar ga ik voor een stuk vlees. Avonturier die ik ben.

Na anderhalf uur zitten is Ticho er wel een beetje klaar mee. Hij krijgt dus lekker een filmpje voor zijn neus en we hebben er vervolgens geen kind meer aan.

Is er nog eentje moe. Die kids van mij kunnen zich wel echt voorbeeldig gedragen in zo’n situatie hoor. Je hoort ze amper, ze blijven lekker zitten en vermaken zich met drie broodkorsten en een potlood. Dat ze dus na anderhalf tot twee uur wel klaar zijn, dat vind ik niet meer dan logisch.

Deze maakt mijn zusje. Mijn haar mensen, tering. Ik moet echt weer naar de kapper. Ga van de week even een afspraak maken en dan nadenken wat ik er precies mee wil. Ik neig naar afknippen, tot mijn schouders ofzo, maar weet niet of ik dat durf.

Als we thuis zijn leg ik de kids in bed – die slapen binnen twee tellen – en rijd vervolgens naar Kruidvat voor een nieuwe lading luiers. Echt moeke tot de max hoor, met deze vangst op vrijdagavond over straat.

MOGGE! Weekend! Dit is mijn uitzicht bij het ontbijt en ik verklap het vast: het is het enige plaatje van de T’s voor deze zaterdag.

De man+kinderen zijn erop uit dus die piepende wasmachine is helemaal hartstikke mijn verantwoordelijkheid.

Daarna kan ik meters maken achter de laptop. Er staat wel genoeg leuke content klaar voor de komende weken.

Dit is mijn middagactiviteit: een powernap. Iedere dag weer voor dag en dauw uit de veren gaat je op een gegeven moment best een beetje opbreken. Op zaterdag proberen we dus altijd allemaal ’s middags even te tukken.

De zaterdagmiddagborrel. Moeders begint met fris…

… maar stapt al gauw over op een biertje. Leuk contrast ook met die rijtjesfles op de achtergrond.

Fitgirl op je beeldscherm.

Ik krijg het op mijn heupen en besluit op zaterdagavond om de kledingkasten van de kinderen uit te mesten. Hup, alle te kleine zooi naar vriendinnen met kleinere kinderen, alle niet-zo-mooie kleren in de zak voor de kledingcontainer en een nieuwe voorraad (grotere maatjes) in de kast van Tess.

Drankorgel hoor. Onze vriendin Es is wordt iets met een drie en een nul, dus daar gaan we een klein sappie op doen.

Gin Tonics, rosé en een borrelplank.

Lievelings. Mijn ‘ik drink nooit’ gaat niet meer op he?

Iets na middernacht ben ik thuis en ik besluit de uitlag van het Songfestival af te wachten.

Duurt belachelijk lang – niet normaal toch? – maarrrrrr The Netherlands wint. Yeah!

Vind ik dus echt heel leuk. Ik hou van winnen.

Na een redelijk kort nachtje ben ik zondagochtend niet op mijn best. Pas zo richting elven maak ik dit plaatje: de jokers aan een knijpfruitje. Echt ideaal die dingen voor als je even geen zin hebt om te voeren of te maken. Gewoon opendraaien en de rest regelen ze zelf.

We hebben een babyshower. Met een smoes voor de verjaardag van Es wordt vriendin Suus gelokt en voor de show hangen we dus die slingers op. Heeft allemaal helemaal geen enkele zin want mevrouw had vanaf minuut één al in de gaten dat haar babyfeestje op het program stond.

Werktitel: Baby Otis.

Heerlijke taart en een gezellige groep dames.

Ondertussen is Robert met Ticho naar het theater want daar is een show van Bumba. Kochten we vorig jaar al kaartjes voor en vandaag was het eindelijk zo ver. Ik kreeg niet heel veel extra informatie, maar volgens mij vond die kleine man het leuk en die grote man iets minder.

Thuis! Meteen samen op de trampo.

Twee seconden voordat ik aangevallen werd…

Tess was bij haar opa en oma en die brengen haar na het avondeten weer terug. Ook nog even stuiteren voor de kleine meid, maar als haar grote broer haar ietwat hardhandig bespringt is ze er gauw klaar mee. Het lot van een tweede…

Bijkomen. Deze jongeman is me een partij opstandig en druk, niet normaal. Hij heeft volgens mij ietwat veel prikkels te verwerken. Na een half uurtje televisie is het tijd voor bed. Afvoeren die handel, kunnen wij ook met onze benen omhoog.

En zo sluiten we ‘m weer af. Een week met eigenlijk geen enkel pfffff-moment, dat gebeurt me niet zo heel erg vaak. Meestal is er iedere week wel zo’n dag waarop het moeizaam gaat, zéker de laatste tijd sinds ik niet zo heel lekker in mijn vel zit. Dus dat we dat dit keer achterwege hebben gelaten doet me goed. Ik heb zelf ook wel eindelijk het gevoel dat ik weer meer in balans ben. Terugkijken op de laatste zeven dagen is oprecht een feestje en daar gaan we komende week weer voor!

Bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe (werk)week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Dominique says:

    Leuke week weer. En die babyshower taart ziet er echt mega lekker uit! 😋

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *