Persoonlijk

Anticonceptie poging twee

Zo’n anderhalf jaar geleden schreef ik hier een stukje over mijn zoektocht naar geschikte anticonceptie. Aangezien er as we speak op zo’n twee meter afstand een klein babymeisje ligt te spartelen, kunnen we wel concluderen dat ik er toentertijd niet helemaal uitgekomen ben.

Als je geen zin hebt om het vorige verhaal helemaal terug te lezen zal ik even kort samenvatten waar ik toen tegenaan liep. De wens voor een tweede kindje was er (nog) niet heel sterk, ik slikte de pil maar voelde me daardoor ellendig en in een spiraal had ik geen zin want voor mijn gevoel had half Zuid-Holland al tussen mijn benen gekeken. Dus ik was een beetje op zoek naar alternatieven. Lang verhaal kort: dat is er nooit meer van gekomen want een paar maanden later was ik opnieuw zwanger. En dat was hartstikke gepland en gewenst en dus niet omdat ik geen anticonceptie gebruikte (tenminste, het kwam natuurlijk wél door – onder andere – het gebrek aan anticonceptie, maar het was geen ‘oepsie we waren wat onvoorzichtig’ zeg maar).

Inmiddels is die tweede er dus ook uit en weet ik dit keer vrij zeker dat een volgende zwangerschap niet meer gaat gebeuren. Puntje van aandacht is dat we daar wel nog even wat voorzorgsmaatregelen voor moeten treffen. Dat kan wat mij betreft op twee manieren:

  1. De man laat zich helpen
  2. De vrouw gaat aan de spiraal/pil/implanon of whatsoever

Optie 1 is bij ons thuis besproken. Of nou ja, ik heb een pleidooi gehouden, de man keek en knikte en riep vervolgens dat hij helemaal nergens aan geholpen ging worden. Enerzijds jammer, want dat betekent dat ik weer aan de anticonceptie (meestal inclusief hormonen) moet, maar anderzijds voelt het daardoor minder als ‘definitief’. De deur naar een derde blijft op een kier. Een hele kleine, dat wel, maar toch.

Optie 2 moest het dus worden. Nu heb ik jarenlang de pil geslikt en werd ik daar niet per se een leuker mens van. Ik voelde me vaak wat depressief, vermoeid, geen zin in de dag, een tikkie emotieloos en ik vergat dat ding ook nog eens met enige regelmaat. Als er één iets in mijn leven bijna net zo zeker is als het feit dat ik een meisje ben, dan is het dat ik nooit maar dan ook nooit meer aan de pil ga beginnen.

Een andere vorm van anticonceptie waar ik ervaring mee heb is de spiraal. De hormoonspiraal welteverstaan. Hoewel ik het leven zonder hormonen – in de periode tussen Ticho en Tess zeg maar – heel fijn vond, had ik niet het idee dat ik in de jaren daarvoor een heel ander mens was. De invloed van hormonen was naar mijn idee redelijk minimaal. Ik vond het bovendien heel prettig dat je een normale cyclus hebt – met eisprong zeg maar – en dat je in een gunstig geval niet meer ongesteld zou worden klonk me ook als muziek in de oren. Ik werd tijdens mijn spiraal uiteraard wél gewoon ongesteld, maar het was allemaal zo voorspelbaar als wat. Ik kon de klok gelijkzetten op ieder onderdeeltje uit de vrouwelijk cyclus. En dat vond ik fijn.

Met de bevalling van Tess had ik in tegenstelling tot de eerste ronde niet het gevoel alsof heel de wereld aan het voeteneind van mijn bed gestaan heeft. Bovendien is de vervelende nasleep van echo’s, nog meer echo’s, inwendige echo’s, water echo’s en placentaresten me dit keer bespaard gebleven. Tel daar tot slot bij op dat mijn verloskundigenpraktijk in de tussentijd ook is begonnen met het plaatsen van Mirena’s en de keuze was snel gemaakt. Ik kan best voor de laatste keer met mijn benen in de beugels. Komende week wordt er een hormoonspiraal geplaatst. Hopelijk heb ik daarna gauw wat  structuur in de cyclus en bovendien vijf jaar lang geen klachten – net zoals de vorige keer.

Waar ik nu alleen nog een beetje mee in mijn maag zit is de pijn. Hoewel ik het de eerste keer wél pijnlijk vond maar het toch minder was dan ik me door horrorverhalen aan had laten praten, ben ik deze ronde toch weer bang voor dat hoogst vervelende gevoel én de buikpijn die je in de daaropvolgende dagen kunt ervaren. Ik ga van tevoren dus maar gewoon wat paracetamols slikken en hoop dat het na het baren van twee kids allemaal dusdanig opgerekt is dat ze dat ding er gauw in hebben gehangen. Mocht iemand hier nog een goede tip hebben om de klachten zo minimaal mogelijk te houden: laat het me zeker even weten!

Tot zo ver mijn anticonceptiestatus dus. Ik weet dat er nog veel meer verschillende manieren zijn om een zwangerschap te voorkomen, maar dit zijn dus mijn ervaringen en afwegingen. Mocht jij nou een beetje in dubio zitten qua anticonceptie, raadpleeg dan gerust je huisarts. Hij of zij kan jou als het goed is van prima advies voorzien en helpt bij het helder krijgen van de opties.

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

6 Comments

  1. Ik heb er na mijn 1e bevalling ook een spiraal gehad en heb er helemaal
    Niks van gevoeld…ik ben uiteindelijk bevallen met een spoedkeizersnee de 1e keer maar toch was alles al heel erg opgerekt mijn zoontje lag toen al ver ingedaald maar het paste gewoon niet omdat hij erg groot was maar van de ingreep van de spiraal echt 0,0 gevoeld ik dacht oké nu komt het hè maar de gynaecoloog zei toen dat hij er al in zat

    Helaas werkte hij voor mij niet fijn. Ik was met de spiraal 2 weken per maand ongesteld…dus nee voor mij geen spiraal meer

  2. Marjolein says:

    Na mijn bevalling was de spiraal zo gezet. Wel paracetamol voor en na uit voorzorg maar by far niet zoals de 1e keer zonder bevalling! Pil nooit meer. Dit gaat wel, vorige keer 365 dagen gevloeid, toen 2 jaar niet. Nu ook vrij snel stabiel wat vloeien betreft. Dat de verloskundige zette kwam wel nadelig uit voor de zorgverzekering, wél vergoeding als ik ‘m bij de (mannelijke) huisarts of (mannelijke) geanocoloog(?) zou zetten. Maar ik vond ‘t wel best! Na zoveel pottenkijkers ging ik ook ‘t liefst naar mijn eigen verloskundige. Sterkte!

  3. Wat ik als advies wil geven is ibuprofen 🍀🌸😘

  4. Ik heb een spiraal gehad voor de zwangerschap en na de zwangerschap. Eerste keer was ik enorm blij met het spiraaltje. Na de zwangerschap heb ik m een jaar gehad. Het was niet hetzelfde als bij de eerste keer. Ik had last van stemmingswisselingen/ hartkloppingen/ piekeren in de nacht. Ik was een heel ander persoon. Ook paar keer gedacht en overtuigt ervan dat ik zwanger was met spiraal. Alle symptomen waren er. Nu hij eruit is voel ik mij stukken beter! Heel andere mens weer. Alleen nog zoekende naar nieuwe anticonceptie. Ben zo bang voor die rot hormonen.

  5. Ik heb precies dezelfde beweegredenen voor het spiraaltje als die jij beschrijft. Heel klein kiertje naar eventueel een derde kindje en slecht gaan op de invloed van de pil. Daarnaast heb ik als ik niets slik enorm last van PMS, dus er moet sowieso iets gebeuren. Heb 2 weken geleden (bevalling 29 juni) spiraaltje laten plaatsen en het plaatsen vond ik echt niet leuk, maar tot op heden ben ik wel super tevreden. Eerste week wel t gevoel dat ik echt weer zwanger was, maar voor de zekerheid getest en dat is niet aan de hand. Mijn lichaam moet gewoon wennen aan een nieuw ding in mijn baarmoeder denk ik.

    Wil wel zeggen, alhoewel het niet leuk is, een bevalling vond ik persoonlijk nog heel veel minder leuk. Dit overleef jij vast ook wel, ibuprofen erin en de pijn trekt ook snel weer weg.

    Succes!

  6. Ingeborg says:

    Respect! Lennard zei ook vrij snel er gaat bij mij niks gebeuren..want mannen blijven watjes als het daarom gaat😂 maaaaar 6 weken na mijn bevalling zat hij braaf in het ziekenhuis😉 en het is hem 300% meegevallen nergens last van!! Dus Robert hoeft nergens bang voor te zijn mocht hij ooit toch gaan😆

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *