Persoonlijk

Q&A: vraag maar raak!

Een paar maanden geleden publiceerde ik voor het eerst een Q&A (KLIK!). Enorm uit mijn comfortzone, maar er werd dusdanig leuk op gereageerd dat ik het gewoon nog een keer ga doen.

Nu mijn leven ten opzichte van toen best een beetje veranderd is én de bezoekersaantallen op de site zo ongeveer verdrievoudigd zijn, leek het me een leuk idee om nog eens een rondje vragen te beantwoorden. Via Insta Stories (@anoukzwager) riep ik op tot het stellen van alle vragen waar je enorm graag het antwoord op wilt weten en daar werd flink gehoor aan gegeven. Ik heb hier en daar wat vragen gebundeld om zoveel mogelijk te kunnen beantwoorden zonder een compleet boekwerk te moeten tikken. Blijft het voor iedereen leuk zullen we maar denken. Goed, gaan we.

Mis je je werk?
Deze vraag kwam van een collega waarvan ik vermoed dat hij/zij (ik houd het even mysterieus) mij en mijn goede grappen enorm mist. Omdat ik ook een serieuze kant heb ga ik wel gewoon normaal antwoorden: ja en nee. Ik vind het heerlijk om thuis bij de kinderen te zijn en geniet heel erg van mijn verlof, maar ik heb ook zin om strakjes weer onder de mensen te zijn, mezelf op andere vlakken uit te dagen en even niet bezig te zijn met poepluiers en huiluurtjes.

Komt er nog een bevallingsverhaal?
Een vraag die heel veel gesteld werd. Ja, er komt een bevallingsverhaal en er staat ook al een groot deel op papier, maar ik vind het ontzettend lastig om heel de ervaring op de juiste manier op te schrijven. Het kost dus even wat tijd.

Welke draagdoek gebruik je en hoe bevalt dat?
Ik gebruik een geweven doek van ByKay en ik had nooit gedacht het te zullen zeggen maar het bevalt heel erg goed en ik kan absoluut niet meer zonder. Tess is een enorme plakbaby dus dan is zo’n doek de ideale oplossing. Is zij lekker dichtbij me en heb ik mijn handjes vrij voor andere dingen. Waarom geen draagzak? Geen idee. Ik vind een doek wat knusser ofzo. Misschien koop ik op een later moment nog wel een draagzak, maar voor nu is deze fijne doek genoeg.

Wat is je gouden tip voor toekomstige moeders?
Oef, lastig. Ik heb duizend-en-één praktische tips – van wat te doen bij een verstopte neus tot hoe overleef je gebroken nachten – maar één ultieme gouden tip? Ehm, vertrouw op je kindje en op jezelf. Ja, dat is ‘m wel denk ik. En laat je niet gek maken door al die tips. Mommy knows best, echt waar. En geniet want de tijd gaat belachelijk snel voorbij. Heb je zomaar drie tips te pakken!

Wil je nog meer kinderen? 
Ook deze vraag werd ongeveer twintig keer gesteld. Op dit moment zijn we hartstikke compleet met onze twee koters. Zeg nooit nooit, maar ik denk niet dat er een derde exemplaar aan ons gezin wordt toegevoegd. Mezelf kennende krijg ik over een jaar of twee wel weer rammelende eierstokken – ik heb altijd gedroomd van een groot gezin – maar vooral de husband heeft een aantal zwaarwegende en praktische bezwaren. En tja, zonder hem kom ik niet ver…

Hoe gaat het met je?
Nou, dit vind ik toch zo’n leuke vraag. Geen hele specifieke of spannende maar wel hele oprechte vraag. Lief! Met mij gaat het goed. Ik ben lichamelijk weer hersteld van de zwangerschap en bevalling, heb het gevoel dat ik het leven met twee kleine kinderen aardig onder controle heb, vind Robert nog steeds een leuke partner, heb de allerliefste vrienden en vriendinnen, ik ben gezond en geniet enorm van mijn verlof. Geen klachten dus.

Wat is je lievelingsgerecht en wie maakt dat?
Ik ben dol op sushi maar dat bestel ik altijd. Telt niet mee dus. Op een goede tweede plek staat eigenlijk alles uit de Italiaanse keuken. Pizza – maar die bestel ik ook -, spaghetti bolognese, lasagne: love it. Die gerechten maak ik altijd zelf. De AGV’tjes die we hier ook minimaal twee keer per week eten laat ik aan mijn wederhelft over.

Hebben jullie een schoonmaakster of doe je alles zelf?
Je zou denken dat deze vraag van een goede bekende komt die dondersgoed weet dat ik echt een vreselijk slechte huisvrouw ben, maar dat was niet het geval. Dus: nee, ik doe niet alles zelf. Ja, dagelijks een stofzuigertje door het huis en een borstel door de plee, maar dat was het dan ook wel. Ons huis wordt één keer in de week grondig gereinigd door iemand anders en dat voelt als een enorme luxe maar is voor mij echt iedere stuiver meer dan waard. Het is zo fijn om op maandag uit je werk thuis te komen en dan heel de bende blinkend en fris ruikend aan te treffen.

Hoe verlopen je dagen met de kinderen? Is er al een soort ritme? En hoe vind je met een dreumes en een baby een beetje een ritme?
Ik zou graag willen zeggen dat er al een soort ritme in onze dagen zit, maar dat is niet echt het geval. Het enige wat zeker is, is dat Ticho ergens tussen twaalf en één een middagslaapje gaat doen. En daar plannen we onze dagen maar een beetje omheen. Tess heeft nog geen vaste tijden waarop ze slaapt – ik kan er gewoon geen pijl op trekken. Het enige zekere is dat ze om de twee tot vier uur – da’s ook nogal een marge – een fles wil. Ik heb inmiddels geaccepteerd dat het het beste plan is om geen plan te hebben. Dan kan het ook niet tegenvallen. Een ritme komt vanzelf, daar heb ik alle vertrouwen in. En eerlijk: daar kijk ik ook naar uit. Wij gaan hier thuis allemaal namelijk best wel lekker op ritme en regelmaat.

Hoe gaat het met Ticho en Tess?
Goed! Ticho is een enorme lieverd. Hij is zo rustig, zoet, tevreden en makkelijk. Echt een ideaal eerste kind. Zo eentje waardoor je denkt: op deze manier wil ik er nog wel één. En dan krijg je dus zo’n exemplaar als Tess. Ook een schatje hoor, maar ondanks dat ze pas een paar weken oud is, is mevrouw nu al een handenbinder. Ze wil het liefst alleen maar rondgedragen worden, kijkt ontzettend wijs uit die blauwe ogen van d’r en houdt het allemaal nauwlettend in de gaten. Maar beide kindjes doen het goed. Groeien goed, eten goed, zijn gezond en maken van iedere dag een feestje.

Hoeveel kilo was je aangekomen en ben je dat nu weer kwijt?
Tijdens de zwangerschap van Tess kwam ik zes kilo aan. Dat is best een beetje weinig en dat kwam voornamelijk door de nare zwangerschapsmisselijkheid waar ik de eerste 25 weken heel veel last van had. Ik viel door al het overgeven eerst wat kilo’s af voordat ze erbij kwamen. Toen ik eenmaal was bevallen, waren die extra kilo’s er meteen af (want baby van bijna vier kilo, behoorlijk wat vruchtwater, een placenta en overig vocht). Dat betekent niet dat ik direct weer in shape was, want voordat ik zwanger raakte van Tess had ik nog zeker vijf zwangerschapskilo’s van Ticho aan mijn lichaam plakken. En die heb ik nog steeds. Ik wil dus nog een beetje gewicht kwijt, maar alles op zijn tijd hoor. Gewicht is niet zo belangrijk (tenzij je een ongezond gewicht hebt natuurlijk, maar dat is bij mij geloof ik niet het geval).

En dat was het! Heb jij een vraag gesteld en zie je ‘m hier niet tussen staan of bedenk je je nu dat je alsnog iets van me wilt weten? Stuur me een berichtje op Instagram (@anoukzwager), laat een reactie achter onder deze blogpost of op Facebook óf stuur me een mail. Dan kom ik er bij je op terug!

Voor nu wil ik je weer bedanken voor het lezen!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Oohh het is ZO herkenbaar dat het tweede kindje een handenbindertje is! Onze oudste 3 was ook een super zoete baby, sliep goed, sliep snel door. Kon zichzelf goed vermaken , en nummer 2 is bijna 1 had/heeft veeeeeel meer aandacht nodig .. ( wat absoluut niet erg is, begrijp me niet verkeerd😂 ) maar dat is dan best even wennen! Gelukkig nu ze dus stukken ouder is kan ze zichzelf wel goed vermaken! Haha! Leuk je te volgen! Je schrijft heel vermakelijk!

    1. Ohhh en is het bij jou toevallig ook eerst een jongen en daarna een meisje? Ik hoor zo veel om me heen dat het door het geslacht komt… Wat lief van je. Thanks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *