Happy Moments

Happy Moments #108

Goedemorgen en heel leuk dat je er weer bent voor ons terugkerende ritueel. Ook afgelopen week maakte ik heel veel plaatjes dus ik heb ‘m in tweeën gesplitst. Vandaag deel één!

En die bestaat uit maandag tot en met vrijdag. Wat. Een. Weertje. Deze dagen. Ik riep vorige week al dat ik best zin had in wat zonnige kiekjes en geloof me, het is meer dan gelukt. We speelden na het eten in de tuin, konden zonder jas naar buiten, aten taartjes, keken naar graafmachines, kochten nieuwe auto’s, ik ging met vriendinnen eten in de stad en nam een overdosis Turkse Tosti Vega Zonder Tomaat. Kijk mee!

We beginnen de week met deze foto. Ik bestelde dus vorige week voor Ticho een pet maar die weigerde meneer op te zetten. Zijn tante is er op maandag en die heeft een geweldige uitwerking op die draken (en bovendien bewonderenswaardig veel engelengeduld) en ik krijg dit plaatje doorgestuurd. Ik wil ‘m echt doodknuffelen zo leuk vind ik die pet staan!

Meanwhile at the office: een overleg buiten de deur, gevolgd door een heerlijke Turkse Tosti Vega Zonder Tomaat.

Als ik thuis kom, heeft mijn kleine meisje koorts. Ze is niet heel verdrietig ofzo, maar ze ziet er wel een beetje zielig uit. Ik wikkel haar lekker in een warm dekentje en plof in het zonnetje…

… terwijl haar broer tekeer gaat op de trampo. Dat ding mensen, een hit. Kreeg na het delen van een filmpje op Insta Stories meerdere keren de vraag welke trampo het is en welke afmeting ‘ie heeft. Het is DEZE van Salta, met een diameter van 305 centimeter.

Wie volgde mij vorig jaar ook al, toen ik hoogzwanger lichtelijk flipte omdat onze tuin nog steeds een zandbak was? Kijk eens, een jaar later. De perenboompjes in bloei en een hederaschutting die langzaam maar zeker dichtgroeit. Hopelijk groeit het komende zomer flink door, dan zitten we echt in een rust van groen.

De rest van de avond geen beeld. Ik lag eens een keer niet heel vroeg op bed, maar ging gezellig naar mijn moeder en deed daarna nog wat nuttige dingen voor de site. Tegen tienen geef ik de baby nog een shotje Nurofen en een fles en daarna wordt het stil in Huize de Jong.

De blogpost van dinsdag. Ik was best een beetje bang voor stomme reacties, maar hij wordt goed ontvangen. Superleuk! Je kunt ‘m HIER lezen.

En over die stomme reacties gesproken, ik heb het daar vaker over zonder heel concreet te worden omdat ik negativiteit liever geen podium geef, maar onlangs kreeg ik een ontzettend gemene comment met daarin een aanval op Ticho (“hij is te dik, geef hem toch geen appelsap”, was de strekking). Ik was daar zó door geraakt, dat ik overwoog om te stoppen, alles te verwijderen en nooit meer iets over de kids te delen. Een paar dagen later was de ergste woede en verbazing gezakt en had ik bovendien weer heel veel lieve en leuke berichtjes gehad, dus I’m still here. De berichten die als boodschap hebben dat mijn stukjes lekker weglezen, dat het herkenbaar is, dat mensen er energie en inspiratie uit halen enzovoorts is me veel meer waard dan één zo’n kansloze debiel, maar toch raakt die laatste mij dan meer dan ik zou willen.

Genoeg over dit onderwerp. Doorrrrrr!

Dinsdag wordt er hard gewerkt. Een productieve dag. Halverwege is het tijd voor een break en ondertussen wat (werk)dingen bespreken.

Collega Kristel is back in tha building. Die ging honderd jaar op vakantie en heeft me wekenlang lastiggevallen met foto’s van zonnige stranden op de Malediven, maar gelukkig heeft ze de zon meegenomen naar Utrecht.

Kind op de trampo, man aan de klus, schilders aan het werk. Lekker bezig allemaal!

Bedtijd voor deze aap.

Ik ga voor een gezellig paasplantje langs de bloemenzaak.

En daarna tanken. Lekker goor deurtje wel. De rest van de avond is het vooral veel voetbal en daar heb ik geen foto’s van maar ik denk niet dat er iemand in de zaal is die het hele gebeuren gemist heeft.

Mijn favo dag: woensdag. Vrij en thuis met de kinders. Deze kleine meid heeft dus al vanaf maandagmiddag koorts en het gaat nog niet veel beter.

Bananenpannenkoek voor de peuter, die natuurlijk eerst hemel en aarde beweegt voor die pannenkoek en vervolgens met zijn neus in de lucht zucht: HOEF IK NIE.

Tess hebben we weer met een zetpil terug in bed gestopt en wij kroelen lekker samen op de bank.

Slaap doet wonderen. Ze komt een stuk knapper haar bedje weer uit.

We doen ons rondje winkels. Eerst de bakker. Met gierende vaart voorbij dit.

En na de bakker en de slager gaan we door naar de supermarkt, waar meneer uiteraard in zijn favoriete vervoersmiddel klimt.

En doorrrr…

… naar de Action. Nieuwe auto’s voor Ticho. Hij is er zo blij mee en daar word ik dan ook weer blij van.

Op de terugweg zien we dit. Kind in zijn sas. “Mama, kijk, een shovel-auto-kraan.” Met z’n voertuigenobsessie.

Deze laat ‘ie niet meer los.

Bij thuiskomst vind ik dit pakketje in de brievenbus. Zo lief!

Even naar de buurman, want daar heb ik mijn fiets vanmorgen gebracht zodat hij er een achterzitje op kan monteren. Het is uiteindelijk deze van Qibbel geworden. Mocht jouw buurman nou geen fietsenwinkel hebben, dan kun je ‘m HIER bestellen. Liever eerst mijn ervaring lezen? Komt voor de bakker. Zal binnenkort een review schrijven over dit stoeltje én de Veloretti (die is al vaker aangevraagd).

Uberuberuberubermoeke.

Ticho gaat zijn opa helpen met klussen. Tess ligt weer in bed. Kan ik mooi even puinruimen.

Lekker smerig bekkie maar vind ik zo schattig. We eten een potje fruit en een boterhammetje (dat laatste hoefde hij natuurlijk weer niet) en…

… hij rent meteen naar de stofzuiger. Kan ik mooi een foto maken, want toevallig komt er de volgende dag een blogpost over onze ervaring met de Bosch Unlimited online. Kun je HIER lezen.

Jut & Jul in bed, moeders achter de laptop.

Tess wordt redelijk opgeknapt wakker. Ik kan haar rustig op de grond leggen zonder dat ze heel de boel bij elkaar piept. Maar da’s verdacht natuurlijk, zo’n stille baby…

Een potje macaroni gaat er altijd in.

De oudste is ook wakker en heeft de afstandsbediening gepakt. Die gekke auto’s, uiteraard. Hij benoemt tegenwoordig ook de kleuren in het Engels. “Mama, kijk, purple. En da’s yellow. Orange. FIRETRUCK!”

Mijn lieve kleine schatjes. De allerliefste grote broer van de wereld hoor!

Zou ik Ticho een snoepje beloofd hebben als hij even lief zou lachen?

Dit was dan weer spontaan. “Tessie bij mij zitten, mammmmm.” En dan dat armpje. Veeg mij maar op hoor!

Die koorts in combinatie met inmiddels het derde ondergekakte kledingsetje: ik vermoed dat er weer nieuwe tandjes doorkomen.

Het is toch net een ventje zo he met die kuif en dat blauw. Om op de eten wel hoor!

Robert staat gigantisch in de file dus ik begin vast aan het eten. Pannenkoeken it is.

Factuurtje van de onderhoudsbeurt van mijn auto. Ik weet dat het gekker kan, maar vind dit altijd zulke hoge bedragen. Speaking of hoge bedragen: zal binnenkort weer eens een update van mijn kredietcrisis geven.

Snel naar de supermarkt voor zetpillen, daarna het wekelijkse theetje bij San en om 22.00 uur lig ik in bed.

Donderdagochtend gaat mijn wekker vroeg. En het allerlaatste waar ik op dat moment zin in heb is worstenbroodjes maken. Maarrrr ik heb me in de 2,5 jaar dat Tich naar het KDV gaat nog nooit een beetje meewerkend opgesteld – ik ben gewoon niet zo goed in dat soort ouderparticipatie – en vind dat ik daar best wel wat verandering in mag aanbrengen. Ik maak dus lekkere warme worstenbroodjes voor het paasontbijt. How to? Simpel: zo’n blikje met croissantdeeg voor 24 mini-croissantjes (van Danerolles) en een blik cocktailworstjes, rollennnnn maar en you’re good to go.

Na een ochtendje overleggen is het tijd voor ontspanning. Samen met een collega-redacteur duik ik de zon in voor koffie en lunch. Ondertussen bespreken we ons redactieoverleg na. We zijn bezig met een enorm groot project: we produceren een magazine van 96 pagina’s (met een oplage van meer dan 150.000 stuks). Je kunt je misschien voorstellen dat daar veel werk in zit (want we hebben een relatief kleine redactie) en dat het best een beetje stress met zich meebrengt. Maar nu de contouren van het eindresultaat zichtbaar worden, is het toch wel ergggg tof!

Deze kennen we nu wel he?

Thuis! De boys gaan na het eten fietsen, de meiden ploffen op de bank.

Even badderen na een dag op het KDV.

Een fris gewassen baby. Of nou ja, baby, het kind is inmiddels redelijk aan de maat hoor.

Zijn ze weer!

En ook de peuter – met sokafdruk in zijn beentjes – wordt onder de douche geparkeerd.

Dondergavond voor Pasen is het traditioneel tijd voor The Passion. Extra leuk, dit keer in Dordrecht (ik kon vanuit onze slaapkamer de lichten zien zeg maar). Ik heb lang getwijfeld of ik er wel of niet naartoe zou gaan en ben uiteindelijk thuis gebleven, maar heb er nu best een beetje spijt van. Ik vond dit overigens echt een hele goede Jezus!

Vrijdagochtend word ik verrast. Ik schreef afgelopen week over mijn favo zonnebrand (en heb hier al vaker iets gedeeld over de geweldige gezichtsverzorging van Unvover Skincare) en kreeg zomaar deze cadeau. Omdat ik er zo leuk over geschreven had. Vind ik MEGA lief, echt, vooral omdat ik oprecht fan ben en ze dit helemaal niet hadden hoeven doen.

Ticho heeft zijn plek weer gevonden.

Dat hoofd, zo ondeugend. Terwijl ze dat eigenlijk helemaal nog niet zo is. Vooral heel blij en vrolijk.

Even samen op de bank naar de gekleurde auto’s kijken.

En als Tess in bed ligt voor haar ochtendslaapje mik ik deze achterover Afgelopen week hebben we allemaal redelijk kunnen doorslapen, maar het was wel weer vroehoeg iedere dag

Ik ga koffie drinken en taart eten met Ticho zijn vriendje en zijn moeder. De kids breken heel de toko af dus echt heel op het gemak zitten we niet, maar lekker is het wel.

Standaard rondje langs de bakker. Daar voelt Ticho zich dusdanig thuis, dat hij zelf wel even vraagt of hij een koekie mag. Ik las afgelopen week op LinkedIn een verhaaltje over een kindje dat dat ook deed en vervolgens aangesproken werd: kindjes die vragen worden overgeslagen. De reactie: nee hoor, kindjes die zwijgen zullen nooit iets krijgen. En zo is het maar net. Natuurlijk let ik erop dat Ticho beleefd vraagt of hij een koekje mag, maar ik keur het niet af. Het is prima, de bakker doet het immers iedere week dus zo gek zijn die verwachtingen van de peuter niet. En ik ben zelf echt een schijtert als het op dingen vragen aankomt, dus laat hem maar lekker oefenen.

Tess wil liever niet eten en drinken. Alleen water uit een rietjesbeker. Ik probeer van alles. Papjes, gepureerd fruit, stukjes fruit, brood voeren en brood zelf laten eten. Van dat laatste is dit het resultaat. Het ligt overal, behalve in haar buik.

De T’s afgevoerd naar bed en moeke als een Tokkie met een kaasstengen uit een plastic zak op de bank.

Chantal komt werken (in mijn hoofd denk ik steeds: Chantal kom twerken).

Langs de apotheek om een vaccinatie voor Ticho op te halen. Die krijgt hij komende week en ik vind het nu al spannend. Zijn laatste prikjes waren toen hij amper één was en dat is toch wel even een ander verhaal dan inentingen bij een kind van tweeënhalf.

Boodschapjes halen!

Ik zoek een tussenjas maar kan gewoon niet slagen. Ellende. Ondertussen sjokt Ticho braaf achter me aan en kijkt hij uiterst tevreden naar zijn spiegelbeeld in iedere (ik herhaal: IEDERE) spiegel die we tegenkomen.

Inmiddels heb ik de koters overgegeven aan hun vader en ben ik richting Rotterdam. Ik ga met vriendinnen een hapje eten. Buiten, op een terras. Hoe fijn is dat?

We eten bij Mangiare op de Pannekoekstraat. Vooraf deze Vitello Tonato, daarna een spaghetti in kaas gemaakt met pijnboompitjes en parmezaan en tot slot een lekker stukkie taart. Het is heerlijk en mega gezellig. Maarrrrr rond half tien krijg ik een beetje buikpijn en voel ik me niet zo heel jofel meer.

En ik red het niet tot thuis. Deze foto maakte ik nadat ik mijn maaginhoud in de pot van de BP langs de A15 had omgekeerd. Voel me meteen een stukje beter en denk maar zo: lekker gegeten en geen grammetje aangekomen.

En hiermee eindigen we mijn doordeweekse dagen van vorige week. Morgen komt deel twee online met de foto’s van ons (paas)weekend. Hopelijk kom je dan nog even terug, want die foto’s zijn echt heel leuk. Sprak zij bescheiden.

Voor nu in ieder geval weer bedankt voor het lezen en geniet van deze zonnige tweede Paasdag!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Oh, ik moet zo lachen om Tycho zijn spiegelobsessie, haha.
    Enne, die hedera’s gaan echt snel! Hier komende mei 2 jaar geleden geplant en alles is al bijna helemaal dicht!

  2. Wat een leuke foto’s weer! En wat heb je toch een leuke, mooie en blije kinderen.
    Enneh even serieus, Ticho te dik?? Ah ik weet het al: diegene probeerde een hele slechte verlate 1 april te maken, maar snapt nog niet zo goed wat humor is 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *