Persoonlijk

Alle ballen hoog houden…

Een man, kinderen, het huishouden, vriendschappen, familie, een ietwat uit de hand gelopen hobby en een baan: ik ben er maar druk mee. Hoe doe ik dat toch allemaal?

‘You have the same 24 hours as Beyoncé’ las ik onlangs ergens in een magazine. Ja funny, maar ik heb dus niet haar nanny, haar personal assistent, haar tuinman, haar chauffeur, haar stylist en al helemaal niet haar bankrekening. Was dat maar waar. Ik moet het allemaal zelf doen. Eigenhandig minstens tien luiers op een dag verschonen. De kinderen in leven houden en entertainen. Zelf regelen dat de koelkast niet gaat echo’en. Presteren op mijn werk. Zorgen dat het huis geen vuilnisbelt wordt. De gezellige vriendin uithangen. Mijn familie met bezoekjes verblijden. Robert zijn welverdiende aandacht geven. Het is allemaal best wel veel en omdat ik vaak de vraag krijg hoe ik dat allemaal combineer leek het me leuk om daar eens over te schrijven.

Mindset
Het allerbelangrijkste om te melden is dat ik van nature heel stressbestendig ben. Je krijgt mij niet gauw gek. Dat was al zo toen ik nog op school zat. Was iedereen in rep en roer omdat er een groot en belangrijk tentamen aan zat te komen, bleef ik altijd koeltjes en dacht vooral ‘zal wel loslopen’. Mijn motto was ook ‘beter een zes zonder stress dan een zeven zonder leven’. En eigenlijk is dat nauwelijks veranderd. Ik zeg niet dat dat de juiste instelling is, maar als je een vrij druk leven hebt dan werkt zo’n mindset heel goed. Ik laat stress niet gauw toe en ben ook niet extreem perfectionistisch. Goed is goed, zeg maar. Dat betekent overigens niet dat ik nooit eens een klein beetje paniek voel – omdat ik te laat aan een grote opdracht ben begonnen bijvoorbeeld – maar het duurt gewoon lang voordat ik dat punt écht bereik.

Prioriteiten en focus
En dat komt omdat ik heel goed weet waar mijn prioriteiten liggen. Stressen omdat ik wegens omstandigheden op een vaste uploaddag geen nieuw artikeltje op de site kan publiceren? Mij niet gezien. Ik vind het dan heus wel jammer, maar als bijvoorbeeld mijn kinderen, man, vriendinnen of familie mijn tijd en energie nodig hebben, dan gaat dat gewoon voor. Moet ik nog wat voor mijn werk fiksen terwijl ik eigenlijk wilde gaan sporten? Dan ga ik eerst mijn werk fiksen (en dat is niet alleen omdat ik een hekel heb aan sporten!). Ik werk heel trouw met een planner, waarin ik al mijn taken voor die dag in volgorde van belangrijkheid noteer. Ik werk het lijstje van boven naar beneden af en weet op die manier zeker dat mijn prioriteiten oké zijn. Ik kan ook heel gefocust ergens mee bezig zijn en laat me niet gauw afleiden. Dat zorgt ervoor dat ik productief ben en dus veel gedaan krijg in weinig tijd. Wat ik overigens ook bewust inplan is ‘rommeltijd’. Dat heb ik ooit eens van een collega geleerd en dat is echt een fijne tip: tussen de taken door echt even tijd maken om te rommelen (dus social media, whatsappjes, frisse neus halen) zodat je je daar niet toe laat verleiden als je iets gedaan moet krijgen.

Overzicht en regelmaat
Ik ga onwijs lekker op enorme voorspelbaarheid. De vaste dingen die wekelijks terugkomen doe ik eigenlijk altijd op hetzelfde moment. Content schrijven bijvoorbeeld, dat doe ik standaard op maandag- en dinsdagavond. De Happy Moments in elkaar zetten gebeurt immer op zondagavond. Werken doe ik op maandag, dinsdag en donderdag. De was doen we altijd op zaterdag en zondag. Dat is gewoon routine en daardoor verslonst het allemaal zelden. Op woensdag en vrijdag ben ik thuis met de kids en dan gaan we sowieso bijna altijd wel even wat leuks ondernemen. Of niet. En dan blijven we lekker binnen. Hoe dan ook: de laptop blijft negenennegentig van de honderd keer dicht. Overige taakjes – die duizend-en-één dingen die altijd blijven liggen zoals de administratie of het opruimen van de kledingkast – doen we tussen de bedrijven door. Meestal als beide kids slapen en we het op onze heupen krijgen. Maar eerlijk, als er één ding wat ik niet onder controle heb dan is het de administratie. Bij ons op de eettafel ligt een stapel met allerlei brieven van allerlei instanties waar ik helemaal geen post van wil ontvangen. Ik krijg standaard herinneringen voor facturen en het mag een wonder heten dat ik nog nooit een deurwaarder van dichtbij heb gezien. Dat is dus echt wel een verbeterpuntje. Tijd voor de husband, familie en vrienden maak ik. Hoe dan ook. Altijd. Minstens twee keer per week hobbel ik hier of daar binnen voor een bakkie, bijna dagelijks hangt er wel iemand langer dan goed voor me is aan de telefoon en als het moet dan laat ik alles uit mijn handen vallen voor hen die me dierbaar zijn.

Gemak
Iets wat ik ook altijd predik is: maak het jezelf niet te moeilijk. Natuurlijk zou Ticho het ontzettend leuk vinden als hij iedere ochtend een bakje yoghurt opgemaakt met tropische noten en zaden en perfect gesneden stukjes fruit voor zijn neus zou krijgen, maar een bak yoghurt met een hand haverberen erin is óók goed. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld groentehapjes of broodbeleg. Ja, eigengemaakte hummus zal ongetwijfeld hartstikke verantwoord en gezond en lekker zijn, maar de hummus uit de supermarkt is dat ook heus. En die groentehapjes zijn zo zelf in elkaar geflanst, als je het maar lekker simpel houdt. Een geprakte aardappel en wat bloemkool en klaar is Kees. Het zal ongetwijfeld allemaal ontzettend Insta-fähig wezen als je de mooiste creaties voor je kroost op tafel tovert, maar echt, ain’t nobody got time for that. Of in ieder geval, niet als je daarnaast nog zes miljard dingen te doen hebt.

Genieten!
Ja, het is soms druk, de dagen zijn chaotisch, er moet altijd nog genoeg gebeuren en ik verveel me nooit, maar ik geniet ook intens van alles wat ik doe. Ik vind mijn takenlijst bijna altijd een feestje en dat zorgt er ook voor dat het allemaal lekker vol te houden is. Als ik merk dat ik ergens geen energie – of erger nog: buikpijn – van krijg, dan doe ik het gewoon niet. Zo simpel is dat. Daarom blijft die administratie ook forever op tafel liggen.

Wat ik trouwens een leuk artikeltje om te lezen vind is ‘Alleen sukkels hebben het druk’ van NRC. Je vindt ‘m hierrrrrrr.

Ga ik nu gauw Robert wat aandacht geven!

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Je schrijft echt zo leuk! Heel herkenbaar verhaal! Leuk om te lezen 😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *