Happy Moments

Happy Moments #104

Goedemorgen en superleuk dat je er weer bent voor een nieuwe lading foto’s. Het zijn er meer dan genoeg – we hadden echt een fijne week – dus laten we gauw beginnen.

Dat die week zo fijn was, kwam doordat we veel leuke dingen deden. En dat kwam weer vanwege de man des huizes, die een paar dagen ging skiën. En dus moest ik de tijd doden. Zorgen dat ‘ie omvloog. De kinderen bezighouden. Dat deed ik onder andere in de dierentuin en in het Nijntje Museum. Ik heb het afgelopen dagen tegen meerdere mensen gezegd: respect voor moeders die altijd alles alleen moeten doen. Ik vond het zonder Robert namelijk naast heel ongezellig, ook best wel flink doorwerken. On the other hand was het heel prettig dat ik het allemaal op mijn eigen tempo en mijn eigen manier kon doen. En dat ging best aardig. Kijk maar mee!

De peuter is vroeg uit de veren. Ik neem ‘m mee naar beneden, waar hij zich prima vermaakt met zijn brandweerauto.

Inmiddels ben ik bijna op mijn werk en krijg ik dit soort berichten doorgestuurd. Die luiers van Tess worden er nog niet frisser op, al is er inmiddels wel EINDELIJK een tand door.

En dan verandert deze normale maandag in een ramp. Een aanslag in Utrecht. Drie onschuldige mensen, op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Dood. Aangezien ik me op dat moment in Utrecht bevind, kan ik niet anders dan naar buiten staren – waar de stad een soort spookstad is geworden – en het nieuws volgen. Er komt niet heel veel meer uit mijn handen. Rond vijven wordt het ‘straatverbod’ opgeheven en kan ik naar huis.

Gauw terug naar mijn eigen veilige dorpje, waar de man en de kinderen op me wachten. Wat een heerlijk onbezorgd leven heeft dit ventje nog he? Ik zou willen dat dat voor altijd zo kon blijven.

Wat. Een. Nacht. Ik ben het redelijk gewend wel, maar deze ochtend voelt alsof ik in de wasmachine heb gezeten.

Op kantoor hangen de slingers. De dag before was collega Kristel namelijk jarig en dat had ze gewoon AAN NIEMAND verteld en ik – slechte slechte slechte collegavriendin die ik ben – kwam er halverwege de dag pas achter. Maarrrr we laten het niet zomaar voorbij gaan en collega’s hangen dus de slingers voor mevrouw op. Wat denk je? Neemt ze een vrije dag op. Sjonge jonge.

Deze is bij zijn opa en oma en die hebben geen kind aan hem. Lekker buitenspelen!

Als ik aan het einde van de dag thuis kom, liggen deze twee op tafel. Ik voel me altijd zo bezwaard als ik de pakketjesman heb gemist. En nu was het dus dubbel prijs.

Ik wandel IN HET LICHT richting mijn schoonouders. Hoe heerlijk is dat? Licht én droog.

En na een uurtje wandel ik met mijn Tess Prinses weer terug. De mannen doen een rondje met de auto, aangezien ‘sturen’ Ticho zijn grote hobby is (en nee, hij stuurt natuurlijk niet maar doet alsof).

Koffie en benen omhoog.

Ik weet al voor 99 procent zeker waar ik op ga stemmen, maar wil toch het slotdebat nog kijken. Daarna gauw naar bed!

Woensdagochtend willen we natuurlijk zeker weten dat de husband weg is. Die gaat nog een ochtendje werken. DOEHOEI!

En daarna doen we een rondje was.

Ik heb voor het eerst in eeuwen een beetje wat aan mijn voorkomen gedaan op deze vrije dag.

Tijd voor koffie.

En een beetje spelen op de iPad. Het is – echt waar – voor het eerst dat hij er een soort spelletje op doet. Het enige waar hij schermpjes namelijk voor gebruikte was Brandweerman Sam.

Broer en zus, kijk ze lief zitten. Ticho is echt heel lief voor zijn zusje, maar ik merk de laatste tijd ook dat hij wat hardhandiger wordt. Zal ongetwijfeld te maken hebben met het feit dat de kleine meid aan zijn speelgoed zit enzo.

We maken een rondje winkels en dat is niet compleet als hij niet even in de kar heeft gezeten.

En we halen de pakketjes op. Pieter Post hier hoor.

In die doos zit dit: mijn nieuwe TOMS. Helemaal blij mee.

Als de kids slapen heb ik tijd voor lunch. Deze kennen we inmiddels wel.

Ik maak deze foto voor de toffe winactie die ik heb. Wil jij kans maken op het boek? HIER kun je meedoen!

Sjakie en Sjaan zijn wakker. Robert is inmiddels thuis, dus terwijl hij zijn vakantietas inpakt en tegelijkertijd op de kids let, cross ik…

… naar het stembureau.

De rest van de middag doe ik weinig spannends. Een beetje weemoedig door dit soort albums bladeren: vijf jaar geleden op Curacao. Toen we nog redelijk rimpelloos, een stuk dunner en bovendien flink meer uitgeslapen waren.

We eten pannenkoeken, het afscheidsmaal van Robert die dus lekker mijn zijn freunden naar de sneeuw afreist – en lezen boekjes. Een prima avond.

Daarna drink ik een theetje met vriendinnen en kijk naar de uitslagen van de verkiezingen. Ik ga redelijk treurig naar bed wel. In wat voor land gaan mijn kinderen opgroeien?

Mijn boodschap van deze donderdagochtend.

Ik duik van overleg in overleg en plof – zoals tegenwoordig bijna standaard – voor een tosti bij de buurman.

Deze stuur ik naar Kristel, die haar traktatie aan de overkant bij de bakker ophaalt. “WAAR BLIJF JE IK HEB HONGER” is de boodschap.

Op tijd weg vanuit Utrecht, langs het KDV om mijn twee koters op te halen en vlug naar huis omdat lieve vrienden Rob en Sief komen eten. Omdat Robert weg is, helpen ze me een handje. Zo lief, echt.

Ik kijk nog een beetje voetbal en duik bijtijds het bed in. De eerste echte volle dag all by myself zit erop.

Vrijdag starten we rustig op. Weinig plaatjes van de eerste uren. De eerste is deze, rond koffie- en fruittijd. Ticho wil nog steeds graag een potje als Tess er ook eentje krijgt. Maar natuurlijk.

Op naar buiten.

‘Mama ook zitten en sturen?’

Altijd op vrijdag staat deze kar er. En altijd loop ik weg met allemaal lekkers.

En deze loopt altijd weg met een koekje.

Als we thuis zijn en de kids zitten rustig te spelen, maak ik het huis een beetje op orde. Robert is daar wat meer van dan ik, dus dit is wel een punt van aandacht de komende dagen zeg maar.

Zo useless ook, dat stofzuigen. Een kaasstengel verder en het is weer goor.

Rust. Ticho wilde graag zijn brandweer mee naar bed. Vind ik normaal gesproken niet echt een heel goed plan, maar voor deze ene keer mag het. Ik kan je verklappen: dat ‘deze ene keer’ begrijpt een peuterbrein niet dus hij ligt inmiddels al drie nachten met die auto onder zijn arm te slapen.

When je een grote broer hebt: spelen met zijn treintjes.

Aan het einde van de middag komen mijn moeder en lieve vrienden San en Jef eten. Ik hoef me wederom niet druk te maken om wat er op tafel komt. Zo zo zo lief zijn al die mensen.

En terwijl mijn moeder bij de kindjes blijft, sjees ik nog even vlug naar de winkels voor een laatste boodschapje.

Ik heb namelijk vrij spontaan besloten de volgende dag naar Blijdorp te gaan dus ik moet wel even wat te eten en drinken inslaan zodat we dat mee kunnen nemen.

Nog even The Voice en dan slapen.

Goedemorgen op deze zaterdagmorgen. Sjaan heeft er zin in!

En Stevie Wonder ook.

Op naar de dierentuin. Vriendin Suus bood aan om samen met mij en de kids iets leuks te gaan doen en dit werd ‘m uiteindelijk. Een schot in de roos wel.

Ticho in zijn kar.

Zoveel dieren waarvan hij het bestaan nog niet afwist.

En zooooo grappig dat die kleine babykinderen het ook allemaal goed kunnen zien en volgen. Het Oceanium is wat dat betreft wel de leukste plek voor kinderen van Tess haar leeftijd.

Ticho kijkt zijn ogen uit bij de baby leeuwtjes. Hij vroeg op een gegeven moment: “Nu daar kijken mama?” terwijl hij het hok in wijst. Meneer dacht geloof ik dat dit net zo’n leuke lieve leeuw was als uit zijn favoriete voorleesboek.

Waaghals hoor.

Tess is óf aan het lachen óf aan het slapen (of haar sokken aan het uittrekken).

De ijsbeer. Jammer dat ‘ie niet aan het zwemmen was.

Giraffe!

We redden het best prima zo met z’n drietjes!

Beetje brood voor de eendjes. Was een groot succes, dus het voornemen is nu om dit thuis ook iets vaker te doen.

Zo verliefd op deze twee.

Afgedraaid. Ticho heeft best wel veel gelopen en bovendien is hij echt nog wel heel erg gehecht aan zijn middagslaapje, dus we gaan gauw naar huis.

Maar natuuuuuurlijk valt hij in de auto al in slaap. Ik parkeer m’n bolide aan het einde van de oprit met een raampje open, zodat ik hem kan zien en horen als hij wakker is.

Duurt uiteindelijk ruim een uur. Daarna bijkomen met chippies op de bank.

Ik moet zelf ook even bijkomen wel.

Na dagen van pannenkoeken en patat leek het me wijs om ‘m nu eens bloemkool voor te schotelen.

Helemaal op. Toppie!

Na het eten gaan ze allebei lekker in bad en daarna naar bed. Tess was het daar niet helemaal mee eens dus die begint te miepen. Dan maar weer mee naar beneden. Duurt een half uurtje en dan valt ze bij me in slaap. Lief meisje. Ze heeft het ook zo goed gedaan in de dierentuin, echt werkelijk waar geen kind aan haar gehad.

Het is zaterdagavond he en dan weet je het wel. Potje korfbal. En ik ben zoooooo moe dat ik halverwege in slaap val. Tegen tienen schrik ik wakker op de bank. Gebeurt me dus echt nooit. Gauw nog een fles voor Tess en dan verder slapen in bed.

Zondagochtend sturen we deze naar papa. Twee blije spookjes.

Hup, douchen, aankleden, opmaken, eten, koffie drinken en op naar opa en oma, waar ik deze knappe prinses aflever.

En met Ticho en zijn vriendje Sepp (en zijn moeder) ga ik naar het Nijntje Museum. Veel positieve verhalen over gehoord dus ik ben benieuwd. Ik zal komende week nog een uitgebreidere blogpost schrijven met meer informatie over het museum (onder andere vanaf welke leeftijd ik het geschikt vond en alle faciliteiten die er zijn).

Rondje sturen. Het was de bedoeling dat hij zelf ging lopen zodat de trein in beweging kwam, maar daar had meneer even geen zin in. Mama duwen…

Op een grote paddestoel…

Dit is echt precies zoals we zijn: Ticho heeft exact nul lijntjes getekend en ik maak het schaap in de verkeerde kleur.

Mijn kind is verslaafd aan schermpjes ja.

Pauze.

Even naar papa bellen.

Kleine klauteraar. Je ziet aan zijn hoofd dat hij dondersgoed snapt dat wat hij doet niet de bedoeling is.

Toen ik zei dat we naar huis gingen. Bleef gewoon staan hoor.

Toch mee met zijn moedertje. Jasje aan, tasje om.

Nog even samen poseren bij Nijn. Deze twee zijn zo leuk samen. Lievelingsjongetjes!

Tja, we maken er gewoon één groot feest van.

Patatjes en een McKroket delen met elkaar. Heerlijk joch is het. Zo zo zo dol op hem!

Wat hebben we genoten van een weekend vol leuke dingen met elkaar. Dierentuin, Nijntje, patatjes eten, pannenkoeken bakken met vrienden, maar ook de simpele dingen zoals een rondje winkelcentrum of een stukje fietsen.

Dit was er alleen ff bij ingeschoten. Als Ticho slaapt (en Tess nog niet thuis is) ruim ik gauw op en trek ik deze weer uit de kast.

De prinses is weer thuis afgeleverd dus komt mij een handje helpen met deze Happy Moments.

De overige uurtjes doen we weinig. Iedereen is een beetje moe. Rond zevenen maak ik dit knappe meisje schoon en leg haar vervolgens in bed. Welterusten lieverd!

Ticho wilde nog niet naar bed. Ik heb geen zin om het weekend met een boze peuter af te sluiten, dus laat hem nog lekker even bij mij zitten. Vind het ook wel heel gezelig zo met het kroelkipje.

En als hij uiteindelijk ook stil is, plof ik languit op de bank. He Le Maal kapot, echt. Ik kijk Miljoenenjacht en een stukje voetbal en ga zo – het is nu 21.30 – lekker naar boven.

En dat was het voor deze week. Ik kijk er met een heel prettig gevoel op terug. Natuurlijk was het saai zonder Robert, maar de kinderen en ik hebben het óók heel erg goed gehad. Eindeloos genoten, het ons zo gemakkelijk mogelijk gemaakt en bovendien waren mijn lieve vrienden goud waard. Morgen ben ik nog één dag alleen en daarna heb ik wel een weekje Ibiza verdiend, vind ik. Komende week wordt er zo eentje als zovelen: niet heel spannend, maar ongetwijfeld wel weer gezellig. De vrijdag in ieder geval, want dan gaan de wederhelft en ik voor het eerst sinds eeeeeuwen weer eens een avondje samen op pad. Nu al zin in. Goed, daarover volgende week meer.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe (werk)week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Power to the powermoms! Heerlijk weer de HM 🙂

    1. Yessss! Echt een applaus voor moeders (of vaders) die er altijd alleen voor staan. Want het was wel erg druk hoor! Dus respect!

  2. Wat ontzettend tof dat jullie elkaar gunnen dat je even weg kan! Heb je toch maar even mooi geflikt in je eentje!

    1. Jaa dat hebben we ook wel nodig hoor, even weg uit die chaos thuis en lekker druk wezen met vrienden in plaats van baby’s. Laden we weer van op. En je snapt: de volgende vakantie-zonder-kinderen-en-partner is voor mij. Een weekje Ibiza ofzo!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *