Persoonlijk

Hoe staat het met mijn kredietcrisis?

Toen we aan 2019 begonnen was ‘mijn kredietcrisis aanpakken’ één van mijn goede voornemens. Nu we een paar maanden verder zijn, vind ik het tijd om terug te blikken en de stand van zaken te delen.

Een beetje maand overhouden aan het einde van je geld, wie kent het niet? Het is bij mij in ieder geval iedere maand weer aan de orde. Nog steeds ja. Er is alleen één verschil met een paar maanden geleden: dit keer spaar ik vaste bedragen en weet ik ook exact hoeveel ik kan uitgeven aan de leuke dingen des levens (en nee, de hypotheek, de boodschappen en GWL vallen daar dus niet onder).

De situatie before
Ik spaarde altijd wel wat. Een deel op mijn eigen rekening en een deel samen met de wederhelft. Ondanks dat we getrouwd zijn, houden we onze bankzaken graag gescheiden. Slaat nergens op en soms denk ik dat het makkelijker is om het op één hoop te gooien, maar aan de andere kant is het ook een fijn gevoel dat ik mijn eigen geld verdien, dit kan uitgeven aan wat ik ook maar wil (met grenzen, uiteraard) en dus ook mijn eigen broek kan ophouden, mocht dat nodig zijn. Anyways, de situatie before bestond dus deels uit sparen. Een vast bedrag per maand op één spaarrekening. Het geld dat op mijn lopende rekening bleef staan was voor de vaste lasten, zoals mijn telefoon, verzekeringen en dat soort geneuzel. Wat er daarna nog overbleef was voor… Ja, voor wat eigenlijk?

Geen inzicht
Het klinkt enorm als iemand die rijp is voor ‘geen cent te makken’, maar ik meen het serieus als ik zeg dat ik amper inzicht had in mijn inkomsten en uitgaven. Oké, een klein beetje wel, want ik kende mijn vaste lasten en bovendien hadden we het op onze gezamenlijke rekening prima voor elkaar – met dank aan de man, die wat beter met de centen kan omgaan dan ik – maar los daarvan zou er genoeg over moeten blijven voor een fijne levensstijl. Dat was ook wel zo, maar toch moest ik aan het eind van iedere maand even wat van de spaarrekening terugboeken omdat mijn benzine op was of omdat ik een verjaardag over het hoofd had gezien.

Excelbestand
Dat moest anders. Ik maakte een enorm uitgebreid overzicht met alles, maar dan ook alles, waar ik mijn zuurverdiende centen aan had uitgegeven en kwam tot de conclusie: veel koffie buiten de deur, te vaak een blikje RedBull bij de pomp (en doe er dan ook maar een zakje drop bij), lunchen met vriendinnen, prullaria voor de kinderen en veel te veel impulsaankopen in de supermarkt. Als ik al die kleine bedragen bij elkaar optelde, dan kwam ik tot een bedrag waar we in principe best een leuke vakantie voor hadden kunnen boeken. Het excelbestand invullen was een crime, maar op een gegeven moment werd het ook een sport en begon ik er lol in te krijgen. Het inzicht gaf me motivatie om dingen anders aan te pakken.

Potjes
Te beginnen met het maken van ‘potjes’. Bij de ING kun je onder je rekening een soort mini-rekeningen openen: spaardoelen heet het. Daar vul je in waar je voor spaart en wat het doelbedrag is. Ik stelde er een aantal op: vakantie, kleding, wenkbrauwen (ja, ik wil PMU, nog steeds), laptop (voor als ‘ie ooit kapot gaat), kosten website (daar krijg ik eens per twee jaar een factuur van en het leek me wijs om maandelijks een bedrag te reserveren zodat ik een factuur zonder problemen kan betalen), cadeautjes en recreatie (dit is nog wel een puntje van aandacht want ik hou nogal van koffie op een terras of een broodje carpaccio bij mijn zusje), de auto (voor als ‘ie kapot gaat of een onderhoudsbeurt nodig heeft) en een spaardoel voor mijn benzine (zodat ik gewoon een vast bedrag per maand reserveer voor de kosten aan de tank). Zodra mijn salaris gestort wordt, gaat er automatisch een bepaald bedrag naar ieder potje en op die manier heb ik heel inzichtelijk wat ik voor welk doel kan uitgeven.

Werkt dat in de praktijk?
In principe wel. Want het motiveert me echt om de boel onder controle te houden. Ik wil liever niet schuiven tussen de potjes. Na alle overschrijvingen heb ik bovendien nog genoeg over voor wat onnodige uitgaven en onvoorziene kosten. Maar zoals dat gaat met de post ‘onvoorzien’ valt dat iedere maand toch weer een beetje tegen. Want ja, ik schuif gewoon alles onder ‘onvoorzien’. Parkeerkosten, de rekening van de tandarts, die nieuwe tas die mijn naam riep, zomerschoenen en ga zo maar door. Dan maak ik ergens een weekje voor de nieuwe salarisbetaling de keuze: ga ik enorm beknibbelen of denk ik: fuck it, volgende maand nieuwe ronde nieuwe kansen. En mijn ruggengraat en ik, je raadt het al, gaan dan nog iets te vaak voor optie twee. Daar zit dus nog wel wat ruimte voor verbetering.

Verbeterpunten
En er is nog een gigantisch verbeterpunt en dat is de boodschappenrekening. Want ik ben me toch een partij jaloers op mensen die voor een bepaald bedrag weekboodschappen doen. Ik vraag me oprecht al zeven jaar af: HOE DAN?! Ik weet bijvoorbeeld echt niet wat ik in een week wil eten en vind het bovendien niet lekker als producten al dagen in mijn koelkast liggen. Daarom loop ik zo ongeveer om de twee á drie dagen als een hongerige wolf door die supermarkt te stropen en koop ik altijd veel te veel (ongezonde) troep die we eigenlijk niet nodig hebben. Ook heb ik de discipline niet om voor tandpasta en deo de foldertjes in de gaten te houden en kies ik graag voor vlees van de slager in plaats van de plofkip uit de Jumbo. Dus het antwoord op de vraag ‘hoe dan’ heb ik al wel een beetje, maar die controle over de boodschappen, die mis ik nog volledig. Misschien dat we hier thuis gewoon een bepaald bedrag moeten pinnen en het daar dan van moeten doen. Lang leve de Noodles zullen we in dat geval maar denken.

Kortom: de kredietcrisis is tot op zekere hoogte onder controle. Ik heb de afgelopen maanden meer gespaard dan in voorgaande jaren en vind het ook steeds meer een sport worden om euro’s over te houden in plaats van maand na maand een beetje tekort te komen. Maar we zijn er nog niet. Gelukkig duurt het jaar nog lang en kunnen we pas over twaalf maanden concluderen of mijn goede voornemens wel of niet gelukt zijn.

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Leuk is dat hè, een beetje inzicht in wat je uitgeeft. Ik ben sinds deze maand (Nou ja, dat ging een week of 2 geleden in, haha) ontzettend bewust met ons geld bezig en het geeft me toch wel een kick als het gewoon lukt om te besparen. Ik heb gewoon nu al een roodstand en mijn creditcardrekening afbetaald.

    Boodschappen blijven hier een ding. Maar ik weet gewoon ook niet of ik daar wel op wil besparen eigenlijk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *