Happy Moments

Happy Moments #94

Goedemorgen! Het is weer maandag en zoals je van me gewend bent, heb ik vakkundig onze afgelopen week vastgelegd. Dat betekent heel veel foto’s dus ik zou zeggen: pak ’n kop thee en lees mee!

Het was een week die vrij vol zat. Ik had het heel druk op mijn werk omdat ik middenin een heleboel deadlines zit – het fijne van magazines maken is wel dat dat betekent dat het volgende week een op-adem-komen week is – en de kinderen slurpten ongeveer al mijn energie op omdat ze last hadden van weet ik veel wat. Gelukkig stonden daar allemaal leuke dingen tegenover. Zo kregen we vrijdag een Opel Crossland X te leen om eens flink te testen voor de verkiezing van Gezinsauto van het Jaar (die plaatsvindt op de Negenmaandenbeurs) en daarmee reden we naar de kinderboerderij, naar het vliegveld om vliegtuigen te spotten (nee, niet voor een vakantie, I wish) en ik maakte nog een paar extra rondjes. De foto’s, gaan we!

We beginnen de week met de zoektocht naar de pot goud. Kon ‘m niet vinden, dus dan toch maar gewoon aan het werk.

Keukenprinses deel driehonderdveertig.

Na het eten nog even een tekening maken voor oma. Die tekening breng ik langs als de kids op bed liggen en ik doe er meteen een bakkie koffie bij.

Dinsdag is heel erg druk. Het is sowieso vrij hectisch op mijn werk, dus hoe fijn dat dit de situatie is als ik thuis kom. Kan bijna direct aanschuiven.

Met z’n viertjes Duplo bouwen. Blijft een hit hoor. Kan echt iedereen met kinderen een grote doos Duplo aanbevelen!

Einstein wil tegenwoordig zelf een boekje lezen. Ik versta er geen fluit van, maar zo grappig om hem in zijn eigen taaltje te horen vertellen wat hij op de plaatjes ziet. Af en toe herken ik een woordje, zoals sneeuw, vogel, zon en Kikker.

Woensdag is mijn vrije dag. Die beginnen we heerlijk rustig. Ticho kruipt lekker bij me op de bank, we lezen in zijn voertuigenboekje en kijken Brandweerman Sam.

Issie dan, onze nieuwe kast. Zo blij mee! Moet ‘m nog even stylen wel, maar dat wordt het volgende project.

Peuterdrama want mag geen dropje.

Tess is ook wakker en ligt lekker op de grond te spelen.

‘Mama, Ticho en Tessie in de box?’ Tuurlijk vriend. Helemaal hartstikke gezellig. Kijk hoe verliefd ons meisje naar haar grote broer kijkt!

Tijd voor een rondje winkels.

Ik blijf sterk en neem geen koekjes mee, maar ze riepen allemaal mijn naam hoor.

De brandweerauto moest en zou ook mee. En ja, dan ga je in de supermarkt gewoon op de grond even spelen.

Heeft er eentje weinig haast hoor. Vind ik heel schattig, zoals hij over het winkelcentrum loopt, maar man wat een geduld moet je dan hebben.

Als de kids op bed liggen, ruim ik de oude kast uit en de nieuwe kast deels in. Dit boek vulde mijn moeder voor mij in en dat is zooooo waardevol.

En ik kom deze tegen. Die kreeg ik van vriendinnetje Melanie, vlak nadat ze naar Qatar verhuisde (werd ‘ie bezorgd). Zo leuk, vol foto’s van ons. Toen we baby’s waren, peuters, kleuters, toen we op de basisschool zaten, naar de middelbare school gingen, van onze stedentripjes samen, onze bruiloften en nog veel meer. Mel, tijd om terug te komen naar Nederland hoor, we moeten nieuwe foto’s maken <3

Deze zit niet op slapen dus is gauw weer wakker.

Ze zit ook niet op kroelen. Zo’n verschil met toen Ticho klein was. Die bleef wel gewoon lekker liggen.

Sjaakie is ook weer van de partij. Uiteraard wilde hij zijn pyjama (‘jama’) aan houden.

Lievelingsduo.

In de avond komt mijn zusje eten. Pannenkoeken op het menu.

Robert is net zo dol op slechte tv-programma’s als ik, dus als ik thuis kom na een theetje bij een vriendin dan kijkt hij Temptation Island USA.

Donderdag at the office: in de ochtend heb ik een eeuwendurende redactievergadering…

En daarna ga ik naar de stad om mijn ogen nogmaals te meten en m’n nieuwe bril te halen.

Tussen de meting en het maken van de bril zit een uurtje dus ik doe een rondje winkels. Kom eigenlijk zelden in het centrum van Utrecht, wat best zonde is. Het is echt een leuke stad!

Binnen gluren bij de Tumble. Och, ik vind alles leuk maar hou me in.

Meteen mijn avondeten halen.

En een cappuccino bij Bagels&Beans. Om 16.00 uur is mijn bril klaar en daarna rijd ik volle vaart naar huis.

Poke Bowl for dinner. Echt mijn lievelings.

Slaap lekker Tessie!

En slaap lekker Tich!

Vrijdagochtend ben ik vroeg uit de veren. Tess was rond half zeven uitgeslapen. Eerst koffie dus.

Grote broer is ook wakker. Soort van.

Dit is ‘m geworden trouwens. Even wennen, maar heel blij mee. Ik had al een paar jaar dezelfde bril maar die vond ik niet zo leuk meer én was qua sterkte niet meer goed. Nu deze dus.

Terwijl mijn zusje oppast, wandel ik naar de Opel Centrale. We mogen in het weekend een Opel Crossland X testen in samenwerking met Opel en de Negenmaandenbeurs.

Prima wagen. Ben nog even aan het nadenken over welke bank ik ga overvallen, maar denk dat ik ‘m aan Robert vraag voor Valentijn.

Ik wil ‘m. Nu al.

Mevrouw Fluishaar is wakker uit haar ochtendslaapje.

En als Tess een potje krijgt, dan wil Ticho dat ook.

Spelen op de grond. Tess tijgert nog niet, maar verplaatst zich al rollend door het huis.

We krijgen lieve Caitlin op visite.

Die huur ik voortaan in om mijn zoon te voeren. Ik snap overigens best dat hij dat gore magnetron-prakkie uit een plastic bakje weigert hoor, ziet er echt mega triest uit. Zal het volgende keer gewoon op een bordje doen.

Na het eten gaan de draken naar bed en eten Cait en ik gezellig een broodje.

Rond drie uur hoor ik gestommel. Is Ticho vast begonnen met het pakken van zijn koffer. Hij gaat op zichzelf.

Of ik een staartje heb gemaakt in die zes sprietjes van mijn dochter? Misschien.

Zo leuk dat ze steeds meer samen spelen.

Ticho heeft een woedeuitbarsting omdat hij geen televisie mag kijken. Hij gooit eerst de afstandsbediening op de grond en als ik hem waarschuw, raapt hij ‘m op om ‘m vervolgens tegen mijn hoofd aan te smijten. Dat doen we dus niet. Ik heb hem eigenlijk nog nooit straf gegeven omdat ik daar niet zo in geloof, maar aangezien er best een kop op ‘t kind zit, besluit ik het gewoon eens te proberen. Misschien heeft het wél effect en is dit een manier om hem onder controle te houden en grenzen beter aan te geven. Misschien ook niet. Dat laatste, zoals je ziet. Hij vindt het heel grappig op de trap en als ik hem weer naar binnen haal, loopt hij linea recta naar de afstandsbediening, gooit ‘m door de woonkamer en zegt: ‘Ticho weer op de trap?’. Zucht.

Als Robert uit zijn werk komt dan eten we wat, spelen nog wat en daarna is het bedtijd.

Ook voor mij. Het was zo’n drukke week en ik ben helemaal kapot. Ik lig er om 19.30 in, geef om 21.00 nog een fles aan Tess en ga daarna slapen.

Rumoerig nachtje gehad maar dat mag de pret niet drukken. We gaan een uitje maken met onze geleende auto voor ‘t weekend.

We rijden naar Brasserie Waalhaven in Rotterdam. Daar kun je vliegtuigen spotten.

En er zit een leuke speeltuin letterlijk naast de start- en landingsbaan. Jammer van het weer wel.

Appelsappie voor de zoon. Als deze op is, wil hij er nog één. Not gonna happen. De meneer van de brasserie snapt mijn struggle en komt vervolgens met een flesje appelsap gevuld met gewoon water. De held. Ticho trapt er uiteraard in.

Die handjes. Zo lief!

Het is bij ons echt jongens tegen de meisjes.

Hongerige mannen, ze eten samen een tosti.

‘Onder de zes geen mes’ ging vandaag niet helemaal op zeg maar.

Er landen een aantal vliegtuigen en dat vindt Ticho leuk hoor.

Deze brasserie is zeker een aanrader. Makkelijk (en gratis) parkeren, prima service, alle ruimte en echt naast de start- en landingsbaan. Wel van tevoren even op de site van Rotterdam The Hague Airport checken of er überhaupt wel vliegtuigen landen of opstijgen. Op zaterdagochtend zijn het er niet veel kan ik je vast verklappen.

Als we weer thuis zijn gaan de T’s naar bed, de man naar de korfbal en ik kruip in de kachel. Heb ‘t echt zo koud.

Tja, het went: ze is wakker.

En terwijl grote broer Ticho nog wel ligt te slapen, gaan Tess en ik een potje korfbal kijken.

Uiteindelijk belanden we nog in de kantine, eten we heerlijk ongezond (maar who cares op zaterdag?) patat, ga ik een theetje doen bij vriendin Es…

… en tegen tienen stap ik weer thuis binnen, waar de man op de bank ligt en de kids slapen.

Na wederom een rumoerig nachtje is in principe iedereen in huis doodmoe, behalve de veroorzaker van de ellende. Die blijft maar lachen, hoe weinig ze ook slaapt.

Omdat we nog steeds de Opel Crossland X tot onze beschikking hebben en omdat ik vind dat we daar dus wel even mee moeten rijden, gaan we naar een kinderboerderij in een dorp verderop. Daar komen we nooit, dus is weer eens iets nieuws.

Leukste: bij de ingang kun je voor vijftig cent een bakje met voer halen. Vind Ticho wel wat.

Die duikt heel stoer tussen de geiten, met z’n bakje. Maar zodra hij in de gaten heeft dat hij min of meer wordt aangevallen door die hongerige beesten, is ‘ie gauw weer vertrokken hoor. De waaghals.

Van achter een hekje voeren is fijner. Kan ‘ie meteen een beetje stoer doen door het eten onder de geit z’n neus te houden maar net ver genoeg zodat het beest er niet bij kan.

Papa grijpt in. Hup, weg met dat bakkie, dan kunnen we doorlopen.

Ik heb Tess ondertussen trouwens bijna in dat vogelhok gezet. Leuke afleiding.

Door naar de slang, de konijnen, de ezel, de kippen, de pauw en de cavia’s.

Afsluiten op de wipwap en dan met gierende banden naar huis. Ticho vond het leuk, ik ook wel, de man iets minder – geloof ik – en de baby was not amused. Toch dat gebrek aan slaap he?!

Terwijl Ticho lekker aan zijn pannenkoek zit, begint Tess vast aan haar trui. Je kan maar honger hebben.

Uitgeteld van een ochtendje in de heerlijke frisse buitenlucht vallen de twee jokers als een blok in slaap. Ik doe mijn zondagse rondje supermarkt.

En ga daarna nog even op pad met deze vriend. We hebben ‘m uitgebreid getest en mijn oordeel komt ergens volgende week op de website van de Negenmaandenbeurs, waar jullie kunnen stemmen voor gezinsauto van het jaar.

Het is een wonder: het slaapt (langer dan een uur).

Lievelingsmensen op de bank. We kijken nog een klein beetje voetbal…

… ik vul mijn maag en daarna gaan we even langs mijn moeder.

Aldaar besluiten we dat we geen zin hebben in soep met broodjes maar in een broodje carpaccio. Mijn zusje belt haar werk en we mogen daar twee broodjes afhalen. Hoe lief is dat? En lekker ook. Deze hut mensen, echt de beste carpaccio van Zuid-Holland. En ja, ik heb gewoon keurig mijn eigen broodjes betaald en ja, ik zou het ook zeggen als m’n zusje er niet zou werken.

To. Die. For.

Peutervoetjes onder de douche. Na dit ritueel leggen we beide smurfen op bed en ploffen we zelf met koffie op de bank.

Ik knal deze Happy Moments in elkaar en vul vast een groot deel van mijn planner voor komende week in. Kan maar vast gebeurd zijn en ik vind het heel prettig om te weten wat me allemaal te wachten staat. Dat is in dit geval een maandag op kantoor in Utrecht, een dinsdag op training in Amsterdam, een vrije woensdag met de kids, een donderdag op kantoor in Utrecht – met heel veel laatste deadlines – en dan een weekend met een vol maar leuk programma. Dat gaan jullie uiteraard volgende week weer zien.

Tot slot nog even een schema voor komende week zodat jullie weten wat je hier kunt verwachten:
Dinsdag 06.00 uur: Situaties waarin mijn moederhart breekt
Woensdag 06.00 uur: Mijn grootste angsten
Donderdag 06.00 uur: Het afschuwelijke post-pregnancy kapsel
Vrijdag 06.00 uur: Tips om te besparen.

Genoeg te lezen dus kom gerust weer eens terug.

Voor nu weer heel erg bedankt en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *