Happy Moments

Happy Moments #86

Goedemorgen en leuk dat je er weer bent voor een nieuw overzicht van onze afgelopen week. Door het donkere weer wordt het steeds lastiger om mooie (en afwisselende, want veel binnen) foto’s te maken, but I tried my best.

Het waren fijne dagen. De maandag tot en met vrijdag niet heel bijzonder spannend – al hadden we nog wel een dingetje met onze Tess – maar gewoon heerlijk relaxed. Op zaterdag was ik jarig. Dat vierde ik niet heel uitgebreid, maar er was wel taart voor familie. Daarna brachten we de kids naar hun opa en oma voor een nachtje logeren. Robert en ik hadden dus onze handen vrij en dat was heel fijn. We gingen een korfbalwedstrijd kijken en bleven hangen bij het bierfeest. Zondag haalden we de koters weer op en had ik nog een hele gezellige babyshower. Het weekend vloog dus voorbij. Kijk je mee naar de foto’s?

We beginnen de week met een bakkie koffie op kantoor. Ik ga heel de dag aan het werk en dat is fijn. Ik heb een leuke takenlijst, krijg aardig wat afgestreept en ik geniet van het feit dat ik me even niet druk hoef te maken om flesjes en luiers.

Maar aan het einde van de dag natuurlijk wel met gierende banden naar deze. En zijn zus, uiteraard.

Beste vriendjes. Vind ik echt het allerleukste om te zien, die twee samen.

Ticho hoest en piept weer als een malle. Al best een poosje. Zijn puffer verlicht het allemaal wel iets, maar gegarandeerd dat hij richting het einde van de nacht alsnog zichzelf wakker hoest. Een doktersbezoekje vind ik lastig: ze kunnen er toch niks aan doen, maar ik wil wel dat ze weten dat dit speelt. Ik twijfel een beetje of ik zal bellen, zodat ze een notitie kunnen maken. (Ik wil namelijk niet dat als ik over een half jaar daar kom en vraag om bijvoorbeeld een doorverwijzing, dat ze dan zeggen: nou, deze klachten zijn niet bekend, je bent nog nooit met deze problemen bij ons geweest.) Afijn, ik besluit het nog even aan te kijken, niet wetende dat ik later in de week alsnog bij de huisarts zou belanden…

Dinsdagochtend: Utrecht Overvecht. Tja, er zijn mooiere plekken om op uit te kijken zeg maar, maar met een mooie zonsopkomst hoor je mij verder niet klagen.

Lunch in de kantine. Na een trainingsochtend ben ik best wel hongerig. Deze salade smaakt prima, maar ik neem er ook nog een saucijzenbroodje bij. Het draait om balans toch?

Pas rond 19.00 uur was ik thuis. Ticho logeert bij zijn opa en oma – die wilde absoluut niet mee naar huis -, Tess ligt in dromenland en de man kijkt een serie. Ik rijd naar mijn moeder voor een bakkie koffie.

Woensdagochtend: ik kom beneden en zie dit. Zo lief, Robert heeft de houtkachel in vuur en vlam gezet. Het is heerlijk aangenaam qua temperatuur. Meer mensen die zo dankbaar gebruik maken van hun open haard?

Ik ontbijt met koffie, Tess met een fles.

Tenminste, dat is de bedoeling. Maar Tess drinkt sinds het weekend heel erg slecht. Als in: echt veel te weinig. Een stuk minder dan de helft van normaal (dus amper 300 ipv 750-800). Nu maak ik me niet zo heel erg gauw zorgen, maar ze is nog zo klein en melk is haar enige bron van voeding dus best wel belangrijk zeg maar. Haar luiers worden (logischerwijs) steeds droger en ze is ook enorm hangerig. Na overleg met de huisartsenpost op dinsdagavond en een telefoontje met onze eigen huisarts, moeten we toch even langskomen.

M’n snoetje. Ik kan echt wel janken als het weer niet lukt om haar fatsoenlijk te drinken te geven. Bij de huisarts blijkt dat ze een geïrriteerd keeltje heeft (maar geen koorts) en een borrelend buikje. Die combinatie is waarschijnlijk de oorzaak. We moeten haar goed in de gaten blijven houden, plasluiers checken, ORS geven en met een zetpil de pijn wegnemen.

Als we weer thuis zijn dan pik ik mijn vriendje op bij zijn oma. We wandelen vlug langs de winkels voor wat Sinterklaasinkopen.

Ik word alvast een beetje verwend voor mijn verjaardag. Dit luchtje is, samen met Insolence van Guerlain, echt mijn favoriet der favorieten.

De Brandweerauto is (weer) leeg en ik krijg van de peuter het dringende verzoek om er een nieuw batterijtje in te doen. Aye aye!

Om 12.00 uur liggen de kids in bed en heb ik tijd voor… ontbijt. Ja, lekker slecht, maar ik had in alle haast en hectiek dus nog niks gegeten. Rijstwafels met filet americain met een uitje en truffelmayonaise.

Ze zijn weer wakker. Die handjes jongens, ik vind het te schattig voor woorden. Altijd handjes vasthouden.

Lekker rollen op het kleed, terwijl op de achtergrond de houtkachel brandt. Ik zal vast bevooroordeeld zijn, maar eerlijk, dit kind is toch echt mega knap?

M’n andere dochter. Hij wilde graag Tessie haar bandje in. Tuurlijk vriend, jij kan het hebben.

Zoals je ziet was de fles weer een groot succes maar niet heus. We doen dus maar zo min mogelijk actiefs om zo min mogelijk energie te verbruiken. Op de bank hangen en kroelen. En jaahaaa, Ticho heeft zijn pyjama nog aan.

Mijn opa, moeder en zusje komen eten en ik heb voor hun alledrie een kleinigheidje gehaald namens Sinterklaas. Ook voor Ticho ligt er een cadeautje klaar.

Dit pakje lag al een poos in de kelder. Wilden we eigenlijk een paar weken geleden geven, maar toen had hij voor zijn verjaardag al zoveel gehad en kreeg hij ook nog eens Sinterklaascadeaus van zijn opa, oma, ooms en tantes. Het was wel even goed geweest. Maar wie wat bewaart die heeft wat zullen we maar denken. Ik ben vergeten om een foto van het uitgepakte geheel te maken, maar het is een brandweerkazerne met een houten brandweerman, helikopter, brandweerwagen en vlammetjes. Kind helemaal in zijn sas. Kostte vier euro’s bij Kruidvat.

Als het huis weer leeg is en de kids slapen, ploffen Robert en ik op de bank. Er is werkelijk geen reet op televisie, dus we kijken Boxing Stars. Mensen, WAT IS DIT?!

Ik ben dol op gekke televisieprogramma’s, maar ik weet even niet zo goed wat ik hier nou van moet vinden. Hoewel, het is best tof dat deze mensen zich in korte tijd helemaal uit de naad hebben gewerkt om iets te bereiken. Ja. Maar het voelt toch een beetje alsof je naar een tenniswedstrijd van je opa zit te kijken terwijl je Wimbledon gewend bent zeg maar.

We horen ineens gehuil van boven. Da’s een unicum want Tess huilt serieus nooit. Het stelt me gerust, omdat ze ondanks dat ze al dagen bijna niet drinkt blijkbaar toch nog in staat is om ongemak aan te geven. We halen haar naar beneden en geven haar een fles. Ze drinkt 100 en daar ben ik blij mee. Komt ze de nacht wel op door!

De volgende ochtend besluiten we haar maar gewoon naar het KDV te brengen, want ze heeft verder geen koorts of iets dergelijks. Tasje is van Van Pauline.

Als ik thuis kom dan zit meneer met zijn nieuwe speelgoed te spelen.

Dit is dus die brandweerkazerne. Ideaal, kun je makkelijk dichtdoen en meenemen.

We zijn een gezin van de rituelen. Broodje carpaccio it is.

En dan, beste mensen, gaat BIJNA mijn huwelijk eraan. We besluiten samen te kerstboom op te tuigen. Nou nou nou. Eerst lichte ruzie want de boom staat scheef – vond ik – en dan lichte ruzie omdat we die lampjes niet uit de knoop krijgen. Uiteindelijk trekken we de conclusie dat het een beter plan is als ik het huis even verlaat. Ik ga dus boodschappen halen.

Als ik terugkom dan is dit de situatie. Fijn.

Deze hangers voor in de boom kregen we cadeau van Kim, die een hele toffe webshop heeft met allerlei mooie houten speelgoed en andere kindgerelateerde producten. Een bezoekje waard!

Het lijkt wel nacht, maar het is vrijdagochtend. Ik vraag me tegen negenen af of het ooit nog licht gaat worden vandaag.

Lekker spelen in zijn hoekje. Wat een troep he? Soms lijkt het net een soort dependance van de Intertoys bij ons thuis.

Lekker appeltje en mandarijntje eten. Met de brandweerspullen binnen handbereik want stel je voor dat je het verliest.

Ticho gaat vloggen.

En Tess is weer haar vrolijke zelf. Ze drinkt haar flesjes weer leeg en – noem me een meut – daar gaat mijn moederhart een stuk beter op.

De yoghurt met haverberen zijn nog steeds een groot succes.

Leeg!

Ik schreef vorige week een update over ons huis (kun je HIER lezen) en daarin stond dat er nog spotjes in het plafond boven het kookeiland moesten komen. Nou, die zitten er. Ook de deuren in de kelder worden opgehangen dus dat is fijn, want nu blijft die kou lekker beneden.

Tess slaapt niet bijster lang, want die kijkt liever GTST met haar moeder.

En ook Ticho sluit gezellig aan. Tess zit hier met haar Lamaze-eenhoorn en volgens mij heb ik het al eerder gezegd, maar speelgoed van Lamaze is echt fantastisch voor kleine kinderen die volop bezig zijn met het ontwikkelen van hun zintuigen.

Er is licht! Een tikkeltje fel nog – wil bijna zonnebrand gaan smeren – want het instellen wil niet helemaal lukken, maar ach, we kunnen zeg maar goed zien wat we eten (ja, knakworst in dit geval).

Tessie! Ze doet het weer. Lachen, kraaien, met haar armpjes zwaaien en drinken.

Wat een vreselijk saaie dag eigenlijk he? Het was ook echt hondenweer dus we zijn precies nul seconden buiten geweest. In de avond drink ik nog even koffie bij een vriendin en dat was mijn uitstapje van de dag.

Zaterdagochtend worden we wakker gemaakt door Ticho, die ons tot 07.30 uur liet slapen. Tess volgt niet veel later en na uitgebreide kusjes en knuffels met z’n vieren in het grote bed – ultiem geluksmoment – wordt er beneden een heeeeerlijk ontbijtje voor me geregeld.

Ik ben namelijk jarig! Er staan 28 kaarsjes op de taart. Het feestje volgt over een paar weken, maar we laten het niet helemaal stilletjes voorbij gaan. Er komt wat familie voor een gebakje. Ik krijg er spontaan keuzestress van.

Ticho gelooft niet dat zijn moeder 28 geworden is. Maar het is dus heus. En ik kan het niet goed uitleggen, maar ik vind 28 wel een bijzondere leeftijd. Het voelt als echt heel erg volwassen ofzo. Bijna dertig (waaaahhhh). Ach, ik ben blij dat er weer een jaar in goede gezondheid bijgeschreven mag worden, want zo vanzelfsprekend is dat allemaal niet. En gelukkig blijf ik forever jong van geest.

De postbode staat voor de deur met een pakketje. Ik vergeet in mijn enthousiasme om een foto te maken van hoe onwijs leuk het ingepakt zat, maar dat moeten jullie dan maar gewoon van me aannemen. De inhoud maakt me ook enthousiast: twee hele toffe hangers met de eerste letters van mijn kids. Het komt op beeld niet heel goed over, maar ze zijn dus best wel groot en echt een leuk iets voor in bijvoorbeeld de kinderkamer. Ik ga deze twee denk ik op de deuren van de kamertjes hangen. En extra leuk: van Hout&About (KLIK) mag ik zo’n tof exemplaar weggeven. Houd mijn Instagram (@anoukzwager) daarvoor in de gaten!

Ik voel me echt jarig. Twee hele leuke boeken om te lezen.

De kids hebben we inmiddels bij hun opa en oma gebracht – die gaan een nachtje logeren – en wij hebben dus de handjes vrij. Robert grijpt zijn kans en gaat een powernap doen en ik rijd naar het tankstation. Jarig of niet, dit moet ook gewoon gebeuren.

En ik cross even langs de bloemenwinkel voor een kerstboompje voor mijn opa.

Daarna gaan we naar de korfbal. Ik kijk weer eens een wedstrijdje in de hal en blijf daarna hangen op het bierfeest. Zonder bier. En eigenlijk ook zonder Flugel, want na het maken van de foto geef ik ‘m weg. Geen drank voor mij, ik kan het zo slecht hebben.

En als er een bierfeest is en je drinkt als één van de weinigen niet, dan mag je taxicentrale spelen. Doe ik serieus altijd zonder problemen, vind ik niet erg, ik ben blij als iedereen gewoon veilig thuis komt (ik rij liever twintig keer heen en weer in plaats van dat er iemand met een drankje teveel toch maar zelf gaat rijden). En met kerstmuziek uit de speakers is er sowieso geen reden tot klagen. Tijdens het maken van deze foto stond ik uiteraard stil (op de parkeerplaats te wachten tot le husband uit de kantine zou komen) en ja, het is nog redelijk vroeg maar we begonnen ook zeg maar halverwege de middag.

Zondagochtend worden we rustig wakker. Niet laat want biologische wekker, maar wel chill. Op het gemakkie warme broodjes uit de oven.

En in mijn ochtendjas warme koffie drinken. Daarna uiteraard snel douchen en mijn kids ophalen. Het is maar 24 uur en to be honest is het heerlijk om even de handjes vrij te hebben, maar ik mis ze dan dus wel.

Aan het begin van de middag rijd ik naar Bleiswijk voor een babyshower. Hoe erg moeke ben je als je tijdens de kinderliedjes-bingo werkelijk alles kan meezingen?

Food! Het is top geregeld en de mommy-to-be geniet zichtbaar. Ik blijf niet te lang want ik heb een beetje hoofdpijn (niet van de drank dus) en we hebben nog een verjaardag.

Zo, 17.30 uur en we zijn met z’n viertjes thuis. Voetbal op, kachel aan, kerstboom aan: heerlijk.

Tessie is een beetje moe maar wil niet slapen. Dan maar lekker bij mij in de doek. Vinden we allebei wel leuk!

Als we hebben gegeten dan spelen Ticho en ik nog even met de stickerboeken en daarna voeren we de kids af naar bed. Zelf ploffen we op de bank met koffie en ik ga nog langs vriendinnetje San voor een theetje. Inmiddels is het iets over tienen en staat hier één of andere voetbalwedstrijd op (River Plate – Boca Juniors, het schijnt nogal een ding te zijn). Ik ga zo Tess haar laatste flesje geven en dan met een snoekduik mijn bed in!

Het was me het weekendje wel hoor. Onwijs druk maar hartstikke gezellig. En ik geloof niet dat dat komende weken nog gaan veranderen. Daar is het immers december voor!

Bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *