Happy Moments

Happy Moments #64

Ja je ziet het goed: een extra Happy Moments. Ik kreeg de afgelopen weken meerdere keren de vraag hoe onze dagen er nu precies uitzien en of we al een beetje ritme hebben en het leek me leuk om jullie met extra veel beeld mee te nemen in de enorme gezellige chaos bij ons thuis.

Iedere maandag komt hier op de site een overzicht van onze week online. Met foto’s. En veel ook. En nog meer tekst. Maar – je kunt het je vast niet voorstellen – uiteindelijk is dat wat jullie zien natuurlijk maar een fractie van de dag. Ik ga namelijk niet van ieder opgewarmd flesje een foto maken en ook een spelende of etende Ticho, een jammerende Tess of een vermoeide Anouk hoeft niet dagelijks tien keer op beeld. Maar vandaag dus wel. Er komt nog een blogpost online met ons ‘ritme’ volledig uitgeschreven (workin’ on it) maar deze blogpost met (heel veel) foto’s van afgelopen maandag geeft al een aardig beeld denk ik. Kijk je mee?

Om 07.15 uur word ik wakker met dit warme pakketje bovenop me. Die begon ergens rond vijven te mekkeren dus heb haar toen bij me genomen zodat we nog even verder konden pitten. Missie geslaagd.

Ik spring uit bed, fris me op, smeer wat make-up op mijn gezicht, poets mijn tanden en borstel mijn haar voordat ik met baby – die inmiddels wakker is en luid en duidelijk laat horen dat ze honger heeft – en dreumes naar beneden ga. Je begrijpt dat dit een soort rollercoaster is en dat ik daar geen foto van heb in verband met tijdgebrek.

Ik parkeer deze achter zijn ontbijt.

En trakteer de ander op een fles. Zelf zie ik er nog wat verkreukt uit maar dat trekt in de loop van de ochtend vast bij.

Ticho besluit om de kwark met havermout met zijn handen te eten.

Multitasken tot de max: terwijl ik een fles geef start ik de laptop op om mijn nieuwste blogpost op social media te delen.

Die laptop wordt gauw ingepikt door meneer. “BUMBAAAAA” roept ‘ie. Omdat ik mijn handen nog niet vrij heb om hem schoon te maken en uit de stoel te tillen laat ik hem maar Bumba kijken.

Volgevreten spekkie.

Tijd voor koffieronde nummer twee.

Ik heb Tess even weggelegd – daar is ze het hoorbaar niet mee eens – en geef Ticho wat welverdiende aandacht. We lezen een boekje…

en bouwen een toren.

Het is inmiddels half negen en ik vind het tijd om naar buiten te gaan. Niet voordat we goed ingesmeerd zijn natuurlijk.

Mijn roze hoopje geluk gaat ook mee naar buiten. Hopelijk valt ze in de wagen weer in slaap.

Vind ik leuk hoor om achter deze wagen te lopen. Trots!

In de speeltuin tref ik dit aan. Echt zo asociaal. Ruim gewoon je troep op. Dat is toch niet zo ingewikkeld?

Tijd voor de schommel.

En de draaimolen.

En de wip.

En de glijbaan.

Kennen jullie de grap van die baby die altijd lekker in slaap valt als ze rondgereden wordt?

We komen mijn schoonouders op straat tegen – in een dorp woont iedereen om de hoek – en lopen mee voor een bakkie koffie.

Ticho kletst ondertussen even bij met zijn hondenvriend.

Om half elf zijn we weer thuis. Tijd voor de volgende fles.

Om chaos te voorkomen zet ik ondertussen de televisie aan. Wij kijken en luisteren bijna altijd muziek en Kinderen voor Kinderen is favoriet.

Ticho wil graag dat zijn zusje bij hem op schoot komt. Lief toch?

Het is pas half twaalf maar ik zet Ticho in zijn stoel voor de lunch. Hij is doodmoe en begint een beetje te zeuren.

Doe maar een heerlijk lang middagslaapje vriend!

Om twaalf uur is het stil boven en ligt ook Tess op de bank (in haar babynestje) te slapen. Kan ik mooi zelf even lunchen en aan de site werken.

Dat lukt slechts twintig minuten want dan begint de baby te pruttelen. De vorige fles is amper twee uur geleden maar bij een tweede heb je toch wat meer maling aan schema’s en ritme’s. Er gaat dus weer een sloot melk in terwijl ik Love Island kijk.

Daarna valt ze heel tevreden bij me in slaap. Heerlijk toch?! Ik kreeg trouwens afgelopen week een vraag over mijn ketting. Die is van Vedder&Vedder en op de ene kant staat Ticho zijn volledige naam (Ticho Albert Christiaan) en op de andere kant zijn geboortedatum. Ik moet nog eenzelfde exemplaar van Tess laten maken.

Score! De baby slaapt daar op de bank en de dreumes ligt in zijn eigen (warme) kamertje te ronken. Tijd om nieuwe content te schrijven.

Deze leuke koffer kregen wij trouwens van vrienden. Tip voor iedereen met gebrek aan kraamcadeauinspiratie: dit is dus echt heel leuk en handig (voor logeerpartijtjes bijvoorbeeld).

Zo is het toch maar weer een klein ventje in een enorm bed he?

Ik heb er verder geen beeldmateriaal van maar met twee niet-zindelijke kindjes is luiers verschonen een dagtaak.

Na RUIM VIER UUR (!!!) wordt deze wakker. We eten samen crackertjes en wachten tot zijn zus ook ontwaakt.

Dat duurt niet lang. We maken samen een fles en die zal Ticho wel even naar haar toe brengen.

Eerst aaien…

… en dan propt hij de fles – met de dop er nog op – in haar mond. Fijn hoor, die helpende handjes.

Wachten tot papa thuis komt.

Waarom zou je lekker bij je moeder blijven liggen als je ook op de tafel kunt gaan zitten…

Robert is inmiddels klaar met werken en samen met Ticho alvast naar de verjaardag van het nichtje van T&T. De jongste T moet nog even gewassen en een schoon rompertje aan dus dit is het moment (want handen over want dreumes niet meer thuis).

We gaan met de familie barbecuen en deze kleine meid ligt tevreden in haar Maxi Cosi te slapen.

Heerlijk plekje aan het water. Niet dat je er met deze temperaturen verkoeling vindt, maar er waait wel iets meer (warme) wind.

Even kijken hoe zijn nicht lekker aan het zwemmen is in de haven. Volgende keer mag ‘ie weer meedoen.

Tijd om te eten!

En tijd voor een schone luier. Kind heeft niet echt talent voor het produceren van poepluiers maar áls ze het dan eens doet, dan natuurlijk wel precies op het moment dat we niet thuis zijn.

Nog een tip: dit verschoningsmatje van Snoozebaby. Kun je alles in kwijt en heel handig op te vouwen.

We zijn weer thuis en mijn koala en ik liggen op de bank.

Ondertussen worden de haren van Ticho geknipt. Hij heeft zo ontzettend veel en dik haar dat hij continu met een enorm zweethoofd loopt. Zielig en met de naderende hitte dus gewoon niet te doen. Eraf met dat tapijt!

Beetje spannend wel hoor, zo’n tondeuse.

HAHA kijk nou. Klein ratje!

Tess en ik liggen nog steeds op de bank maar mevrouw wordt maar niet rustig. Ontzettend zielig maar ik ben er even helemaal klaar mee. Het is echt een energieslurpende aangelegenheid, zo’n plakbaby die niet in haar hum is. Robert neemt haar uiteindelijk van me over zodat ik…

… heel lang onder de douche kan gaan staan. Zo. Aan. Toe!

Dit is een still uit een filmpje. Het geluid zal ik jullie namelijk besparen. Tess is zo vreselijk ontroostbaar dat Robert een stuk met haar gaat wandelen. Zonder succes, ze heeft heel de wandeling als een speenvarken liggen krijsen.

Na mijn douchebeurt ben ik gelukkig weer zen en kan ik weer wat hebben. Kind in de draagdoek en rondjes door de tuin lopen maar. Met mijn grauwe doodvermoeide rimpelhoofd en wallen van hier tot Tokio.

ZE SLAAPT!

De rest van de avond durf ik mij niet meer te bewegen uit angst dat de schreeuwlelijk weer wakker wordt. Het is tegen elven als de dag voorbij is en de laatste fles erin zit. Ik zet de spullen voor de nachtvoeding op mijn nachtkastje en ga daarna heerlijk slapen…

En zo zag onze maandag de 23e juli 2018 er dus uit. Gevuld met fijne momenten, drukke momenten, saaie momenten, chaotische momenten, wanhopige momenten en heel veel gelukkige momenten. Want huilbui, volle luier, dreumes meltdown of wat dan ook: ik ben hoe dan ook toch wel dol op mijn twee (eigenlijk drie) aapjes.

Bedankt voor het lezen!


Wil je nóg meer inkijkjes in onze alledag? Volg me dan op Instagram (@anoukzwager)!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *