Happy Moments

Happy Moments #90

Goedemorgen! Het is weer maandag en jawel, ook deze week staat er weer een nieuw overzicht met heel veel gezellige foto’s online. We vierden nóg een week vakantie, dus het aanbod beeldmateriaal is groot. Kijk mee!

We begonnen de week met een feestdag. Eerst oliebollen en een klein beetje (…) vuurwerk met familie en vrienden, daarna een lunch met mijn moeder en zusje, vervolgens een middag opladen (terwijl de husband in de kroeg zat voor een eindejaarsbiertje) en tot slot met een groep vrienden het nieuwe jaar inluiden. De rest van de week deden we ook genoeg. Uiteraard een rondje handjes schudden op nieuwjaarsdag, klussen rondom het huis, ik ging naar de kapper – bye bye dooie cavia op mijn hoofd -, genoot van een lunch met een vriendin, nam duizend pakketjes aan en was in blinde paniek toen mijn laptop het begaf. Pak maar even koffie of thee erbij, want het is een vrij lange HM geworden. Lets go!

Door een kapotte MacBook heb ik deze HM grotendeels op mijn telefoon gemaakt. Het kan zijn dat er wat gekke foutjes inzitten maar zo’n artikel als dit schrijven via een telefoon is zeg maar verre van handig.

Ticho begint de laatste dag van 2018 graag met zijn zusje op de bank. Smelt keer duizend als ik Jut en Jul zo zie zitten.

Omdat er bij ons in de buurt best wel wat vuurwerk wordt afgestoken, heb ik voor de kids deze gehoorbeschermers gekocht. Tess gaat uiteindelijk heel de dag niet naar buiten, maar voor Ticho was het wel handig. Ook meteen te gebruiken tijdens bijvoorbeeld het hout hakken en zagen.

Kind en de melkbus. We zijn met een groep vrienden en familie bij elkaar, er worden bijzonder harde knallen afgestoken en heerlijk oliebollen gegeten. Ik blijf binnen met de kleine meid en aanschouw het geheel vanachter het raam.

Als we weer thuis zijn en T&T in bed liggen, ga ik lunchen met mijn moeder en mijn zusje. Miss Rauw Vlees neemt weer een broodje carpaccio hoor.

De man is het jaar afsluiten in de kroeg, de peuter slaapt een gat in de dag en de baby en ik hebben goede gesprekken.

Motje?

JOEHOE! Zoveel zin in de avond.

Na ruim vier uur stilte vanuit Ticho zijn kamertje ga ik maar eens kijken of hij nog wel ademt. Hij is gewoon niet wakker te krijgen, dus ik laat hem maar liggen maar doe wel de gordijnen en de deur open zodat hij misschien wat wakkerder wordt van omgevingsgeluid en licht.

Zoals ik vorige week al zei hebben wij op oudejaarsavond een feestje bij vrienden thuis en traditiegetrouw hangt daar een thema aan vast. Dit jaar was het thema ANWB-stelletjes en ik vind dat Robert en ik goed geslaagd zijn. We lijken wel weggelopen uit de brochure voor bejaarden die met de caravan door Zuid-Europa trekken.

Joe hoi! Het is echt een hele gezellige avond. We zijn met een mannetje of twintig, we eten wat, we drinken wat, we kletsen wat en we dansen wat. We gaan op een hele fijne manier 2019 in.

De volgende ochtend halen we de kinderen op. Die hebben bij hun opa en oma gelogeerd. En dat is meteen het startpunt van een rondje handjes schudden.

In de lift richting mijn opa. Daar treffen we ook mijn moeder en mijn zusje, dus die hebben we meteen gehad. Handig.

We zijn thuis want er moeten twee kleine monstertjes naar bed.

Ticho weigert te pitten en valt uiteindelijk bij mij in het grote bed in slaap. Heerlijk vind ik dat, zo een warm klein lief jongetje tegen je aan.

We sluiten onze tournee af bij mijn vader, waar we met alle kinderen (vier) + aanhang en de twee kleinkinderen patatjes eten. Gezellige bende.

“Ticho onder het dekentje.” Hij wil dus ineens onder een deken. Maar in zijn grote bed onder zijn eigen deken, ho maar. Dus ik denk dat ‘ie vooral onder MIJN deken wil.

Boekje lezen en naar dromenland. Wij ploffen als twee bejaarden op de bank. Hakt er toch in joh, zo’n overvolle week met iets te weinig slaap.

Woensdagochtend word ik redelijk chill wakker. Ticho is buiten aan het klussen met zijn vader, Tess ligt te kraaien op de grond en ik kijk ondertussen GTST. Oh jongens, die week richting de wintercliff is me toch een potje spannend.

Tijd om ons op te frissen. Zijn er meer mensen met serieuze inhammen waar gewoon letterlijk STEKELS teruggroeien? Ziet er toch niet uit he?

Deze smeerkees vermaakt zich prima buiten.

Met – hoe kan het ook anders – een stokkie.

Tess krijgt voor het eerst een hapje banaan. Ze moet er even aan wennen, maar uiteindelijk gaat er een halve in.

En voor mezelf maak ik ook echt een gezonde lunch. Gebakken ei met cheddar. Goede voornemens gaan pas in per maandag 7 januari, als ik weer aan het werk moet.

Rust en stilte in de casa. Tijd om wat stukjes te maken. Of in ieder geval een beginnetje. Wat ik toen nog niet wist is dat mijn laptop het zou begeven en dat ik dus met halve stukjes precies niks online kon knallen.

Samen wakker worden.

En spelen op de grond.

Ticho is ook wakker en heeft zijn stickerboek gevonden. Hij plakt die stickers niet op de bijbehorende velletjes, maar op iedereens voorhoofd. En klopt, geen make-up en wenkbrauwen waar je van gaat huiveren.

De rest van de dag maak ik weinig foto’s maar we voeren ook niet zo heel erg veel meer uit. We sluiten ‘m in ieder geval af met dit welbekende tafereeltje: boekje lezen en kroelen & daarna met gierende banden naar bed.

Donderdagochtend brengt Robert de draken naar het KDV. Net als vorige week donderdag zijn we vrij en zijn de kids dus pleite. Vind ik oprecht heerlijk.

Tijd voor een afspraak bij de kapper. Na tien maanden wordt het wel weer eens tijd voor een opfrisbeurtje.

Verschil he?

Ben echt heel erg blij met het eindresultaat. Er zitten high- en lowlights in met een beetje een assige ondertoon (en er is ook een toner gebruikt die het nog wat koeler maakt allemaal).

Robert is druk aan het klussen en ik ga lunchen met een vriendin. Omdat ik me serieus zou schamen als ik in deze HM weer alleen maar carpaccio zit te eten, bestelde ik dit keer een sandwich zalm. Smaakt best, maar zeg eerlijk: die carpaccio van drie dagen eerder zag er een stuk beter uit toch?

Is er eentje blijven hangen in de 90’s.

De postbode staat (weer) met een doos van ZARA voor de deur. Ik bestelde daar enorm veel kleren voor de kids, uiteraard in de sale en op de één of andere manier wordt dat in VIER etappes bezorgd.

Twee jasjes voor Tess (voor volgend jaar herfst en winter).

En een paar zit-schoenen voor mij.

Weten jullie nog dat ik vorige week schreef over die sneakers die ik bestelde en die toen ineens niet leverbaar waren? Mijn zusje is expert in online shoppen en die vond ze dus elders én met VIJFTIG procent korting. In plaats van €175 (wat echt te debiel voor woorden is) betaal ik nu €87,50. Winning!

En dan, beste mensen, gaat mijn laptop dood. Ik start ‘m op, maak meteen even een foto en onder mijn ogen zie ik het scherm donkerder en donkerder worden. In de ochtend is er een mok thee omgevallen op tafel en het plasje liep zo onder mijn laptop. Ik heb ‘m toen direct opgetild en drooggemaakt en dacht dat het wel goed zou zijn, maar niet dus. Kan wel janken.

Die man van mijn verdient ondertussen een standbeeld. Hij ruimt de tuin op, fikst de trappen aan het terras, maakt het tuinhuis in orde en doet nog duizend nuttige dingen.

Lekker vrolijke outfit, iets minder vrolijk kijkend meisje.

Het gezin in bed. De kinderen gaan lekker slapen en moeders…

… gaat de was ophangen. En daarna een theetje doen bij een vriendin.

Da’s lekker wakker worden toch, meteen een sticker op je voorhoofd. Het is vrijdagochtend, Robert moest even naar zijn werk, Ticho was idioot vroeg wakker en viel daarna weer in slaap maar Tess zag precies dat moment als startsein voor de dag. Echt momlife tot de max.

Kind met konijnentanden en een bloem op zijn voorhoofd. Lekker ventje is het.

Dit meisje vindt echt alles best hoor!

We gaan naar de winkels. Tess heeft nog steeds die sticker op haar voorhoofd (en Ticho ook, maar dat zie je niet op de foto).

Een rondje boekhandel, supermarkt én naar iemand die misschien mijn laptop kan maken.

Ik heb een kaartje en een kleinigheidje voor onze postbode. Die beste man sleept zich een breuk aan de dozen die hij bij ons bezorgt en echt, het is een geweldig aardige vent. Zo eentje die klopt in plaats van belt ‘omdat de kinderen anders misschien schrikken’.

We steken eerlijk over: ik twee ZARA-dozen en hij dus zijn envelopje en chocolaatjes.

De buit. Ik snap dat je nu denkt: dat kind is helemaal van het padje. Maar het valt mee. Of nou ja, het is misschien een beetje veel maar wel slim ingekocht. Alles voor volgende winter, in de sale. Kwestie van aanvullen met wat andere items en nog een aantal basics bij de HEMA halen we are good to go. Daar redden ze het dan wel weer mee tot de sale volgend jaar.

Middagslaapjes en Ticho gaan tegenwoordig niet heel erg van harte. Dan maar samen knuffelen op de bank.

Ja is ze weer. Pizza Carpaccio.

Nog even kroelen en dan naar bed.

We beginnen het weekend met dit rustige tafereeltje. Ticho die even een boekje voorleest. “Kijk Tessie, dit is kikker. En haas. En eend. En beertje Ticho.”

De boys zijn op pad en mijn kleine sinaasappeltje en ik doen het rustig aan. Tessie gaat vervolgens lekker slapen, ik spring onder de douche, ruim de was op en hang een nieuwe was op.

Lekker banaantje eten. Gaat al beter dan aan het begin van de week, al heb ik het idee dat ze het niet per se heel erg lekker vindt. Ticho verslond die banen echt, maar Tess is wat minder enthousiast.

Zelf doen.

Is mijn kleine vriendje ook weer. Hongerig van het harde werken. Een kaas-ui bol én een worstenbroodje. Wel ja.

En als T&T knock out liggen, ga ik naar vriendin Es, waar ik even op de laptop aan deze HM kan werken. De foto’s had ik er inmiddels via mijn telefoon al ingezet, maar er stond nog niks bij geschreven. Kan ik mooi voor een groot deel doen.

Als ik weer thuis kom dan zijn mijn liefjes allebei wakker. Ticho wil altijd graag even met Tess kroelen in het ledikantje.

Aan het einde van de middag is het weer tijd voor de zaterdagmiddagborrel. Want we hadden heus nog niet genoeg geborreld de afgelopen weken. Tessie zit voor het eerst in kinderwagenstoel in plaats van de bak. Vindt ze leuk hoor! Ik moet er weer even aan wennen. Geen echte baby meer.

Afgelopen weken waren echt het toppunt van ongezond. Nog één keertje om het af te leren.

In het AD van vandaag stond trouwens deze ingezonden brief en ik moet er wel om lachen. Ik weiger ook om de achternaam van Robert te gebruiken omdat ik het heel erg niet van deze tijd vind (+ ook stom dat mannen inderdaad weigeren de naam van de vrouw aan te nemen maar andersom het doodnormaal vinden dat de vrouw wel zijn achternaam neemt: daar word ik opstandig van) en bovendien vind ik het ook onwijs gek dat kinderen automatisch de achternaam van de vader krijgen. Daar zijn bij ons in huis heel wat discussies over gevoerd – die ik heb verloren as you may know – en dit stukje in de krant wakkert het gezellig weer aan.

Zondagochtend mag ik (weer) uitslapen van de wederhelft – die al vroeg beneden is met de kids – en als ik dan eindelijk ontwaak, tref ik Ticho redelijk vermoeid en met rode wangen aan. Ik zie de bui alweer hangen, maar hij heeft gelukkig geen koorts.

Een boodschappenlijstje, die had ik de afgelopen twee weken niet nodig. Maar goed, tijd voor een gezonde inhoud van de koelkast en een aangevulde voorraad.

Tess krijgt voor het eerst een broodkorstje.

En daar moet ze niks van weten. Kan me wel voorstellen dat dat gek is na maandenlang alleen maar melk.

Als T&T slapen dan cross is naar de supermarkt. Da’s echt mijn zondagse uitje.

Broccoli voor de kleine meid. Ik heb bij de boodschappen ook wat Olvarit-potjes ingeslagen want pfff ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik net als toentertijd met Ticho alles altijd vers zal gaan maken.

We mogen bijna weer aan het werk, dus ik tover mijn planner (ik gebruik deze, maar dan in het wit, maar die is volgens mij niet meer leverbaar) tevoorschijn. Wat overzicht in de komende weken maken kan geen kwaad zeg maar.

De koters zijn wakker. Wie zegt dat je niet kunt twinnen met je zoon? Allebei een zwarte broek en een streepjestrui.

Toppunt van gezelligheid: je grote broer als entertainment in de kinderwagen. Het meerijdplankje is zo wel heeeeeel erg leuk! We wandelen naar een verjaardag, blijven daar meteen eten, doen daarna thuis de kids in bad en naar bed…

… en dan moet ik nog gauw tanken. Helemaal klaar voor een nieuwe werkweek!

En dat was het dan. Onze laatste vakantieweek voor nu. Ik heb stiekem wel weer zin om back to normal te gaan, maar honderd procent garantie dat ik daar morgenochtend rond de klok van tien anders over denk. Want echt, wat hebben we genoten zeg. Het was een aaneenschakeling van fijne momenten.

Komende week dus ‘gewoon’ weer aan het werk en verder een nagenoeg lege agenda. Hopelijk heb ik snel weer een werkende laptop, zodat ik jullie volgende week weer mee kan nemen in onze alledag (want pffffff dit op je telefoon maken is killing).

Heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe (werk)week toegewenst!

>> Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

7 Comments

  1. Helemaal mee eens, qua achternamen! Hier trouwens ook de strijd verloren met de achternaam van de baby 😉
    Toevallig zelf ook dit weekend m’n baby banaan gegeven.. in tegenstelling tot de groenten ging die banaan er juist wel weer goed in.
    Hopelijk wordt je laptop snel gerepareerd, ik geniet altijd erg van je blogs! (No pressure verder hoor 😉)

  2. Hier ook inhammen met stekels!! Zelfs collega’s valt het op.. #nahetdouchenplatduwenenzohouden

  3. Suuuuper leuke blog weer. En kudoos voor jou dat je het grotendeels nog op je mobiel weet te fixen ook. En WoW wat een grote lading kleding! Misschien kan je advies geven, ben zelf op de een of andere manier slecht (of huiverig?) dingen op de groei te kopen. Heb je tips hoe dat in te schatten?

    1. Hi Denise, jaaa het was echt heel veel kleding he?! Ik heb voor volgende week een blogpost met allerlei foto’s en meer over de maten. Echt tips, heb ik niet, maar ik weet uit ervaring met Ticho bijvoorbeeld wel welke maat hij wanneer had en daar gok ik een beetje op. Ik heb voor hem nu ook veel besteld in maat 98 en vermoed dat hij daar veel van zal passen zo tot december dit jaar en dan is het weer nieuwe sale. Zara valt overigens wel rot, want soms is het mega groot en de andere keer weer klein (dat zul je volgende week ook in de foto’s zien). Van bijv. Z8 koop ik voor hem (volgende week) in de sale maat 104, dat is dan denk ik echt nog wel heel erg ruim, maar voor over een jaar wel weer prima vermoed ik. Ach, het is en blijft een gokje en ik heb ook wel dingen gehad die hij net niet echt lekker paste bij het betreffende seizoen, maar dat komt gelukkig niet heel veel voor 🙂

  4. Hoi! Van welke site heb je de MK sneakers gekochy? Kan ze dus nergens meer vinden in mijn maat!

    Groetjes Sharon

    1. Hi Sharon, ik vond ze nog bij Coccinelle 🙂 X

  5. Sharon P says:

    Hahah, ja die inhammen met stekels… heel charmant!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *