Momlife

Monthly update T&T: #4

We zijn er even tussenuit geweest met deze rubriek want er waren zoveel andere onderwerpen om over te schrijven, maar we zijn er weer hoor. Hoe staat het met het opgroeien van onze koters?

Ticho is inmiddels alweer twee maanden een heuse peuter. Na zijn tweede verjaardag op 4 november heeft hij ook besloten om zich heel erg als een kind van twee te gedragen. Inclusief zo hier en daar een opstandige bui, heel veel nieuwe woordjes, een sterk verbeterde motoriek en een afname van zijn slaapjes. Tess tikte twee weken geleden de zes maanden aan. Een half jaar. Ik schreef HIER een update over haar eerste half jaar in ons leven, mocht je dat leuk vinden om te lezen. Goed, zoals dat gaat met een baby gaan de ontwikkelingen in moordend tempo. Ligt ze een paar maanden geleden nog als een krijsende hulpeloze baby in je armen, is het nu ineens een grote dame die vast voedsel eet, over de grond rolt en wel toe is aan het wisselen van de kinderwagenbak voor de het stoeltje.

Ticho 2 jaar en 2 maanden
We beginnen met een recap van onze allerleukste zoon en we hebben weer genoeg te melden.

  • Die slaapjes van de peuter nemen af. En dat vind ik heel eerlijk gezegd best een beetje wennen. Want hij sliep ’s middags altijd heerlijk lang en in die tijd kon ik van alles voor mezelf doen. Dat is tegenwoordig een stuk minder. Maar oké, het is wel gezellig met hem om me heen. Slapen proberen we trouwens sinds afgelopen week weer in zijn grote bed. Dat gaat redelijk. Het kost wat tijd om hem in slaap te krijgen – want hij klimt eruit en gaat feestvieren op de overloop – maar als hij eenmaal slaapt dan slaapt ‘ie. Tenminste…
  • Meneer gaat overdag steeds minder slapen, maar trekt dat ook direct door naar de nacht. Het gebeurt ineens weer met enige regelmaat dat we hem midden in de nacht horen roepen. Omdat ik het vermoeden heb dat hij droomt, neem ik hem lekker bij me. Daar voelt hij zich immers het meest veilig.
  • Die longetjes van het kind zijn echt een ramp. Hij gaat van hoestaanval naar hoestaanval, piept als een oude vent, is heel vaak benauwd en ga zo maar door. Ik vind het zo naar om te zien.
  • Ticho is nogal van het ‘mijn’. En dan niet op de leuke of grappige manier, maar echt gewoon heel erg lelijk doen als anderen iets van hem aanraken. Hij wordt gewoon wóest. Ik vind dit gedrag echt heel vervelend en wil hier zo gauw mogelijk een einde aan maken, maar ik weet nog niet helemaal hoe. Mocht iemand in de zaal een tip hebben: I’m your girl.
  • Hij is nog steeds heel erg lief voor zijn zusje. Zodra hij wakker wordt vraagt hij naar ‘Tessie’ en hij wil altijd mee als ik haar op bed ga leggen of een fles ga geven. Hopelijk blijft hij dat de komende jaren ook doen. Tot ze 18 is ofzo.
  • Een leuke ontwikkeling: hij kan ineens heel goed zelf spelen. Zit ‘ie heel geconcentreerd in zijn eigen wereldje met de auto’s te klooien of blokken te bouwen. Vertelt hij hele verhalen in zijn eigen verzonnen taaltje en echt, we hebben er dan gewoon geen enkel omkijken naar.
  • Over dat eigen taaltje gesproken, meneer spreekt best een aardig woordje fatsoenlijk Nederlands. Hoe groot zijn woordenschat precies is, I don’t know, maar eigenlijk kan hij zich heel goed verstaanbaar maken.
  • Na wekenlang oefenen is het blijven hangen: de kleuren. Hij kent ze bijna allemaal. Rood, geel, groen, blauw, bruin, wit, roze, oranje enzovoorts.

Tess 6 maanden
Ik blijf het een wonderbaarlijk iets vinden, de ontwikkeling van een baby. De afgelopen maanden stonden in het teken van zo onwijs veel eerste keren. De eerste keer sneeuw. De eerste keer kerst. De eerste keer Oud en Nieuw, de eerste keer mijn verjaardag als moeder van twee en ga zo maar. Het is zo leuk om al die hoogtepunten nog een keer te mogen meemaken.

  • Tess is flink gegroeid. Afgelopen week mochten we ons weer melden bij het CB en bleek madame 70,5 centimeter lang en 7500 gram zwaar.
  • Zo’n heerlijk lekker gemiddelde ontwikkeling: ze kan allebei de kanten op rollen. Van rug naar buik en terug. En op die manier verplaatst ze zich ook door het huis.
  • Het is een nieuwsgierig meisje. Het liefst wil ze heel de dag zitten of zelfs staan. Maar zo lang ze niet uit zichzelf kan gaan zitten (dus vanuit lig naar zit) en ik haar moet ‘neerzetten’ ga ik dat niet doen. Dat is namelijk slecht voor de ontwikkeling van met name de wervelkolom en de heupjes. Alles op z’n tijd. Nu eerst rollen, dan tijgeren en dan pas kruipen, zitten en staan.
  • We hebben haar eerste hapjes gegeven. In de update die gisteren online kwam (KLIK) kon je lezen hoe dat ging. Trots op mijn meisje.
  • Ze slaapt nog steeds vrij voorbeeldig. Heel sporadisch wordt ze eens midden in de nacht wakker, maar da’s vaak als ze verkouden is.
  • Daarover gesproken: rond de feestdagen was Tess flink ziek. Ze had koorts, had het benauwd, had een piepende ademhaling en overal snot. Ik vind het al heel naar om het bij Ticho te zien, maar bij zo’n klein en écht hulpeloos mensje vind ik het helemaal niet te doen.
  • We hebben voor het eerst als gezin van vier de feestdagen gevierd. Tess heeft haar eerste Kerstmis meegemaakt en voor het eerst vuurwerk gehoord. Al die eerste keren, het blijft bijzonder en ik vind het zo leuk dat we het nog een keer mogen ervaren.
  • Onze dochter is een pretletter. Ze is werkelijk waar bijna altijd aan het lachen en kraaien en ze windt iedereen om haar vinger. Nu al.
  • Haar lievelingsspeelgoed is deze Lamaze-knuffel, een contrastboekje en haar bijtring met van die zachte kralen. Kan ze zich uren mee vermaken.
  • We hebben de kinderwagenbak vervangen door het zit-gedeelte. Vind ze helemaal leuk hoor, want nu hoeft ze niets meer te missen.
  • Ze krijgt naast groenten en fruit nog vier keer een fles van 180 water en zes scheppen (niet afgegoten).

Aardig wat he? Als ik het zo allemaal lees dan besef ik me zo erg hoe snel het gaat. Dat ik nu sta te juichen als Tess probeert te tijgeren en uitgebreid applaudisseer als Ticho de kleuren goed weet te benoemen, terwijl hij voor mijn gevoel gisteren nog als zo’n spartelend dik jochie op de grond verwoede pogingen deed om vooruit te kruipen. De tijd vliegt en ze worden groot terwijl ik er met mijn neus bovenop sta. Nog meer reden dus om nauwkeurig bij te houden hoe ze dat doen, dat groeien op allerlei vlakken.

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *