Persoonlijk

Personal note: hoe gaat het nu met mij?

Het is al best een poos geleden dat ik een personal update schreef. De laatste dateert van ergens halverwege vorig jaar, dus het werd wel weer eens tijd. Lees je mee?

Persoonlijke updates zijn enerzijds heel gemakkelijk te schrijven, want ik hoef er in principe niet over na te denken maar ik kan gewoon vertellen hoe het is, maar anderzijds is het toch ook altijd een beetje spannend. Ik deel best veel hier op de site, maar er blijven ook een aantal zaken onderbelicht en dat is natuurlijk niet zonder reden. In mijn persoonlijke updates probeer ik wat opener te zijn, wat meer te vertellen, te zorgen dat jullie me beter leren kennen. Er is genoeg te melden, dus lets go.

Werk
Ik zit nog steeds waar ik al bijna zes jaar zit. Een flinke poos, maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik nieuwe dingen leer. De afgelopen maanden heb ik duizend-en-één cursussen en trainingen gevolgd en het is nu zaak om één en ander in de praktijk te brengen. Daar heb ik nog weinig tijd voor, helaas, want mijn schrijfwerkzaamheden – het ‘reguliere’ werk – slurpen momenteel al mijn tijd op. Gelukkig komen er iets rustigere tijden aan, kan ik dan lekker verder met nieuwe stappen maken en heb ik hier en daar al wat vrije dagen ingepland om bij te komen na afgelopen (hectische) periode.

Gezondheid
Want hectisch dat was het. Het werd me op een bepaald moment zelfs dusdanig veel dat ik met buikpijn naar bed ging en er niet van kon slapen. Een ongezonde situatie en bovendien helemaal niets voor mij. Ik ben normaliter heel relaxed en stressbestendig, maar voelde een paar weken geleden alle regie en controle door mijn vingers glippen en de druk om te presteren en dingen af te ronden alsmaar toenemen. Gelukkig heb ik op tijd aan de bel getrokken en vond ik al gauw weer de weg naar balans. We zijn nu een paar weken verder en voor het eerst sinds redelijk lange tijd heb ik het idee dat we weer de goede kant op gaan.

Momlife
Naast een drukke baan, heb ik ook een druk huishouden. Twee kinderen met weinig leeftijdsverschil leek me ontzettend leuk en gezellig, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik best een beetje heb onderschat hoe pittig het is. Niet alleen op het gebied van ‘handen tekort’ maar ook de combinatie tussen twee niet geweldige slapers en de fase waarin beide kinderen zitten. Tess die van ‘sprongetje’ naar ‘sprongetje’ gaat en Ticho die op zijn beurt heeft ontdekt dat hij een eigen mening heeft. Ze zijn allebei echt ontzettend lief en zoet en ik krijg altijd van iedereen te horen dat ze zo makkelijk zijn, maar het gebeurt ook echt weleens dat ik gewoon niet meer weet waar ik moet beginnen om ze onder controle te houden. Gelukkig overheerst nog altijd al het leuke en fijne, geniet ik iedere dag weer met volle teugen van mijn kinderen – inclusief de hectiek die erbij komt kijken – en zou ik het voor geen goud meer willen missen. Ze maken mij op alle gebieden een rijker mens. En een vermoeider mens, dat ook.

Lovelife
Over een paar weken zijn Robert en ik alweer acht jaar samen, zeven jaar huisgenoten én vier jaar getrouwd. Vind ik dus best een poos en als ik bedenk dat ik mijn complete twenties met hem heb doorgebracht, dan krijg ik een lach van oor tot oor. De bijzondere jaren waarin we veel hebben meegemaakt zijn voorbij gevlogen. Het afronden van mijn studies, een eerste baan, nieuwe banen, samenwonen, ons eerste huis samen kopen én ons eigen droomhuis (laten) bouwen, trouwen en als kers op de taart twee wonders van kinderen. Of het dan allemaal hosanna is? Zeker niet. We hebben ook minder leuke dingen meegemaakt, zijn geconfronteerd met de nare kanten van het leven en hebben onderling ook echt wel tijden gehad waarin we allebei dachten: houdoe en bedankt. Want het was naast heel gezellig, fijn en bijzonder ook wel heel erg druk allemaal. En dan ligt het risico op de loer dat je elkaar een beetje uit het oog verliest. Dat je iedere avond als twee bejaarden op de bank zit, zonder energie om nog een fatsoenlijk woord met elkaar te wisselen. “Tja, een relatie is hard werken”, zei iemand onlangs tegen mij. Ben ik het niet helemaal mee eens. Natuurlijk, zorgen dat het leuk en gezellig blijft gaat niet vanzelf. Dat je tijd voor elkaar moet maken, moet investeren en soms je verstand op nul moet zetten en gewoon moet gáán, dat is zeker waar. Maar dat voelt voor mij (gelukkig) niet als hard werken of als een hele opgave. Het is soms een uitdaging om die tijd en energie te vinden, maar als we dan bewust met elkaar zijn dan vind ik dat vooral heel erg leuk. Maar goed, ik ben 28, wat heb ik nou meegemaakt he?

Struggles
De afgelopen maanden heb ik op diverse vlakken een beetje gestruggled. Onder andere dus met mijn mentale gezondheid. Ik benoemde het net al een beetje, maar ik had het gevoel alsof alles waar ik zo goed de regie op had door mijn vingers glipte. En voor iemand die normaal gesproken barst van de energie en het liefst duizend dingen tegelijk doet, was dat best een beetje lastig. Ik moest écht prioriteiten stellen en wat gas terugnemen. Daar hebben jullie hier op de site verder niet heel veel van gemerkt en ik denk ook dat het de mensen in mijn omgeving niet per se is opgevallen, want die ‘strijd’ speelde zich voornamelijk in mijn hoofd af. Ik heb nog niet het gevoel dat ik er weer ben, maar er wordt wél aan gewerkt. Verder heb ik heel veel nagedacht over mijn site, hoe ik daar invulling aan wil geven en wat ik wel en niet (meer) wil delen. Daar zit ik nog middenin en ik denk dat het nog wel even duurt voordat daar duidelijkheid over komt. Ik ben absoluut niet van plan om te stoppen, maar iets minder focus op de kids en meer focus op #momlife in het algemeen lijkt binnen afzienbare tijd de koers die ik wil gaan varen.

Al met al dus weinig te klagen en veel te genieten. Daar houden we van.

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Bedankt voor deze fijne update! Denk goed om jezelf en bedankt dat je zo open en eerlijk bent!

  2. Mooi om dit ook te delen! Ik vind dat je altijd al heerlijk eerlijk bent in je stukjes…

    Even wat anders… ben jij al begonnen met zindelijkheidstraining voor tycho? En zou je hier een stukje aan willen wijden, ons zoontje is bijna twee en ben benieuwd!

  3. Mooie update, Anouk! Blijf goed voor jezelf zorgen hè? Het is ook niet zo gek, dat gevoel dat alles door je vingers glipt. Het helpt je misschien niet, maar er zijn meer mensen in jouw levensfase die dat hebben. 😉
    Komt goed, echt. Als je maar goed voor jezelf zorgt!

  4. Zo knap dat je zelfs de lastigere onderwerpen mooi en fijn weet te beschrijven. Petje af voor alle ballen die je hooghoudt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *