Momlife

Een update: Tess zes maanden

Het is vandaag precies een half jaar geleden dat onze Tess geboren werd. Op die warme 27e juni beviel ik van onze dochter. Tijd voor een terugblik.

Voor mijn volledige bevallingsverhaal moet je HIER wezen. Nu even in het kort: ik had wat vage krampjes, bleek al op 5 centimeter ontsluiting te zitten, mijn vliezen braken en drie uur later was het gepiept. Thuis, rustig, snel. Zoals ik wilde. En het bleek de start van een waanzinnig mooie periode.

De cliché’s
Zes maanden oud. Nog een keer zo’n periode en we vieren haar eerste verjaardag. Hier spreekt uw cliché-op-pootjes maar echt: het gaat zo snel. Te snel. Mijn baby is niet echt een baby meer. Niks newborns meer aan. Gewoon een flinke tante, die enorme sprongen in haar ontwikkeling heeft doorgemaakt. Die is gegroeid van een kleine rimpelige garnaal tot een grote meid, die met haar prachtige blauwgroene ogen de wereld inkijkt alsof ze er klaar voor is ‘m te veroveren.

Even wennen
De eerste paar weken als gezin van vier waren pittig. Daar ga ik verder niet om liegen en daar is ook al vaker een stukje over verschenen: die tweede, die deed ik er zeer zeker niet even bij. Ik was vergeten hoe dat werkte, zo’n kind vers van de pers. De onverklaarbare huilbuien, de krampjes, de gebroken nachten, eindeloos wiegen, zingen, praten, speentjes terug stoppen, poep zo plakkerig als behanglijm wegboenen en meer van die ongemakken. Tel daarbij op dat ik niet alleen met dat soort geintjes moest dealen maar dat er ook nog een klein jongetje van amper anderhalf om me heen drentelde en je zult begrijpen dat het allesbehalve een relaxed begin van de nieuwe fase was.

Draai gevonden
Maar onze Tess veranderde eigenlijk vrij snel van een echte newborn-huil-plak-kramp-baby in een hele chille variant. Zo eentje waarvan iedereen op voorhand zei: no way dat er nog een keer zo’n relaxed kind komt. Maar die kwam er dus wel. De flesjes gingen (bijna altijd) leeg, de slaapjes werden langer en mevrouw bleek net zo dol op ritme en regelmaat als haar grote broer. Een verademing voor papa en mama.

De ontwikkeling
Tess is voor ons natuurlijk een wonderbaby, maar als we even kijken naar haar ontwikkeling dan valt dat allemaal wel mee. Ze doet eigenlijk precies wat redelijk gemiddeld is voor haar leeftijd: rollen. En verder niks. Ze tijgert niet, ze kruipt niet, ze loopt niet, ze praat niet. Gelukkig maar, want dat zou me allemaal veel te snel gaan. Tess mag van mij forever op de grond blijven liggen en met de motoriek van een pasgeboren baby naar haar Lamaze-knuffel graaien.

Hapjes & slaapjes
Inmiddels krijgt mevrouw sinds een week of twee naast de flessen melk ook vaste voeding. Hoe dat precies gaat en op welke manier ik dat dit keer aanpak zal ik binnen nu en twee weken even delen in een aparte blogpost, maar wat ik er zo gauw over kan melden: het gaat prima. Dan over de slaapjes. Ook die gaan prima. We leggen haar tweemaal per dag neer voor een slaapje – in de ochtend een uurtje en in de middag drie uurtjes – en verder slaapt ze klokjerond met nog één kleine onderbreking voor de fles (wij maken haar dan wakker). Ook lekker zoals je in principe zou kunnen verwachten van een kind van zes maanden.

De opvang
Al vanaf dat ze een maand of drie is gaat Tess eenmaal per week naar het KDV. Dit vindt ze hartstikke leuk en eigenlijk gaat dat ook meer dan prima. Ze drinkt daar haar flessen leeg, eet haar hapjes, slaapt lekker en vermaakt zich kostelijk met alles wat ze daar voor handen heeft. De overige dagen dat zowel Robert als ik werken, wordt ze opgevangen door familie. En daar geldt hetzelfde als bij het KDV: mevrouwtje heeft er geen enkel probleem mee. Het is een echte allemansvriend.

En verder
En verder was het afgelopen jaar ontzettend hectisch, maar fijn. Er waren dagen waarop ik dacht dat het nooit avond zou worden (of waarop ik dacht de avond überhaupt niet te gaan halen) en er waren dagen die om waren voordat ik goed en wel opgestart was. We hebben korte nachten gemaakt, slapeloze nachten gehad, we hebben ontelbaar veel flesjes verwarmd, hapjes gepureerd, rondjes met de wagen gelopen, eindeloos met de draagdoek gesjouwd, speentjes terug gestopt, met spuugdoekjes geboend, liedjes gezongen, over de grond gerold maar bovenal hebben we het afgelopen half jaar belachelijk genoten. Van ons kleine meisje, onze dochter, Ticho zijn kleine zus.

Het afgelopen jaar is voorbij gevlogen en vandaag eten we een taartje (Robert en ik samen dan, want we zijn allebei lekker vrij maar hebben de kids naar het KDV gebracht en echt, da’s pas verwennerij) op Tessie haar eerste half jaartje en morgen gaan we de voorbereidingen starten voor haar eerste verjaardag. Die is namelijk bijna.

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *