Happy Moments

Happy Moments #72

Goedemorgen! Het is weer maandag – helaas pindakaas – en dat betekent dat er een nieuw overzicht van onze afgelopen zeven dagen voor je klaar staat. Kijk je mee?

Het was een druk weekje met een volle agenda en een man die weinig thuis was. We begonnen op maandag met de eerste vaccinaties voor Tess, op dinsdag voor het eerst een extra dag KDV voor Ticho, op woensdag samen met mijn grote vriend naar Monkey Town, op donderdag een chilldag, op vrijdag een welbekende chaos-dag met twee kids thuis, op zaterdag een uitje met vriendinnen en op zondag met de beentjes op de bank en later nog op het terras. Tussendoor versloeg ik een klein verkoudheidje en stierf ik van de spierpijn. Nou, mocht je dus geen zin hebben om al het beeldmateriaal te bekijken dan ben je in ieder geval bijgepraat. Nog niet afgehaakt?

Lekker beeld om mee te beginnen: Miss Puffy Eyes. Geen idee hoe het komt, want we hebben echt prima geslapen. Pas om 07.15 uur wordt Tess voor het eerst wakker en door haar gekrijs ontwaakt Ticho ook. We kruipen nog even heerlijk met z’n drietjes in bed.

Tess is weer in slaap gevallen, Ticho zit tevreden zijn ontbijtje te eten en ik zet ondertussen de linkjes naar de nieuwe Happy Moments op social media.

Terwijl er bij ons thuis op Tess gelet wordt, ga ik met meneertje even naar de glijbaan.

Chef!

Die speeltuin kan ‘m dit keer niet echt bekoren, maar mijn auto des te meer. Hij wil er eventjes in spelen en natuurlijk ook tussen mijn benen zitten en dan een stukje rijden. Dus glijden we twintig keer de oprit af.

Tijd voor fruit. Allebei een eigen bakje.

Ticho gaat een middag naar zijn tante en Tess en ik bezoeken het consultatiebureau. Mevrouw weegt bijna zes kilo en is ruim zestig centimeter lang. Een flinke meid. Ze krijgt vandaag haar eerste prikjes en waar Ticho dan heel de toko bij elkaar gilde, blijft Tess aardig rustig. Ze piept een beetje maar het is echt binnen tien seconden helemaal over.

Daarna wel knock-out dus kan ik mooi even boodschappen halen. Wij gebruikten hier altijd Pampers (voor Ticho nog steeds), maar in een luiertaart die we kregen zaten Kruidvatluiers en die bevielen prima dus daar haal ik wat pakken van.

Mijn Zara-bestelling wordt afgeleverd. Genoeg kleding voor Ticho, denk je niet? Zijn kastje was al redelijk vol, maar vooral met donkerblauw en zwart. Ik wilde nog wat kleur toevoegen. Missie geslaagd!

Deze wordt aan het eind van de middag vrolijk wakker. So far so good na de vaccinaties!

Na het eten – Ticho is inmiddels ook weer thuis – kroelen Tess en ik op de bank terwijl haar broer ondertussen zijn speelgoedbril op haar neus zet.

Om half acht zit ik aan de koffie. Even gauw een stukje tikken. Daarna nog een blokje om met Tess – die is toch een beetje verdrietig geworden – en om 22.30 liggen we allemaal op één oor.

Goedemorgen! Vrolijke Ticho weet hier nog niet dat hij vanaf deze dag ook op dinsdag naar het KDV gaat…

Nu Ticho er een dag niet is en Tess nog ligt te slapen raap ik al mijn energie bijeen en doe een workout van het NBFM programma. Ik voel halverwege de krampen in mijn benen en billen schieten maar houd wel vol. Treurig gesteld met mijn lijf.

Als ik onder de douche vandaan kom, is deze knapperd wakker. Tijd voor een fles!

Daarna meteen maar even die spiertjes los wandelen. Rondje winkels voor onder andere neusspray. We zijn hier in huis allemaal snotverkouden!

Tijdens het wandelen is Tess heerlijk in slaap gevallen. Geeft mij de tijd om fatsoenlijk te lunchen én HNTM te kijken. Had ik al gezegd dat ik intens gelukkig ben met het nieuwe TV-seizoen?

Ik maak wat foto’s voor een artikeltje over de garderobes van het kroost.

En dit plaatje voor op Instagram (@anoukzwager). Er kwam een artikeltje over mijn Fitbit Versa online. Nog niet gelezen? HIER moet je zijn!

Nu heel de stellage met camera er toch staat probeer ik meteen een gezellig fotootje met Tess te schieten. De diva vindt er niet zoveel aan.

Aan het einde van de middag ga ik lopend (LOPEND) Ticho van het KDV halen. Ik wist op voorhand al dat het geen succes zou worden en dat blijkt. Meneer heeft geen zin in zijn meerijdplankje, geen zin om gedragen te worden en überhaupt geen zin om zich vooruit te bewegen.

Dit is gelukkig wel goed. Of het voor de kinderwagen ook goed is betwijfel ik…

Nadat we samen gegeten hebben, stop ik Ticho in bad. Zijn haren wassen is hier echt dra-ma. Hij wordt helemaal wild als ik met de shampoo aan kom. Meer kindjes last van? Tips anyone?

Als Ticho in bed ligt kruip ik met de laptop en koffie op de bank. Tess krijgt rond 21.00 haar laatste flesje en daarna gaan we lekker naar boven.

Als ik woensdagochtend opsta merk ik het direct: de spierpijn is bizar. En ik ben verkouden. Helaas is nog vijf keer omdraaien geen optie dus huphup eruit en een gezond fitgirl ontbijt maken.

Kijk deze dan. We brengen Tess naar haar oma zodat Ticho en ik voor de laatste keer tijdens mijn verlof samen op pad kunnen. Uiteraard wil de dreumes vooral NIET op het meerijdplankje maar gewoon ZELLUF LOPUH.

Mama en Ticho tijd!

Ondanks dat ik me ellendig voel, heb ik een leuke ochtend. Kijk dat vrolijke snoetje. Daar knapt ieder mens van op toch?

Stoere vent.

Reuze Duplo! Ticho is niet per se een onwijs ondernemend kind. Geef hem drie ballen en wat blokken en hij vermaakt zich prima. Scheelt mij een hoop geklauter door al die rekken en dat is spierpijn-technisch best fijn.

Rond het middaguur gaan we naar huis.

Deze is boos. Had ook wel meegewild naar Monkey Town.

Na de lunch gaan allebei de kids slapen. Tess slaapt trouwens nog steeds niet graag in haar wieg boven, dus ik leg haar nu maar even in de kinderwagenbak. Kan ik een beetje wiebelen en schommelen zodat ze rustig in slaap valt.

En daarna plof ik op de bank. Ik kijk dit programma terug en ben vervolgens echt wel een beetje lichtelijk in shock. Sommige deelnemers leven echt op een andere planeet hoor.

Lekker charmant plaatje maar om even aan te tonen dat ik dus echt niet lekker ben. Koortsig, snotneus, traanogen. De ‘r’ zit in de maand en het is hier direct weer bal. Meer mensen hun eerste verkoudheid al gehad?

De rest van de dag maak ik geen foto’s meer, behalve deze. Mijn opa komt eten, ik drink koffie op de bank, kroel eindeloos met mijn roze babypakketje en we gaan om half tien slapen. Hopelijk ben ik na een goed nachtje weer wat fitter.

Donderdagochtend worden wij samen iets voor zevenen wakker. We hebben ruim acht uur aaneengesloten geslapen en daar knapt een mens van op. Of nou ja, een beetje. Want die spierpijn is zo mogelijk nog erger dan de dag daarvoor en ook mijn stem doet het nog niet helemaal naar behoren.

In de ochtend doe ik dus precies niks. Een beetje op de bank hangen, blogposts schrijven, met Tess kroelen, koffie drinken…

Kijk deze dan. Ze is zooooooo groot aan het worden, echt niet normaal.

Halverwege de middag sleep ik mezelf naar de winkels. Strompelend van de spierpijn ga ik op jacht naar…

… een nieuwe on-the-go koffiebeker. Aangezien ik weer mag gaan werken is dit een must have. Mijn vorige beker heb ik – TMI – gebruikt als kotsbakje toen ik nog zwanger en misselijk was.

Smurfje slaapt. Ik ga ook even liggen. Gelukkig voel ik me door de dag heen steeds ietsje beter.

Als je mij vraagt wat ik de meest irritante eigenschap van Robert vind dan antwoord ik: dat hij ALTIJD vlak voordat we gaan eten nog chips of nootjes gaat knagen. Echt hatelijk. En toen dacht Robert dat het wel grappig was om Ticho ook om 17.30 uur nog wat chips te geven. Zucht.

Gelukkig gaat de spinazie er ook nog wel in.

YES YES YES EXPEDITIE IS BACK! Me so happy. So so happy. Mijn all-time favorite programma! Ik plof dus heerlijk op de bank voor een avondje genieten. Als ER afgelopen is ga ik met Tess naar boven. Hopelijk weer een goede nacht!

Mornin’! Tich en ik zitten samen aan het ontbijt en Tess slaapt nog even verder. Goed geslapen weer, dus da’s fijn. Ik voel me weer min of meer de oude.

Twee volkoren boterhammen met kipfilet en komkommer. Gaat lekker hoor met die NBFM situatie. Behalve dan dat ik écht niet kan sporten want die spierpijn – nog van de eerste keer moehaha – is niet te doen.

Rond tienen horen we Tess boven huilen. “Tessie huilen”, roept Ticho en hij klimt meteen de trap op om haar met een kroel te troosten. Echt, dat joch is zooooo vreselijk lief voor zijn zusje.

Terwijl ik de jongedame een schone luier geef en haar ook meteen een fris pakje aantrek, heeft deze boef vrij spel. Ik denk dat de uitdrukking ‘het is verdacht stil’ door iemand met een dreumes/peuter is bedacht. Want ja, het is dus verdacht stil en als ik ga kijken wat hij aan het doen is, dan tref ik dit aan.

Mommy and her team. Lievelingsfoto van vandaag. Van heel de week. Van forever. Hoewel ik er zelf nog een beetje snotterig en met rode wangen op sta, maken die twee knappe kinderen van me het helemaal goed. Zo leuk om met z’n drietjes te ‘spelen’.

Tess is in slaap gevallen op haar speelkleed en Ticho is ook meer slapend dan wakker. Tijd om hem op bed te droppen!

Halverwege de middag komt Robert thuis. Die blijft bij de slapende Ticho en Tess en ik gaan vast wat boodschappen halen en een rondje lopen. Die spierpijn is bijna weg, dus dat is fijn.

Mijn mannen!

Ik maak met beide kids deze foto en die deel ik op Instagram. Ik mag namelijk van ByKay maar liefst twee rekbare draagdoeken weggeven, een roze en een blauwe, en dat vind ik zoo leuk! Ik ben zelf dol op mijn doek, het heeft me de afgelopen weken enorm geholpen en staat stijf bovenaan in de lijst met beste aankopen van deze (tweede) babyperiode. Wil je ook kansmaken dan kun je op Instagram (@anoukzwager) checken hoe je meedoet!

Ik maak ’s avonds een gezonde maaltijd (met onder andere broccoli) waar Ticho niet heel erg veel trek in heeft. Toevallig belde vriendinnetje Sandra of we daar kwamen eten (omdat Robert niet thuis is en zij zo attent is om dat te onthouden en ons vervolgens uit te nodigen <3). Moeke slaat even over – maandag is weegdag – maar deze draak schuift aan voor een frikandelletje en wat patat. Na het eten doen we nog een bakkie koffie, als we thuis zijn gaat Ticho zonder tegenstribbelen direct slapen (da’s een zeldzaamheid), krijgt Tess een flesje en plof ik daarna redelijk vermoeid op de bank. Dol op de dagen samen met de kids, maar het is best wel vermoeiend.

De nacht van vrijdag op zaterdag verliep weer eens ouderwets gebroken. Tess was even vergeten hoe dat doorslapen precies werkt en kwam dus rond vier uur voor een fles. Gelukkig worden we daarna pas om zeven uur weer wakker en da’s een gezellig geheel zoals je ziet.

Ontbijt voor di mama. Geen warme broodjes uit de over met grillworst – dan ben ik direct door mijn calorieën voor heel de week heen denk ik – maar volkoren crackers met rosbief. Ook lekker!

Deze geniet ook van zijn yoghurt met haverberen.

Dat handje altijd he. Zo’n lieverd is het!

De mannen kijken even hoe opa en oom druk bezig zijn met hout zagen.

Ze kunnen zelf niet meehelpen want we hebben visite. Tess kroelt hier met opa, mijn vader.

Aan het eind van de ochtend vertrek ik met vriendinnen naar Breda. We gaan eerst lekker lunchen – ik ga voor een tosti met geitenkaas, honing, dadels en walnoten – en daarna lasergamen. Gewoon omdat het kan.

Als ik weer thuis ben, tegen vijven, is het EINDELIJK tijd voor mijn geliefde pizza carpaccio. Eén keer per week eet ik gewoon wat ik lekker vind (en da’s dus meestal niet per se heel gezond) en ik genietttttt.

Ook van dit uitzicht. Peppie en Kokkie samen in de box.

Robert is ’s avonds weg voor een feestje, dus terwijl Ticho boven ligt te slapen, chillen de dames op de bank.

En als ook Tess slaapt dan begin ik aan de webinar van NBFM. Daar kon ik in de ochtend helaas niet ‘live’ bij aanwezig zijn, maar gelukkig is terugkijken ook een optie.

Ik kom niet zo heel erg ver trouwens, want Ticho begint hartstochtelijk te gillen, Tess besluit daaraan mee te doen en het eindigt hier in een chaos waarbij ik handen tekort kom.

Deze foto maakt Robert als hij om drie uur thuis komt. Momlife in optima forma. Voor de man is sowieso geen plek meer, maar ikzelf moet het ook maar met een klein randje van het bed doen.

Ik word niet heel fris wakker maar de grootste T wil graag naar beneden. Dus daar gaan we dan. Terwijl hij Brandweerman Sam kijkt, kook ik meteen de flesjes even uit. Ik kreeg onlangs trouwens (van meerdere mensen) de tip om het zachte deel van het ventiel NIET uit te koken omdat de fles anders gaat lekken. Heb ik dit keer dus niet gedaan. Thanks voor het advies!

Tess is inmiddels ook wakker en die wil graag een fles. Ticho is negen van de tien keer echt mega lief en behulpzaam enzo, maar zodra we in de weer zijn met de fles voor Tess dat wordt hij opstandig.

Gauw even de brug over naar Dordt om wat boodschappen te scoren.

En als ik thuis kom dan slapen alledrie de kinders. Heb ik mooi tijd om de nieuwe Viva Mama te lezen.

Sjaan is wakker hoor.

En niet heel veel later deze schurk ook. Die skinny’s van de Zara zijn wel echt ehhhhhmmm skinny.

We wandelen met z’n vieren naar de speeltuin. Tess valt lekker in slaap in de kinderwagen en Ticho heeft de tijd van zijn leven op de schommel. Echt, ik overweeg weleens om ‘m hier ’s ochtends om zeven uur neer te zetten en ’s avonds om zeven uur weer op te halen. Vindt hij denk ik écht niet erg.

We belanden zomaar ineens op het terras. Gezellig!

Als we thuis zijn dan doe ik weer een work-out. Mijn spierpijn van de laatste keer is inmiddels verdwenen dus ik kan er weer tegenaan. Wel geleerd van afgelopen week: het mag iets minder overdreven qua intensiteit.

Na het eten doen we de kids samen in bad en daarna naar bed. Ze zijn helaas allebei niet van plan om te gaan slapen, dus ik geniet as we speak – 20.00 uur – van dubbel kindergekrijs. Again.

En dat was het. Mijn allerlaatste week verlof. Vanaf morgen – vandaag als jullie dit lezen – mag ik weer aan het werk. Terug naar mijn bureautje, al is het de komende drie weken maar voor twee dagen per week. Magazines maken, teksten schrijven, nieuwe stukjes op NEXTNOW publiceren. Ik heb er enorm veel zin in en jullie gaan volgende week zien hoe het allemaal verlopen is.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Mocht je niets willen missen, volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Hoi Anouk, onze zoon vond haren wassen ook een ramp. Laatst kreeg ik grootmoederstip om tijdens het uitspoelen een washand tegen zijn voorhoofd te drukken zodat het water niet in zijn ogen komt. In het begin was ’t wennen maar het gaat nu eigenlijk heel goed!
    Succes met je eerste werkweek!

    1. Jaa dat hebben we al eens geprobeerd maar daar was hij het niet mee eens. Ik ga nu zo’n afdakje voor hem kopen. Ben benieuwd! Bedankt voor je reactie!

  2. Ziet eruit als een hele gezellige week! Wij gebruiken voor onze zoon een douchekapje. Daar gaat al het water langs. Eerst wilde hij m niet op maar na een aantal keer is hij eraan gewend geraakt. Scheelt een hoop geschreeuw.

    1. Jaa ik heb er ook eentje besteld! Ben benieuwd of dat gaat werken voor ons 🙂 Thanks voor je reactie xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *