Happy Moments

Happy Moments #74

Goedemorgen! Het is weer maandag en uiteraard staat er weer een nieuw overzicht van onze afgelopen week voor je klaar. Ik maakte dit keer geen werkfoto’s, maar wel extra veel plaatjes van mijn vrije dagen.

Die foto’s op mijn werkdag zijn onwijs eentonig. Een computer, een planner, koffie, een vergadering en de file. Dat weten we wel. Of niet en willen we ook niet weten. De rest van de week was overigens ook niet bijzonder spannend ofzo, maar daar wist ik dan wel weer behoorlijk wat beeldmateriaal van te verzamelen. Net als vorige week begon mijn weekend op dinsdagavond – man, dat bevalt echt meer dan prima – en was ik eerst drie dagen samen met de kids. Op vrijdagmiddag voegde de man zich bij het team en waren we lekker met z’n viertjes. Kijk mee!

De eerste foto is van maandagavond. Tess krijgt een fles, Ticho leest een boek en ik heb hoofdpijn van another day at the office. Vind het heerlijk om weer aan de slag te zijn, maar moet er wel weer aan wennen.

Dinsdagavond: mijn weekend – ja, ik heb weekend – kan natuurlijk niet beter beginnen dan met dit uitzicht. Tess is zo’n onwijs vrolijke baby en dat is oprecht een feestje.

Robert is er niet, dus ik ben alleen met afruimen, kids in bad en bed stoppen enzovoorts. Thank God voor Nijntje. Beste babysitter van de wereld.

Een half jaar geleden kregen we van de huisarts eindelijk eens medicatie tegen die benauwdheidsaanvallen van mijn vriendje en daar maken we nu de ‘r’ weer in de maand zit dankbaar gebruik van.

Als Ticho en Tess allebei slapen besluit ik een workout te doen. Moet ook gebeuren en hoewel ik liever met een zak chips op de bank was gekropen, voel ik me achteraf echt een fitgirl.

Woensdag is mijn vrije dag. Of nou ja, niet helemaal want ik wil nog even wat voor mijn werk fiksen, maar ik hoef in ieder geval niet naar Utrecht. We beginnen in rustig met een bakje yoghurt voor de dreumes…

En crackers met worst én een kop koffie voor moeders.

En nog meer koffie terwijl ik de nieuwste aflevering GTST kijk. Meer mensen die geen aflevering missen?

Ticho vond Woezel & Pip leuker dan Sjors en Amir. Snap ik niks van, maar vooruit. Hij wilde trouwens geen broek aan en aangezien ik weet dat hij iedere ochtend rond half tien een volle luier produceert heb ik daar geen discussie van gemaakt.

Beetje vals wel, eerst een foto maken en dan pas het kind bevrijden. Die heeft zichzelf op de één of andere manier in zijn loopkarretje gevouwen.

Die volle luier is gefikst en ondertussen wordt Tessie ook wakker. Altijd meteen kusjes brengen.

Tijd voor een fles. Ik schreef vorige week een update over De Fles Van Tess, onder andere hoeveel zij drinkt, wanneer zij drinkt, hoe we voeden op verzoek en wanneer ik van plan ben om met bijvoeding te starten. Nog niet gelezen? Hier kun je ‘m vinden!

We krijgen gezellig visite. Lieve vriendin Cait (of zoals Ticho haar noemt ‘Teet’) komt langs voor babyknuffels.

En ze heeft dit meegenomen. Die red velvet voor haarzelf en die mega machtige über vette witte chocolade brownie achtige toestand voor mij.

En omdat deze dag toch al een mislukking voor mijn NBFM-programma is, besluiten we ook maar meteen een broodje te gaan eten. Ticho krijgt een tosti en dat vindt hij heerlijk. Tess ligt ondertussen lekker te slapen.

En ik neem deze. Meteen al mijn calorietjes voor de rest van de week verbruikt.

Als we thuis zijn kan ik Ticho meteen afvoeren naar zijn bed en krijgt Tess weer een flesje.

Oh jongens, ik ben natuurlijk helemaal niet objectief, maar het is toch een knappe meid ofwa?

Als Tess in slaap is gevallen plof ik zelf ook in bed. Na een klein uurtje word ik wakker omdat Ticho begint te roepen.

Ticho vindt het heel grappig als ik mezelf in zijn ledikantje wurm. Even de ochtend evalueren.

Aan het einde van de middag wachten we Robert op. Zo trots op deze twee, niet normaal. Kan soms gewoon echt niet geloven dat ik dit heb uitgebroed.

Omdat het de volgende dag de Dag van de Leidster is en mijn creativiteit vergelijkbaar is met dat van een deurklink, word ik door een vriendin uit de brand geholpen. Hoe leuk is dit dan?

Oh deze dag is ZO dramatisch voor mijn dieet. We wilden gewoon gezonde pasta eten, maar ik was vergeten om het gehakt uit de vriezer te halen. Tja, toen hadden we niet heel veel anders meer in huis dan pannenkoekenmix.

Na het eten wordt er weer druk gehakt en gezaagd en zodra Ticho in de gaten krijgt dat er beweging rondom die stapels hout is, roept hij meteen: TICHO OOK HAKKUH! Tuurlijk vriend. Op je crocs.

Om 20.00 uur heb ik de hakkers van koffie voorzien, liggen beide kinderen in bed en kruip ik achter de laptop. Ik ben dol op woensdagen want het is zo gezellig altijd, maar man, ook een energieslurpende aangelegenheid wel.

Kiekeboe! We worden donderdagochtend redelijk relaxed wakker. De mannen hebben het huis verlaten en de dames draaien zich nog een keer om.

Koffie en HNTM.

Ik heb deze reus uit haar bed gehaald en we wandelen naar het KDV voor een intake. Inmiddels heeft het bericht over het drama is Oss mij bereikt en daar word ik heel erg stil van. Wat een groot verdriet.

Op de terugweg wandelen we langs de haven.

En scoren we een tas vol lekkers.

We kroelen er heel veel op los. Ondertussen volg ik het nauwgezet de nieuwsberichten en iedere keer weer voel ik een brok in mijn keel. Dat er – net als ik – ouders zijn die vanmorgen hun kind naar het KDV hebben gebracht, ze een kus hebben gegeven en toen zijn vertrokken met het idee ze aan het einde van de dag weer op te halen. Dat deze ouders hun kind nooit meer zullen ophalen. Nooit meer een kus kunnen geven. Nooit meer kunnen knuffelen. Nooit meer. Ik vind het zo intens verdrietig. En dan de leidster, die heeft geweten dat het helemaal mis ging, de machinist die machteloos was, de omstanders, hulpverleners enzovoorts. Dit drama kent zo ontzettend veel slachtoffers.

Tweede deel van het dagprogramma: rondje winkels. Bij ons op het winkelcentrum zit een winkel (Barbera’s Lifestyle) waar ze zonder dat ik het wist veel kinderkleding, knuffeltjes en cadeautjes verkopen. Ik wandel binnen, neus tussen de pakjes van onder andere Petit Bateau (love it), klets wat met de eigenaresse en krijg een Happy Horse konijn én twee rompers van Petit Bateau mee voor een leuke winactie op mijn Instagram (@anoukzwager). Gaat komende week ergens online!

Tess Prinses. Wil niet in de box, niet op haar speelkleed, niet in de wagen. Gewoon in de doek bij mama. En zo fijn dat dit kan, dat ik haar bij me heb. Dus no problemo natuurlijk.

Voor de afwisseling: pasta.

Donderdagavond is for Expeditie. Net als vorige week. Love it. Ik wil alleen iets meer Nienke por favor!

Zo, deze had ik donderdag helemaal niet op de foto gezet. Maar op vrijdag zit hij er weer hoor, in zijn stoel, met zijn schortje, flesje melk en yoghurt. Gewoon zoals jullie gewend zijn.

Koffie en GTST voor di mama. Tich kijkt ook even mee hoe het met Nina Sanders gesteld is.

Gelukkig vindt hij Bumba interessanter.

Extra veel kroelen met mijn twee kids. Door de gebeurtenis van de voorgaande dag word ik er weer even aan herinnerd dat het leven fragiel is. Dat niemand morgen is beloofd. Dat het zomaar voorbij kan zijn. En dat eigenlijk alles maar dan ook alles bijzaak is als je niet (in goede gezondheid) met je geliefdes kunt zijn.

Ticho denkt nog steeds dat banaan hetzelfde is als snoep. Toppieeeee!

M’n kleine zuurstok. Dit (velours-achtige) pakje van Tumble ’n Dry is BY FAR favoriet op dit moment.

Deze maakt mij happy.

Ik kan hier in principe een heel boekwerk schrijven over (losliggend) asbest op het dak van de buren, maar laten we het erop houden dat er VIER MAANDEN na de eerste melding eindelijk wat aan gedaan wordt.

Je zou denken dat dit een stukkie van De Speld is, maar nee, dit is dus echt. Unbelievable dat mensen zo ver gaan voor spullen. Een stuk plastic of glas. Iets waar je na drie maanden weer op uitgekeken bent. Ik kan het me niet voorstellen. Ik schreef net – met Oss in mijn achterhoofd – dat alles ZO onbelangrijk is als je niet met je loved ones kunt zijn, maar dat geldt geloof ik niet voor iedereen. Spullen boven het kind, ik vind het bijzonder.

Maar niks boven mijn eigen kinderen. Ticho wil nog steeds zestig keer per dag met Tess op schoot zitten, maar hij is haar altijd na twee seconden weer zat. “Tessie uit” zegt hij dan.

Ergens tussen de honderd auto’s, dozen Duplo, zijn keukentjes, Wobbel, Veloretti en boekjes vindt hij zijn bumba-pak terug. Die muts moet op. En trots dat ‘ie is!

Of ik ff Bumba wil tekenen. Maar natuurlijk jongen, daar draai ik mijn hand niet voor om.

Als de husband thuis is wandelen we naar de winkels. Ticho wil echt niet op het meerijdplankje, als we hem tillen dan gilt hij zo hard dat alle omstanders denken dat hij ontzettend mishandeld wordt en zelf lopen duurt afschuwelijk lang. Hij wil continu van ieder stoeprandje springen. Gelukkig hebben we weekend en allllllle tijd van de wereld.

We besluiten spontaan om een hapje te gaan eten. Dat doen we voor het eerst sinds Tess er is en het gaat hartstikke prima. Zo fijn dat ik (en Robert ook) de rust en zelfverzekerdheid voel om dit te kunnen doen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je als new parents liever geen risico neemt en dat buiten de deur eten voor je uitschuift, maar neem maar van mij aan: het kan. Echt. Laat je niet beperken, wees creatief, flexibel, heb een beetje schijt aan de angst voor een gillend kind en onthoud: als het in de soep loopt ben je zo het restaurant uit.

Ticho is nog steeds hoesterig dus ’s avonds voordat hij naar bed gaat gebruiken we weer  de puffer voor wat extra lucht. Daar hoeven we hem inmiddels niet meer voor vast te houden, want hij doet het gewoon helemaal zelf en telt hardop tot tien.

Ik mis de zaterdagochtenden met mijn warme broodjes met grillworst enorrem, maar dit is ook best okay-ish.

Er wordt buiten weer eens druk gehakt en gezaagd en deze twee houden de mannen die buiten staan goed in de smiezen.

Halverwege de ochtend gaan we naar een (kinder)verjaardag. Altijd gezellig, zeker omdat er meer kids zijn waar Ticho lekker mee kan spelen.

Tóch nog een warm broodje, maar wel met rosbief om het een beetje gezond te houden.

Inmiddels hebben we in de gaten dat er een klein stukje verderop iets gigantisch mis is. Sirenes, drukte, berichten op social media en op diverse nieuwsplatforms. Een afschuwelijk familiedrama in ons dorp, waarbij twee volwassenen en twee kinderen zijn omgekomen. Het is de rest van de dag behoorlijk ‘talk of the town’ en ik krijg het niet uit mijn hoofd. Zo intens triest.

De ladies in pink. Extra kroelsessies weer.

Smurf met zijn appeltje, sappie en te leuke nieuwe trui.

Rond vieren gaan we naar de kantine voor een kleine zaterdagmiddagborrel. Met chips voor de jongens. Altijd zo gezellig met al die koters bij elkaar. Vind het fijn om ze op zo’n veilige plek als de sportvereniging met elkaar los te laten.

Min honderd punten voor mij.

Zaterdagavond nog geen 21.00 uur en ik tel de minuten af tot ik naar bed kan. Hoewel we echt wel goed hebben geslapen van vrijdag op zaterdag (22.00 uur de laatste fles en 07.30 uur werd Tess pas weer wakker) ben ik me toch een partij moe.

Goedemorgen lief klein vriendje van me! Als we ’s ochtends Tich zijn kamertje binnen wandelen zegt hij tegenwoordig meteen ‘GOEIEMOGGE MAMA’. Veeg mij maar op hoor.

Terwijl ik met kleine oogjes mijn best doe om wakker te worden, trakteren deze muzikanten mij op een lekker melodietje.

Tessie is ook wakker. Meteen vrolijk.

Nadat mevrouwtje gewassen is en een schoon pakkie (van Petit Bateau) draagt, gaan we naar beneden voor haar flesje.

Volgens mij heel herkenbaar voor andere moeders met twee kids: als je met de baby bezig bent, komt de oudste ALTIJD aandacht vragen. Of gaat dingen doen die niet mogen. Every. Single. Time.

Ik trek Tess haar kledingkast leeg en ga alles sorteren. Op maat. Op item. Op seizoen. Er verdwijnt weer belachelijk veel in de doos met te kleine kleren. Voor wie weet ooit. (Hoi Robert, nee grapje, ik weet dat je het niet wil. We hebben het er over twee jaar nog wel eens over.)

De supermarkten in Papendrecht zijn maar twee zondagen per maand geopend, dus ik moet uitwijken naar Dordt. Net als de rest van Zuid-Holland. Echt niet te doen zo druk. Maarrrrrr alles is binnen. Dacht ik.

De stapeltjes kleding, voetbal en een houtkachel die vraagt om aangestoken te worden. Doen we niet want het is binnenshuis nog best warm genoeg, maar met die regen heel de dag was het geen heel slecht idee geweest. Gewoon voor het sfeertje.

Yep, nog een keer die jungle in. We krijgen ’s avonds eters dus ik moest even een klein beetje extra halen.

Deze twee. Dat handje van Ticho ook. Ze zijn zo leuk samen!

Och man, mijn kind heeft altijd de hipste kleren aan, maar niet heus. Het is zo echt net een klein boertje. Heerlijke chilloutfit voor met je iPad op de bank hangen wel.

Keukenprinses alert. Broodjes knakworst en sla, smaakt me prima. En ik heb ook geen klachten van de visite gehad. Nou moet ik er wel eerlijk bij vertellen dat ik sowieso niet echt bekend sta als keukenprinses, dus waarschijnlijk is iedereen die hier met een gevulde maag het huis verlaat al lang blij dat ze geen voedselvergiftiging hebben opgelopen.

En dat was ‘t. Ondanks het gebrek aan foto’s van maandag en dinsdag heb ik weer bijna 2500 woorden geschreven, dus hopelijk nemen jullie het mij niet kwalijk.

Het is op dit moment bijna 21.00 uur, ik ga nog even verder met wat stukjes tikken, daarna mijn tas voor morgen pakken, Tess een fles geven en dan lekker slapen. Komende week staat er nog weinig op de agenda. Er wordt weer gewerkt, Tess gaat wennen op het KDV, ik heb een verjaardag en ga lekker high tea’en. En verder gaan we het allemaal wel zien!

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst. Vergeet niet te genieten van alles wat je hebt, van je familie, je kinderen, je man, vrouw, vrienden, gezondheid enzovoorts. Het is zo ontzettend waardevol en écht het allerbelangrijkste!


Wil je niets missen, volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

5 Comments

  1. Wat is het toch een volle plog geworden, leuk :-). AhhH Petite Bateau en Happy Horse vind ik 2 leuke merkjes, ik hou je Instagram dan ook even in de gaten. Grappig dat je zo’n winkeltje dan na een tijdje pas ontdekt, dat had ik laatst ook met een winkeltje bij ons in de buurt. Dat velours pakje is echt té schattig. Pfoe, dat drama in Oss was (of is) er één die denk ik vrijwel iedereen wel bezig heeft gehouden. Ook het gezinsdrama bij jullie in de buurt is weer erg verdrietig. Enne wat betreft die vent die de ochtend de 1e verjaardag van zijn zoon heeft gemist en het de beste dag ooit vind dat hij nu de nieuwe iPhone bezit… ik snap dat echt he-le-maal niks van. Mijn vent zou er niet mee weg komen, al zou hij dit niet eens in zijn hoofd halen.

  2. Hoihoi, even een vraagje. Waar is die te leuke trui van met die roze/oker/witte vlakken?

    1. Leuk is die he? Van de Zara 🙂 x

      1. Ja onwijs leuk! Nog een vraagje, bevalt de veloretti loopfiets een beetje?

        1. Jazeker, al vind Tich het wel heel erg spannend om erop te gaan. Maar hij is wel mooi en stevig en leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *