Happy Moments

Happy Moments #98

Goedemorgen! Een extra Happy Moments omdat ik tijdens deze vakantie zo veel foto’s maak dat ik dat never nooit kan delen in één HM volgende week maandag. Dus kijk maar mee!

In deze aflevering: de reis richting de bergen, het overnachten en de eerste stapjes in de sneeuw. Met andere woorden, afgelopen vrijdag en zaterdag. We vertrokken zoals ik gisteren al vertelde heel erg vroeg richting ons eerste overnachtingsadresje, de reis verliep voorspoedig en de volgende dag waren we ook in no-time op onze eindbestemming. Daar gingen een aantal fanatiekelingen meteen de berg op (en af ja) en ik bleef met de kids lekker bij het hotel. Het was zalig weer, dus geen klachten van mijn kant. Goed, de foto’s.

We zijn om vier uur ‘s nachts weggereden in de hoop dat de kids nog even lekker zouden slapen in de auto. De jongste telg houdt zich keurig aan het plan, de oudste precies nul procent. Die is hartstikke druk met vrachtwagens tellen. Helemaal niet erg want hij is écht heel lief, dus we (Robert in dit geval) drukken dat gaspedaal tot de bodem in. Na bijna vijfhonderd kilometer houden we pas een eerste stop.

Ik deelde gisteren al hoe onze reis met twee kids is verlopen (HIER kun je dat nog eens lezen) en kreeg – uiteraard – commentaar op het feit dat we Tess vijf uur in de Maxi Cosi hadden laten zitten. Nu weet ik echt wel dat je dat niet zo lang moet doen, maar wij gebruiken de Maxi Cosi sowieso zelden, ze sliep bijna heel de tijd en ik was al lang blij dat we al die tijd gas konden geven zonder dat de kids wakker – en verveeld – waren. Dus bedankt voor alle goedbedoelde commentaren, ik ben het helemaal met jullie eens dat het niet per se mijn meest intelligente en verstandige move geweest is, maar vooralsnog geen Quasimodo van de dochter gemaakt en geen klachten gehad, dus het zal wel loslopen. Nogmaals, we gebruiken dat ding zelden dus zo eens per jaar lijkt het me geen drama.

Oké, dat gezegd hebbende: Tess krijgt tijdens de eerste stop een fles. Die flans ik in elkaar met behulp van een thermoskannetje en een flesje koud water en dat werkt top. Ondertussen laat Robert onze Ticho even uitrazen en krijgen vervolgens beide kids een schone luier. Ikzelf heb een blaas waar drie liter in kan dus ik hoef niet naar de toilet. Dat scheelt weer en dit is uiteindelijk een redelijk vlug stopje. Gauw weer instappen en knallen.

Oh die Ticho, het is zo’n heerlijk kind. Zit ‘ie niet in ‘t echie vrachtwagens te spotten, is ‘ie wel druk met zijn voertuigenboek. Tess is ondertussen weer in slaap gevallen.

Inschattingsgame gone wrong. Tess krijg iets eerder honger dan ik verwacht had en precies op dat moment staan we muur- maar dan ook muurvast in de file. Gelukkig heb ik alles om een warme fles te maken bij de hand dus dat lossen we gewoon op deze manier op. Flexibiliteit, letterlijk en figuurlijk.

Aangekomen in het overnachtingshotel. Deze lieverd is helemaal doodversleten want immers al vanaf 3.45 wakker. We ploffen even samen op bed voor een powernap, gaan vervolgens met heel de groep lekker uit eten en liggen om 20.00 uur onder de wol. Even bijslapen!

De volgende ochtend starten we op ‘t gemakje op. Eerst douchen en aankleden, dan ontbijten en tegen half negen zetten we koers richting Oostenrijk.

De laatste tussenstop: het dorpje aan de voet van de berg. Ticho wil graag de kinderwagen duwen.

We moeten op jacht naar een zonnebril voor meneer en hij wijst zelf deze blauwe aan, die vervolgens niet meer af mag. Ik keur ‘m goed.

ZIJN WE! Een jaar naar uitgekeken wel. Vorig jaar heb ik niet op mijn board gestaan, want toen was ik ruim 20 weken zwanger, dus man, ik heb er een partij zin in dat wil je niet weten.

Deze is vooralsnog een stukkie minder enthousiast. Best wel vermoeiend, twee dagen autorijden. We komen even bij met een filmpje van Brandweerman Sam.

Ennnnn je weet dat het écht begonnen is als je hamburgers met patat krijgt als lunch.

De man gaat een rondje op de latten, ik blijf bij de kids. Sneeuwballen maken met Ticho, die verbazingwekkend blij wordt van sneeuw. Een paar weken geleden was het enige wat hij bij sneeuwval kon uitbrengen ‘bah’ dus dit is flinke progressie.

Allerliefste. Sneeuwballen knijpen en vervolgens naar mama gooien.

Focus!

Lijkt net of deze roze bifiworst op zwemles gaat met haar badmuts en duikbril. Alles tegen de zon he mensen.

Uitzichtje wel hoor.

Papa is terug! Die geeft Tess wat te drinken…

Deze jongen, ik ben zo trots. Hij heeft het de afgelopen dagen echt heel erg goed gedaan. En nee, niet heel de tijd voorbeeldig want ook echt wel gepiept omdat hij bewegingsvrijheid wilde, maar al met al echt geen klagen.

Zo, einde sneeuwpret. Tijd om alles fatsoenlijk uit te pakken en op te ruimen, daarna een half uur onder de douche te gaan staan, vervolgens lekker te gaan eten en tot slot heuuul bijtijds ons bedje in.

En dat was het voor vandaag. Niet zoveel foto’s als een normale Happy Moments, maar hopelijk vond je de eerste sneakpeak in onze fijne week wél leuk. Ik kan er in principe morgen en overmorgen nog wel twee doen – eentje van bijvoorbeeld zondag en maandag en eentje van dinsdag en woensdag – maar ik weet niet of jullie dat leuk vinden? Let me know.

Voor nu in ieder geval weer bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

5 Comments

  1. Altijd leuk om te lezen! 😊
    Maar wat vind ik het toch onbegrijpelijk dat er mensen zijn die altijd commentaar hebben op dingen ..

  2. Extra blogs mogen altijd! 🙂

  3. Heerlijk om te lezen en te zien, dat jullie er zo van genieten.

  4. Priscilla De Bruin says:

    “roze bifiworst” 😂

    1. Jaa maar echt, die meid zat lekker strak in dat roze jasje en met dat brilletje zo strak op dr neus leek ze vijf kilo dikker haha. X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *