Happy Moments

Happy Moments #112: De Efteling

Goedemorgen! Vandaag in de aanbieding: een extra fotodagboek van afgelopen dinsdag, toen ik samen met Ticho en mijn zusje naar de Efteling ging. Ik maakte heel veel foto’s dus laten we gauw beginnen.

Ik wilde al heel erg lang een keer met Ticho naar de Efteling, maar ik durfde het eerder niet aan omdat ik dacht dat hij er behalve de draaimolen en de glijbaan toch geen fluit aan zou vinden. Beetje zonde om daar dan een klein kapitaal voor neer te tellen. Maar omdat het de laatste tijd hartstikke goed gaat met Ticho, hij steeds meer durft en iedere dag een stukje brutaler wordt, leek het me nu een mooi moment. We kozen deze dinsdag, buiten de schoolvakanties (al begreep ik achteraf dat sommige scholen nog wel vakantie hebben), in de hoop dat het niet al te druk zou zijn, gooiden een rugzak vol met spullen en vertrokken richting Kaatsheuvel.

Als je aankomt zit je er meteen in. Het blijft een prachtig plaatje zo he? En zie je die mensenmassa op rechts. “Nou, lekker plan, die dinsdag”, zucht Karlijn. Maar gelukkig zijn het veelal oudere kinderen die niet weg te slaan zijn bij de achtbanen. Daar zouden we in het Sprookjesbos vast geen last van hebben.

“Ticho op een grooooooote paddestoel rood met witte stippen.” Tuurlijk schat. Hij vond het overigens niet per se heel erg leuk toen ‘ie er eenmaal op zat.

Maar alles voor de foto.

Dit was dan wel weer zijn cup of tea. Een HEEEEEELE GJOTE PADDESTOEL.

Samen naar boven klimmen.

Kiekeboe!

Zoek Ticho!

Ticho blijft ons hele rondje Sprookjesbos zoveel mogelijk in de buggy. Hij moet er duidelijk nog even inkomen en vindt alles spannend en gek.

Samen met Karlijn de trappen op richting het kasteel.

Staan ze hoor. Goed zoeken!

Als hij weer uit het kasteel is mag ik hem meteen tillen. Zelf staan en kijken is nog ietwat overwhelming. We kijken hier naar de vogels op het dak, want ja, Efteling of niet, dat is ook gewoon heel erg leuk.

Niet. Weg. Te. Slaan. We hadden net zo goed naar de vijver in het park kunnen gaan, denk ik op dit moment.

We zijn bij de Sprookjesboom. Dat is ook al effe gek.

Snap ik helemaal want als je nog nooit zo’n gekke boom hebt gezien én er komt ook nog eens geluid uit, dan moet je toch even wennen aan dit hele idee.

Veilig bij mama. Het rondje Sprookjesbos was vooral fijn omdat ik hier zo goed merkte dat hij zich veilig bij me voelt.

Op de voorgrond een schattig meisje dat wel alleen naar voren durfde te lopen, maar zelfs als ik Ticho daarop wijs dan houdt hij voet bij stuk: mama tillen.

Koekoek. Het is echt heel gezellig met Kar erbij en we boffen enorm met het weer. Het zou gaan regenen, maar in plaats daarvan lopen we zonder jas.

Aladin, zei ik tegen Ticho. Maar dat bleek bij nader inzien geen Aladin. Lekker moeders, lekker.

Zit ‘ie weer hoor: visjes en stromend water.

A B C Ik kap ermee. Het Sprookjesbos was nog ietwat onwennig en indrukwekkend. Ik denk dat als we dit rondje aan het einde van de dag gemaakt hadden, dat hij er veel meer van had genoten. Dan zat ‘ie er wat beter in zeg maar. Vanuit peuterperspectief zou ik zeggen: als je kind geen waaghals is en veel dingen een beetje spannend vindt: bewaar dit rondje tot het einde. Of halverwege de dag. Want het Sprookjesbos is wel echt mega mega mega mooi.

Goed, door naar de Droomvlucht. Op voorhand denk ik: gaat meneer best eng vinden maar hij draait uiteindelijk bij en dan komt het goed. Hier rent hij nog enthousiast naar binnen.

En binnen is dit de situatie. Tenminste, op het eind, als de karretjes een versnelling naar beneden maken. In de minuten die hieraan voorafgaan geeft hij geen kick en is hij helemaal verwonderd aan het kijken. Trots op Ticho!

Het is zo rustig dat we nog een rondje kunnen maken, maar dat hoeft dan ook weer niet van deze. Die gaat liever buiten spelen met de steentjes.

GLIJBAAN! Hij maakt tien ritjes van de glijbaan en is helemaal in zijn sas. Als ik één punt op de dag moet noemen waarop hij alle schroom van zich afgooide, dan was dit het.

JOEJOE. Past net. Daarom moet mijn zusje mee glijden, want ik zou halverwege blijven steken.

In de slakkenrails.

De schwester. Die gaat er eens effe lekker voor zitten.

Facetimen met papa! Doen we eigenlijk iedere dag wel even en vandaag is het extra leuk.

Er zijn alweer ruim twee uur verstreken dus we ploffen neer voor pannenkoeken. Uiteraard wil ik die met stroopwafel en witte chocolade wel eens proberen.

Heaven. Echt niet te doen lekker.

En deze voor Ticho. Hij heeft ‘m zelf versierd en bij dezen stel ik vast: hij heeft geen OCD.

Het pannenkoekenrestaurant is een attractie op zich. De aankleding, de sfeer, de ronddraaiende pannen en lepels in het midden: ook hier kijkt meneer zijn ogen uit.

Ondeugend mormel.

Blijft dus op z’n dooie akkertje naar deze fontein kijken.

Dit zijn de wachtrijen waar we mee te maken krijgen. Precies nul, niks. Hier gaan we in de Symbolica en wauw, wat een toffe ervaring. Deze attractie vindt Ticho fantastisch en ik overdrijf niet als ik zeg dat hij minuten lang met open mond en grote ogen om zich heen heeft gekeken. Ik vind het zo leuk om te zien hoe hij geniet en hoe verwonderd hij is. Ik denk meerdere keren: wanneer gebeurt het dat we die verwondering verliezen? Eeuwig zonde, we zouden allemaal iets meer niveau van een peuter moeten hebben als het hierop aankomt.

Kusjes.

YEAH, geslaagde dag so far. Hoe leuk is zo’n foto trouwens? De Symbolica en Pagode op de achtergrond en echt helemaal in het Eftelingsfeertje.

Kusje voor Karrie.

En door naar Jokie (zonder Jet). Ik vraag me vooral af wat je moet drinken/slikken/snuiven om zo helemaal op te gaan in je rol met een handpop, maar Ticho ziet heel de kerel daarachter niet en is er volledig van overtuigd dat hij hier te maken heeft met the one and only Jokie.

Voorzichtige knuffel.

Groepsfoto. Inmiddels denkt de peuter: verlos me van deze gekkigheid.

Nog wel even in de luchtballon.

En daarna dit souvenirwinkeltje in. Je weet het van tevoren dat je kind gegarandeerd iets uit zo’n winkel wil en ik begrijp dat ook, maar man, wat een prijzen. Uiteindelijk kiest hij – met enige sturing van mijn kant – een beker met Jokie voor zijn ‘melkie’.

De draaimolen. We maken meerdere rondjes. Dit vindt hij heel erg leuk!

Dat snuitje. Zo trots als een pauw is ‘ie. En ik ook!

Als ik aan de Efteling denk, dan denk ik direct aan Holle Bolle Gijs. Daar gaan we dus ons zorgvuldig opgespaarde afval naartoe brengen. In eerste instantie wil ‘ie nog niet alleen, maar veilig in de armen van zijn tante.

Maar al gauw gooit hij weer alle schroom van zich af. En even, hoe groot lijkt hij hier? Watskeburt met mijn baby?

Samen in de treintjes. We zaten er in eerste instantie met z’n drietjes in maar halverwege vond Karlijn het wel best. Het was veel te krap en we konden niet fatsoenlijk trappen, dus die stapte eruit.

“MAMA KIJK MOLE MOLE MOLE MOLE ZO GAAT DE MOLE DE MOLE DE MOLE ZO GAAT DE MOLE DE MOOOHOOOLE.”

Even lachen naar de fotocamera. Als een boer met kiespijn want serieus, dat zelf trappen over deze treinbaan is niet te doen kut. Als we bij het station arriveren zeg ik tegen Tich: “Zo, mama is kapot.” Heeft ‘ie dus onthouden en zegt vervolgens heel de dag tegen iedereen die het horen wil: mama kapot.

Door naar de auto’s.

En de bootjes. Eerst weer een beetje spannend…

… maar daarna dikke pret.

We wandelen verder, via de achtbanen naar de laatste attractie die we willen zien.

Hij kijkt zijn ogen uit. Is ook impressive voor zo’n kleintje natuurlijk.

Deze vindt hij ook heel leuk. Over een paar jaar ga ik met hem overal in. Daar kan ik me nu al op verheugen. Ik ben dól op achtbanen. Hoe harder hoe beter.

De Fata Morgana. Het hele boottochtje kan ik alleen maar denken: wat wreed en waar stel ik mijn kind aan bloot? Maar Ticho ziet helemaal niet dat er mannen met geweren staan, dat er mensen verzuipen, dat er skeletten liggen, dat er slavernij plaatsvindt. Die denkt alleen maar: mooie boot moooooooooooie tijger.

En natuurlijk verlaten we de Efteling niet zonder foto. Hoort er toch een beetje bij en is een mooi aandenken voor in Ticho zijn fotoboek.

YEAH! Op naar huis!

En dit was onze dag in het allermooiste park van Nederland. Echt mensen, als je (kleine) kinderen hebt, ga hier dan een keer heen. Het is echt abnormaal duur en ik begrijp heel goed dat niet iedereen zomaar pak ‘m beet 150 euro kan neertellen voor zo’n uitje – het is voor mij ook een behoorlijke hap uit mijn budget – maar zet iedere maand een tientje opzij en spaar ervoor. Deze herinneringen zijn echt onbetaalbaar. Ik hoop dat ikzelf in het najaar nog eens met Ticho naar de Efteling kan. Dit soort dagen zijn mijn benzine, mijn energie, mijn kracht. Zielsgelukkig word ik ervan.

Of ik het park geschikt vind voor peuters? Zeker weten. Het is in het begin vast een beetje spannend en onwennig, maar er valt belachelijk veel te zien en te doen. Het Sprookjesbos, de auto’s, treintjes, bootjes, Droomvlucht, Slakkenrails, Fata Morgana, Symbolica, Carnaval Festival – deze was nu dicht in verband met onderhoud maar gaat eind mei weer open – en ga zo maar door. Ook is het park heel erg kindvriendelijk. Er zijn genoeg toiletten met verschoningsmogelijkheden, je kunt er flesjes opwarmen, de kinderwagen kun je stallen bij iedere attractie en het park is ruim, netjes, schoon. Als wij dichterbij zouden wonen, dan nam ik een abonnement. Dat zou ik overigens met één kind ook nog wel doen voor onze reisafstand – drie kwartier – maar met twee kleine kinderen in mijn eentje is het uit praktisch oogpunt niet te doen denk ik. Helaas.

Hopelijk vond je het leuk om mee te kijken. In ieder geval bedankt voor je bezoekje en alvast een heerlijk weekend toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

6 Comments

  1. Echt super leuk. En inderdaad het is een heel mooi park. Ik kan niet wachten totdat mijn kindje groot genoeg is om te gaan

  2. Wij zijn er onlangs met de hele familie geweest, maar ook voor mijn zoontje van 1,5 was er genoeg te beleven, en zijn nog gratis ook!

  3. Bianca says:

    Ik ga er elk jaar naar toe. Dat deed ik ook al zonder kind haha. Vind het een prachtig park en ik heb er al heel wat gezien. Qua kosten ja het is niet goedkoop maar moet je de prijzen van Disneyland eens zien. Trouwens Albert Hein heeft elk jaar een actie met 10 euro korting scheelt toch wat.

  4. Ingrid says:

    Ik heb geen kinderen maar ik ga wel vaak naar de Efteling, echt een mooi en leuk park. Leuk om te zien hoe het is met een kleintje, ik zie allemaal attracties die ik nog niet kende. Ik vind zelf de pandadroom ook altijd geweldig. Een beetje zielig, maar misschien ook wel leuk voor tycho vanwege de dieren.

  5. Priscilla says:

    Leuke foto’s en wat heeft Ticho genoten. 2 juni gaan we met onze zoon ( bijna 1 jaar ) ook naar de Efteling. Ben heel erg benieuwd hoe hij het vind

  6. Shirley says:

    Het blijft een prachtig park! Ik wilde je ook de Albert Heijn tip al geven. Zoals Bianca hier boven. Je hebt maar 4 zegels per volle kaart nodig en scheelt je toch 10 euro per kaartje! Volgens mij ga jij meestal naar de Jumbo maar er zijn vast vrienden/familie leden die bij de Appie komen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *