Momlife

Monthly update #5 – T&T

De laatste update van de kids is alweer een poosje geleden en aangezien ik de laatste tijd best vaak opmerkingen kreeg over het feit dat Tess nog weinig vast voedsel eet én nog een late fles krijgt dacht ik: tijd voor een nieuwe. Lees mee.

Afgelopen maanden is er natuurlijk weer genoeg gebeurd in Huize de Jong. Tess die inmiddels ruim acht maanden oud is (HOE DAN?!) en Ticho die in rap tempo verandert van klein jongetje in grote peuter. Ik zou wederom puntsgewijs alle nieuwe kunstjes kunnen benoemen, maar dat ga ik even anders doen dit keer, namelijk per thema. Lets go.

Ticho, 2 jaar en 4 maanden
Ons oudste kind is bijna 2,5 jaar oud. Niet te geloven, zo snel als dat gaat. Nog iedere dag kijk ik vol verwondering naar hem. Hoe hij ooit een klein garnaaltje was, dat werkelijk niets anders deed dan flessen drinken en slapen. En hoe hij nu rondstapt alsof hij de opperbevelhebber van ons huishouden is. Hoe hij zinnetjes maakt, leert fietsen, zelf de trap beklimt, alleen wil douchen en ook graag zelf wil afdrogen, hoe hij vakkundig zijn eigen bestek pakt, helpt met het uitpakken van de vaatwasser, de boodschappen opruimt en alles ook daadwerkelijk op de goede plek legt en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik vind het een magisch iets, dat groter groeien van zo’n klein mensje.

Eten
Laten we beginnen met het hoofdstuk ‘eten’ voor de peuter. Tja, dat gaat eigenlijk zoals altijd: in fases. De ene week smult hij zonder problemen bloemkool, broccoli en worteltjes en de week daarna schreeuwt hij moord en brand als het geen patatjes zijn. Al met al is Ticho geen hele moeilijke eter, maar ook zeker geen exemplaar dat overal blij van wordt. En dat laatste, dat heeft hij niet van een vreemde.

Temperament
Het is gewoon een echte peuterpuber. Hij kan zichzelf soms enorm in de weg zitten. Ik vind dat heel vervelend, voornamelijk voor hemzelf. Het is niet zo dat hij mij met zijn gedrag tot wanhoop drijft. Sterker nog: Ticho en ik hebben volgens mij een hele sterke vertrouwensband en het lukt mij bijna altijd om hem te kalmeren, gerust te stellen of te troosten. Ik zou hem nog steeds niet omschrijven als enorm temperamentvol, maar hij is ook zeker niet meer dat rustige observerende jochie van een jaar geleden. En dat lijkt me niet meer dan logisch.

Slapen
We zijn een poos weer heel actief bezig geweest om hem in zijn grote bed te krijgen, maar dat is gewoon nog steeds een moeizaam proces. We laten hem nu dus voor ieder slaapje zelf kiezen waar hij wil slapen: het grote bed of het kleine bed. Negen van de tien keer zegt hij dat hij naar het grote bed wil. Vervolgens komt hij daar twee keer uit en de derde keer leg ik hem dan alsnog in het kleine bed. Als hij eenmaal slaapt, dan slaapt hij. Niet tot ergens halverwege de volgende ochtend, maar gewoon tot een uur of zeven. Of zes. Laten we zeggen half zeven.

Gezondheid
Ik merk al zoveel verschil met vorig jaar voor wat betreft snotneuzen en luchtweginfecties. Ticho heeft nog steeds een immer piepende ademhaling en zonder pufje gaat hij eigenlijk bijna niet slapen, maar zo erg als het vorig jaar was, zo erg is het deze ronde absoluut niet. Ik heb hem deze winter één keertje echt thuis gehad met flinke koorts en algehele malaise, hij heeft twee of drie keer een goede verkoudheid te pakken gehad én een keertje buikgriep, maar dat was het dan ook wel. Mij hoor je niet klagen.

Over naar de dochter.

Tess, 8 maanden
Het meisje groeit als kool. Voor mijn gevoel was het gisteren dat het die bloedhete week in juni was en ik zuchtend en steunend door het leven ging, wachtend op onze dochter. In werkelijkheid is dat dat al ruim acht maanden geleden is. Dat wij al acht maanden onze kleine meid in ons midden hebben vind ik heerlijk. Wat een feestje is dat. Tess is lief, makkelijk, schattig, vrolijk en eigenlijk alles wat je iedereen toewenst. Behalve ‘s nachts dan. Lees maar mee.

Groei
We zijn al een poos niet op het consultatiebureau geweest, maar de laatste keer bleek al dat het een lange dame is. Inmiddels past ze met gemak in maatje 74, al zit dat qua omvang nog wel een stuk te los. Lang en dun dus. Geen idee van wie ze dat nou weer heeft, maar ik vind het allemaal prima. Toen ze een week of wat geleden een paar dagen flink ziek was en niet wilde drinken, zag ik haar toch al niet zo bolle lijfje in no-time veranderen in een dun skeletje, maar gelukkig is dat inmiddels weer goed gekomen. Over een paar weken mogen we op controle bij het CB, maar mijn moederinstinct zegt: meisje groeit goed.

Ontwikkeling
Waar ze in het begin echt een klein nieuwsgierig Aagje was, is ze dat nu helemaal niet meer zo. Wat betreft ontwikkeling lijkt ze op Ticho: alles op z’n tijd. Ze kan rollen en verplaatst zich dan ook op die manier door het huis, maar tijgeren of zelfs kruipen? Ho maar. Als ik haar neerzet blijft ze zitten, maar uit zichzelf is dat nog niet iets wat ze doet. Ook optrekken of staan is nog niet aan haar besteed. Geeft niets meisje, blijf nog maar eventjes lekker klein.

Slapen
Tess slaapt in principe van 19.00 uur tot maximaal 07.00 uur, maar vaker komt ze al een half uurtje eerder. Wel met nog één echte onderbreking voor een fles, ergens rond 22.00 uur. En soms nog een fles, middenin de nacht. Of iets anders middenin de nacht. Jeuk aan haar grote teen, een kriebelend naadje van haar romper, een slaapvoet, een droom, een verloren knuffel, kriebel aan haar neus, doorkomende tandjes, een sprongetje of weet ik veel wat. Er is bijna iedere nacht wel iets en zo lang ze mij niet vertelt wát exact haar probleem is, zet ik maar gewoon mijn verstand op nul en gaan. De nachten breken me overigens niet meer zo op, mijn lijf is het inmiddels echt gewend. Overdag doet ze nog wel drie slaapjes: eentje in de ochtend, eentje aan het begin van de middag en eentje aan het einde van de middag. Deze tukkies duren ongeveer één tot anderhalf uur. Echt een giga verschil met Ticho toen hij acht maanden was (kijk HIER maar).

Eten
En dan het punt waar het allemaal om te doen is: eten. Waar we met ons eerste kind een soort vuilnisbak op pootjes hadden, is dat dit keer absoluut niet het geval. Vanaf de allereerste dag heeft Tess moeite met het leegdrinken van haar flesjes. We komen dan ook zelden aan de hoeveelheid melk die ze eigenlijk zou moeten krijgen. En nu we zo zachtjes aan ook steeds meer vast voedsel geven, weigert ze de fles nóg vaker. Daarom eet ze nog niet heel veel fruit, groenten of brood. Simpelweg omdat ik melkvoeding op dit moment nog even de belangrijkste voeding vind. En het is ook meteen de reden dat we haar rond tien uur ’s avonds nog wakker maken voor een fles. Want als we dat niet doen, krijgt ze gewoon echt heel weinig binnen en bovendien komt ze dan middenin de nacht alsnog voor een slokje. Het past allemaal misschien niet helemaal bij de richtlijnen en regeltjes voor kinderen die haar leeftijd hebben, maar het past wél bij haar. En dat lijkt me gewoon veel belangrijker. In het kort ziet haar schema er – gemiddeld genomen – zo uit:

07.30 uur – wakker worden en eerste fles van 150. Die drinkt ze vaak wel bijna helemaal leeg.
09.30 uur – terug naar bed voor haar ochtendslaapje
11.00 uur – een fruithapje. Vaak zijn het maar een paar lepeltjes, maar soms eet ze ook ineens het hele potje leeg. Vaker niet dan wel.
13.00 – We geven haar een boterhammetje met boter en daarna een kleine fles. Die drinkt ze eigenlijk amper leeg. Daarna gaat ze slapen. De boterham eet ze meestal ook niet helemaal op.
15.30 uur – Ze wordt weer wakker en krijgt een flesje van 150. Deze gaat er meestal goed in maar soms laat ze een bodempje staan.
17.00 uur – Tijd voor groenten. Een paar hapjes en dan vindt ze het meestal wel genoeg.
17.30 uur – Nog even een half uurtje tot een uurtje naar bed.
19.00 uur – Tijd voor de vierde fles van de dag. Die gaat vaak (bij lange na) niet op.
22.00 uur – De laatste (pap)fles van 180 en die drinkt ze soms binnen notime leeg maar soms heeft ze na de helft wel genoeg. 

Zoals je ziet: veel eetmomenten, maar bijna nooit gaat alles op. Tess is gewoon niet zo’n grote eter. Gelukkig groeit ze naar mijn idee meer dan prima, dus uiteindelijk zal het wel loslopen. En als mevrouw tot in den eeuwigheid om tien uur ’s avonds nog een flesje blieft, dan blijven we die tot in den eeuwigheid aan haar geven.

En dat was het weer voor deze ronde. Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Priscilla says:

    Vaak vergeten mensen naar hun kind te kijken dan naar de richtlijnen. Je ziet gelukkig zelf wat Tess/ Ticho nodig heeft en lekker belangrijk wat de rest ervan vind zolang ze goed groeien en verder doen wat ze doen is het het goed toch.
    Wij hebben zelf een zoon die liever zijn fles drinkt en fruit eet dan groente en zijn brood. We bieden het steeds aan en ooit gaat het goed komen. Kan me heel druk erom maken maar wat hij niet wil wil hij niet ( gaat er echt van spugen)
    Zijn tijd komt nog wel

    1. Ja dat ben ik echt helemaal met je eens! Uiteindelijk komt er een dag dat ze ons arm vreten, snoepjes pikken en ’s nachts stiekem staan de frituren in de schuur. En dan denken we terug aan de tijd dat ze enkel nog maar melk wilden en een gepureerd appeltje haha. X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *