Happy Moments

Happy Moments #67

Goedemorgen deze nieuwe maandagmorgen! Leuk dat je er weer bent. Het is tijd voor een nieuw overzicht van onze afgelopen week en het zijn wederom behoorlijk wat foto’s (en tekst, sorry) dus ga er maar eens goed voor zitten.

Het was weer een heerlijk weekje hoor. Qua temperatuur moesten we maandag en dinsdag even doorbijten en zweten, maar daarna koelde het heerlijk af. En ik wil verder niet zeiken over de warmte – in het kader van ‘het is ook nooit goed’ – maar zeggen dat ik blij ben met deze wat aangenamere temperaturen is niet gek toch? Goed, afgelopen week dus. Ik ging actief aan de slag met het opbouwen van wat conditie, kreeg weer veel kraamvisites, we aten ijsjes, gingen schommelen, maakte wandelingen en ik had een heerlijk avondje met vriendinnen. Kijk je mee?

Dit is nog eens een fijn begin van de week!

Deze kleine boef met zijn piekhaar is ook van de partij. Ontbijten met een boterhammetje.

Tess ligt boven te slapen dus Ticho en ik kruipen samen op de bank. Dat handje op mijn been vind ik to die for. Kleine knuffelkont.

Slapende baby’s zijn het leukste. Toch?

We krijgen zowel ’s ochtends als ’s middags kraamvisite en daar zijn verder geen foto’s van. Als het huis weer leeg is kruip ik achter de laptop om een blogpost te tikken.

Daar komt niet veel van terecht want er staat er eentje in mijn oor te tetteren dat ‘ie naar de ‘GOMMOLLLL’ wil. At your service vriend.

Een dag niet geschommeld is een dag niet geleefd.

Omdat het zo warm is en deze bijna opstijgt van de hitte vind ik dat hij wel een ijsje heeft verdiend. Voor mezelf scoor ik een milkshake. Ticho besluit echter dat hij zijn ijsje niet hoeft – die gooit hij demonstratief op de grond, grrrrr – en stort zich vervolgens op mijn milkshake.

In de avond komen de oom en tante van T&T even kroelen en daarna is het bedtijd voor de oudste en draagdoektijd voor de jongste.

En als ook de baby vakkundig in slaap gewandeld is dan ga ik mijn eigen ijsje scoren. Dit was een drukke maar fijne maandag!

Dinsdagochtend is dit mijn uitzicht. De dreumes die wel even mijn nachtkastje komt organiseren.

Mag ik trouwens even een applaus voor deze hier. Die kreeg om 22.00 uur haar laatste fles en kwam vervolgens om 5.45 uur pas weer. Ik voel me als herboren. En alsof dat nog niet genoeg was, valt ze na dit kiekje terug in slaap om tegen 9.00 uur weer een keer te ontwaken.

Uitgeslapen!

Ticho is vandaag bij mijn moeder en Tess en ik maken een rondje winkels. Bij de Zeeman spot ik deze. Die gebruik ik bij Ticho altijd als hij eet, aangezien meneertje alles zelf wil doen en dan de complete inboedel onder de spinazie of macaroni smeert. Echt een aanrader en voor die prijs kun je er meteen een aantal inslaan.

In het kader van ‘meer gaan bewegen’ wandelen we een rondje langs het water. Daar waait nog enigszins een windje, al is ‘ie niet per se heel verfrissend. Na ruim een uur komen we (bezweet) thuis. Toch maar mooi 3000 stappen gemaakt.

Als Tess ’s middags slaapt dan werk ik flink aan de site – er staat weer genoeg content voor de komende weken klaar – en doe ik andere nuttige dingen, zoals de flessen uitkoken. Dit doe ik overigens niet zo vaak hoor, ik denk eens in de twee weken.

Na Tess haar slaapje verkassen we naar de kelder. Het is in de woonkamer een graad of 29 en ik zweet me ka-pot. In de kelder is het gelukkig een stuk koeler, dus baby in haar nestje en een blaadje voor mij.

Gezellig stel he?

Aan het begin van de avond komen er een paar vriendinnen langs om Tess te bewonderen. We eten meteen gezellig met z’n allen een pizzaatje en als zij rond negenen naar huis gaan, is dit de situatie: ik loop rondjes met Tess in de draagdoek, Robert kijkt voetbal en Ticho speelt met zijn auto’s. Die werd hysterisch in zijn bedje – veel te warm natuurlijk – dus ja. Om 22.30 uur ligt iedereen eindelijk in bed.

Morning! Het maakt echt niet uit hoe speciaal ik zijn ontbijt maak, hij wil gewoon wat ik ook heb. Daar gaan mijn rijstwafels…

Baby in de doek en koffie voor moeders. We hebben prima nachten hoor – ik pak gemiddeld zo’n zeven uur slaap – maar zonder koffie is er bij mij gewoon geen beginnen aan.

Tess ligt lekker te slapen en Ticho en ik kroelen op de bank. Ondertussen staat Brandweerman Sam aan.

Als ’s middags beide kindjes onder zeil zijn ruim ik gauw de woonkamer op. Het is hier altijd en eeuwig een pestbende en ik ben zo jaloers op kindjes die keurig in hun eigen speelhoekje heel overzichtelijk met maar één ding tegelijk spelen. Bestaan dat soort kinderen echt of is dat de fake reality van social media?

Wasjes vouwen. Zonder strijken, zoals ik pas geleden al vertelde.

Als Ticho wakker wordt dan wil ‘ie zo gauw mogelijk weer ‘SAMMMM’ dus tijd om zijn slaapzak uit te trekken en zijn luier te verschonen is er niet. Dreumesen met een eigen willetje, het zou verboden moeten worden.

Het is net zijn vader: poetsdrang keer honderd. ‘Tess bah’, roept hij terwijl hij met een billendoekje over haar hoofd wrijft.

’s Avonds komt mijn opa eten dus ik sjees nog even vlug naar de winkels voor wat laatste inkopen. Robert is thuis met Ticho en ik neem de kleine Tess mee in de hoop dat ze van het wandelen in slaap valt en wij daarna lekker rustig kunnen eten. Grappig he? Vond ze zelf ook wel. Domme mama met haar domme idee.

Pastamonster!

Na het eten valt ze uiteindelijk toch rustig in slaap. Als ze zo lief ligt dan kan ik er echt wel uren naar kijken. Mijn knappe meisje.

Zo, na weer een prima nachtje (22.00-05.00-09.00) worden we samen wakker. Hoewel, Tess nog niet helemaal zoals je ziet. Ticho is inmiddels door zijn vader naar het KDV gebracht dus ik heb mooi wat tijd om te douchen en make-up op te smeren.

Ik krijg deze foto van Ticho zijn juf doorgestuurd en ik word er echt heel erg blij van. Hem achterlaten op het KDV is nog steeds een klein drama dus dan is het gewoon fijn om te weten dat de tranen gedroogd zijn en hij superlief en tevreden is.

Om 10.00 uur heeft ook Tess haar ogen eindelijk open gekregen en zitten we beneden voor een fles. Ik kijk ondertussen ‘Wat vindt een kind’ en bescheur me om de vragen die zij stellen aan onder andere een homo (“Lust je wel bier?”), een lesbienne (“Heb je ook een kat?”) en een transgender. Heerlijke televisie. Door dit soort programma’s krijg je toch een beetje hoop dat de wereld helemaal zo verrot nog niet is, want deze kindjes kijken niet naar seksuele voorkeur, hoe iemand eruit ziet, wat iemand gelooft of whatever. Die zien gewoon een mens <3

Milkdrunk.

We gaan een rondje langs de winkels. Eerst de slager, dan de HEMA, de Xenos, de Etos en de Jumbo. Ik heb alles wat nodig was. Mooi! Ennnnnnn meteen een paar duizend stappen gezet.

Ik moet wel een beetje wennen aan dit uitzicht. Een baby in normale kleren in plaats van een romper en slapend onder een dekentje. Dat is dus in ruim zes weken tijd exact nul keer gebeurd.

De rest van de dag doen we weinig bijzonders. Uiteraard wordt er voetbal gekeken, we krijgen gezellige visite en de meneer van het zonnescherm komt langs. Het is die ene grijs gestreepte geworden die ik vorige week liet zien. Levertijd van acht weken dus precies kansloos voor deze zomer, maar we kunnen ‘m maar vast hebben hangen.

Uitzichtje hoor!

Oh jongens, zo wakker worden gun ik iedereen. Dan maakt het bijna (met de nadruk op bijna) niet meer uit hoelaat (of hoe vroeg eigenlijk) het is. En zien jullie die bolle toet van Tess. Kind groeit als kool joh!

De kleine T slaapt nog even verder en de grote T en ik kruipen op de bank. Ik werk aan de site en Ticho kijkt Brandweerman Sam.

Die is ook moe. Snap ik. Door de warmte ging hij de afgelopen dagen niet voor 20.30 uur slapen en om 06.30 uur vond hij het wel weer welletjes. Dat ‘later naar bed brengen zodat hij langer uitslaapt’ gaat echt niet op!

Deze is ook klaar met haar tweede ochtendslaap. P(r)opje!

Tijd om de dreumes even uit te laten. Heeft ‘ie zin in hoor. ‘GOMMOLLENNNNN’, roept ‘ie. Ja lieverd, we gaan schommelen.

Ik heb mijn wagen vol geladen…

Eerst even ‘nanaan’, want op een lege maag kun je natuurlijk niet drie kwartier op de schommel je moeder dirigeren om vooral niet te stoppen met duwen.

Ticho zijn opa, oom en neef zijn in de tuin naast ons huis bezig met het leggen van gras. Deze inspecteur houdt het allemaal goed in de smiezen.

JAAAAA DAAR IS ZE! Mijn lieve lieve lieve vriendin Melanie, die twee jaar geleden verhuisde naar Qatar. Ze is weer even in Nederland en komt Tess bewonderen, de fles geven, kroelen en natuurlijk met mij bijkletsen.

Ticho grijpt zijn kans en verzoekt Mel vriendelijk om even twaalf keer dit boekje voor te lezen. Doet ze voor ‘m. Twee lieverds. Het is zo’n gezellige middag en ik vind het heerlijk om haar weer te zien en spreken. Ik ken Mel al mijn hele leven – echt letterlijk heel mijn leven – en ondanks dat we elkaar nu niet zo vaak meer zien, voelt het gewoon weer heel erg vertrouwd. Tranen van het lachen met deze!

Sushi tijd!

En Temptation Island Gossip tijd. Oh man oh man. Die Stefano. I can’t. Wát een gekkie. Ik kom echt niet meer bij van de lach tijdens het kijken van de aflevering zelf, maar gedurende het interview in dit programma (Gossip) krijg ik een beetje medelijden met ‘m.

De rest van de avond loop ik zesmiljard rondjes met de baby in de draagdoek. Geen foto’s van, want die kennen jullie inmiddels wel. Om 21.30 uur ben ik er klaar mee, maak ik de fles voor Tess en tegen tienen liggen we allemaal in bed.

We beginnen het weekend met deze grapjas die in de wieg van zijn zus klimt. Past net niet.

Daarna gaat hij zijn vader en ooms helpen met klussen. Leukste ever natuurlijk, met al dat zand.

Ondertussen heb ik deze meid een fris pakkie aangetrokken. Ik ben natuurlijk helemaaaaaaal niet objectief, maar vind haar echt de allermooiste baby ever.

Tess valt weer in slaap dus ik kruip achter de laptop. Zien jullie Ticho rondbanjeren daarbuiten?

Ik knal vast de foto’s voor deze Happy Moments in een conceptje. Scheelt me zondagavond nogal wat tijd en tijd is een kostbaar goed hier nowadays.

Na zijn middagslaap is Ticho nog een beetje moe – we hebben hem na ruim vier uur wakker gemaakt maar zelf had ‘ie wel willen blijven liggen – dus we chillen samen op de bank.

En dit blije ei chillt in de wipper.

Ik tover het speelkleed tevoorschijn en dat vindt kleine Tess wel wat. Ze ligt best een poosje heel tevreden om zich heen te loeren en Ticho is zo lief om af en toe die bogen te schudden zodat alle belletjes gaan rinkelen.

Deze loopfiets van Veloretti kreeg mijn grote vriend voor zijn eerste verjaardag maar was al die tijd nog te groot. Nu past hij er redelijk op maar vindt hij het doodeng. Nog even oefenen met hulp en dan scheurt ‘ie er binnenkort ongetwijfeld als een idioot vandoor.

Een avondje uit voor di mama. Ik ga heerlijk met vriendinnen San en Es een hapje eten. Dat is door zwangerschappen en kinderen alweer veel en veel te lang geleden.

Kennen jullie dat artikeltje over mijn dieetplannen (KLIK HIER MAAR) nog? Lekker begin. Goed bezig, Zwager.

En we sluiten de avond af met een kleine alcoholische versnapering. Ik ga iets eerder weer op huis aan omdat dat fles- en slaaptechnisch met de baby wat beter uitkomt, maar dat mag de pret niet drukken. Genoten van deze avond!

Tess en ik voelen ons zondagochtend hetzelfde: we kunnen geen daglicht verdragen en zijn absoluut niet in staat om een beetje fotogeniek voor de dag te komen.

Als ik mezelf tegen tienen uit bed heb weten te slepen en beneden kom, tref ik Ticho zo aan. Ik vraag dus aan Robert of het kind zelf zijn schoenen heeft aangetrokken. “Nee, dat heb ik gedaan. Hoezo?” Ehhhhhh…

Sunday chillin’.

Brandweerman Sam voor Ticho en een wasmandje voor moeders.

Love Island!

Nog meer Love Island.

We doen heel de zondag echt precies niks en dat bevalt me uitstekend. Ik heb van dit exemplaar ook geen klachten gehad maar goed, geef hem een treintje en patat en je hebt er sowieso geen kind aan!

Mijn twee prachtige kinderen samen in had. Tess ligt echt letterlijk continu te lachen naar haar broer en Ticho trekt ondertussen aan haar voeten, draait de Baby Swimmer rond, zet de kraan continu open en gooit druppels water op Tess haar hoofd. Die kleine meid wordt echt bikkelhard later, dat kan niet anders.

Even de dag doornemen en het weekend afsluiten met een groepsknuffel. Mijn liefstes!

En dat was het weer voor deze week: weinig bijzonders maar gewoon ontzettend relaxed allemaal. Hopelijk verloopt komende week een beetje hetzelfde want ik merk dat ik met de dag weer wat energieker word en meer zin krijg in grotere uitstapjes. De afgelopen weken was ik veel en veel te moe om ook maar na te denken over iets anders dan mijn kinderen dus het is best een prettige constatering dat ik zo langzamerhand weer een beetje mezelf word. Goed, komende week staat er nog niets op de agenda dus een vooruitblik wordt wat lastig. Laat je volgende week verrassen zou ik zeggen 😉

Bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe (werk)week toegewenst!


Wil je tussendoor ook op de hoogte blijven van alles wat zich in ons drukke, gezellige en chaotische leven afspeelt? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Da’s leuk!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Ahh klein beetje jaloers op je nachten. Onze kleine man ( nu 8 weken 5 dagen ) heeft nog maar 4 nachten zo lang. Door geslapen maar niet achter elkaar. Hij komt echt nog voor zijn voeding s’nachts

    1. Jaa snap ik. Ben zelf ook heel blij met redelijk normale nachtrust, maar het komt bij jullie ook vast vanzelf. Succes!

  2. Hoop dat die nachten bij mij ook snel komen. Mijn kleine man is nu 4 weken. Mag ik vragen hoeveel voeding Tess krijgt om de hoeveel uur? Cb is hier bij mij een beetje vaag over.

    1. Haha die komen vast vanzelf en dan voel jij je ook als herboren 😉 Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik geen heel strak schema heb met Tess haar flessen. Ik bied haar steeds 150cc aan. Als ze die leeg drinkt dan komt ze vanzelf vier uur later weer, maar ze laat ook vaak een beetje staan en dan komt ze ook weer iets eerder. Dan bied ik wel weer 150 aan. Ik denk dat ze de ‘grote’ flessen van 150 drie keer per dag leegdrinkt en dan nog drie keer zo’n 120 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *