Happy Moments

Happy Moments #79

Goedemorgen! Het is weer maandag en dat betekent uiteraard dat er een nieuw overzicht van onze afgelopen week online staat. Ik maakte meer dan genoeg foto’s, dus kijk mee!

We hadden weer een fijne week. Eigenlijk niks nieuws. Ik kan zo enorm genieten van simpele dingen, van tijd met de kids, met de man, met vriendinnen. Ik realiseerde me afgelopen week dat ik eigenlijk een heel tevreden mens ben. Niet gek ook, want er ís gewoon nauwelijks iets te klagen. Afijn, afgelopen week dus. Ik werkte op maandag, dinsdag en vrijdag en was op woensdag en donderdag vrij. Een kort weekend middenin de week. We gingen uiteraard weer op pad: de speeltuin, de kinderboerderij, je kent het wel. Verder had ik een avondje met vriendinnen én ging ik sushi eten met de vrouwelijke kant van mijn familie. Lets go!

Mijn uitzicht als ik na een werkdag de deur naar de keuken open: een vermoeide baby, slapend in de Maxi Cosi. De kids zijn vandaag allebei heel de dag bij hun tante, nicht en neef geweest, dus die krijg ik uitgeraasd en heel erg moe weer afgeleverd.

We analyseren even wie zijn beste vriendjes zijn. “Is papa jouw beste vriendje?” Nee. “Is mama dan jouw beste vriendje?” Nee. “Oke, wie is dan wel jouw beste vriendje?” En dan noemt hij de naam van zijn tante. Snap ik wel want hij krijgt nergens zoveel aandacht als daar. Gelukkig kan er nog wel een kroel voor zijn vader vanaf.

Het beste uitzicht na een lange dag op kantoor en op de A27.

Als we klaar zijn met eten dan plof ik met Tessie op de bank. Ben nog steeds verliefd op dit heerlijke pakje van Tumble ’n Dry. Zo jammer dat ze deze niet in volwassenmaten verkopen.

Betrapt! Hij denkt: zo, de dames zitten op de bank, ik heb vrij spel. Jammer maar helaas vriend, je mag dit keer écht geen rijstwafel. Groot verdriet bij hem natuurlijk maar dat komt ook door de vermoeidheid. Iets na zevenen leg ik beide kids in bed en het is direct stil boven. Een avondje voor mezelf, tijd om nieuwe content te schrijven!

Dinsdag ben ik op kantoor. Ik werk altijd mega trouw met mijn planner maar ergens in mijn zwangerschapsbrein is het een beetje mis gegaan. Ik heb twee vrij grote deadlines en te weinig tijd. Slecht gepland dus, want die deadlines weet ik al maanden. Aan het einde van de middag zegt een collega: “Anouk, ik heb je heel de dag nog niet gehoord.” En dat is inderdaad een unicum. Ik red het allemaal niet, maar het voordeel van werken als redacteur is dat je in principe vanuit iedere locatie met laptop en internet kunt werken, dus ik neem een stapeltje werk mee naar huis en denk dat het voor het weekend allemaal wel moet lukken.

Als ik me door de file heen geworsteld heb, kunnen we weer aanschuiven bij mijn schoonouders. Handig, gezellig én lekker.

Niet bepaald een warm welkom thuis. Man, watskeburt met die temperatuur? Het is zo koud ineens.

Ik parkeer Ticho lekker onder de douche en leg Tess vervolgens in bed. Die kleine meid maakt er een feestje van, dus als Ticho klaar is met douchen gaan we zijn zusje nog even een kus geven. Binnen tien minuten is het helemaal stil in huis. Weinig relaxter dan dat kan ik je vertellen.

Robert heeft ondertussen beneden de kachel in vuur en vlam gezet. Lekker opwarmen en zo cosy. Ik geniet er eventjes van mee, maar ga daarna voor koffie naar mijn moeder. Rond negen uur ben ik thuis, schrijf nog twee nieuwe blogposts, geef daarna Tess haar laatste fles en dan gauw naar bed.

Woensdagochtend zijn we vroeg uit de veren. Allebei de kids vonden het rond een uurtje of zeven wel mooi geweest dus huphup in de actiemodus. Koffie!

Daarna rijden we weer naar het Jeugdspeelpark in Hendrik-Ido-Ambacht. Voor de mensen uit de buurt: is leuk. En op deze regenachtige dag zijn we de enige bezoekers.

Wat als deze ontsnapt?

Lekker banjeren door het zand en het gras. Kan ons (bijna) niks schelen dat het regent.

Tess ligt er lekker warm bij.

Het is hier echt heerlijk ruim, goed onderhouden, schoon, voor alle leeftijden leuke speeltoestellen en hartstikke vriendelijke mensen.

Ging ff mis met de instellingen van de camera trouwens, dus sorry voor de wazigheid. Maar dit is Ticho op een schommel, kennen jullie gelukkig wel inmiddels.

Samen van de grote glijbaan! Vindt Ticho heel leuk, maar mooi niet dat hij alleen gaat. En na twee keer omhoog klimmen en mezelf dubbel vouwen in dat ding ben ik er wel klaar mee.

Als we weer thuis zijn doen we nog een bakkie koffie en speelt Ticho met ehm, alles wat hij kan vinden.

Is er eentje moe. En ja, hij kreeg twee krentenbolletjes voor lunch. Had vlak daarvoor ook al een banaan en een appel op.

Als de kids op bed liggen regel ik een supergezonde lunch voor mezelf.

Tich wordt vrij snel wakker. We gaan nog even samen op het grote bed liggen en bij wijze van uitzondering mag die knuffelbeer mee uit bed. Zit ‘ie te genieten hoor.

We zijn weer beneden! Ticho gaat meteen lekker spelen en ik plof nog eventjes op de bank.

Op zijn stoeltje wat snoepen en drinken.

En dan wordt de baby ook wakker. Die moet meteen bij hem liggen en dat vindt Ticho hartstikke grappig – dat kind gedraagt zich dan ook een beetje als haar tweede vader – maar Tess denkt ‘mam please come and save me’.

Kind gered, maar ze is nog steeds niet heel blij zoals je ziet.

Ticho gaat vloggen!

’s Avonds is het weer eens tijd voor de draagdoek. Bespaar me de berichtjes over wat er allemaal mis is met hoe dat ding geknoopt zit: ik was aan het koken, de meid was verdrietig, ik kwam handen tekort. Ging best zo.

Na het eten ga ik naar Karwei omdat ik het vloerkleed dat ik op het oog heb graag even in het echie wil bekijken en daarna zie ik het staartje van PSV. Deze vent is de reden dat ik Ticho echt geen Luuk wilde noemen: Luuk de Jong. Kan niet hoor. Zeker niet als de man des huizes voor PSV is.

Donderdag ben ik nog een dag vrij omdat ik mijn werkdag geruild heb. We beginnen dus weer op het vertrouwde plekkie aan tafel, met een bak yoghurt en haverbeertjes.

Ik ga stuk om deze foto. Tess is uiteraard weer mega blij – bijna altijd – maar serieus, het lijkt net een jochie in dit outfitje. Alsof ik zeg maar twee jaar terug in de tijd ben gegaan en Ticho weer als baby bij me heb.

Ik krijg vriendin Suus op visite en we halen lekker taartjes.

Via Insta Stories (@anoukzwager) vroeg ik wat een beter idee is: Monkey Town in de vakantie of de speeltuin in de regen. Mensen die voor dat eerste stemden zijn echt nog nooit in de vakantie naar zo’n krijspaleis geweest hoor. Ik ooit een keertje, in de kerstvakantie. Kon daarna meteen in therapie want volledig geflipt door al dat geschreeuw, gejank, gekrioel.

Als Suus weg is, doe ik de kids naar bed en ruim daarna het huis een beetje op. Tess heeft weinig zin in slapen dus we chillen lekker samen onder de dekens.

Ticho is ook wakker!

‘Mama ook zitten!’ Tuurlijk jongen. Geen idee hoeveel kilo dat bedje kan houden, maar tot nu toe gaat het altijd goed.

De liefde tussen broer en zus is vrij intens hier in huis. Ticho zit min of meer aan Tess vastgeplakt, hij aait haar heel de dag, overlaadt het kind met kusjes en als er iemand anders in haar buurt komt dan werpt hij zich als een soort waakhond voor de kinderwagen.

Rondje winkels. Koekje bij de bakker, worstje bij de slager. En daarna natuurlijk direct weer een appel uit het fruitschap bij de Jumbo.

Het is echt rotweer dus ik besluit naar de bieb te lopen in de hoop dat de verwarming daar aan staat. Nog nooit geweest terwijl het op loopafstand van ons huis is. Ik vind het weinig soeps en Ticho is ook niet per se dol op boekjes. Dus leuk geprobeerd, niet ons ding.

Het is dat hij nog niet goed genoeg kan praten, maar anders had hij nu gevraagd: mam, wat MOET IK HIERMEE?

We eten uiteraard weer een broodje carpaccio, ik ga even ergens een bakkie koffie doen en om 20.30 uur sharp zit ik voor de buis. Expeditie! Wat een aflevering he mensen. Mijn lievelings-Nienke lag er BIJNA uit. Gelukkig net niet helemaal.

Vrijdag moet ik werken. Of nou ja, ik heb een training. Zoals jullie wellicht wel weten werk ik als redacteur. Dat houdt in het kort in dat ik stukken schrijf voor websites, folders, flyers, magazines enzovoorts. Deze vrijdag heb ik een training over contentstrategie. Interessant en vermoeiend.

Einde middag; met gierende banden naar de man en de kids. Grapje. In de file op de A27.

Ondertussen krijg ik van het thuisfront deze doorgestuurd. Robert heeft een dag vrij genomen zodat hij bij de kindjes kon blijven en rond 17.00 uur heeft hij deze wel verdiend, vindt hij zelf. Vind ik ook wel want hij heeft het supergoed gedaan. De kids leven nog en het huis is opgeruimd, de boodschappen gehaald, de was gedaan, de bedden verschoond enzovoorts. Standbeeld voor hem dus por favor.

Mocht je je afvragen hoe ik er na een dag informatie opzuigen bij loop: zo dus. Pas vroeg iemand mij naar mijn make-uproutine. Moest ik ZO vreselijk hard om lachen. Wenkbrauwpoeder en mascara, dat was ‘t. Soms nog een oogpotlood erbij, maar verder niks. Tenminste, niet als ik gewoon naar kantoor ga. Ain’t nobody got time en zin voor uitgebreide schminksessies om 6 uur in de ochtend.

Ik stop mijn vriendje in bad.

En kroel met mijn vriendinnetje. Outfitje kocht ik deze week bij Zeeman. Vind het echt niet te doen schattig met die oortjes op haar schouder. Acht hele euro’s!

Als Ticho en Tess allebei slapen cross ik gauw naar Kruidvat voor een voorraad luiers en daarna is het tijd voor stukjes tikken bij de houtkachel. Heerlijk weekend!

We beginnen de zaterdag met een klein laagje plamuur. Alleen de wenkbrauw, een beetje mascara en dit keer ook wat bronzer. Kan ik wel gebruiken want we hadden een gebroken nachtje. Tess vond het rond vieren wel een grappig idee om te gaan krijsen.

Robert en Ticho zijn zwemmen, Tess slaapt en ik kan rustig opstarten.

Tessie slaapt niet heel lang, as usual. Kunnen we mooi even samen op de kiek voor de vier-maanden-foto. Ze wordt zo snel groot he, niet normaal. Echt al een flinke meid als je haar zo ziet.

Weekend is voor was.

Deze is weer terug van het zwembad en krijgt bloemkool voorgeschoteld.

’s Middags wordt er niet heel lang geslapen. Beetje jammer wel, want na die halve nacht wilde ik ook graag even de ogen sluiten. Maar goed, met z’n drietjes op het grote bed chillen is natuurlijk ook leuk.

Ticho gaat met zijn stickerboeken aan de haal en besluit alles en iedereen van een keurmerk te voorzien.

Drankje in de (lege) kantine!

Als thuis de kids op bed liggen en de man zichzelf op de bank heeft genesteld, ga ik met mijn twee liefste vriendinnen San en Es op pad. We gaan eerst naar de film: Zwaar Verliefd. Vond ‘m heel grappig en pijnlijk herkenbaar. Maar ergens ook een beetje mehhhhhh omdat het idee van ‘als je dik bent vindt niemand je leuk’ niet helemaal is hoe ik in het leven sta.

We sluiten onze girlsnight af met een alcoholische versnapering. Doe ik zelden natuurlijk en met het oog op het ingaan van de wintertijd is het qua timing niet één van mijn betere ideetjes, maar lekker en gezellig was het wel.

De award voor beste vader en liefste man gaat echt naar die van mij. Ik lag er niet heel erg vroeg in zeg maar plus Tess kwam weer rond vieren (zou het de welbekende vier-maanden-dip zijn?), dus als de kids om zes uur (nieuwe tijd) besluiten dat ze uitgeslapen zijn, gaat hij eruit en laat mij liggen. Rond negen uur schrik ik wakker en zie ik dit plaatje. Zijn ze lekker even een frisse neus halen.

Koffie!

En een restje was. Ticho helpt een handje mee. Echt een kind van zijn vader hoor: dol op wassen, opruimen en met doekjes alle vlekken wegpoetsen.

Dit kind wil ik echt wel heel de dag kusjes geven. Ben niet bepaald neutraal natuurlijk, maar ik vind haar weer buitengewoon leuk gelukt.

Tijdens het middagslaapje van Tich en Tess sjees ik naar IKEA. Ik wil wat doen aan die speelgoedsituatie en het wordt tijd om het allemaal zo langzaam maar zeker wat huislijker te maken thuis. Het is nog steeds een soort museum zonder weinig warms en persoonlijks. Nu is IKEA natuurlijk niet de plek waar je moet wezen voor warm en persoonlijk, maar wel voor leuke opbergoplossingen.

Als ik weer thuis kom dan kijk ik eerst een helftje voetbal.

En daarna aan de slag. Gelukkig met hulptroepen en helaas met een bijna-echtscheiding, maar twee uur later is het deurtje op het tv-meubel vervangen (je weet wel, die middelste, die eigenlijk te klein was maar waar ik al twee jaar niks aan deed – zie vorige foto) en staat deze speelgoedhoek in elkaar. De box hebben we verplaatst naar de andere kant van de kamer en het moet allemaal nog gezellig aangekleed worden, maar so far so good. Ik Googelde op ‘speelgoedhoek IKEA’ ofzoiets en kwam via 2WMN bij dit gebeuren uit. Wil dus nog iets leuks voor op de wand daarachter en ik denk dat daar een groot (houten) prikbord of iets dergelijks moet komen, zodat we daar knutsels en foto’s kunnen ophangen. Work in progress dus nog, maar het begint er een beetje op te lijken.

Ik sluit het weekend af met sushi. Samen met mijn moeder, zusje, tante en nichtjes. Gezellige avond!

En nu is het 22.15 uur, stort ik zo ongeveer in van de slaap en ga ik met gierende banden naar bed. Er moet morgen weer gewerkt worden, maar daarna ben ik twee dagen vrij. Donderdag heb ik wederom een cursus om vervolgens te gaan genieten van een enorm feestweekend. Onze Ticho wordt namelijk twee. Oh man, ik heb zoveel zin in zijn verjaardag en tegelijkertijd mag het nog wel even duren want hij wordt echt te snel groot.

Hoe de Happy Moments er volgende week uitziet weet ik niet. Ik kan namelijk niet beloven dat ik zondagavond, na een een dag vol visite, nog zin heb om ‘m in elkaar te zetten. Maar misschien ook wel. We shall see!

Voor nu weer bedankt voor het lezen en een hele fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *