Momlife

De eerste hapjes van onze baby

Het was één van mijn eerste stukjes hier op de site: alles over de eerste hapjes van Ticho (KLIK!). Vandaag heb ik een soortgelijk stukje op de agenda, maar dan met Tess in de hoofdrol. Want het mocht even duren, maar mevrouw krijgt eindelijk vast voedsel. Lees mee!

Het blijft bijzonder hoe verschillend je allerlei fases per kind beleeft. Kon ik bij Ticho echt niet wachten tot het moment waarop ik hem gepureerde wortel kon geven, wilde ik dat moment bij Tess zo lang mogelijk uitstellen. Want inmiddels wist ik: hapjes maken en geven, het is best een gedoe. En ik hou niet van gedoe.

Waarom gedoe?
Zodra je aan vast voedsel gaat beginnen dan kun je meteen vaarwel zeggen tegen dat heerlijk strakke ritme waar je al een aantal weken zo lekker op gaat. Want het aantal flessen zal veranderen, de inhoud van de flessen verminderen, de tijden van de flessen zal wijzigen, waardoor je misschien wel weer helemaal slecht uitkomt met de slaapjes en ga zo maar door. Ik ben echt van mening dat je, op het moment dat je met hapjes gaat beginnen, daar zo ongeveer heel de dag mee bezig bent. En met twee kinderen heb ik daar geen tijd voor.

Zes maanden
Daarom heb ik gewacht tot Tess (bijna) zes maanden oud was. Op het CB keurden ze dat niet af, al werd me wel duidelijk dat ze tegenwoordig liever hebben dat je met een maand of vier begint. Daarover zijn de meningen op het internet nogal verdeeld dus eigenlijk heb ik me daar allemaal weinig van aangetrokken. Ik vond zes maanden dikke prima en met in mijn achterhoofd het gegeven dat Tess niet eens al haar flessen leegdrinkt, stond ik ook helemaal achter mijn eigen keuze. Bovendien denk ik dat het makkelijker is om een kind van zes maanden te voeren dan een kind van vier maanden, omdat de ontwikkeling alweer een stukje verder is.

Het eerste hapje
Net als toentertijd bij Ticho kozen we er ook deze ronde voor om te beginnen met groenten. Wortel, om precies te zijn. Dat is dan wel een beetje een zoetige groente – waar kinderen blijkbaar tóch een voorkeur voor hebben –  maar niet zo zoet als fruit. De wortel heb ik gekookt en gepureerd met behulp van een staafmixer. Even overwoog ik om de rapley-methode toe te passen (het eten in grove stukken aanbieden) maar ik krijg al nachtmerries van het idee dat mijn baby broodkorstjes moet gaan eten en daar in zou kunnen stikken, dus nee, dat was aan mij niet besteed.

Hoe ging dat?
Dat ging echt heel erg soepel. Ik deelde er een foto van op Instagram waarop je kunt zien dat Ticho een handje hielp. Dat was zo schattig (kijk zelf maar). Tess snapte vrij goed wat de bedoeling was en maakte er niet zo’n smeerboel van als dat haar broer deed. Ik gaf haar direct twee eetlepels – dat is dus niet per se rustig opbouwen – en dat ging gewoon op.

En toen?
Daarna heeft ze een aantal dagen pompoen gehad, net als bloemkool en broccoli. Op het KDV eet ze ook groenten en volgens mij gaat het daar eveneens prima. Niets te klagen dus. Tess krijgt inmiddels ook fruit én ik gaf haar afgelopen weekend haar eerste broodkorstje. Doodeng vond ik het, want ik dacht alleen maar: ze stikt. Nu weet ik dat de kokhalsreflex van zo’n jong kind nog heel ‘ver naar voren’ zit en dat dit langzaam maar zeker steeds minder gevoelig wordt, maar toch.

De impact op het ritme
Tot nu toe merk ik nog weinig van de impact op haar ritme, al maak ik de flessen die ze na haar fruit, brood en groenten krijgt wel een stuk kleiner zodat deze niet vervallen en we gewoon lekker krampachtig kunnen vasthouden aan hoe het before hapjes allemaal verliep. Maar goed, dat kan natuurlijk niet forever zo blijven dus ik moet even een plan de campagne gaan maken. Mijn eerste doel is om die late fles er nu voor eens en voor altijd af te halen. Ik wacht nog even tot het moment waarop de groenten- en fruithapjes dusdanig groot zijn dat ze er ook echt mee gevuld raakt en dan kappen we dus met het wakker maken van de baby voordat we zelf naar bed gaan. Hopelijk slaapt ze dan gewoon door. Hoe ik de overige flessen wil afbouwen: werkelijk waar geen flauw idee. Hoe hebben jullie dat gedaan?

Potjes
Zoals ik net als zei wilde ik bij Ticho graag altijd alles vers maken. Daar had ik ook de tijd voor want hij was mijn enige kind. Dat is dit keer een beetje anders. Want ik vind verse hapjes maken niet zo heel erg om te doen, maar ik besteed die tijd wél liever aan andere dingen zoals Duplotorens bouwen of stickers plakken. Ik zorg er momenteel voor dat er in de vriezer een voorraadje met verse hapjes ligt, maar er staan óók genoeg potjes van de firma Olvarit in de kast. Die geef ik mee als ze naar de oppas gaat, of stop ik in mijn tas als we buiten de deur zijn. Het geven van potjes is niet iets waar ik op tegen ben (ik las dus pas iemand die letterlijk schreef: ‘eigenlijk ben ik tegen het geven van potjes’ en toen dacht ik echt: MIJT, doe normaal). Sterker nog: ik ben blij dat iemand dat uitgevonden heeft want het scheelt me een heleboel stress. Natuurlijk geloof ik echt wel dat vers eten beter is, maar het is heus niet zo dat kinderen die potjes krijgen minder lang zullen leven. Onzin.

Nou, tot zover een update over het eten van onze Tess. Ik ben heel erg benieuwd hoe haar eetpatroon zich de komende maanden gaat ontwikkelen. Ik weet dat het iets is wat wij als haar ouders iets meer moeten gaan stimuleren en dat gaan we ook zeker doen. Dan komt het vast en zeker allemaal goed. Mocht je nog vragen hebben over dit onderwerp: stel ze gerust.

Bedankt voor het lezen.


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Interessant om te lezen! Mijn dochter is net ietsje jonger dan Tess. Ook wij zijn begonnen met de eerste vaste voeding. Groente gaat super goed, daar ben ik mee gestart. Maar fruit krijg ik er echt niet in. Ze walgt van banaan, peer, appel, meloen… 🤔 Het is net of vindt ze de structuur niet fijn. Welke soorten fruit biedt jij aan? En mix je het ook met iets?

    1. Tess moest ook niks weten van verse banaan, maar uit een potje vindt ze het heerlijk. Dus fruit geef ik lekker uit potjes (en dan allerlei soorten, ze vindt het allemaal best). Groenten krijgt ze vers (en als het beter uitkomt – lees: als ik vergeten ben te ontdooien -) dan ook een potje. Gaat allebei prima! Leuk he als ze die hapjes zo zitten weg te werken met zo’n mondje zonder tanden 🙂

  2. Ik heb dit laatst zelf bij het consultatiebureau besproken, en zij vertelde dat potjes net zo gezond zijn, dan wanneer je zelf verse hapjes maakt (dit deed ik ook altijd), alleen de smaak verschilt, vers smaakt ‘sterker’.. dus zeker niks mis met de potjes!

    1. Oh wat goed! Ja, ik merk dat ook want verse hapjes vertrekt heel Tess dr gezicht terwijl ze potjes als een gulzig aapje wegwerkt! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *