Happy Moments

Happy Moments #91

Goedemorgen! We zijn weer zeven dagen verder en dat betekent dat ik vandaag een nieuw fotodagboek van onze afgelopen week voor je klaar heb staan. Benieuwd naar alles wat wij uispookten? Kijk mee!

Het was een rustige week. We gingen back to normal. Ik mocht me weer melden op mijn werk, de kids gingen naar de oppas en het KDV en we aten weer eens wat anders dan patat. Verder mocht ik met Tess naar het CB voor een check-up, nam ik defitnief afscheid van mijn MacBook – ja hoi, deze komt weer grotendeels vanaf mijn telefoon maar ik kreeg ook leenlaptops van mijn lieve vriendinnen die heel goed snappen hoe belangrijk onder andere deze site voor me is – ennnnnn genoot ik van de dagen thuis met de kids. Klein puntje van aandacht: de nachten… Afijn, niet zo spannend allemaal, maar genoeg foto’s voor een paar minuten vermaak. Koffie en thee in de aanslag? Lets go!

Na bijna drie weken vakantie vieren, is het tijd om weer achter mijn computer te kruipen en nieuwe stukjes te schrijven (voor mijn werk dus). Op naar de elfde en aan de bak.

Ik benoem hier regelmatig hoe stom het is als je domme reacties krijgt of als mensen (achter je rug om) over je (site) lullen, maar gelukkig hebben dit soort berichten de overhand. Vind ik zo leuk en lief. Dan weet ik altijd weer waarvoor ik het doe zeg maar.

Tijd voor het laatste restje kilo’s om te verdwijnen, dus geen ruimte voor kroketten. Twee saaie bruine boterhammen it is.

’s Avonds kan ik een MacBook lenen en dat is top, want dan kan ik wat content voor de site schrijven. Het lukt me om voor een hele week vooruit te werken, hatsiekiedee. Lekker productief avondje gehad dus. Ondertussen hebben we Ticho in zijn grote bed gelegd (poging vier miljard) en lopen we om de twee minuten naar boven om hem terug te leggen. Na een uur is het stil.

Landgoed Zonnestraal is de locatie waar ik met mijn werk een nieuwsjaarsbijeenkomst heb. Als ik aan kom lopen dan waait er een flinke wind, het is koud en de omgeving vind ik best een beetje freaky. Past wel bij het gegeven dat dit gebouw vroeger een sanatorium was. Moet je maar net (willen) weten he…

Leuke theezakjes! Van de rest van de dag heb ik uiteraard geen foto’s. De nieuwjaarsbijeenkomst is prima, ik ben daarna nog even aan het werk gegaan ennnnn…

… houd me vervolgens bezig met de belangrijke dingen des levens: Duplo-torens bouwen met mijn peuter. Is ineens helemaal zijn favoriete hobby.

Als de kids slapen (Ticho kwam weer continu uit zijn grote bed maar gaf dit keer na een half uur op) kijken le husband en ik GTST. Zie je m’n homeboy Ludo?

“GOEIEMOGGE TESSIE!”, aldus Ticho.

Beetje haasten zo op de vroege ochtend want om 08.50 uur mogen we ons melden op het CB.

M’n knappe kleine meisje. Of nou ja, niet heel erg klein. Ze is 70,5 centimeter en weegt 7500 gram. Voor jullie beeldvorming: Ticho was met zes maanden 69 centimeter en woog 9100 gram. Die was dus kleiner maar (behoorlijk) boller.

Terwijl zijn zus door de dokter wordt bestudeerd, vermaakt mijn grote vent zich met auto’s en een poppenwagen. Het is zo’n heerlijk joch!

Hoe cool is dit?! Kom je thuis, staat er een heuse vrachtwagen in de tuin. Wil het kind dus niet meer mee naar binnen, dat snap je.

We geven Tessie sinds een paar weekjes groenten en fruit en vandaag komt dat van de firma Olvarit. Kan mevrouwtje niks schelen, het gaat helemaal op. Ik schreef vorige week trouwens een update over de eerste hapjes van Tess. Kun je HIER teruglezen.

Ze zijn zo leuk he?!

Tess ligt al lang en breed te pitten, maar Ticho vindt het wederom heel erg grappig om continu uit bed te komen. Ik blijf hem consequent terugleggen en na een klein uurtje…

… geeft hij het op. Slaap lekker klein en lief monster.

Dit artikel verscheen op AD.nl en het wekt meteen mijn interesse. Ik vind het lastig om er zelf een standpunt over in te nemen omdat ik vooral van mening ben dat iedereen lekker moet doen wat hij of zij zelf wil en omdat ik er helemaal geen oordeel aan wil hangen. Ik ga proberen om hier op korte termijn eens een blogpost aan te wijden. Als het me lukt.

Ticho wordt na drie uurtjes wakker en trekt een sprintje richting de lade met rijstwafels. Nadat vorige maand in het nieuws verscheen dat die krengen hartstikke ongezond zijn, is zijn rijstwafelverbruik met 95 procent afgenomen, maar vandaag mag hij er wel weer eentje.

Lekker koken terwijl Jut en Jul in hun stoelen kijken hoe ik dat doe. En ja, ik snijd hier voorgesneden macaronigroenten nog fijner, omdat de boys des huizes het anders echt niet motten.

Mijn opa eet gezellig mee en gaat daarna met Ticho in de weer. Puzzels maken, met de brandweerauto’s spelen en blokken bouwen. Afgepeigerd brengen we de draak naar zijn bed en jawel, hij blijft gewoon liggen en gaat meteen slapen. Een overwinning hoor. Het zal me benieuwen voor hoelang het duurt.

Dit is de eerste foto van donderdag. Ik heb heel de dag op kantoor gezeten en daar was het vrij druk. De avondspits is dat ook: ik wurm me door de file, sjees naar de winkels voor eten, daarna door naar het KDV om de kids op te halen en tegen half zeven zitten we aan tafel. Ticho heeft al lekker warm gegeten dus die krijgt een gezellige krentenbol en ik neem een garnalensalade…

… en een broodje met zalm. Robert is er namelijk niet, dus dan is het tijd voor vis.

De koters worden allebei lekker gewassen. Vind ik wel zo prettig na een dag op het KDV.

We lezen samen een boekje. Kikker is ingeruild voor Woezel&Pip maar daar is meneer het niet heel erg mee eens. De slimmert laat me eerst W&P voorlezen en eist daarna nog een verhaal van Kikker. Tuurlijk vent.

Als het stil is in huis dan ga ik beginnen aan Grey’s seizoen 14. Meer Grey’s fans de zaal? Echt by far mijn lievelings!

Vrijdagochtend beginnen we met onze hobby: een rondje winkels. Ticho wil pertinent NIET op het plankje – en dat gebeurt tegenwoordig nog maar zelden – dus het is een langdurig proces.

Want meelopen, dat is voor brave kindertjes.

Meneer is er klaar mee.

Note to self: volgende keer geen witte schoenen aantrekken als het buiten van dat gore weer is.

Het was een tijdje stil aan ’t front maar de rijstwafeljatter is er weer hoor. Ik ben even naar de wc, hoor meteen geritsel in de keuken en jawel, hij heeft er weer eentje te pakken.

Tess krijgt een fruithapje en haar grote broer regelt dat wel even. Hij duwt die lepel ongeveer tegen haar huig aan, maar dat kan ons hongerige wolfje weinig schelen. Het potje gaat schoon leeg.

We krijgen vriendinnetje Es met kleine Nina op visite. Zo leuk, deze drie. Van links naar rechts: 6 maanden, 13 maanden en 26 maanden. Enneeee wie trekt hun kind(eren) nog meer altijd te kleine sokken aan?

Aan het einde van de middag – als Jut & Jul weer wakker zijn – gaan we nog even op ziekenbezoek bij een vriendinnetje en daarna ploffen we op de bank. Wat een troosteloos weer zeg. Echt niks aan. We trakteren onszelf op Cheesedippers.

En broccoli. Ik had eigenlijk verwacht dat Tess dat niet per se lekker zou vinden – het is immers best een beetje een gekke smaak – maar alsof we haar een zak snoep geven, zo gulzig eet ze het op. Echt heel blij dat het eten van vast voedsel zo goed gaat.

De bodemloze put wilde graag een dropje. Ging ‘m ff niet worden, maar een appeltje mocht wel.

Vrij spontaan besluiten we buiten de deur te eten. Omdat Tess al best een poosje wakker is, vertrek ik een kwartiertje eerder zodat ik haar in de kinderwagen in slaap kan wandelen en we tijdens het eten geen omkijken hebben naar de baby. Werkt perfect.

We eten bij onze favo Italiaan. Dit keer geen Pizza Carpaccio maar een stukkie vlees voor mij (op de foto zie je wat brood vooraf, ik ben me ervan bewust dat dat geen vlees is). Ticho eet gewoon wat van onze bordjes mee en als alles bijna op is, dan wordt Tessie wakker. Nog even uit de wagen en om haar heen kijken en dan…

… naar de supermarkt! We halen wat weekendboodschappen en ik tref een stapel met dit. Lekker koopje, maar wij hebben nog een flinke voorraad liggen dus ik sla maar even over. Altijd een struggle wel met luiers: als je ze niet nodig hebt zijn ze spotgoedkoop en als ze ineens op zijn dan zijn ze nergens in de aanbieding.

Jahaaaa nog meer Greys! Heerlijk begin van het weekend.

Zaterdagochtend worden we brak wakker. Ticho was weer lekker aan het spoken en hield ons aardig wakker zeg maar. Afijn, we beginnen het weekend met wat huisvrouwentijd. We ruimen de badkamer op, ik sorteer mijn make-up…

… er worden wasjes weggewerkt en de kledingkasten van de kids ruim ik opnieuw in.

Tijd voor wat eten. Da’s wel een beetje de rode draad in ons leven, heb je het door?

En dan moet Sjaakie naar bed maar weigert hij wederom. Inmiddels worden we er echt een beetje moedeloos van want onze nachtrust is naar de Filistijnen en ook in de middag kost het ons rustig een uur om hem onder zeil te krijgen.

Uiteindelijk ga ik op de rand van zijn bed zitten en zodra hij ook maar beweegt zeg ik als een soort majoor: LIGGEN! Het werkt want na een half uur beweegt ‘ie niet meer (of nou ja, zijn borstkas gaat nog wel heen en weer, maar hij komt niet meer uit bed).

Kan ik even lunchen. Tosties uit de pan, die heb ik verdiend al zeg ik het zelf.

Omdat we best een poosje bezig zijn geweest met Ticho, is de rust van korte duur: deze vrolijke friemel is uitgeslapen.

Wagen volgeladen en op naar de kantine voor een borrel.

Ticho kijkt vast even hoe dat korfbalspelletje werkt. Zo benieuwd of hij het over een paar jaar ook leuk gaat vinden of dat hij misschien liever een andere sport gaat doen.

Icetea voor mij. We hangen gezellig rond met een hele kudde kinderen, gaan daarna thuis patatjes eten en als het stil is in Huize de Jong, rijd ik naar vriendinnetje San voor een bakkie thee. En een Radler, want echt, die riep mijn naam. Het is namelijk al HALF TIEN eer dat Ticho zijn strijd opgeeft en gaat slapen in zijn grote bed.

En wat ik al vermoedde bleek uit te komen:

De nacht verloopt weer tien keer ruk. Om half één springen de lampen op de gang aan en is de kleine boef weer uit bed gekomen. Die leggen we (oké, Robert) vervolgens een paar keer terug maar hij houdt vol. Wij dit keer niet, dus uiteindelijk gaat Robert in Ticho zijn bed liggen en Ticho naast mij. En als we BIJNA weer slapen begint Tess te huilen. Die stopt niet dus ik ga met haar naar beneden en troost haar uiteindelijk maar met een fles. Als zij uiteindelijk weer slaapt, ergens rond 03.30, dan begint dat monster naast me weer te kletsen. Echt lieve mensen, ik overweeg een éénpersoons hotelkamer te boeken om bij te komen.

Ja, deze boy is moe. Dat snap ik wel.

Ik zet even de foto’s in deze HM. Werkt heel lastig via mijn telefoon maar het lukt.

En ik gooi een leuke winactie online. Van Hout&About kreeg ik twee toffe letterslingers cadeau en om te vieren dat hun website live is (KLIK) mag ik er eentje weggeven. Meedoen? Kijk even op mijn Instagram (@anoukzwager).

Tessie is wakker uit haar ochtendslaapje.

En ook Ticho is weer thuis (die was met de man op pad: bootjes kijken bij de rivier). Lekker ventje.

Typische zondagochtend hoor dit. Niet teveel, gewoon relaxed.

Kleine pyromaan in de dop. Hij wil altijd helpen als zijn vader de kachel aansteekt. Dat mag. Ik kreeg trouwens onlangs de vraag of ik niet bang ben dat hij er aan gaat zitten. Nee, niet meer. Dat was ik vorig jaar wel en toen ging het een keertje mis. Hij zat met zijn handen aan de brandende kachel. Gelukkig viel de schade mee & leerde hij meteen the hard way dat hij er in het vervolg beter vanaf kan blijven. Inmiddels weet hij dondersgoed: open haard auw warm.

In de middag maak ik een rondje Dordrecht. We hebben een extra campingbedje nodig dus die ga ik halen. Tess slaapt nu namelijk in het ledikant, dus het campingbedje is voor haar. Maar Ticho is nog niet zo’n ster in slapen in zijn grote bed, dus als hij uit logeren gaat, wil ik hem ook in een campingbedje hebben (omdat logeeradresjes meestal geen traphekje hebben) en omdat ze vaak samen uit logeren gaan (of allebei met ons mee op vakantie…) is een extra bedje dus nodig.

Warm worstenbroodje van de bakker.

En door naar de Jumbo. We hebben lekker burgerlijk gespaard voor de pannen en die ga ik even halen. Helemaal blij mee!

Als ik weer thuis ben dan liggen de kids te slapen en kruip ik achter de (geleende) laptop. Stukkies schrijven!

Aan het einde van de middag rijden we richting ‘s Gravezande voor een verjaardag – geen foto’s uiteraard – en als de kids moe worden én mijn hoofd uit elkaar knalt van de koppijn gaan we weer naar huis.

Thuis duurt het even voordat we Tich en Tess op bed hebben maar uiteindelijk komt dat goed. En nu is het 21.30 uur en kan ik niet wachten tot ik ook horizontaal kan. Komende week wordt redelijk vergelijkbaar met afgelopen week maar dan hopelijk met ietsiepietsie meer slaap. Er staan in het weekend overigens wel wat leukere dingen op de agenda. Daarover later meer.

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor het lezen en een hele fijne nieuwe werkweek toewensen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Wat de luiers betreft; ik gebruik altijd luierinfo.nl. Daar vind je aanbiedingen van luiers van die week. Ideaal! 🙂 En ze zijn er elke week :-)!

    1. Jaa die gebruikte ik voorheen ook altijd! Handig inderdaad. Maar wij zijn nu over op Kruidvat luiers want die werken bij ons prima en zijn prijstechnisch ook aantrekkelijk. Maar goed, die komen ze dus niet tot in je gang bezorgen en dus moet je het zelf een soort van in de gaten houden. Daar wordt aan gewerkt haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *