Happy Moments

Happy Moments #106

Goedemorgen en wat leuk dat je er weer bent op deze nieuwe maandagmorgen. Hopelijk heb je een fijn weekend gehad en ben je klaar voor een nieuwe week. Die kun je natuurlijk niet beter beginnen dat met mijn fotodagboek, toch?

En die heb ik uiteraard weer in elkaar gedraaid, want dat is volgens de statistieken zowel jullie als mijn persoonlijke favoriet. Ondanks dat onze weken momenteel niet bol staan van de leuke uitstapjes en bijzondere momenten, blijft het toch grappig om week in week uit die simpele alledag vast te leggen. Waardevol ook. Afgelopen week werd er gewerkt, kregen we onze nieuwe stofzuiger – werd deze niet-huisvrouw heel erg gelukkig van -, had ik een heerlijke vrije woensdag die we doorbrachten in Monkey Town en een gezellig druk weekend. Laten we naar de foto’s gaan!

De eerste deze week is van mijn lunch. Ik merk dat de teugels omtrent mijn dieetavontuur een beetje teveel zijn gaan vieren en dat ik weer in de flow moet komen. Dit broodje draagt er niet aan bij, maar lekker is ‘ie wel.

Ondertussen bij het heerlijke oppasadres van de kids…

Na mijn werkdag kan ik thuis aanschuiven voor een bord spinazie. Als Ticho zijn bordje leeg heeft, wil hij dat graag aan vriendin Caitlin showen. Die Facetimen we dus even.

Tess ligt al te slapen – die gaat niet zo gebukt onder de zomertijd – maar deze wijsneus vindt het nog geen bedtijd, want het is nog licht buiten. Kan ik me wel in vinden, dus we kroelen nog lekker even samen op de bank.

Rond achten moet ik op pad en dan zie ik dit. Blijkt er een papierrecyclingsbedrijf aan de overkant (in Dordrecht dus) in de fik te staan. Die rookpluim trekt precies over ons huis en de geur zit de rest van de avond en de nacht in mijn neus. (Edit: deze foto is dus niet vanaf mijn huis genomen he want de rookpluim trekt hier niet overheen.)

Dinsdagochtend zijn we ietwat laat want ik had weer eens een drama nacht. Op amper vijf uurtjes slaap heb ik mezelf rond zevenen toch uit bed weten te slepen en ik ben – gelukkig – nog voor negen uur op kantoor. Aan de slag!

Bij thuiskomst verwelkomen we dit nieuwe gezinslid. Ik heb me de afgelopen weken flink verdiept in de wereld van steelstofzuigers en uiteindelijk dus besloten om voor de Bosch Unlimited te gaan. We hebben ‘m as we speak al aardig wat momenten gebruikt en de eerste indruk is goed. Kreeg via Insta een paar keer een review-aanvraag, dus ga ik volgende week – als ik écht een onderbouwde mening kan vormen omdat ik er flink mee heb gestofzuigd – maken.

Bye zonnig lenteweer, hoi oude vertrouwde donkere wolken.

Ticho wil nog even sturen. Het is een Max Verstappen in de dop hoor. Hij wil ALTIJD achter het stuur, vraagt iedere dag of we even een stukje kunnen autorijden, zit hele dagen voor het raam auto’s te bekijken en gaat met zijn speelgoedauto’s naar bed. Speaking of naar bed: om half acht is het stil in Huize de Jong en ploffen de man en ik tamelijk uitgeblust op het bankie.

Woensdag is mijn vrije dag en die brengen we (deels) door in het krijspaleis. Dat moet je voor jezelf zo comfortabel mogelijk maken en zoals je ziet ben ik daar goed in geslaagd.

Kleine klauteraar.

Hij wil eindeloos van de hoge glijbaan. Puntje van aandacht: hij is nog te klein om er zelf naartoe te klimmen. Gelukkig hebben we vriendin Es meegenomen, dus Es en ik klimmen omstebeurt met hem mee (terwijl de ander dus bij Tess blijft).

Dit was eens en nooit meer. Vond ‘ie toch wat eng, zo’n smalle en snelle glijbaan waarin je alleen maar rondjes draait.

Dametje is ook mee. Met haar staartje. Die heeft hier de fles met appelsap van haar grote broer te pakken…

… terwijl die grote broer haar potje met fruit opeet. Eerlijk zullen we alles delen. Ik heb het er goed ingeprent he?

Zoek Tich!

Na bijna drie uurtjes klimmen, klauteren en glijden, gaan we naar huis. De kids krijgen een boterham en leggen we te slapen en vervolgens ga ik naar de visboer én de bakker voor een lunch voor mezelf en voor Es. Hebben we wel verdiend.

Dat je zonder al teveel woorden te wisselen gewoon met je vriendinnen op de bank kunt liggen, broodjes eten en GTST kunt kijken: koesteren!

De kinderen slapen nog en het huis is verder weer leeg, dus ik heb tijd voor een grote schoonmaak op Instagram. De afgelopen weken heb ik mondjesmaat aardig wat volgers verwijderd, dat werden er uiteindelijk bijna duizend. Daar heb ik meerdere redenen voor, maar de voornaamste is dat er tussen de volgers zoveel inactieve accounts zaten, accounts met moeders uit andere landen die dus nooit mijn stukjes kunnen lezen, ontelbaar veel webshops waar ik helemaal geen contact mee heb en een zwikkie dames die niks bijdragen/toevoegen (behalve vaak negativiteit). Die zijn allemaal pleite en wat overgebleven is, is een leuke community met gelijkgestemden (of bekenden die iets minder gelijkgestemd zijn). Blij mee. Liever duizend mensen minder en wél echt contact dan… Nou ja, je snapt me.

Na het middagslaapje gaan we wat aan dat uit de hand gelopen kapsel doen.

Sjaan wordt altijd heel blij van zichzelf in de spiegel, dus die zit bij de kapper wel op haar plek.

En om de middag leuk af te sluiten: een gezonde smoothie.

Met iets minder gezonde taart. Dat dan weer wel.

Na het eten nog even spelen en rond half acht is het bedtijd. We proberen die tijd weer ietsje richting zeven uur te bewegen, maar dat is sinds de ingang van de zomertijd nog altijd een uitdaging. Als de tandjes schoon zijn en de kids in dromenland verblijven, ga ik een theetje doen bij vriendin San en rond tienen lig ik in bed. Hopelijk een wat betere nacht dan voorgaande nachten, want die waren echt het toppunt van ruk.

Na een hele nacht doorslapen (can I get an a-men) is deze vrolijke friemel klaar voor een nieuwe dag. Als je van dit snoetje ’s ochtends afscheid moet nemen, dan overweeg je toch om gewoon een vrije dag te fiksen? Toch? Toch?

Drukke dag op kantoor én op de snelweg. Robert en ik staan dik anderhalf uur in de file, op 500 meter van elkaar. Hij haalt uiteindelijk de kids en ik besluit een makkelijke en snelle maaltijd te scoren.

Kijk nou wat ze hebben geknutseld op het KDV. Ik vind het enig en zie het ook wel voor me dat ze even gezellig samen met hun kroontjes op de foto gaan, maar zowel mijn prins als mijn prinses zijn niet van plan om daaraan mee te werken.

Schoonboenen.

Tess begint een beetje last te krijgen van verlatingsangst dus zodra ik haar in bed leg en wegloop wordt ze hysterisch. Ik kan het niet aan en haal haar er weer uit. Kom nog maar even knuffelen hoor meisje, we hebben elkaar immers heel de dag moeten missen!

En die bakkenbaarden bij mij he, heftaaaaagh! Net als sowieso al die after-pregnancy-haren en stekels bij m’n imhammen en eigenlijk dat complete kapsel is gewoon niet te doen.

Na een bakkie bij mijn moeder plof ik voor ‘Chantal komt werken’ op de bank. Ik ga altijd zo stuk om haar. Heerlijk programma!

Vrijdafochtend zijn we al vroeg op pad. Met mijn domme kop was ik namelijk vergeten om melkpoeder voor Tess te kopen, dus de meid kan niet drinken én we krijgen wat visite in de ochtend.

Ticho heeft zijn prioriteiten elders.

Grote jongen. “Mama weg!” Oké oke.

Wat een weertje zeg. Ik gooi de openslaande deuren open zodat Ticho lekker in de tuin kan spelen. Het wordt misschien ook wel weer tijd om de kussens voor de loungeset tevoorschijn te toveren!

Tess wil ook graag naar buiten geloof ik. En Ticho daagt haar verder helemaal niet uit.

De rest van de ochtend krijgen we gezellig mensen over de vloer. Mijn vader, schoonouders, tante, een vriendin…

Als het huis weer leeg is eten we een broodje met appelstroop. Het gaat gelukkig steeds beter met dat eten. De fles moet ze nog weinig van weten, maar brood, fruit, groenten en een Nijntje-koek, daar weet mevrouw wel raad mee.

Als het tijd is voor het middagslaapje ga ik met de T’s naar boven. Ticho loopt vervolgens zeven keer de trap op en af om één voor één zijn auto’s mee te nemen. Hij heeft in ieder geval goed begrepen dat hij met zijn linkerhand ALTIJD de leuning moet vasthouden.

Ze mogen niet allemaal mee naar bed – dan gaat hij sowieso never nooit meer slapen – dus hij kiest er eentje uit en de rest parkeert hij in een file in het raamkozijn.

Lunch voor moeke.

Een schoon bakkie voor deze blije Pipo. Ik weet dat we met Ticho echt verwend zijn op slaapgebied, maar toch is het jammer dat deze feestneus het altijd na anderhalf uur wel weer genoeg vindt.

Ticho daarentegen moet ik wakker maken na drie uur slapen. En dat gaat moeizaam zoals je ziet.

Mijn zusje komt langs en Robert is thuis, dus ik vlieg gauw naar de apotheek. Daar lag al een week wat voor me klaar – voor mijn eczeem, niet spannend dus – maar het kwam er alsmaar niet van.

En nog een rondje winkels, dit keer voor de grotere boodschappen. Deze gehaakte pop kreeg Tess ’s ochtends cadeau en ze laat ‘m niet meer los.

Als we al hebben afgerekend en richting de uitgang lopen, rent Ticho terug naar binnen, grist een appel uit het schap en zet zijn tanden erin. Kan ik weer aansluiten dus.

Dit mensen, wie heeft er een kind dat er nog meer HEEL DE DAG naar kijkt? Ik weet niet wat voor onzin het is, maar Ticho heeft Brandweerman Sam ingeruild van ‘autooooooo’s’. Ik word er sta-pel-gek van.

’s Avonds ga ik nog even bij de (korfbal)wedstrijd van vriendin Caitlin kijken en het is denk ik een uur of elf als ik redelijk uitgeput in bed lig. Een drukke maar hele gezellige vrijdag!

Zaterdagochtend wordt afgetrapt met koffie en die gekke autofilmpjes.

We kochten trouwens dit boek van Kikker, wat nu voor twee euro bij diverse boekhandels te verkrijgen is. Tip van Flip!

Ik heb weer eens wat aan mijn haar en make-up gedaan. Twijfel al een poos om mijn lange lokken af te knippen, maar als ik deze foto zie dan denk ik weer dat ik er spijt van ga krijgen.

De mannen zijn samen op pad, Tess slaapt dus ik beantwoord ondertussen wat DM’s en drink warme koffie.

Ze is wakker. Och wat vind ik dat kind een potje knap. Niet helemaal objectief, I know, maar ik ben gewoon verliefd. En ze is ook alweer zo groot he?

Even een stukje wandelen en een rondje winkelcentrum. Met krentenbol, want dat vindt ze lekker en geeft me de garantie dat ze rustig blijft. Ja, zo doe ik dat.

Maar ik maak ook verantwoorde keuzes hoor. Verse groentehapjes in de maak.

Tich en Tess slapen, Robert volgens mij ook, dus ik rijd naar Dordrecht, waar het NK voor de D-jeugd gespeeld wordt. Mijn oude ploeg aanmoedigen!

Met z’n auto-obsessie.

De man des huizes is op stap, dus ik ben thuis met de kids. Geen straf. Zo gezellig met Tessie. En even he, HOE groot is ze dan? Aankomende woensdag mogen we ons weer melden op het CB en ben echt heel erg benieuwd naar haar lengte en gewicht. Die sokken zijn trouwens niet te klein, maar gewoon afgezakt.

Eters! Nina, Esther, Sandra en Jefta schuiven aan.

Om 20.00 uur zit ik klaar voor een potje korfbal. Spannende wedstrijden, heel leuk om te kijken. Tussendoor ben ik wel steeds in de weer met Tess, die haar draai niet kan vinden. Ze jammert en piept, zo sneu. Uiteindelijk ga ik samen met haar in bed liggen en in mijn armen wordt ze rustig. Welterusten!

Deze was zaterdagavond klaar en ik had ‘m open gezet maar nog niet uitgeruimd. Hoopte stiekem dat Robert dat zaterdagavond of zondagochtend zou doen, maar helaas. Ik ben eerder beneden dan hij – dat is een unicum – dus ik neem mijn verantwoordelijkheid.

Ondertussen hoor ik hele gesprekken uit de woonkamer. Ik ga kijken en zie dit. Mijn hart mensen, mijn hart.

“Kijk mama, dit is Ticho, papa en mama.” Nou, hij lijkt in werkelijk alles op zijn vader, maar dat artistieke talent heeft hij overduidelijk van mij.

Mijn MacBook laadt niet meer op. Getver. Nadat het ding een maand of twee geleden bijna kapot was maar wonder boven wonder toch weer ging werken, nam ik me voor om direct een back-up te maken van al mijn bestanden. Had ik dus nog steeds niet gedaan. In de twaalf procenten die hij nu nog heeft, knal ik gauw mijn foto’s in de cloud. Precies op tijd geregeld, halleluja.

Gauw naar IKEA voor een extra matrasje voor in het campingbed. Het matras dat erbij hoort is nogal ingedeukt inmiddels dus ik haal een nieuwe. Prima!

Als ik thuis kom liggen de kids te slapen. Kan ik mooi aan de slag met nieuwe content. Batterijtje van de MacBook wordt opgeladen met een andere lader, dus da’s mooi!

Tijd voor een normaal kapsel en wat make-up op mijn gezicht. Ik had opzich wel iets beter mijn best kunnen doen (hashtag fluishaar hashtag scheve wenkbrauw), maar vind het prima voor deze zonnige zondag.

Lievelingsmeisje is er ook weer bij. Die wuift en zwaait alsof ze Maxima is, naar iedereen die ze tegenkomt. Moeten we nog wel afleren voordat ze zestien is.

Ik zeg wel steeds dat Tess zo groot wordt, maar wat dacht je van deze? Die stopt ook niet met groeien hoor, allemachtig. En zo wijs ook. We voeren steeds meer leuke gesprekjes en weet je wat het allerleukste is? Hij is nog steeds dol op knuffelen en kroelen. Lieffie!

De rest van de middag zitten we heerlijk in de tuin op een verjaardag. Ticho vermaakt zich met tafelvoetbal en de trampo en Tess zit met iedereen te sjansen.

Mevrouw had ’s middags amper anderhalf uur geslapen en was dus om 14.00 uur alweer wakker. Die stort om half zeven volledig in. Gauw naar huis rijden en bidden dat ze in de auto niet in slaap valt. Mislukt. Gelukkig wordt ze makkelijk wakker, drinkt ze nog een fles en gaat meteen zonder piepen verder slapen. In haar bed dit keer.

En de rest van de avond is dit mijn uitzicht: de laptop. Ik maak deze Happy Moments en heb de smaak heerlijk te pakken, dus ook de artikeltjes voor de rest van de week worden geschreven.

Behalve die van donderdag, want die gaat over het eerste tandartsbezoekje van Ticho. Morgen is het zo ver. Ik ben echt heel erg benieuwd hoe dat gaat verlopen. Verder is het komende week lekker druk en hoef ik me niet te vervelen. Werken, een verjaardag, een weekendje alleen met de kids en als het meezit nog een leuk feestje…

Bedankt voor het lezen en een hele fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

8 Comments

  1. Ons zoontje is ineens helemaal wild van Tom de Takelwagen, dus als je die voorbij ziet komen haha…
    En die knappe Tess met d’r staartje, zo leuk😊 leuke blog weer en succes deze week!

  2. Oohh die stomme autofilmpjes! En vaak nog in het Engels ook. Resultaat; mijn zoontje telt in het Engels tot 10 en kent alle kleuren ook in het Engels 🤣 maar in het Nederlands, ho maar…

  3. Michelle says:

    Hahaha! Die filmpjes! Hier precies hetzelfde. Net zoals het parkeren van zijn auto’s voor het slapen gaan.

  4. Danielle says:

    Hahaha nog steeds die auto’s;) Jesse heeft het ook lang volgehouden maar is nu godzijdank weer overgestapt maar brandweerauto Sam (zoals hij het noemt🙈) dus het komt goed!

  5. Ja die filmpjes, een crime! Ik probeer het te beperken tot 1 of 2, zo irritant voor ons als ouders haha.. maar handig als ze ff stil moeten zitten 😉

  6. Tsja, die filmpjes…. iedere keer als ik denk dat er niets bestaat dat nog minder leuk is wordt het weer overtroffen (apen, poezen, dino’s, enz, enz)

  7. Haha, die auto’s! Hier ook inderdaad. Hij mag het van mij niet vaak kijken, maar als het aan hem ligt kijkt hij het de hele dag.
    Ik troost me maar met het idee dat hij iets leert. Kleuren, vormen en tellen in het Engels.

  8. Piraten land in Gorinchem is ook echt heel leuk! Super Toffe maar wel mega hoge glijbaan. Misschien niet handig met twee kinderen maar zeker een bezoekje waard! Ook hier zijn ouders gratis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *