Momlife, Persoonlijk

Hoe bevalt het werken na zwangerschapsverlof?

Het is inmiddels twee maanden geleden dat mijn zwangerschapsverlof erop zat. Ik ben al best een poosje weer aan het werk en vandaag vertel ik hoe dat gaat. Lees mee.

Ik ben dol op mijn werk. Een grapje met collega’s, een mooi artikel maken, een inspirerend persoon interviewen, warme koffie drinken: ik zou het allemaal niet willen missen. De combinatie tussen moederen en werken vind ik ook heel prettig. Na een dag met de kids ben ik blij dat ik weer even naar kantoor kan en na een dag kantoor wil ik met gierende banden naar huis om de kids weer plat te knuffelen.

Uren in de auto
Iedere dag rijd ik zestig kilometer heen en zestig kilometer terug. Gemiddeld breng ik denk ik twee tot drie uur per dag door op de snelweg. Dat is niet leuk, maar ik vind het ook geen drama. Natuurlijk zou het qua energie makkelijker zijn als mijn werk om de hoek zat, maar de andere kant van het verhaal is wel dat ik ’s ochtends altijd alle tijd heb om wakker te worden – bakkie koffie erbij, radio luisteren, opkomende zon – en dat ik ’s middags in de file mijn werkdag evalueer en als ik dan eindelijk thuis ben, dan heb ik dat allemaal echt losgelaten. Als ik dan thuis kom, dan ben ik er weer helemaal voor Ticho en Tess. Robert en ik hebben inmiddels een prima modus gevonden qua kinderen ophalen, eten maken enzovoorts (voor onze avondroutine moet je HIER zijn).

Zware baan
Ik ben mij er heel erg van bewust dat ik absoluut geen zware baan heb. Ik hoef niet heel de dag voor anderen te zorgen, ik sta niet heel de dag op mijn benen, ik hoef niet te sjouwen, ik heb geen enorme verantwoordelijkheden (als in: kwestie van leven of dood, zoals bijvoorbeeld een dokter of verpleegkundige) en ik heb ook nog eens het geluk dat ik iets mag doen wat ik én heel leuk vind én waar ik toevalligerwijs een soort van aangeboren talent voor heb, zodat het me geen bakken energie kost. Dat maakt dat ik de combinatie tussen werken en moederen in dat opzicht niet zwaar of lastig vind.

Mistig hoofd
Wat ik wél merk is dat ik niet meer zo scherp ben als voordat ik zwanger raakte. Het is volgens mij echt een kunstje van moeder natuur om de vrouw na het baren van een kind een deel van de hersenen voor dat kind te laten gebruiken. Dat deeltje kun je dus niet meer inzetten tijdens ellelange vergaderingen of ingewikkelde projecten. En dát merk ik. Want als iemand mij voorheen vroeg om eens kritisch naar een bepaalde tekst te kijken, dan focuste ik mij daarop en kwam ik met een hele lijst (inhoudelijke) feedback. Nowadays haal ik er een spelfoutje uit en vervorm ik wat stroef lopende zinnen, maar dat was het dan ook wel. Tijdens vergadering ben ik blij als ik zestig minuten lang kan volgen wat iedereen roept, maar zelf iets bijdragen? Moeizaam wel. Het plannen van mijn werkzaamheden? Was ik vroeger een ster in, maar mijn zwangerschapsbrein zorgt tegenwoordig met enige regelmaat voor een ietwat verkeerd ingerichte agenda. Ik zei onlangs tegen een directe collega dat ik het gevoel heb dat er continu een mistwolk in mijn hersenen zit. Dat is echt zo. Ik kan niet meer heel helder en scherp nadenken. In dat opzicht vind ik het wel lastig om weer aan de arbeid te zijn. Maar ik denk dat het ook iets is wat met de tijd vanzelf over gaat. Alles moet gewoon weer even aangezwengeld worden.

Mijn werkweek
Het fijne aan mijn werk is dat ik het altijd en overal kan uitvoeren. Laptopje open, internetverbinding fiksen en gaan met die banaan. Mijn teksten kan ik dus ook vanuit huis schrijven. En dat doe ik regelmatig. Als de kinderen op bed liggen dan maak ik mijn artikeltjes af, beantwoord ik wat e-mails, werk ik de planning voor komende weken bij enzovoorts. Ik vind het heel erg fijn dat dat kan én dat het mag. Want gelukkig maakt mijn werkgever er geen probleem van als ik niet van 08.30 uur tot 17.00 uur achter mijn computer op kantoor zit. Als mijn werk maar op tijd klaar is, zeg maar. Die flexibiliteit vind ik fijn, want het zorgt ervoor dat ik mijn baan met mijn gezin kan combineren. Als ik ergens zou werken waar je dus letterlijk een negen-tot-vijf-baan hebt, dan zou dat onmogelijk lukken.

Algehele conclusie
Ik ben ontzettend blij dat ik na mijn verlof weer aan het werk ben gegaan. Het aantal uren en dagen voelt voor mij op dit moment als prima, maar als het iets meer of iets minder zou worden dan was dat ook geen probleem, mits ik een zekere mate van flexibiliteit kan behouden. Ik zou absoluut niet zonder die paar dagen op kantoor kunnen want ik ben er zo eentje uit de categorie: mijn werk zorgt ervoor dat ik thuis een leukere moeder kan zijn. Het is écht zo. Maar het idee dat ik mijn tijd zo kan indelen dat ik bijvoorbeeld een beetje de ergste spits op de A27 kan vermijden en zo gewoon meer effectieve werkuren maak én meer tijd voor mijn gezin heb, geeft me ook een bepaalde rust. Het gevoel van: we regelen het wel.

Team
Robert en ik zijn wat betreft zorgen en werken een goed op elkaar ingespeeld team. Dat zorgt ervoor dat het eigenlijk altijd gesmeerd verloopt. We weten precies wie wat wanneer moet doen en vertrouwen er blind op dat het allemaal ook gewoon gebeurt. Voor wat betreft het verdelen van de werkdagen: ik zou best wel vier dagen willen werken, mits Robert ook vier dagen zou werken. Maar dat wil hij niet. Dus dan houdt het gauw op. Ik wil de kids niet nog een extra dag wegbrengen, dat vind ik gewoon teveel worden, dus nu hebben we het vijf/drie verdeeld. Vind ik ook prima, al is het voor mijn eigen carrière niet per se heel handig. Maar goed, het voordeel van redelijk op tijd kinderen krijgen is dat je daarna nog alle tijd van de wereld hebt om aan die carrière te werken.

Werk jij naast je andere baan als moeder? En zo ja, hoe veel uur? En hoe combineer je dat met het runnen van je huishouden? Ik vind het altijd onwijs interessant om te lezen hoe andere moeders dit doen, dus laat het me vooral even weten!

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

3 Comments

  1. Zelf werk ik 24 a 30 uur in de week ( dat varieert nog al eens). Ik moet zeggen dat het allemaal wel loopt. Kindje gaat 2 dagen in de week naar KDV en 1 dag zorgt of oma of papa voor onze schat. Papa zit voor het werk veel in buitenland en is soms weken achter elkaar weg. Dit maakt het met de planning wel lastig en moet ik veel alleen doen. Ik heb gelukkig een soepele werkgever met veel begrip, en hele lieve ouders die mij af en toe de zorg uit handen nemen. Zo kan ik een keer in het weekend weg of naar de kapper 🙂

  2. Ook ik werk naast mijn leven als partner, mama en stiefmama.
    20 uur in de week, verdeeld over 2,5 dag.
    Heerlijk vind ik ‘t!!
    Sinds september ben ik geswitcht van baan, wat mij een hoop meer rust geeft. Eerst werkte ik tussen de 16-26 uur, verdeeld over 4 dagen. Met bijna wekelijks een ander rooster…
    Nu ben ik bij mijn partner gaan werken, gaat ons mannetje op maandag naar de ene opa en oma, op woensdag naar de andere opa en oma en op vrijdagochtend naar mijn oude werk op het KDV. Op dinsdag en donderdag zijn we fijn de hele dag samen, écht genieten!
    En naast dat ik m’n nieuwe job erg leuk vind, is mijn partner als werkgever hebben zó fijn!! Geen gezeur met vrije dagen of vakantie aanvragen… Als opa en oma niet kunnen of wanneer onze Liam ziek is (of een vd meiden) blijf ik fijn thuis en ga ik op een andere dag wel werken. Nadeel aan een eigen zaak is dat werken altijd door gaat… Naast die 5 dagen op kantoor, werkt Marc in t weekend vaak tussendoor wat achterstallige zaken weg. Qua huishouden krijg ik het prima gehandeld! Met de helft van de tijd 3 kids in huis die zooi maken of aandacht vragen is ’t wel fijn dat een keer in de twee weken even 2 uurtjes de poetsvrouw een handje komt helpen.
    Enige lastige vind ik nog dat de school van de meiden uit is en Liam dan in bed ligt voor z’n middagdutje. Gelukkig vinden we altijd wel een oplossing!
    Ik denk dat we ’t zo best prima voor elkaar hebben ☺️.

  3. Ik werk als verpleegkundige 28 uur in de week. We werken met uren op jaarbasis dus het is niet altijd 3 om 4 verdeeld. Ik werk alle diensten en het is best pittig. Dreumesbaby is nu 16 maanden. Daarnaast ben ik ook nog aan een nieuwe opleiding begonnen (betaald door werkgever en lesdagen vallen onder werktijd zodat ik hopelijk ooit wat beter kan doorgoeien en van het onregelmatige af kan) waardoor ik nu echt 0 tijd voor mezelf heb haha.
    Opvang is voor ons (of nouja voor mij) onwijs puzzelen maar met flexibele opvang, vaste tijden en dagen van man lief, heel veel opa’s en oma’s (allebei gescheiden ouders) is het tot nu toe altijd gelukt! Alleen extra dingen zoals terug komen op een vrije dag voor een vergadering doe ik nu echt niet meer!
    Studie werk doe ik op de momenten dat dreumesbaby slaapt zodat ik wel echt met hem ben als hij wakker is.
    Pittig, druk, vermoeiend maar ook heel gelukkig. 😊
    Xx Katja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *