Happy Moments

Happy Moments #113

Goedemorgen! Superleuk dat je ook deze maandag weer komt kijken hoe onze afgelopen week eruit zag. Ik maakte weer genoeg foto’s – dat weten jullie inmiddels wel – dus lets go!

Het was een vrij intensieve week. Robert was voor zijn werk iedere dag tot ’s avonds laat pleite dus kwam eigenlijk ongeveer alle zorg op mijn schouders. Tel daarbij op dat het op mijn werk een beetje de piek van de drukte is, dat Tess middenin een sprong zit – daar geloofde ik nooit in, tot nu -, dat Ticho nog steeds niet begrijpt wat UITSLAPEN is (en ja, uitslapen is ALLES na zeven uur) en je zult begrijpen: best een pittige aangelegenheid. Desalniettemin heb ik enorm genoten van afgelopen zeven dagen. Want we deden allerlei leuks met als hoogtepunt natuurlijk het bezoekje aan de Efteling. Wat. Een. Feest. Verder haalde de wederhelft in het weekend zijn afwezigheid dubbel en dwars in én werd het langzaam maar zeker steeds iets beter weer.

Al in geen eeuwen gedaan: langs de A27 stoppen voor een blikje energie. Echt mijn guilty pleasure en op deze maandag heb ik het nodig. Ik heb een drukke dag op kantoor achter de rug en ben versleten.

Deze duikt zodra hij thuis komt meteen zijn speelhoek in. Wij hebben geen fancy hoekje met mooie accessoires en prachtig houten speelgoed, maar bij ons schreeuwt alles herrie, kleur en troep. Ook leuk.

Tess lebbert zichzelf even af.

Na het eten een ijsje. Deze meid zet een keel op als zij niks krijgt, dat is echt niet normaal. Kan zo op de markt met die schreeuwstem.

Ticho en ik wandelen naar de winkels. Ze zijn bezig met het opbouwen van de kermis dus ik hou mijn hart vast voor de herrie de komende dagen, aangezien dit min of meer in onze voortuin is.

Een eigen karretje vol met snoep en drinken. We gaan de volgende dag iets leuks doen samen en ik moet een goed gevulde rugzak meenemen.

Als de kids slapen, ga ik nog even tanken.

En daarna doen we niks meer, behalve dit kijken.

Dinsdagochtend beginnen we op het gemak. Tess wordt door haar vader weggebracht naar haar opa en oma en Ticho en ik starten rustig op. Even een rondje bakker…

En dan gauw terug naar de auto, mijn zusje ophalen ennnnnnn…

… naar de Efteling. Ik maakte er afgelopen vrijdag een extra HM van dus voor alle foto’s moet je HIER zijn, maar ik zal er hier ook een paar delen.

Dit ventje, ik vreet ‘m op. Hij is zo blij in die draaimolen.

YES!

Deze pannenkoek heb je nodig in je leven. Met stroopwafel en witte chocolade. Ik douw ‘m helemaal weg en voel me daarna weer zo vies vol, maar het was het waard.

Doei Efteling, tot de volgende keer!

Terug naar ons meisje. Die heb ik gemist. Kan niet wachten tot zij ook groot genoeg is om dit soort avonturen met ons te beleven. Natúúrlijk had ik haar mee kunnen nemen naar de Efteling, maar eerlijk is eerlijk: ze zou alleen maar een beetje in de weg zitten.

Ticho heeft zijn zusje ook gemist. Lekker kroelen samen in de kinderwagen.

De viezigheid afspoelen.

En nog even samen met de auto’s spelen.

Languit op de bank. Ik hoor de Efteling-herrie nog in mijn hoofd en mijn voeten liggen er bijna af, maar het was het zo waard. Echt een geweldige dag gehad.

Woensdagochtend wordt er melk gedronken uit zijn nieuwe Efteling-beker.

Yes! De horren bij de slaapkamers worden opgehangen. Stap 1 in de strijd tegen muggen. Ticho kijkt toe en vermaakt zich met bubbeltjesplastic.

En daarna is dit de toestand. Hij kijkt lekker een filmpje terwijl Tess ligt te slapen. Hij moet overduidelijk nog een beetje bijkomen van zijn avontuur van de dag before.

Als Tess wakker is wandelen we naar het winkelcentrum. We hebben inmiddels gezelschap gekregen van vriendin Suus en die gaat ook mee…

… een tosti eten.

En naar de gele auto. Zijn lievelings hoor. Bijna leuker dan de Efteling.

De rest van de woensdag verloopt stroef. Tess heeft het trapklimmen helemaal ontdekt maar kan nog niet naar beneden. Als gevolg daarvan gaat ze dus bovenaan de trap zitten en keihard janken. Hetzelfde probleem met staan. Ze kan dus gaan staan (aan de tafel, de bank, de speelgoedkist) maar vervolgens niet zelf weer gaan zitten. Ook janken. Ik word er horendol van.

De kleine dame doet een middagslaapje en Ticho zegt dat hij niet hoeft te slapen. Schreef ik afgelopen week nog dat meneer ’s middags rustig drie uur ligt te pitten, lijkt dat nu toch zo zachtjes aan een beetje verleden tijd te worden. Hij ligt op deze foto overigens niet op de bank te slapen, maar hij rijdt één voor één zijn auto’s het ‘ravijn’ in.

Toch even kroelen. Heerlijk!

Tess wordt na een uurtje weer wakker en kruipt bij ons op de bank. Ticho is altijd zo blij als zij uit bed komt. ‘TESSIEEE MEISJEEEE KUSSIE!”

Deze wordt bezorgd. Ik bestelde hier een poster die ik aan de muur wil hangen. Ik zal zodra hij hangt het eindresultaat laten zien.

Uitkomst: bij de nieuwe groenteboer kun je zelf je salade scheppen. Hoef ik dus niks meer te snijden en koken, maar gewoon alles wat ik wil in een bak mieteren. Ik ging vandaag voor onder andere ei, kip, feta, augurk, komkommer, zilveruitjes, rode uitjes en allerlei soorten pitjes. Heerlijk!

Na een lange dag ben ik blij dat het bijna 19.00 uur is, dan kunnen die jokers naar hun nest. Ik leg Tess vast te slapen en kruip daarna met Ticho op het grote bed voor een boekje. Afgelopen week deelde ik een lijstje met onze favoriete voorleesboekjes. Kun je HIER checken.

Daarna de bank op voor dit.

Robert stuurt een berichtje dat hij bijna thuis is – die is deze hele week van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan het werk – en ik zet vast wat te eten en drinken voor hem klaar. Zo ben ik. Het mocht allemaal helaas niet baten. Ik ben écht geen Ajax-fan maar vind dit ook wel zuur hoor.


Donderdag is het heel erg druk op mijn werk en bovendien gebeurt er niets fotowaardigs – zoals een koffie halen of een tosti eten – dus dit is de eerste van de dag: Ticho heeft op de kinderopvang een vlinder geknutseld. Mogen die vleugels dus niet meer af.

Tess is eerder die dag al opgehaald, want die had wat koorts. Geen idee waar dat vandaan komt want ze maakt geen zieke indruk. Zal wel weer een tand wezen.

Goed, thuiskomen, kinderen voeren, badderen, pyjama aan, voorlezen en op bed leggen en iets na zevenen kan ik zelf op mijn gemakje eten. Die Robert heeft het wel goed bekeken met z’n beurs heel de week, iedere avond.

Laatste van de donderdag: Temptation Island. Ondanks dat er dit seizoen geen klap is gebeurd op die eilanden, ben ik toch wel benieuwd naar het moment waarop de tortels elkaar terug zien. Helaas gebeurt er ook op dat moment weinig.

Vrijdagochtend begint de peuter al rond achten te gillen dat hij Sam wil kijken. Ain’t gonna happen, maar ik krijg hem niet op andere gedachten. Dus huphop, jas aan, schoenen aan en naar buiten.

Met m’n out of bed look.

Schommel voor de één…

… en schommel voor de ander. Ticho zal Tess wel even duwen. Vindt die kleine kraai alleen maar leuk.

Je ziet het aan dat smoeltje: we hebben hier te maken met een pinnetje.

Grote beste liefste vriend.

Als we weer thuis zijn dan gaat Tess naar bed voor haar ochtendslaapje en mag Ticho eindelijk televisie kijken. Ik drink een kop warme koffie. Van de rest van de ochtend heb ik geen foto’s – hashtag amateur.

Lunchen met worstenbroodjes. Moet kunnen, het is immers bijna weekend.

Robert is tussen de middag eventjes thuis dus dat geeft mij de kans om zonder koters een rondje winkels te maken. Ik haal wat dingen die we nodig hebben en gluur tussen de nieuwe magazines van deze week.

Ik neem niks mee, want heb nog een enorme stapel ongelezen literatuur liggen. Deze bijvoorbeeld. Ik kan me in de middag wel een heel uur hierop storten en dan beginnen er weer twee te roepen. Klaar met slapen. Aber naturlich.

Aan het einde van de middag gaan we eerst naar een gezellige verjaardag en daarna spelen we nog wat in de tuin. Het weer is echt heel erg lekker geworden, dat had ik niet meer verwacht.

Ze hoest niet, heeft geen plekjes of vlekjes, is niet verkouden, huilt niet, piept niet, maar ze heeft toch veertig graden koorts. Ik vind het maar raar.

Vlak voor bedtijd lezen we samen ons allerlievelingsboekje en daarna is het stil in Huize de Jong. Ik ben voor de laatste avond deze week all by myself dus met twee gevloerde koters voelt dat als een overwinning. Ik weet dat er duizenden moeders in hun uppie voor kleine kinderen zorgen en daar heb ik echt respect voor, want ik zou absoluut niet weten hoe in hemelsnaam ik dat zou surviven.

Zaterdagochtenddingen: beetje op de bank hangen in de pyjama.

En eigenlijk is dat ook hoe we de rest van de ochtend invullen: keutelen in huis. Aan het einde van de ochtend rijd ik met vriendin San richting Dordt om te lunchen en een rondje door de stad te maken.

Broodje carpaccio, what else?

Ik stuur deze foto naar mijn zusje: yay of nay? Ik vind het heel leuk, maar ook heel prijzig en heel roze. Uiteindelijk besluit ik het toch te doen. Ik heb al bijna een half jaar niets gekocht voor mezelf en alle items zijn heel makkelijk te combineren zonder direct op een zuurstok te lijken. Ik kocht het bij Costes en dat vind ik een hele leuke winkel, maar ik kan nog niet echt ontdekken hoe verantwoord die kleding is.

Er moeten nog wat moederdagcadeaus ingeslagen worden.

En San gaat naar de Nelson, waar ik uiteraard tussen de kinderschoenen duik. Ik vind kinderschoenen altijd ZO IDIOOT DUUR, echt abnormaal. Ik twijfel nu ook een beetje over de schoentjes die ik voor Tess moet kopen. Ze kan nu echt nog niet lopen en als ze hetzelfde tempo als haar broer hanteert dan wordt het ergens in september. Moet ze dan echt van die achterlijke dure sandalen? Ik vind deze vier overigens wel allemaal heel leuk. Favoriet is denk ik linksonder.

Zaterdagmiddagborrel. Proost op de mooie dingen van het leven!

Als we allemaal weer thuis zijn en we lekker hebben gegeten – patat, want het is zaterdag – gaan de boys samen naar de kermis. Kind duikt meteen een brandweerwagen in.

Beetje stoer doen.

En met water spuiten.

Een rondje kermis is natuurlijk niet compleet zonder suikerspin. Ietwat overdreven wel, zeker omdat het eigenlijk al lang bedtijd is, maar uiteindelijk eet Ticho er amper iets van op want meneer de fijnproever lust weer eens iets niet.

En vertel, wat deed jij afgelopen zaterdagavond? Nou, ik ging effe een rondje door de supermarkt.

Huismoeke, ouwe oma, afschuwelijk burgerlijk, maar dit was mijn uitje van het weekend. Na al die avonden all by myself ben ik serieus heel erg moe en ik heb precies geen enkele zin om de deur nog uit te gaan en gezellig te gaan zitten doen.

Zondagochtend lig ik in bed, te wachten en te wachten, maar er komt geen ontbijt. Dan maar zelf naar beneden. Ik doe zelf mijn broodjes in de oven, smeer ze zelf met beleg en ruim het vervolgens ook zelf allemaal op. Happy Mothersday. Deze kruimel had overigens nog wel iets geknutseld op de opvang.

Wie is die lange slungel op mijn bank?

Kijk ‘m zitten dan. Echt al een heel ventje zo he? En ja, hij moet eigenlijk een nieuwe en grotere Feetje-pyjama maar die til ik ff over de zomer aangezien hij dan toch in enkel een romper slaapt en tegen de tijd dat het weer pyjamaweer wordt hij weer acht maten groter is.

Rond tienen ben ik aangekleed en opgekalefaterd en ik ga even op pad. Lekker onheilspellend luchtje wel.

We maken de rondjes visite voor moederdag. Tess vermaakt zich prima met een LINDA. Kind van haar moeder.

En als we rond 13.00 uur terug zijn de de T’s liggen te pitten, cross ik naar IKEA. Ik wil wat nieuwe spullen – handdoeken, overwanten, placemats, tafelkleed, zeeppompje, lijst, plantjes – en vind het bovendien zalig om door die winkel te struinen. Is dus echt een uitje voor mij.

Ik stuur dit naar Robert, maar neem de plant uiteindelijk niet mee. Ik moet eerst een goed planten-plan maken voor in ons huis, maar heb daar echt helemaal geen verstand van (of gevoel voor).

Wel een kar vol spullen. Zo fijn om de oude meuk te vervangen door fris nieuw spul.

Vlakbij IKEA zit een Jumbo dus daar rijd ik direct maar langs. Hebben we de boodschappen ook weer binnen. Echt een moederdag zoals ‘ie hoort te zijn he…

Bij thuiskomst kan ik meteen de draakjes uit bed plukken en gaan we lekker beneden spelen terwijl we voetbal kijken.

En daarna wordt er nog wat buiten gespeeld. Die trampo heeft z’n geld al enorm opgebracht en mocht je nou nog iets zoeken voor in je tuin of een cadeau voor een tweede/derde/vierde verjaardag: een trampoline is een hit. Wij hebben DEZE van Salta (305 cm).

We maken pizza. Ik heb op internet duizend varianten gelezen en opgezocht, maar weet toch al dat ik mijn fijnproevers geen plezier doe met tonijn/geitenkaas/spinazie/ananas en whatever. Gewoon gezeefde tomaatjes, duizend kilo kaas en een beetje ham. De uitjes mogen alleen op mijn eigen kwart.

Jut en Jul. En zie je Tess? Die wil ook meedoen!

Lekkah lekkah. Echt mega simpel om te maken en een prima zondagavondmaaltje. Vaker doen dus.

Nog even langs het tankstation zodat ik komende week ook weer met voldoende benzine in Utrecht beland en dat was het voor deze week.

Wat een week he? Als ik het zo allemaal terug lees dan word ik daar plaatsvervangend moe van wel. Ben zo blij dat de zorg voor de kids komende week weer iets (IETS) meer in balans is. Vind het echt een voorrecht dat ik vier dagen per week met die leuke T’s kan doorbrengen, maar het is ook pittig. Die combinatie tussen werk – met bijbehorende verantwoordelijkheden – en gezin, het blijft een ding.

Goed, da’s een onderwerp voor een andere blogpost. Voor nu wil ik je weer heel erg bedanken voor het lezen en een fijne nieuwe werkweek toewensen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *