Momlife, Persoonlijk

Spijt van de namen van de kinderen

Onlangs las ik een artikeltje op één of andere babysite waarin stond dat één op de vier moeders spijt heeft van de naam die ze aan hun kind hebben gegeven. Ik behoor een klein beetje tot die categorie.

Een naam voor je kind uitkiezen is iets wat je in principe met militaire precisie doet. Het is namelijk een vrij belangrijk gegeven van je kind. Iets waar hij of zij de rest van zijn of haar leven aan vast zit. En dus is het muy importante dat je een naam kiest waar je kind je ook dankbaar voor gaat zijn en waar hij of zij zich niet voor hoeft te schamen. Dus dikke kans dat je niet over één nacht ijs bent gegaan. Dat je weet ik het hoeveel lijstjes hebt afgespeurd. Dat je hebt gecheckt hoe populair de naam is. Wat de betekenis is en ga zo maar door.

Als ik ooit een kind krijg dan noem ik die…
Al eerder schreef ik hier op de site over de keuze voor de namen van onze kinderen (HIER). In het kort: de roepnamen van Ticho en Tess zijn gewoon namen die we allebei heel leuk vonden en hun tweede en derde naam zijn vernoemingen. Over de roepnamen hebben we niet idioot lang nagedacht. Ik vond zowel Ticho als Tess al jarenlang een leuke naam en ik heb altijd geroepen dat ik mijn kinderen zo zou noemen (wat niet helemáál waar is want ik had als meisjesnaam eigenlijk Yara als favoriet, maar dat wilde de man echt niet). En juist omdat ik al heel lang een voorkeur had voor de namen van mijn kinderen, was ik er al zó aan gewend dat ik helemaal niet zo heel erg stilgestaan heb bij eventuele problemen. Een beginnersfoutje.

Populaire namen
Laat ik vooropstellen dat het me echt werkelijk geen ene fluit kan schelen of mijn kinderen wel of geen populaire naam hebben, anders had ik mijn dochter niet Tess (nummer 4) Emma (nummer 2) Lieke (nummer 15) genoemd en mijn zoon Ticho (nummer 2248 in 2016). Echt, ik heb liever dat ze met drie Tess’en in de klas zit dan dat ze iedere keer moeten spellen hoe je Ticho schrijft. En zie hier: hetgeen waar ik achteraf gezien misschien íets beter over na had moeten denken. Want Ticho ‘met tee ie cee haa oo’ is niet helemaal de gangbare spelling zeg maar. Wist ik veel. Ik wilde eigenlijk vooral geen ‘y’ of ‘g’ omdat ik dat van die ‘harde’ letters vind. Dus was dit de oplossing.

Met ie cee haa
En nu moet ik dus iedere keer als iemand naar zijn naam vraagt zeggen dat het lieve peutertje Ticho heet. Met ie cee haa. En dat is gewoon niet zo handig. Stiekem had ik dat misschien wel anders gewild. Niet de naam Ticho an sich, want die vind ik echt nog steeds de allerleukste, maar wel de manier van schrijven. Al denk ik dat het ook wel weer zo’n typische naam is waarvan mensen op voorhand toch wel vragen hoe je het schrijft, juist omdat er zoveel opties zijn (Tycho, Tygo, Tigo, Ticho). En als mensen dus niet naar de schrijfwijze vragen, dan schrijven ze het in negen van de tien gevallen verkeerd (favoriet is ‘Tycho’).

Helemaal hetzelfde
Aan de naam van onze dochter, Tess, heb ik tot nu toe één nadeeltje kunnen ontdekken wat wat mij betreft echt enorm te verwaarlozen is: het is een hele populaire naam. Nu is dat niet zo’n probleem, maar haar achternaam, de Jong, is er ook eentje uit de categorie ‘zo heet heel Zuid-Holland’. Die combinatie maakt dus dat er volgens mij aardig wat meisjes rondlopen die ‘Tess de Jong’ heten. Maar zoals ik zei: enorm te verwaarlozen. En ook wel grappig.

Het is geen Ticho
Je leest ook weleens dat ouders vinden dat de naam eigenlijk helemaal niet bij hun kind past. Dat het niet meer klopt zodra de baby geboren is. Sommige ouders wachten zelfs met het maken van een definitieve keuze totdat de baby daadwerkelijk geboren is. Dat laatste zou ik nooit durven – ik wil dan toch wel een keer een knoop doorhakken – maar het is misschien wel verstandig. Want hoewel ik de naam Ticho dus echt nog steeds heel tof vind, vond ik óók dat het in het eerste jaar niet zo heel goed paste bij het jongetje dat wij met die naam hadden opgezadeld. Ticho is stoer, krachtig, ondeugend ook. Onze Ticho was vooral een hele lieve, chille, ietwat luie baby. Geen échte Ticho. Maar goed, hij heeft het inmiddels ruimschoots gecompenseerd dus dat probleem is in principe van de baan.

“Ik heet Julia”
Al met al ben ik nog steeds heel blij met de namen die we aan onze kids gegeven hebben. Ik vind ze allebei stoer, krachtig en toekomstbestendig. Of ze er zelf blij mee zijn weet ik natuurlijk nog niet, maar eerlijk: is er iemand in de zaal die al heel zijn leven blij is met zijn of haar eigen naam? Nee toch? Iedereen verzon vroeger toch andere namen? Dat je tegen vreemden zei: “Nee hoor, ik heet Julia.” Ik ben heel benieuwd of T&T dat ook gaan doen. En nog meer benieuwd naar welke naam ze zichzelf in dat geval zullen aanmeten.

Ben jij nog steeds blij met de naam of namen van kind(eren)? Of had je achteraf gezien andere keuzes willen maken?

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

11 Comments

  1. Mijn dochter heet Julia.
    Ik had altijd verwacht dat ik voor een iets aparte naam zou gaan maar omdat ik zelf een “lastige” naam heb , wilde ik wel dat het voor mijn kinderen niet zo zou zijn dat ze altijd hun naam 300 keer zou moeten zeggen en dat het nog een raadsel is voor de meeste 😅 Julia heb ik altijd mooi gevonden ondanks dat het vrij populair is. Tijdens de zwangerschap maakte ik lijstjes van namen en dit was de eerste en enigste naam die mijn vriend hardop voorlas van het lijstje. Uiteindelijk hadden we er 2, Julia en een wat apartere naam die je niet vaak hoort maar ben nog steeds blij dat we voor deze gegaan zijn, het past bij haar en bij ons, ze heeft 3 namen die mooi bij elkaar passen zo met ook een mooie betekenis.
    Het klopt gewoon en al zit ze over een paar jaar met 5 Julia’s in de klas.. so be it 😅

  2. Wat ook niet handig is dat je beiden kinderen dezelfde voorletter hebben. Dat is later als met de post irritant voor wie is het nu? Ik had dat altijd met mijn broer. Gelukkig gaat nu een hoop digitaal!

  3. Wij hebben 1 zoontje en die heet Luca (Loeka), op z’n Italiaans zeg maar.
    En ie-de-reen zegt altijd Luca met een “u” ipv “oe” wat ik heel goed snap, want de meesten ouders geven ook daadwerkelijk die naam, maar wij dus niet en moeten het altijd corrigeren ;-). En ik was eigenlijk geen fan van de letters als “y”, “x” en de “c”, maar toch gekozen voor die laatste en daar heb ik heel soms spijt van. Het enige wat ik hoop is dat hij later ook de mensen corrigeert en zegt dat ie “Loeca” heet :-D! En van die letters waar ik geen fan van was ben ik ook op teruggekomen. Vind nu toch wat namen leuk met die letters hahahah!

  4. Ik ben nog steeds blij met de namen Liam en Jace. Bij Liam noemen ze het vaak op de nederlandse manier, maar we hebben voor de engelse variant gekozen, dus de a spreek je uit als de e. Komt een dag dat hij ze zelf zal verbeteren 😉

  5. Onze oudste heet Liam (uitspraak op z’n Hollands). Die naam had ik al heel lang op het lijstje…. nog voordat hij populair werd. Maar hier bij ons hoor ik hem bijna nooit.
    En de naam Julia voor een meisje vind ik ook nog steeds heel mooi….. ondanks de popularire naam.
    Maar we hebben geen meisjes;), we hebben twee boys. Onze jongste heet Cas.
    Wat jij hebt met Ticho spellen, dat hebben wij met onze achternaam;)

  6. Tamara Embregts says:

    Mijn kinderen heten fynn =een Finse naam) Kjell = noorse naam) en phoebe( van friends) en zo spreek je haar naam ook uit.
    Het zijn geen Hollandse namen en dat wilde wij ook absoluut niet. En wij vonden en vinden deze namen nog steeds erg mooi en stoer en Phoebe der naam lief.
    En daarbij kjell hoor je niet vaak. Fynn wel maar die wordt dan weer met een i geschreven ipv een y, maar je spreekt het wel me een i uit. Lekker verwarrend 🤣

  7. Mia Benthem says:

    Wij hebben Niels, Kyra en Max. Nog steeds blij mee, al zijn de
    Laatste 2 ook erg populair als hondenaam 🙈.
    Zwanger van nr 2 meldde Niels aan iedereen dat hij een zusje kreeg en dat die Kyra zou heten. Wij wisten niet wat het zou worden, de naam had hij gehoord en vond hij leuk blijkbaar (was bijna 5 toen).
    We hebben nog geprobeerd te zeggen dat kindjes met naambandje geboren zouden worden, maar daar trapte hij niet in…, gelukkig vonden en vinden wij het ook een mooie naam.
    Wat ik anders zou doen? Ik had het achteraf leuk gevonden als ze alle 3 een ie-klank hadden gehad 😊. Ticho had dus prima gepast. Maar ach, ze zijn wel tevreden met hun naam, scheelt ook weer!

  8. Wij hebben een Ruben en een Jochem. De namen passen bij de mannetjes en je hoort ze (tenminste bij ons in de buurt) noet of nauwelijks.

  9. Voor een jongen vond ik Len al jaren mooi, mijn man moest er erg aan wennen. Ik zag dan een actief stoer mannetje buiten rondrennen op ons erf in mijn gedachten. Nu rent er echt een stoere Len rond en sinds 6 weken is broertje Siem erbij. Weer kort, hollands en stoer en je hoort ze niet heel vaak. Maar man wat vond ik jongensnamen moeilijk! En nog steeds vragen mensen “is Len met 1 n of 2😳

  10. Je kan over zoveel nadenken. Ook of het rijmt op iets of niet. Maar uiteindelijk gewoon doen wat je mooi vindt. Riv is ook wel een apartere naam waar ik zelf ook even aan moest wennen maar het past wel écht bij hem! En ook die moeten we altijd spellen. En Vieve is wat “normaler” maar past ook echt bij haar en we vonden het heel leuk om de V uit Riv terug te laten komen in de naam van zijn zusje. Want je kunt Riv ook schrijven als Rif of Riff, maar juist die V vonden wij tof. Of tov 😂

  11. Hier ook een Tygo! Ik vond juist de y erin mooi 🙂 een leuke, stoere, niet veel voorkomende naam bij ons in de omgeving.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *