Happy Moments

Happy Moments #92

Goedemorgen! Zitten we gewoon alweer richting het einde van januari. Hoe snel gaat die tijd?! Afgelopen week vloog voorbij en ik legde ‘m weer vakkundig vast. Kunnen we in ieder geval niet vergeten hoe de dagen verliepen. Kijk je mee?

Nou, hoe die dagen verliepen valt lekker samen te vatten met het woord ‘rommelig’. Het was allemaal niet eens heel belachelijk druk, maar de combinatie tussen – nog steeds – waardeloze nachten, afgewisseld met – gelukkig – hele goede nachten, drukte op het werk, eindeloze files en een gezellig weekendprogramma (wel een tikkie in de war geschopt door een zieke peuter), maakt dat we weinig stilgezeten hebben. Niks mis mee, want daar ga ik immers prima op én het zorgt voor genoeg gezellige plaatjes. Al was de rode draad wel weer gewoon ‘slaapgebrek’ dus zo afwisselend is het nou ook weer niet. Maar dat zijn jullie inmiddels wel gewend toch?

Ik begin de nieuwe week met een dag werken in Utrecht. Omdat ik een tikkie aan de late kant ben, is er geen plek meer in de garage. No problemo, want het is heerlijk helder en mooi weer dus ik wandel met liefde van de auto naar de kantoortoren.

We zijn weer thuis. Ik knuffel met de kinderen en kom tot de ontdekking dat ik misschien eventueel wellicht best wel een soort staartje bij Tess kan maken.

Als T&T slapen, ga ik tanken en boodschappen doen. Boodschappenbeleid is nog niet helemaal on point zeg maar.

Dinsdag at the office: filmopnames. Soms is mijn werk best wel leuk en afwisselend ja. Helaas heb ik weinig tijd om me er al teveel mee te bemoeien want de takenlijst is om bang van te worden.

Meanwhile bij zijn opa en oma: lekker kleuren.

Tess is echt onze kleine feestneus. Dat kind lacht al-tijd. Ook zij is vandaag bij haar opa en oma.

Even doorspoelen naar de avond: we poetsen Ticho zijn tandjes met DEZE tandenborstel (momenteel niet leverbaar, maar DEZE is volgens mij hetzelfde). Echt een mega tip, want bij ons werkt het top. Op de bijbehorende app zie je een gebit met beestjes en na twee minuten goed poetsen zijn die beestjes weg. Ticho is nog nooit zo fanatiek in de weer geweest als sinds we deze tandenborstel gebruiken. “Beestjes weg mama.”

Meteen de daad bij het woord voegen en een staartje gemaakt bij Tess. Ze vindt het zelf allemaal prima, maar ik vind het er nog een beetje gek uitzien. Geduld is een schone zaak toch?

Einstein leest zelf wel even het boekje voor.

En jawel, mijn vriend Ludo Sanders in mijn woonkamer. Heerlijk, een avondje niks.

Ik word woensdagochtend een tikkie gedesorienteerd wakker. Huh? Heb ik serieus heel de nacht doorgeslapen? Ademen die kids nog wel dan?

Jawel, alive & kicking. Aan een appeltje en een peertje.

Ik probeer Tess in de kinderstoel te zetten, maar ze kukelt direct om. Die gaat dus gewoon weer in de babystoel. Vind ikzelf ook wel fijn want HALLO ze is ineens al veel te groot.

En als Tess een potje fruit krijgt, wil Ticho dat ineens ook. Rare jongen, maar oké.

“Tessieeeee we gaan naar ooooomaaaa!”

Koters in mijn koekblik gepropt.

En richting mijn moeder en zusje. We drinken koffie en kletsen bij. Leuke besteding van mijn vrije ochtend!

Lege potjes, flesjes, smerige spuugdoekjes, kruimels: omdat ik in de ochtend – met twee kids aan mijn been – eigenlijk geen tijd (oké, en geen zin) heb om op te ruimen, moet ik altijd behoorlijk puinruimen op het moment dat ze beiden in bed liggen.

Wereldwonder hoor mensen. Want ik pak eigenlijk zelden de stofzuiger. Vaker vind ik dat het ook wel lukt met de kruimeldief. En ja, ik draag kerstsokken.

Punten scoren bij de husband.

Laura Selmhorst, wie kent haar niet?

Ik heb het zoooooo vreselijk koud, dat ik besluit om even onder een warme douche te springen. De kids slapen immers net, dus daar heb ik nog wel tijd voor. WRONG. Tess wordt wakker zodra ik mijn grote teen beweeg.

En als ook Ticho wakker is dan gaan we naar de winkels. Nodig: blokjes om de openhaard aan te steken (wij gebruiken DEZE, maar als je er niet meteen zoveel wilt bestellen dan kun je ze ook per 32 bij de Action halen voor 40 cent per pakje), legginkjes maatje 74 voor Tess, snoetenpoetsers en boodschappen voor het avondeten.

Als ik zonder kids zou zijn, dan zou ik over dat rondje winkels twintig minuten doen. In dit geval wordt het een uur een twintig minuten, want Ticho wil graag zelf lopen, stokjes verzamelen, in plassen stampen en van stoeprandjes springen.

Of ik mijn kind met chocola heb omgekocht om op zijn plankje te blijven staan? Misschien.

Als we weer thuis zijn dan blijft deze buiten staan. Op papa wachten. Omdat ik niet weet hoelaat zijn vader thuiskomt + omdat het schermig wordt + omdat er auto’s over de dijk voorbij razen, moet hij van mij mee naar binnen. Dra-ma mensen, drama.

We krijgen mijn opa én schoonmoeder te eten – pannenkoeken, what else? -, drinken daarna koffie, houden het dolle kwartiertje, leggen de kids op bed en daarna ga ik naar vriendin San om onze zomervakantieplannen te bespreken.

Op donderdag wordt er weer gewerkt. Ik zit hoog en droog en zie zo vanuit Amsterdam een soort sneeuwbuitje richting Utrecht komen.

Gelukkig viel de ellende op de weg best wel mee (en dan alsnog zit ik anderhalf uur in de auto hoor), dus ik ben voor zessen thuis. Ticho heeft op het KDV al warm gegeten dus die voer ik een boterham met pindakaas en een boterham met geprakte banaan. Voor de balans.

En zelf eten we weer eens broodjes carpaccio.

Oh jongens, na dat elastiekje heb ik me nu gewaagd aan een speldje. Blijft natuurlijk helemaal niet zitten, maar hoe schattig is dit dan? De rest van de avond gebeurt er weinig. We zijn moe – joh – en tellen de minuten af tot we naar bed kunnen. Een stel granny’s, dat zijn we.

Vrijdagochtend worden we wakker en ziet het er buiten zo uit: fris. Ticho roept vrij enthousiast ‘SNEEEUW’ en ondanks dat dit natuurlijk geen sneeuw is, juich ik met hem mee. We gaan over een paar weken namelijk op wintersport en tot vorige week vond Ticho alles wat sneeuw en nat was vooral ‘bah’, dus ik heb goede hoop dat het toch nog goed gaat komen met onze kleine eskimo.

Ha knappe meid! Net een ventje wel, in dat blauw.

Tess doet een ochtendslaapje en Ticho kijkt even naar Brandweerman Sam…

… omdat ik in alle rust mijn slag wil slaan tijdens de Supersale van Z8. Hoppakeeee.

Ik maak nog even gauw deze foto voor een Insta-post over mijn ZARA-shoplog, die je HIER kunt lezen.

Deze kleine schurk wil ineens alleen nog maar uit potjes eten. ‘Mama Ticho ook potje. Tessie potje Ticho potje.’

We doen een rondje winkels. Tich beheert graag de scanner en weet bovendien feilloos de weg richting het snoep. Gevaarlijke combinatie wel.

Het is prachtig weer dus we wandelen een stukje verder.

Deze kleine meid is goed ingepakt.

Brrr. Ticho wilde graag naar de ‘GOMMOL’ dus ja, dan doen we dat.

Eerst even een paar rondjes draaien…

… en dan: duwen maar. Och man, dit ventje is dol op schommelen. Kan hem rustig twee uur laten zitten zo. Doen we niet want het is bedtijd. Gauw naar huis, lekker eten en huphup naar bed.

Als de kids slapen zet ik mezelf een soort van in de steigers, want ik ga een avondje naar Amsterdam.

Terwijl ik in de auto over de A2 scheur, krijg ik dit plaatje doorgestuurd. Kijk Ticho staan dan, met die rugzak.

Ik begin mijn avondprogramma met een rondvaart door de grachten van onze hoofdstad.

Ziet er allemaal wel geinig uit, maar to be honest zou ik niemand aanraden om in zo’n bootje te gaan zitten. Volgens mij is het veel leuker om dat ‘Light Festival’ lopend te doen ofzo.

Afjn, na een dag achter mijn terrors aanrennen vind ik het ook wel dikke prima om met mijn dikke kont stom voor me uit te staren op een boot.

En daarna gaan we eten. Heerlijke Spaghetti Carbonara. Serieus, ik vind het altijd eng om dit te bestellen omdat het soms zo vreselijk machtig is dat je eigenlijk tegen heug en meug je bordje leeg zit te eten, maar deze was echt top.

Zoals je ziet lag ik er tegen één uur in. Had net zo goed wakker kunnen blijven, want echt, die koters dreven ons ’s nachts tot waanzin.

Kijk je naar dit blije koppie en dan ben je wel weer vergeten dat je ’s nachts eigenlijk van plan was om haar linea recta op Marktplaats te zetten. Gratis af te halen.

Terwijl de boys een rondje winkels maken en Tess lekker ligt te slapen, pak ik vast Ticho zijn koffertje in. Die gaat een nachtje bij lieve San en Jef logeren. Dachten we…

En ik hang wat was op.

Zo, kleine meisje is bijgeslapen, grote meisje heeft haar hoofd dicht geplamuurd. Zo zien we er wel weer uit alsof we zin hebben in de rest van de dag.

When je ruit bevoren is en je een pasje zoekt dat je nooit gebruikt om je ruit mee te krabben: mijn pas van het sportcentrum.

Robert is stoom afblazen bij de korfbal en ik ben thuis met deze twee. Die wederom weigeren te slapen. Tess is gewoon bijdehand, Ticho is heel zielig. Die heeft ineens vet veel last van die hand-voet-mond-situatie waar hij donderdag ineens mee thuiskwam en wil niet slapen, niet eten, niet drinken en eigenlijk ook liever niet bewegen. Hij piept alleen maar ‘auw handje auw voetje’.

Uiteindelijk liggen ze allebei in hun bed en heb ik tijd voor lunch. Zijn we lekker op tijd mee.

Half uurtje later: wakker. Ach, het is ook wel weer gezellig met die twee aapjes om me heen. Daar is het ten slotte weekend voor. Jammer genoeg is Ticho echt niet lekker. Die hangt huilend op mijn schoot. Ik besluit zijn logeerpartijtje te cancelen en mijn eigen afspraak ook af te zeggen. Vind ik enerzijds jammer en anderzijds is er geen vezel in mijn lijf dat twijfelt over ‘what to do’. Mijn kind is ziek en verdrietig, die hoort bij mij in de buurt te zijn. En dat is precies wat we gaan doen.

Dus dit is de rest van de avond mijn uitzicht. Ik kijk wat korfbal, wat Grey’s en lig er tegen half elf in.

Goedemorgen! Dat gaat een stuk beter met deze spikkel.

Dus we kleden ons warm aan en gaan naar buiten.

Het is prachtig weer. Ik klink als een oma, maar echt, het zonnetje, de kou, de strakblauwe lucht: iedereen die binnen is gebleven heeft wel wat gemist.

Het bos in!

De man en de dochter.

Tessie met haar blauwe kijkers. Ze zijn niet meer zo blauw als in het begin en zelf vind ik dat er een vleugje groen in zit. Wat vinden jullie?

Toos Makeuploos. Zo geen zin in. Gelukkig krijg je van de frisse lucht in combinatie met de zon sowieso een gezond rood bolletje, dus who needs blush?!

Kind kan zijn geluk niet op. Er liggen overal stokkies!

Trotse moeder hoor. Middenin de nacht kan ik ‘m wel wat doen, maar zodra ik dat lieve koppie zie en die grappig schaterlach hoor, ben ik al het stomme meteen vergeten. Hij is iedere slapeloze nacht waard.

Lekker ventje.

Deze twee vormen een front tegen mij. Iedereen die ooit beweerde dat jongetjes heel lief zijn voor hun moeder: jullie hebben gelogen. Als deze twee de kans krijgen dan nemen ze me in de zeik.

Doei bos, tot de volgende keer.

Als we thuis zijn dan gaan T&T lekker slapen. Of nou ja, we doen een dappere poging. Ticho begint al gauw te piepen, dus ik kruip even samen met hem in mijn bed.

Weinig succes: meneer wil naar beneden. Robert gaat een stukje met hem fietsen en Tess en ik chillen op de bank en op het kleed. In mijn pyjama. Met chips. En dipsaus. En Grey’s.

Ik had afgelopen vrijdag met een vriendin een gesprekje over de schoenmaat van onze kids. Ticho heeft dus echt hele kleine voetjes. Of zijn er meer twee-jarige jongens die nog prima in maat 22 passen?

Kacheltje heeft goed zijn werk gedaan!

Na het eten, gaan mijn kleine vriendje en vriendinnetje lekker in bad en daarna naar bed. Slaap lekker, lieve Tess. Hoop ik.

En hophup: ik knal deze Happy Moments in elkaar, zodat ik de laptop nog voor het einde van het weekend weer naar de rechtmatige eigenaar kan terugbrengen (dankjewel Es, ook namens iedereen die dit gelezen heeft).

En dat was het! Ik weet niet zo goed wat ik van afgelopen week moet vinden eigenlijk. Eerlijk, het was pittig. Slaapgebrek is gewoon voor niemand leuk. En het maakt het er hier in huis ook niet echt gezelliger op. Maar als ik dan dus deze HM in elkaar zet en één voor één de foto’s bekijk, dan ben ik bijna in staat om die koters wakker te maken en ze plat te kroelen. Ze zijn oprecht iedere slechte nacht waard. Ik verplaats met alle liefde duizend feestjes voor ze. Ik kan niet beschrijven hoe leuk en lief ik ze vind en hoeveel ik van ze hou. Maar goed, dat neemt natuurlijk niet weg dat ik ook vloekend de trap oploop omdat er weer eentje ligt te krijsen na een kwartier slapen. Of dat Robert en ik mot hebben over wie er nu weer uit bed moet terwijl het middenin de nacht en stervenskoud is. Het is van allebei wat zeg maar.

Komende week staat er weinig op het programma en met het oog op hoe onze nachten nowadays verlopen is dat best wel chill. Onszelf kennende plannen we het allemaal gewoon weer lekker vol dus volgende week ongetwijfeld genoeg nieuwe foto’s.

Voor nu wil ik je weer bedanken voor het lezen en een fijne nieuwe week toewensen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

6 Comments

  1. Zoooo herkenbaar en fijn om te lezen ook. Ik roep snachts ook vaak: waarom wilde we ook alweer kinderen, laten we ze wegdoen, en inderdaad vloekend naar boven, maar ze zijn ook zo leuk. En dat (niet) slapen nemen we dan maar voor lief.
    Haha, leuk om te lezen ook weer.

    1. Hahaha jaa en iedere ochtend tegen elkaar zuchten: wát een kutnacht. En als je ze dan uit bed haalt (want no way dat ze sochtends spontaan wakker worden als je naar je werk moet. dat doen ze alleen in het weekend) dan ben je het wel weer een soort van vergeten he? Ik hou me maar vast aan het idee dat het ooit over gaat!

  2. Blij dat je eerlijk bent over de nachten! Er zijn zoveel mensen die doen alsof ze van die robot kinderen hebben. Hier ook wisselend van 2x eruit tot wel 15x per nacht voor mijn kleine man van 6 maanden.
    Zoonlief van 4 slaapt sinds hij 2,5 is wel door dus er is hoop denk ik dan maar.

    1. Ik snap ook oprecht geen fluit van kinderen onder de drie die slapen van 20.00 tot soms wel 10 uur in de ochtend. TIEN UUR?! Dan heb ik er al een dag opzitten + ben ik doodmoe omdat de kans dat ik er in de nacht voor één van de twee monsters uit moet vrij groot is haha. Maar whooo 15 keer is wel pittig hoor. Gelukkig weet je uit ervaring dat het over gaat. Nog even volhouden! X

  3. Heel herkenbaar die vreselijke nachten! Wat ben je toch eerlijk dat je ze dan wel op marktplaats wil zetten. Ik denk dat ook regelmatig. Heerlijk om jou stukjes te lezen iedere week.

    Ik ben wel benieuwd of jullie zomerplannen al concreet zijn. Wij willen ook naar Italie een camping. Dus nieuwe tips zijn welkom:)

    Oja! Het speldje van Tess! Te leuk! Kijk is op haarspeldjes.com speciaal voor baby’s! Deze bleven bij onze dochtwr al met vier maandjes heel goed zitten!

    1. Ahh fijn dat het herkenbaar is en fijn voor mij om te weten dat ik niet de enige ben ben nachtbrakers. Onze zomervakantieplannen zijn nog niet heeeeel concreet, maar we weten wel dat we naar het Gardameer willen en hebben ons oog nu laten vallen op camping Piani di Clodia, want die kreeg ik veel als tip door.
      Thanks voor de haarspeldjestip. Ga ik vandaag meteen eens even shoppen! X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *