Happy Moments

Happy Moments #93

Goedemorgen! Leuk dat je er weer bent op deze maandagmorgen. In grote getalen, want echt, deze updates zijn veruit het meest populaire onderdeel van de site. Ik heb weer heel erg mijn best gedaan op een leuk overzicht. Kijk je mee?

Het was genieten hoor, de laatste zeven dagen. Want hoewel we nog steeds behoorlijk beperkt sliepen, hadden we genoeg energie voor leuke dingen. Op mijn werk, maar ook thuis. Lekker spelen in de sneeuw maar ook heerlijk warm bij de kachel chillen, heel productief zijn, lunchen met vriendinnen, een bril zoeken en meer van dat. Van die weken zonder hele noemenswaardige hoogtepunten maar tegelijkertijd van die weken die je eigenlijk zomaar zou vergeten en waarvan ik dan altijd zo blij ben dat ik ze vastleg. Om ze voor altijd te bewaren. Goed, de foto’s, gaan we.

De bloedmaan mensen, mocht je ‘m nog niet gezien hebben. Het internet werd overspoeld met prachtige foto’s en dit was mijn beste shot. De meid kan fotograferen he?

Terwijl ik op mijn werk zit, krijg ik dit plaatje doorgestuurd. Ticho die zijn koffertje heeft gepakt. Hij is vandaag bij zijn tante en we grappen meteen dat hij daar graag een maandje wil logeren. De nachtbraker.

Het is je keukenprinses.

Love luierkontjes en met deze roezeltjes op haar billen is het nóg schattiger. Broekje (en trui) van de Zeeman!

Omdat Ticho heel de nacht goed heeft geslapen in het grote bed, krijgt hij een cadeautje. Die hadden we namelijk nog in de kelder liggen van Sinterklaas, toen hij na het eerste pakje niets meer wilde uitpakken omdat hij dacht dat hij het eerste cadeau dan weer moest inleveren. Hij krijgt een doos met stiften, krijtjes, potloden en verf. Meteen even kleuren met mini Picasso.

En als wij ’s avonds redelijk vermoeid naar bed gaan, kijk ik nog even bij deze kruimel. Die ligt in dromenland met zijn beer Flip onder de arm. Hopelijk verroert hij zich de rest van de nacht niet meer.

Goedemorgen deze dinsdagmorgen. Tessie is klaar om bij opa en oma afgeleverd te worden om de boel daar een dag op stelten te zetten terwijl papa en mama gaan werken.

Voor een artikel dat ik schrijf over ziekmelden op je werk struin ik wat fora af om een beetje een beeld te krijgen van vragen die mensen omtrent dit onderwerp hebben. Ik beland op het forum van VIVA (geloof ik) en dit staat in de sidebar. Ik ben nog steeds op zoek naar de link tussen ziekmelden op je werk en seks. Uiteraard klik ik niet door – stel je voor dat ze bij ICT even checken wat ik allemaal op mijn PC doe – maar ben wel heel nieuwsgierig, dat begrijp je.

Na wat afspraken en een groot deel van mijn werk afgerond te hebben, rijd ik naar huis. Het sneeuwt inmiddels behoorlijk en Utrecht-Papendrecht is zonder sneeuw en file al ellende dus dat wil ik graag een beetje voor zijn. Het verloopt allemaal redelijk voorspoedig en achteraf gezien heb ik een goede keuze gemaakt door rond drie uur te vertrekken, want een paar uur later is het chaos op de weg.

Even gauw een rondje supermarkt!

En een rondje Kruidvat. Aanbieding dus inslaan. Kunnen we weer vooruit. Wij gebruiken sinds een tijdje luiers van Kruidvat en dat bevalt prima. De kids lekken zelden door en mijn portemonnee gaat er ook lekker op.

Ik wandel richting mijn schoonouders, waar we heerlijk kunnen aanschuiven voor het eten.

Ennnnn op naar huis. Sjaakie wil natuurlijk zelf lopen dus het duurt een eeuwigheid, maar dat geeft niets. Geen haast en verder geen spannend avondprogramma.

Slechte slaap still going strong.

Het uitzicht op woensdagochtend. Ik had op Insta al twaalfmiljard sneeuwfoto’s gezien dus moet natuurlijk zelf ook naar buiten met de zoon.

Nee nee, ik martel hem niet. Hij wilde zelf absoluut geen laarzen aan en krijgt al een woedeaanval als hij handschoenen aan ziet komen.

Heerlijk joch.

Het is heerlijk buiten. Ik vind sneeuw dus echt wel leuk en kan niet wachten tot we over een paar weken op wintersport gaan.

Sneeuwpop ziet eruit alsof ‘ie blootgesteld is aan radioactieve straling, zo misvormd, maar Ticho is tevree dus dan ben ik dat ook.

Opwarmen en de maag vullen.

Sjaan is ondertussen wakker en krijgt een lekker fruithapje. Gaat er prima in, al is het meisje gewoon écht geen grote eter en blijft er altijd wel wat over.

Ik stap uit mijn comfortzone en besluit voor het eerst in mijn eentje met deze twee draken buiten de deur te lunchen. Vind ik spannend – want stel ze breken heel de hut af?! – maar het gaat gelukkig prima en het is zo leuk om te doen.

Broodkorstje voor Tess.

Tosti voor Tich.

En als we ook het rondje supermarkt gedaan hebben dan wandel ik tevreden terug naar huis.

Als de kids slapen, besluit ik even aandacht te willen schenken aan dit. Een knoopcelbatterij. Zo eentje die kinderen weleens inslikken en wat zeer zeer ZEER gevaarlijk is. Zo’n situatie waarvan je denkt “dat gebeurt mij niet, wij hebben geen spullen met knoopcelbatterijen en die dingen slingeren al helemaal niet los door het huis.” Dacht ik ook. Maar er was tóch iets waar dit ding in zat en op miraculeuze wijze is het op de vloer terechtgekomen. Gelukkig stopte Ticho het niet in zijn mond maar kwam hij het naar mij brengen, maar ik ben wel weer scherp hoor mensen. Ongelukjes en kleine hoekjes, echt.

Goed, einde proza. Tess is na een uurtje weer wakker. Meissie is niet zo dol op slapen.

Ik vind haar echt zo knap. Zelfs met die schattige flapoortjes van dr.

Halverwege de middag hoor ik: “MAAMAAA TICHO WAKKERRRR TICHOOO POTJEEEE!”. En waar normale kinderen van ruim twee jaar oud dan een potje om op te plassen bedoelen, bedoelt die van mij een potje fruit. Voor baby’s.

Tijdje geleden, maar Ticho wil ineens geen Brandweerman Sam maar Woezel & Pip.

This pretty much sums up our evening. Tess is onrustig en wil niet slapen. Dan maar lekker samen op de bank.

DOEI LIEFSTE! Mama werken, Ticho een dag naar het KDV.

When je in de polder woont. Een kwartier amper gas kunnen geven omdat je achter een tractor zit.

Moet ook gebeuren.

Als ik aan het einde van mijn werkdag thuis kom, dan tref ik dit bosje bloemen aan.

Tja, ik kon me gewoon echt echt ECHT niet voorstellen dat Robert dit voor me had neergezet dus bedankte ik de schoonmoeder (die wel vaker een plantje of dingetje heeft neergezet). Bleek dus wel van de wederhelft te zijn. Oeps!

Het is niet veel, maar ik bestel een beetje sushi.

Het joch ziet ‘stokkies’ en wil dan uiteraard hetzelfde eten als zijn moeder. Jong geleerd is oud gedaan he?!

Gaat toch voor de yoghurt.

We maken nog even een gezellige foto die we naar papa kunnen sturen (die is er niet want die moet werken) en dan…

… met gierende banden naar bed. “Mama Flippie pakken, Ticho boekje lezen.”

Om 21.30 uur is deze joker weer wakker. Ik geef haar nog een laatste fles en dan duiken we allemaal ons bedje weer in.

Het wordt steeds gekker hier in huis.

Ik plaats eerder deze week een Storie op Insta (@anoukzwager) over dat gekke figuur van onze Tess. Ze is lang en dun. En dus zitten broekjes in maat 68 bij de taille goed, maar zijn ze zoals je ziet veel te kort. Maatje 74 is qua lengte prima, maar zit echt als een hobbezak om haar dunne pootjes. The struggle is real.

Heus geen humeurtje.

Hij mag ook NIKS. Wil Sam, mag niet. Wil Bumba, mag niet. Ik vind televisie kijken echt geen enkel probleem, maar na een half uurtje kan hij ook wel weer even wat leuks gaan doen met Duplo.

De postbode komt mijn Z8-bestelling brengen. Heb nog aardig wat gekocht tijdens de Supersale. Helemaal blij mee!

Deze jongen. Peuterpuberteit, alles. Hij wil niet (ik herhaal: NIET) slapen.

En als Ticho eindelijk slaapt, dan wordt Tess wakker. Die vermaakt zich weer met vriendinnetje Nina.

En met wat rondslingerend Duplo.

Weekend! In een ultieme poging om hem wat op te fleuren geef ik hem chips en appelsap. Wie belt de kinderbescherming?

Lieffies. Als ik deze foto zie dan ben ik echt wel heel erg dankbaar en blij, maar om heel eerlijk te zijn was deze vrijdag best wel ruk. Een boze peuter, een niet slapende baby en een vermoeid lijf is geen fijne combinatie.

We lezen Nijn, opse rotjeknors.

In de avond ga ik naar een verjaardag. Rond 22.30 ben ik thuis en ik trek nog net geen sprintje naar mijn bed. Moehoeee!

Zaterdagochtend beginnen we met koffie. Ik kan dus echt mijn dag niet beginnen zonder koffie. Meer mensen last van?

Slavendrijver ben ik.

Terwijl de man toezicht houdt op de twee koters, ga ik even een potje korfbal kijken.

En als de wedstrijd afgelopen is, sjees ik naar huis. Tess een fles geven, spullen pakken en…

… weer terug. Dit keer voor de borrel.

Spannender gaat het met mij niet meer worden.

Na de borrel komen er wat vrienden bij ons eten. Heel gezellig! Om 20.00 uur is het huis leeg en plof ik met dit op de bank. Vind dit zo nu en dan echt heel erg lekker en ik vreet zonder enige moeite heel deze zak leeg.

Nog even bij mijn vriendje kijken voordat we zelf ook gaan slapen. Hij was zo lief deze zaterdag.

Dit is lekker wakker worden hoor. Twee samen-spelende-kinderen en een brandende houtkachel.

Maar schijn bedriegt. Want we ruimen onze kasten op omdat we komende week EINDELIJK onze nieuwe kast krijgen. Wat een troep kan een mens in amper twee jaar tijd verzamelen zeg.

Omdat we zo druk waren met opruimen hebben we hem een beetje aan zijn lot overgelaten. Wat ik hier dus doe is mijn schuldgevoel compenseren door met hem te verven.

Dit is trouwens dat waterverf van SES. Als in: je verft met water. Geef geen troep, iedere debiel kan dit, je kunt de tekeningen eindeloos hergebruiken en het kost geen drol. Je moet ‘m alleen niet bij bol.com bestellen want geen idee waarom maar daar is ‘ie echt mega duur. Gewoon even Googlen op ‘SES kleuren met water’ ofzoiets en je vindt ‘t wel.

Tijd voor mezelf. Ik ga lekker lunchen met vriendinnen.

We zitten bij Guliano in Rotterdam en mocht je daar ooit eens in de buurt zijn dan is dit echt wel een enorme dikke aanrader. Echt zo lekker eten.

Na het lunchen doen we een rondje Ace&Tate. Ik heb een poos geleden mijn ogen laten meten en wat ik al dacht werd bevestigd: daar kan best een brilletje voor gebruikt worden. Ik heb er alleen nog steeds geen eentje gekocht en aangezien ik nu met vriendinnen ben (waarvan er ook eentje een bril nodig heeft) gaan we even passen.

Gesnapt tijdens het maken van een spiegelfoto (voor Robert). Deze bril vind ik wel leuk geloof ik. Eens? Of zeg je: meit, doe niet.

Halverwege de middag ben ik thuis en Ticho begint meteen weer te roepen om een potje. Ik denk maar zo: liever dit dan een zak chips. De grap is alleen dat hij ná het potje nog wat ruimte over heeft voor chips/snoep/koek.

Robert zit in de Kuip en ik kijk vanaf de bank. Leuke wedstrijd!

Dit ben ik ten voeten uit: bij thuiskomst METEEN jurk en panty uit en make-up eraf. Ik vind het echt wel leuk om me een beetje op te doffen, maar nothing beats een blotebillengezicht. En zeker op zondag.

Wachten tot papa thuis komt.

We eten een broodje carpaccio. Nam ik mee uit de stad, bij SolFood vandaan, wat ook écht een aanrader is. Zo lekker!

Bumbalientje.

Zo, doeehoeeeeei lekker slapen stelletje feestneuzen en graag heel de nacht zonder onderbreking ja alsjeblieft dankjewel WELTERUSTEN!

En dat was ‘m weer voor deze week. Zoals ik zei: niet mega spannend maar wel fijn. En zo kijk ik er ook op terug. Het is nu zondagavond, Pa en Moe liggen als twee uitgebluste bejaarden op de bank en we gaan zo lekker naar bed. Kunnen we weer opgeladen aan de nieuwe week beginnen. Hoop ik.

Heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Super leuk die Z8 bestelling! Bestel je dan voor volgende winter? Hoe bereken jij dan de maat?

    1. Jaa klopt! Het is een gokje. Ik heb voor Tess alles in 86 gekocht, wat denk ik wel aardig gaat kloppen omdat ik dat gewoon vergelijk met hoe Ticho er rond die leeftijd bij liep. En voor Ticho heb ik in 104/110 besteld, omdat de andere optie 92/98 is (daarna springt de maat naar 104/110) en dat heeft hij nu. Maar het blijft natuurlijk wel een gok 🙂

  2. Wat een ontzettend gave bril! DOEN! 🙂
    Liefs, Birgit

    1. Ahh lief! Jaaa ik ga van de week nog een keer mijn ogen laten meten en neem dan meteen die bril mee 🙂 Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *