Momlife, Persoonlijk

Wat er tijdens mijn verlof weer niet van gekomen is…

Heerlijk, minimaal zestien weken vrij. Alle tijd om leuke en nuttige dingen te doen. Toch? Nou, niet echt. Op voorhand had ik grootse plannen, maar uiteindelijk is er bar weinig van terechtgekomen. Lees maar mee!

Toen mijn zwangerschapsverlof begon had ik best een flinke lijst met taken voor mezelf gemaakt. De hoogste prioriteit lag bij de kinderkamers, want ondanks dat ik al 34 weken zwanger was, had ik daar nog precies niks aan gedaan. De muren moesten van blauw naar roze en van wit naar groen. Maar er moest ook een kinderbed in elkaar gezet, een complete babyuitzet aangeschaft en al die roze kleertjes moesten gewassen en gestreken. Dat, beste mensen, zijn precies de dingen geweest die ik ook echt uitgevoerd heb. Maar verder…

Ik wilde nog…

Een zwangerschapsmassage
En dit kan ik niet meer goedmaken want ik ben niet meer zwanger en ik ga ook nooit meer zwanger worden. Het had me een bijzondere ervaring geleken en bovendien vond ik dat ik best een zes uur durende massage verdiend had na al die weken met die pens te hebben gesjouwd, maar het is er niet van gekomen.

Naar de kapper
Een beetje in lijn met de massage: vond dat ik ook wel een driedaagse treatment bij de kapper verdiende, maar is er ook niet van gekomen. Zo stom, want een kappersbezoekje moet met twee kleine kinderen tegenwoordig minutieus gepland worden en ik heb de komende drie jaar geen gaatje in mijn iets te volle agenda. Ach, met een beetje mazzel is die kapper straks hartstikke overbodig omdat mijn haar – met dank aan de hormonen – enorm uitvalt.

Shoppen voor mezelf
Eigenlijk is dit het enige goede aan het mislukte avontuur van mijn takenlijst. Of nou ja, bankrekeningtechnisch gezien dan. Ik heb tijdens mijn verlof gewoon precies niets voor mezelf geshopt. Met uitzondering van die enorme oma-onderbroeken voor na de bevalling.

Mijn kledingkasten uitmesten
Dit is zo jammerlijk mislukt dat zelfs de zwangerschapskleding nog in mijn kast hangt. Ik ben zo niet gemotiveerd om dit aan te pakken. Het is overigens wel noodzakelijk dat ik me er eerdaags aan ga wagen, want ik pas mijn kleding van vorig jaar niet meer – dat is wonder boven wonder te groot – en met de naderende herfst kan het geen kwaad om te inventariseren welke items nog aangeschaft moeten worden. Datzelfde geldt overigens ook voor de kledingkasten van Ticho en Tess. Alles wat daar nog in hangt is te zomers en te klein. Moet dus echt echt echt gebeuren. ASAP.

Een datenight met de husband
Ja shit, dit hadden we misschien echt nog even moeten doen want ik denk oprecht dat het er de komende vier jaar niet van gaat komen. Hoewel, het ligt er maar net aan wat je als datenight bestempeld natuurlijk. We zouden best ’s avonds tussen 20.00 uur en 21.00 uur samen op de bank koffie kunnen drinken en ondertussen tegen elkaar mopperen over hoe hectisch het weer geweest is en hoe afschuwelijk moe we zijn. Datenight 2.0 zeg maar. Maar samen een avondje uit? Uitgebreid dineren in een leuk restaurant? Daarna misschien nog naar de film of een rondje wandelen over het strand? Als de kinderen uit huis zijn misschien weer eens…

Magazines lezen
De stapel is wel ietsje geslonken, maar ik kan in principe nog wel drie maanden vooruit met de magazines die nog niet aangeraakt zijn. Ain’t nobody got time for that. Maar goed, tijd moet je maken. Kwestie van prioriteiten stellen. Sorry Robert!

Fotoboeken maken
Ik HAAT fotoboeken maken. Of nou ja, het is natuurlijk hartstikke leuk om door oud beeldmateriaal te scrollen en met weemoed terug te denken aan de dagen dat je kindjes nog lief en klein waren, maar het probleem zit ‘m bij mij vooral in de chaos die het fototechnisch is. Er staan er duizenden op mijn telefoon, evenzoveel op mijn camera en er zwerven er ook nog genoeg rond in mijn e-mail en op mijn laptop. Ik zie er zo enorm tegenop om het eerst allemaal te moeten sorteren. Dom natuurlijk, want hoe langer ik wacht, hoe erger de situatie wordt. Voordat we Ticho zijn tweede verjaardag vieren (da’s 4 november) is het fotoboek van zijn tweede levensjaar af. Beloofd!

Ik kan natuurlijk met nog duizend hele goede smoezen komen waarom mijn takenlijst een kansloze mislukking is geworden, maar we weten allemaal dat ik er gewoon geen zin en energie voor had. Gelukkig heb ik mijn tijd wel op een andere manier enorm nuttig besteed: het in leven houden van twee kinderen en mezelf, ik heb heel veel Love Island gekeken, zoveel mogelijk geslapen en gezorgd dat iedereen aan het eind van de dag ontzettend tevreden in bed lag. En bovenstaand lijstje? Dat doe ik wel een keertje ’s nachts ofzo. Of in de vakantie. Of met kerst. Of misschien komt het er allemaal wel gewoon nooit meer van. Lukte het jou wel om tijdens je verlof alles wat je vooraf in gedachten had uit te voeren? Of kwam je net als ik tot de conclusie dat babykroelen, flesjes opwarmen en een dreumes vermaken toch wat meer tijd in beslag neemt dan je dacht?

Bedankt voor het lezen!


Wil je niets missen? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Vind ik leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *