Happy Moments

Happy Moments #75

Goedemorgen! We zijn weer zeven dagen verder, het is maandag en er staat een kakelvers weekoverzicht voor je klaar. Natuuuuuuurlijk weer eentje met meer dan genoeg foto’s en heel veel tekst. Kijk mee!

Het was zo’n week die op voorhand weinig bijzonders leek te brengen, maar die uiteindelijk niet heel veel ruimte bood om stil te zitten. Dat stilzitten is sowieso mission impossible met twee kleine kinderen, maar zelfs zonder hun aanwezigheid loop ik over van drukte. In mijn hoofd vooral. Daar kan ik alleen geen foto’s van maken, dus jullie zullen met het foto’s van eten moeten doen. Dat blijft immers een hoogtepuntje in mijn week, fitgirl of niet. Mijn fotogenieke kinderen, een druk weekend en zo’n typische drama-dag komen ook weer veelvuldig voorbij. Lets go!

Maandagochtend zit ik bijtijds achter mijn computer op kantoor. Na een redelijk ellendige nacht – Tess werd veel wakker – word ik getrakteerd op dit uitzicht. Overvecht is niet bepaald een heel mooie wijk, maar zo met die donkere lucht en prachtig heldere (dubbele) regenboog is het zo slecht nog niet.

De bedrijfskantine is tijdens mijn verlof behoorlijk verbeterd qua aanbod. Ik ga vandaag voor deze salade met onder andere spinazie, kikkererwten, quinoa, avocado, ui, zonnebloempitten, tomaatjes, parmezaan en ik gooi er zelf nog een eitje bij.

’s Avonds kroel ik weer lekker uitgebreid met de kinderen. Zo fijn om ze na een werkdag weer bij me te hebben. Ticho mag nog eventjes Brandweerman Sam kijken en iets na zevenen voer ik hem af naar bed. Tess is ook in slaap gevallen, Robert is aan de klus dus ik heb tijd voor mezelf. Ik kruip achter de laptop om wat nieuwe content te maken. Dat probeer ik vooral op maandag- en dinsdagavond te doen, zodat ik me daar de rest van de week geen zorgen meer om hoef te maken.

Op dinsdagavond is mijn weekend weer begonnen. Ik werk nog wat aan de site en plof daarna op de bank. Even niks, ook weleens lekker. Voor Familie Kruys hoef je verder niet heel erg na te denken, dus dat kijkt lekker weg.

Woensdagochtend is er eentje voor in de boeken. Pas om 08.00 uur wordt Tess voor het eerst wakker (HOE DAN?!) en Ticho hoor ik zelfs pas voor het eerst om 09.00 uur (oké, en ‘s nachts tussen 3 en 4). Even samen spelen in bed en daarna gauw naar beneden voor ontbijt.

Rijstwafeltjes met smeerkaas en koffie voor mij.

En yoghurt met haverberen voor Ticho. Tess is inmiddels weer in slaap gevallen. Top!

‘Ticho koene aan.’ Tuurlijk vriend, jij mag best schoenen aan.

Terwijl Ticho lekker aan het spelen is, lees ik een stukje uit ‘Nice Girls Don’t Get The Corner Office’. Met mijn tweede bak koffie.

Rond het middaguur is Ticho klaar met spelen en lijkt hij redelijk moe. We kroelen nog even samen, ik geef hem daarna een boterham en leg hem vervolgens in bed.

Ondertussen is deze kleine clown wakker geworden. Lekker op elkaar afgestemd, die ritmes.

Ik ga gauw met Tess naar beneden en terwijl ik haar een fles zit te geven hoor ik ineens vanaf boven: ‘MAMAAAA TICHO NIEEEE SLAPUHHHHHHH!’

Maar dan ook echt niet. Ik haal hem maar weer naar beneden – ja ik ben er zo eentje zonder ruggengraat – en hoop dat ‘ie alsnog gauw moe wordt.

Valt tegen. Hij vindt het veel te gezellig. Pas tegen twee uur kan ik hem weer in zijn bed parkeren.

Had inmiddels hongerklop dat wil je niet weten – na die twee rijstwafeltjes had ik niets meer gegeten – dus maak voor mezelf twee boterhammen met gesmolten kaas en tonijn. Lekker vullend en niet eens mega ongezond.

Tess heeft wel genoeg geslapen vindt ze zelf, dus die is wakker (en mega vrolijk, zoals altijd). Ik maak deze foto voor een winactie (wil je dus die knuffel en twee rompers winnen, check dan even mijn Instagram @anoukzwager).

Wat. Een. Chaos. Echt, zo’n dag waarop ik werkelijk NIKS onder controle heb. Voor de beeldvorming: ik loop nog steeds in een soort trainingspak en veel meer dan gepoetste tanden en een getekende wenkbrauw heb ik niet aan het uiterlijk vertoon gedaan. Als Ticho na een klein uurtje slaap weer wakker en ‘aan’ is, ga ik hem uitlaten in de speeltuin.

Half uur lang alleen maar dit.

Daarna langs meneertje zijn oma, voor kusjes, knuffels, een beker drinken en een geschild appeltje.

Als we ons weer richting huis gaan begeven wil de doerak ZELLUF LOPUH. En dan bedoelt hij eigenlijk NIET lopen. De straat is opgebroken en dat resulteert in een grote zandbak, wat natuurlijk ontzettend leuk is om in te spelen.

Viezerik. Na een kwartier ben ik er wel klaar mee, dus sommeer het kind om mee te komen. Luistert hij niet naar. En mijn Ticho verliest mij in principe niet uit het oog dus ik besluit weg te lopen in de hoop dat hij achter me aan komt. Maar terwijl ik steeds verder uit zijn zicht verdwijn hoor ik alleen maar ‘DOEHOEI MAMA’. Ik besluit om het hoekje te gaan staan zodat hij mij echt niet meer ziet, maar zelfs dat maakt geen indruk meer. Echt kind, WIE BEN JIJ?

Uiteindelijk ben ik dus terug gelopen om hem op te tillen, gooide hij zich demonstratief op de grond – de mensen rondom die bouwput dachten op zijn minst dat ik hem ter plekke mishandelde – en ging hij uiteindelijk gelukkig akkoord met een ‘kom Tich, thuis krijg je een koekje en gaan we Sam kijken’. Ik moet nog zoveel leren over het opvoeden van een kind.

Na het koekje was hij nog wat hongerig. Terwijl ik Tess weer een fles geef hoor ik een hoop geritsel uit de keuken. Staat ‘ie haverberen uit het pak te eten. Uiteindelijk is Robert rond 18.15 uur thuis, gaan we gauw eten, droppen we daarna beide kids op bed en dan…

Pak ik Tess haar tasje in. Ze gaat de volgende dag wennen op het KDV. Ik laat haar met een goed gevoel achter, absoluut, en vind het ook wel fijn om een ochtendje alleen in huis te zijn, maar toch. Het blijft een dingetje hoor.

Zo, tas ingepakt, kind ingepakt. Op naar het KDV.

Vind het zo leuk dat Ticho in dezelfde groep zit. Hij gedraagt zich echt enorm als haar grote broer, is heel trots op haar en verliest haar amper uit het oog. Vind ik schattig.

Wat. Een. Zalige. Stilte. En hoe fijn dat ik eindelijk eens zonder honderdveertig onderbrekingen mijn Meerdijkse vrienden kan volgen?

Moet ook gebeuren.

En ik ruim meteen even mijn kast op. Twee vuilniszakken vol spullen die weg kunnen en dus genoeg ruimte voor nieuwe items!

Robert is ’s avonds niet thuis dus dat betekent: visje voor mij.

En langs de apotheek. Die takenlijst is meteen gehalveerd na dit ochtendje.

Ik heb nog een uurtje over en besluit buiten de deur te brunchen. Met warme koffie en de laptop. Heeeeeeerrrrrlijk!

Ik zit bij LOES in Papendrecht – voor hen die in de buurt wonen: aanradertje – en daar staat deze wafel op het menu. Met fruit enzo. To die for.

Mijn vriendinnetje is weer thuis! Ondanks dat ik de ochtend echt wel fijn vond, heb ik haar wel gemist hoor.

Ze is kapot. Zoals afgesproken heeft ze amper geslapen, dus dit belooft een relaxed middagje voor mij te worden.

Die Ticho is een soort persoonlijke waakhond van ‘Tessie’. Al zo vaak gezegd maar echt, hij is ZO lief voor haar.

Na twee uurtjes wordt ze eventjes wakker voor een fles. Ik heb haar ’s ochtends geen schoon pakkie aangetrokken want dat leek me niet per se nodig voor de opvang – over het algemeen worden ze er daar niet schoner op – dus dat doe ik meteen. Vind haar in het roze gestoken nog leuker. Knappe meid!

En na het verschonen en een fles is mevrouwtje weer moe.

Ik heb Tess in de kinderwagen te slapen gelegd en maak meteen even een rondje winkels. We scoren een mooi bosje bloemen.

Wakker!

Bij de HEMA was het sieradensale. Ik koop deze vier paar oorbellen voor negen hele euro’s totaal.

Aan het einde van de middag halen we Ticho ook op van het KDV. Kleine smurf zit tegenwoordig vol praatjes als hij thuis komt.

Mijn avondeten. Vind ik heel erg lekker en Ticho ook, zoals je ziet. Die graait stukjes brood en zalm van mijn bordje.

Ik ben er nog niet over uit of het ochtendprogramma of het avondprogramma drukker is, maar ik vind geen van beide een pretje om alleen af te werken. Maar goed, Robert is er niet, dus geen keuze. Tess heb ik beneden bij de oppas (Nijntje) geparkeerd en ik doe gauw deze smeerkees in bad. Die heeft op de opvang met zand gespeeld en ik ben een kwartier bezig om al die korrels tussen zijn enorme bos haar vandaan te wassen. Niet leuk voor een kind dat haren wassen haat.

Fris gewassen nog even Woezel en Pip kijken.

Had ik al gezegd dat Ticho heel lief is voor zijn kleine zusje?

Als allebei de kids slapen en de man weer thuis is, ga ik even langs de kledingcontainer om die zakken met kleding van vanmorgen weg te brengen en daarna is het tijd voor Expeditie!

Moeke heeft gedoucht maar had geen tijd voor make-up. Er lag er eentje te krijsen dat ‘ie ‘UIT’ wilde.

Zo’n ochtend dat het allemaal volgens zijn draaiboek moet verlopen. Vooral geen schortje om maar lekker de yoghurt aan de romper smeren.

Halve liter koffie en twee crackers met rosbief.

Ik vind het dus echt knap dat hij zelf zijn laarzen heeft gepakt en aangetrokken. Die bananenvoeten zijn hem vergeven.

Ticho en zijn banaan. Altijd banaan. Is voor hem echt een traktatie.

Gisterenavond ging hij iets te laat slapen en vanmorgen was hij iets te vroeg weer wakker. Een klein vermoeid jochie in de hoek van de bank dus. Over een paar weken krijgen we EINDELIJK onze nieuwe bank en ik kan echt niet wachten.

Tess heeft zich inmiddels ook bij ons gezelschap gevoegd. Ticho wil haar graag even op schoot en waar hij dat normaal gesproken na drie tellen wel zat is, mag ze dit keer zeker tien minuten blijven liggen.

Daarna kijken Jut en Jul samen een afleveringetje Woezel en Pip.

Het kostte even wat moeite, maar uiteindelijk liggen beide koters te slapen. Ticho boven in het ledikant en Tess beneden in de kinderwagen.

Mijn roze huispak en ik doen een rondje met de stofzuiger. Ticho gooide namelijk het glazen potje Vitamine D door het huis en nu liggen er glassplinters everywhere en zit de vloer onder die gore olie.

Unicum hoor mensen.

De rust is van korte duur. Allebei de monsters worden veel te snel weer wakker. Ik heb welgeteld twintig minuten op mijn gat gezeten.

We eten heel vroeg en heel makkelijk. Rostirondjes uit de oven met een schnitzeltje. Zal allemaal wel niet gezond en verantwoord wezen, maar echt, I don’t care. Robert is pas laat thuis en eet niet mee dus ik ga voor makkelijk en praktisch. En lekker, dat ook.

Saaiste dag in the history of ever. De situatie is er niet helemaal naar om naar buiten te gaan. Gelukkig weet Ticho de boel een beetje op te vrolijken.

Nooit wil hij op dat verrekte meerijdplankje, maar als ik – bijna wanhopig – met Tess in de wagen rondjes door de keuken loop, dan is ‘ie er als de kippen bij.

Rond 21.00 uur komt Robert thuis en die lost mij af. Ik hijs mezelf in een jurk, smeer wat mascara en een wenkbrauw op het gezicht en ga daarna naar een gezellig feestje. Wel aan toe. (En ja, de badkamer is een pestbende.)

Deze vrijdag was zo’n dag die hier op de foto’s allemaal cosy en gezellig lijkt, maar in werkelijkheid was dat echt niet het geval. Tess was zo slecht gehumeurd, heeft bijna heel de dag gehuild en niks was goed. Ticho viel vanmorgen keihard met zijn gezicht op de tafel, had te weinig geslapen, wilde niet eten en luisterde voor geen meter dus die was ook meer verdrietig dan gezellig en ik werd er helemaal stapelgek van. Op zulke dagen valt het gewoon niet mee om twee kleine en enorm afhankelijke kinders te hebben en een man die twee avonden achter elkaar niet thuis is (wat geen verwijt is, laat dat duidelijk zijn). Gelukkig komen dit soort dagen weinig voor en als ze EINDELIJK allebei stil zijn dan vind ik ze weer de liefste van de wereld, maar door de dag heen wilde ik mezelf het liefst met oordoppen in opsluiten in de badkamer. Dus, zo is het echte leven.

Waking up op zaterdagochtend – na een ietwat korte nacht – met dit uitzicht: happy weekend!

De gillende dreumes. Met z’n voeten op tafel naar Bumba kijken.

Die Bumba-faschinatie blijft aanhouden. Onlangs kochten we kaartjes voor een Bumba-show die pas ergens in mei 2019 plaatsvindt en ik vermoed dat hij tegen die tijd nog steeds wel een kleine fanboy is hoor.

Hoog bezoek!

Als iedereen in huis slaapt, rijd ik naar de Baby & Tiener Megastore. Vind ik een BAGGER-winkel, maar moet echt wat babyproof speelgoed voor Tess halen (aangezien ze nu mijn haren als favoriete speelgoed ziet) en in deze winkel is het aanbod groot.

Sjaan heeft niet bijzonder lang geslapen, maar is wel mega chill. Andere koek dan de vrijdag dus.

Middagje korfbal kijken, rennende (en gillende) kinderen en drankjes drinken.

Als we weer thuis zijn eten we patatjes. Bumba ehhh Ticho eet uiteraard ook mee. Helemaal in zijn element en ik moet heel hard lachen om dit uitzicht. Hij is zo leuk!

Na het eten gaat de dreumes onder de douche, de baby lekker slapen, de man zijn lievelingsprogramma (Ik Vertrek) kijken en moeke een drankje doen met vriendinnen. Twee avonden in één weekend de hort op, het moet niet gekker worden.

Tess werd zondagochtend om half zes voor het eerst wakker. Niet helemaal volgens afspraak maar oké. Ik geef haar een fles en draai me weer om. Het is uiteindelijk half tien als we onze ogen weer openen. Lekker uitgeslapen!

MOGGUH! Miss Borstelige Wenkbrauw op je scherm. Ik overweeg al een tijdje PMU. Mensen met ervaring in de zaal? Goede tips? Fijne adresjes?

Ticho komt meteen naar ‘Tessie’ toe. Goedemorgen koters.

Love the view.

Het is echt heerlijk buiten. Robert en Ticho wandelen een stukje en ik krijg dit plaatje doorgestuurd. Het kind is echt een kleine viespeuk. Altijd onder het zand, onder de moeder, altijd met stenen en takken sjouwen.

Mijn middag bestaat uit high tea’en. Not bad, toch?

Als ik klaar ben met de high tea en weer richting huis loop, kom ik de man en kinderen tegen. Die waren met z’n drietjes op pad gegaan. Lekker stel hoor!

Even het rondje supermarkt.

En daarna ploffen we allemaal op de bank. Ik ben moe van twee korte nachten, Tess is moe van een fles drinken, Robert is moe van een middag met twee drukke kids in huis en Ticho is niet moe dus die wil graag een beetje vermaakt worden.

Hij weigert te eten, smijt zijn spinazie door het hok maar blieft daarna wel “IJSJE” (ja, in hoofdletters). Vind ik dus best lastig. Want enerzijds denk ik: dikke doei, je hebt ook je spinazie niet op. Anderzijds: een toetje (en dat is dan in dit geval een ijsje maar een bakje yoghurt of vla kan ook) wil ik niet als straf opvoeren. Struggles struggles. Uiteindelijk kreeg meneer wel een ijsje.

We stoppen Jut en Jul samen in bad en voeren ze daarna allebei af naar bed. Voor het eerst in drie maanden ligt Tess om 19.30 uur boven te slapen en so far so good.

Het is inmiddels iets na achten en ik zit met kleine oogjes op de bank. Zo intens moe na twee redelijk korte (en gebroken) nachten en een weekend met een vrij vol program. Maar oh, zo genoten.

Komende week wordt weer een ouderwets drukke. Maandag en dinsdag ga ik werken, maandagavond moet ik even naar de verloskundige – echt de allerlaatste keer -, woensdag krijgt Tess vaccinaties en heb ik ’s avonds een leuke afspraak, donderdag ga ik naar het In de Wolken Festival van de Ouders van Nu (wie nog meer?), vrijdagavond staat er een drankje met vriendinnen in de agenda, zaterdag ga ik overdag voorslapen en ’s avonds lekker eten en feesten met heel veel vrienden en vriendinnen en zondag hoop ik dat ik nog kan functioneren. Ik ga veel foto’s maken en die zien jullie volgende week.

Bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Heerlijk stukje leesvoer weer! Zo herkenbaar ook! Alleen heb ik er dan maar 1 die ik af en toe liever achter het behang zie 🤣 en s’avonds als ie in bed ligt foto’s zit te bekijken hoe lief ie eigenlijk is! En dat IJSJE met hoofdletters is ook going strong hier hahaha. Kleine bazen zijn het!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *