Momlife, Persoonlijk

De overstap van ledikant naar groot bed

Toen ik zwanger was van Tess kwamen wij al snel bij het hoofdstuk ‘groot bed voor de dreumes’. Want dat leek ons handig. Kon de nieuwe baby in het ledikant en hoefde we voor haar dus geen extra ledikant aan te schaffen.

Zo gezegd zo gedaan. Bed uitgezocht, opgehaald, in elkaar gezet, kind erin gelegd en niks aan het handje. Zou je denken. Nou, dat klopt wel aardig. Voor de eerste paar weken. Maar toen werd het warm én kwam de dreumes tot de ontdekking dat hij het bed zonder al teveel problemen kon verlaten.

Op een warme zomeravond hadden we de kids boven te slapen gelegd. Wij zaten nog lekker in de tuin. De babyfoons stonden allebei aan en we hoorden niets. Lekker rustig dachten we. Rond 21.15 uur ging de man even naar de wc en toen zag hij uit zijn ooghoek iets bovenaan de trap. Dat iets bleek een kind van 20 maanden te zijn, die met slaapzak en al uit zijn grote bed was geklommen en naar de overloop was gesprongen. Hij zat bovenaan de trap en had verder geen geluid gemaakt.

Vanaf dat moment ging het niet meer zo soepel in dat grote bed. Ticho weigerde om te blijven liggen. Omdat zijn zusje nog lekker in haar wieg op onze kamer sliep, was het voor ons verder geen probleem om hem in haar (roze) ledikantje te leggen, dus dat is wat we deden. Want zo’n groot bed is leuk, maar het moet natuurlijk niet ten koste gaan van zijn (of mijn) nachtrust.

Inmiddels zijn we zo ongeveer een half jaar verder en is er nog weinig aan de situatie veranderd. Zo nu en dan probeer ik het weer eens om Ticho in het grote bed te laten slapen (met dekens, kussen, knuffels) maar hij blijft gewoon niet liggen. En Ticho lijkt in werkelijk álles op zijn vader, maar het drammerige heeft hij toch wel een beetje van mij. Niet op willen geven, gewoon stug volhouden en doorgaan. Het gevolg is dus dat we soms urenlang bezig waren met hem terugleggen. En dat hield ik op mijn beurt best wel even vol, maar na anderhalf uur raakte mijn geduld op.

We hebben werkelijk alles geprobeerd om hem in het grote bed te laten slapen. Het is namelijk niet dat hij het eng vindt of dat er een ander emotioneel probleem is, maar hij vindt het gewoon uiterst grappig om eruit te komen. Schaterlachend staat ‘ie dan op de gang. Meestal roept hij zelf nog iets van ‘nee nee mama Ticho nie slapuh’. Ik ben boos geworden. Ik heb hem liefkozend teruggelegd. Ik heb hem zonder iets te zeggen teruggelegd. Ik heb geprobeerd hem uit te leggen dat hij moet blijven liggen. En niks werkt. Dus slaapt hij weer in het ledikant en ga ik eerdaags maar voor een extra ledikant naar de kringloop. Want Tess barst bijna uit de wieg/nestje/kinderwagenbak dus dat roze ledikantje wordt haar domein.

Die peuter in dat grote bed, nee, dat wil nog niet heel erg lukken dus. Geeft verder ook helemaal niets want we hebben geen haast met dit soort dingen. Maar om me heen (nou ja, eigenlijk op Instagram waar alles #perfectmomlife #perfectekids #perfectealles is) zie ik al die koters zo lekker slapen in al die leuke grote óf peuterbedjes, dat ik dacht: er moet een klein tegengeluidje komen. Geweldig leuk dat heel veel kids dat grote bed wél accepteren, maar dat gebeurt dus echt niet overal.

Mocht je dus net als ik een beetje lopen te klooien met de overstap van ledikant naar groot bed: you’re not alone. En je bent niet gek. En het ligt ook niet aan je kind. Alles op het eigen tempo. Behoor jij nou tot de lucky moms waarvan het kind niet om de haverklap op de overloop staat maar gewoon lekker gaat slapen? Geef me tips. Dank!

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Williëtte says:

    Slapen doet hij hier als we bij hem blijven zitten tot hij slaapt. Daar heb ik geen problemen mee maar s nachts of s avonds word hij wakker en dan weigert meneer te slapen tenzij een van ons bij hem gaat liggen of als hij tussen in mag. 😅. Hier ook met veel
    Moeite dus. I feel ya!

  2. Tamara Embregts says:

    Wij hebben 1 zoon van 8 en die komt elke AVOND JA ELKE AVOND uit zijn bed. Minimaal 3 x dan weer voor dit dan weer voor dat, moedeloos wordt ik ervan.
    De middelste van nog geen 3 jaar hebben we net voordat de jongste geboren werd. (27 dec 2017) in een peuter meegroeit bed gelegd hij was toen denk ik 1,5 jaar oud.
    Die heeft vanaf dag 1 gelijk goed geslapen. Alleen komt ie er nu afentoe uit maar dat ziet hij van zijn grote broer af. Omdat mijn middelste later naar bed gaat als de oudste. Dus de middelste denkt dat dat normaal is om uit bed te komen.
    En de jongste slaapt nog heerlijk in een ledikantje

  3. Wij wachten sowieso nog een half jaartje/jaartje…Florian past nog prima in z’n ledikantje. Daarna kan hij meteen over mét deken en kussen. Nu ligt hij alleen in z’n dikke slaapzak hihi

    Ik heb dus helaas geen tips voor je…misschien toch maar even in een ledikantje laten slapen?

  4. Heel herkenbaar dit! Onze kindjes zijn precies even oud als Ticho en Tess en wij dachten exact hetzelfde; een wieg voor de jongste en na 6 maanden in het ledikant van de oudste en oudste in peuterbed … Maar onze peuter van net 2 jaar weigert net als Ticho om in het ‘grote bed’ te slapen (alles geprobeerd ). Dus ik zat er juist aan te denken om dan toch nog maar ergens een extra ledikant vandaan te toveren voor de jongste …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *